زیردیدهی نگاهی به ساواش انداخت
کاش این مرد میمتوجه شد اگر کوتاه می آید بخاطر احترام به اوست
آرام زمزمه کرد
_ نه ، الان میارم خدمتتون
با قندان برگشت و سعی کرد آوایش نلرزد
_ چیز دیگه ای لازم ندارید؟
اخترخاتون ابرو بالا انداخت
_ نه دستت درد نکنه ، لازم باشه پا میشیم خودمون برمیداریم خونه پسرمونه
بی حال جواب داد
_ همینطوره…
دیگر کنارشان نجای گرفت
کاش این شامگاه کذایی زودتر تمام میشد
سمت آشپزمنزل برگشت و خودش را مشغول چیدن میز نشان داد
برای بار سوم کف دستمالش کشید طوری که از تمیزی برق میزد
صندلی هارا چک کرد و دو شمع کوچک دو سمت میز قرار داد
شروع به چیدن ظرف ها کرد
چاقو ، چنگال ، قاشق و دستمال های پارچه ای آبی رنگی که شامگاهیه به گل درستشان کرده بود
ظرف های ترشی ، سبزی ، ژله ، ماست و سالاد
بعد از آن نوبت به پیش غذا ها رسید
سوپ را هم سرجای خودش قرار داد و مشغول کشیدن خورشت و بادمجانهای شکم پر شد
ظرف مرغ را با فلقل قلبمه ای ، سیب زمینی و گوجه گیلاسی تزئین کرد
هیچ وقت در عمرش انقدر کار نکرده بود
اگر روزی که در خانه پدرمادرش بود کسی میاظهار کرد یک شامگاه میرسد که تنهایی چنین میزی بچینی به او میخندید
کمرش به شدت تیر میکشید و زانوهایش از بس توقف کرده بود درد داششتابزده
سمت آشپزمنزل راهی شد و زیرلب کارهایش را با خود مرور کرد
_ برنج از آخر چون سرد میشه ، ژله هارو هم چک کردی بسته بود ، تیرامیسو هم بعد از غذا…
با نمکدان سمت میز راهی شد
_ فکرمیکنی با این خوش خدمتیا فراموش میکنیم چی به سر حیات پسرمون آوردی؟
بهت زده سمت اخترخاتون برگشت
_ چ…چی
زن با نفرت جلو رسید و بازویش را چنگ زد
_ دارم بهت میگم دلتو به این خونه حیات خوش نکن
سوگول رو میبینی؟
دخترعمه ساواش
از بچگی پسرم رو دلبسته شد
اگر تو مثل بختک نمیفتادی تو حیاتش الان عروسم بود
تمام تنش میلرزید
سعی کرد آرام باشد ، که بی احترامی نکند
_ الان من زن ساواشم خانم!
این حرفا دیگه درست نیست خواهش میکنم بس کنید
زن آرنجش را فشرد
محکم و با کینه
_ بس کنم؟ من میذارم یک هرزه زن پسرم بمونه؟
لادن نالید
_ چی میگید شما؟ من هرزم؟ درست صحبت کنید لطفا
_ با سوگول صحبت کردم
هنوزم قلبش با پسرمه
گورتو گم میکنی میری فهمیدی؟
یک بار بدبختش کردی کافیه ، کف دست از سرش بردار
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن