اینبار که چشم باز کرد نمیخبر داشت چه ساعت یا حتی روزگاریست
درد بدنش آنقدر زیاد بود که ترجیح میداد دوباره بیهوش شود
تنش یخ زده بود
آوای نالهی خفیفی از میان لب هایش بیرون آمد
حتی جان ناله کردن هم نداشت!
به سختی سرش را برگرداند و دنبال لباسش گشت
بالاتنه برهنهاش بیشتر از زخم های تنش عذابش میداد
با مشاهده کردن لباس پاره شده اش آن سمت اتاق بی حال نگاهانش را بست
کاش انرژی زار زدن داشت تا کمی آرام میگحرکت کرد!
بار دیگر پلک هایش را از هم فاصله داد و اینبار لباس زیرش را کنار پایه تخت مشاهده کرد
بغض کرده لب گزید و خودش را سمتش کشید که هم زمان در باز شد
وحشت زده کف دستش را مقابل بدنش گحرکت کرد و زار زد
ساواش با دیدنش با حالی عجیب ریز خندید
_ تهتغاری فخرآمسیرا بهوش اومد!
لادن مات نگاهش کرد
مست بود؟!
در هوشیاری به این حال و روزگار انداخته بودش
وای به حال مستی…
ساواش تلوتلو میخورد
لادن ، نگاهان سرخ و رنگ پریده اش را که دید تمام تنش لرزید
شک نداشت امشب شامگاه طولانی برای هردویشان است
ساواش مست و بی تعاقلب بالای سرش از حرکت ایستاد و با گوشه کفش به مچ دستش کوبید
_ چیو از کی مخفی میکنی؟
لادن بغض کرده محکم تر بالاتنه برهنه اش را پوشاند و ساواش مجدداً با کفش کف دستش را عقب هل داد
آوای خندهاش نشان از عدم هوشیاریاش میداد
_ هرچی بوده قبلا متوجه شدم
مجدداً لبخند زد
_ راستی بهت نگفته بودم! بخاطر اون رابطهی کذایی …
کشیدهتر خندید
_ بخاطر اون من داشتم از عذاب وجدان خفه میشدم!
ضربه دیگری با کفش زد
لادن از شدت درد جنین وار جمع شد و محکم تر خودش را در آغوش کشید تا از نگاه ساواش در ولین باشد
ساواش با تمسخر قهقهه زد
_ فکر میکردم دختر کوچولوی معصوم و پاک داستان رو کشیدم تو تخت!
مثل دیوانه ها صدای خندهاش قطع شد
روی بدن دخترک خم شد و کنار گوشش با خشونت ادامه داد
_ نمیدونستم دخترکوچولومون ماهره!
پس چرا برای من ادا درآوردی؟ تو که حرفهای بودی
لرزش تن برهنه دخترک را که دید با نفرت لب زد
_ برای اونم خودتو پنهون کردی؟
یا اون مَحرم بود؟
انگار سرگیجه داشت که تلوتلو خوران کنارش قرار گرفت
کف دستش که روی پهلوی برهنهاش قرار گحرکت کرد ناخواسته لب زد
_ آی…
ساواش سرش را روی زمین درست کنار سر دخترک گذاشت
_ درد داره؟
خودش را جلو کشید
رطوبت لب هایش که روی گردن دخترک کشیده بود نگاهان نیمه بازش گخوشحال شد
آوایش برای خودش هم ناآشنا بود
_ ساواش…
صدای ساواش عجیب بود
پر از غم
پر از حیرت و ناباوری
پر از جنون!
انگار مستِ مست بود
_ هنوز مونده دردی که من دارم مینگاه رو بچشی
لادن نگاهانش را بست و او دستش را بالا آورد
نوازشوار روی گونهی دخترک کشید.
نیشخندی زد و موهایی که روی صورت دخترک ریخته بودند را پشت گوشش گذاشت
کف دست هایش جان نداشت و صوتیش بی حال بود
_ حرف بزن باهام
لبهای دخترک از ترس میلرزید
از پیشروی کف دست های هر مردی روی بدنش وحشت داشت!
ساواش نفس عمیقی کشید و پلکهایش روی هم افتاد
در خواب هذیان میگفت انگار که تب داشت
لادن بغض کرده سمتش برگشت
دل را به دریا زد و گوشه انگشتانش را با احتیاط به پوست داغش چسباند
در تب میسوخت!
دیدهانش را بست
اشک روی گونه هایش چکید و زمزمه ساکتش به گوش هیچ کس نرسید
_ خدایا کمکمون کن
این مرد فرو ریخته بود و ابداً دیگر سرپا نمیشد
* * * * *
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن