برو به متن اصلی

رمان فستیوال

رمان فستیوال ۱۱۲


توی اون لحظه حس دختربچه ای رو داشتم که به چیزی که می‌میل داشته رسیده و برمیگرده برای دوستش شکلک درمیاره

من هم قلبم میخواست برای منشی همین کار رو میکردم ولی نتونستم!

دکتر نگاهی بهمون انداخت

_ بیمار خانوم هستن مگه نه؟!

سام در رو بست و به‌شدت جدی جواب داد

_ نه من مریضم اومدم خودم رو نشون دکتر زنان بدم

دکتر جاخورد و عینکش رو از نگاهش برداشت

در نگاه اول هرکسی میتونست پی ببره که سام بداخلاقه

ولی من دیگه به این اخلاقش خو گراهی شده بودم

سام سر شونه ام رو فشار داد تا روی صندلی بشینم

دکتر نگاهی بهم انداخت

_ شوهرت همه جا باهاته؟!

سام اجازه نداد من حرف بزنم

_ حتی توی قبر! حالا کارت رو بکن

پلکام رو روی هم فشار دادم. سام با هیچکس شوخی نداشت

دکتر روی صنقلبی جا به جا شد

_ مشکلت چیه؟!

_ بعد از هر رابطه خون ریزی داره بدنش زخم شده

دکتر از بی پروایی سام ابروهاش بالا پرید و کامل صورتش رو به طرفش چرخوند

_ خوب شد که شما هم اومدین و مشکل خانومتون هم میدونین

سام با همون اخمای درهمش بهش خیره شده بود

_ مشکل از کجاست؟!

دکتر دوباره عینکش رو روی نگاهش گذاشت

_ مشکل از شماست آقا!

ابروهای سام گره خورد

_ شما باید رعایت خانومتون رو بکنین کم سن و ساله بدنش نازکه طاقت نداره

سام با همون اخمای درهم جواب داد

_ دکتر باید دارو بنویسه نه توی حیات زناشویی من دخالت کنه

_ من دارو می‌نویسم اما وقتی شما رابطه رو با میدون جنگ اشتباه گحرکت کردین توقع بهبودی نداشته باشین

_ بهتره کار خودتون رو انجام بدین

زیرلب غر زد

_ یه دکتر میخواد به من یاد بده چه جوری با زنم باشم

دکتر چیزی ناضافه کرد و مشغول نوشتن نسخه شد

یه ژل شستشو و یه پماد داخلی و چندتا چیز دیگه برام نوشت

سام نسخه رو گحرکت کرد و بدون معطلی از مطب بیرون راهی شدیم

بی حوصله توی ماشین جای گرفتم و منتظر موندم تا سام با دارو برگرده

دوباره فکر جواب آزمایش به ذهنم خطور کرد

نمی‌دونستم با این مرد باید چیکار کنم زیرا نمیذاشت لحظه ای ازش دور بشم. تنها تونستم دعا کنم که DNA بچه با سام مطابقت نداشته باشه

04

***

” سام ”

داروها رو توی کف دستم جا به جا کردم و گوشی رو از جیبم درآوردم

_ بگو کاوه

_ طوری کم پیدا شدی که اگه من نیام سراغت کلا روی رفاقتمون خط می‌کشی پسر

_ درگیرم این روزا

_ رفاقت واسه همین روزگاراست دیگه! میاظهار کردی باهم درگیر بشیم

تک خنده ای کردم

_ درگیر خودت باش که مازیار پولت رو هاپولی کرد، نمی‌خواد واسه من نگران باشی

با قلبخوری جواب داد

_ دستت درد نکنه داداش تو هم منو مسخره کن

_ بیخیال از خودت بگو ماشین جدید به مزاجت خوش اومده؟!

_ بد نیست… الان کجا داری میری؟!

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان دل فگار
دانلود رمان دل فگار

_ گلبرگ رو میبرم خونه

_ بابات خونه نیست کارش دارم؟!

_ نه با مولین راهی شدن شهرستان پیش داییم تا فردا نمیان

مکثی کرد حس کردم میخواد چیزی بگه

_چیز دیگه ای مونده؟!

_ از تو که نمیشه پنهون کرد اسم مازیار آوردی خواستم یه چیزی در موردش بگم

اخمام درهم شد

_ چی؟!

_ یکی از بچه ها مازیار رو اطراف نمایشگاه دیده بود

کف دستام مشت شد

_ اونجا چه غلطی می‌کرده؟!

_ فکر میکنم میخواد ازت انتقام بگیره

_ گوه خورده مرتیکه

_ به نظرم اون تو رو باعث دور شدن از خونه و حیاتش می‌دونه بهتره همین حالا بری و یه سری به نمایشگاه بزنی ضرر نزنه به مالت

_ گلبرگ رو میبرم خونه میرم اونجا

_ من رو هم بی خبر نذار

درحالی که گام های قد بلند برای رسیدن به ماشین برمی داشتم غریدم

_ وای به حالش اگه اطراف ماشین های من بپلکه

***

” گلبرگ ”

از حرکت عصبی کف دستهاش و نفسایی که از سینه اش بیرون میومد میشد فهمید که چیزی عصبانیش کرده

آروم صداش زدم

_ سامیار؟

نگاه تندی بهم انداخت ولی جواب نداد

_ باز از من ناراحتی؟!

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
رمان زیبا دخت مظلوم - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان
رمان زیبا دخت مظلوم - رمان سیتی | فروشگاه دانلود رمان

همونجور که استارت ماشین رو میزد جواب داد

_ خوشت میاد باعث همه ی ناراحتیام باشی؟!

نگاهم رو به رو به رو دادم

_ نه اما حس میکنم اگه من نیومده بودم توی زندگیت ناراحتیات کمتر بود

_ کمتر فکر کن بچه .

ساکت به خیابون خیره شدم

_ درسته که حرف من رو زمین زدی و وارد زندگیم شدی ولی…

گنگ نگاهش کردم تا ادامه بده

_ واسه من شعر نباف !

بسیار کنجکاو بودم بدونم ادامه ی اون اما چی بود ولی میدونستم سوال هم بپرسم بی جواب میمونه

_ باید حالیت شده باشه وقتایی که بی خوابی میکشم عصبی میشم

تبسم کمرنگی زدم

_ از اامان باری که مشاهده کردمت دچار بی خوابی بودی

اخمی کرد

_ یعنی میخوای بگی من همیشگی عصبیم؟!

_ نه من چنین جسارتی نکردم

جلوی در ماشین رو نگه داشت

_ برو داخل و به درس و مشقت برس. مولین و بابا و ساحل تا فردا خونه نیستن منم شامگاه ممکنه دیر بیام درو روی کسی باز نکن

_ سعی کن زودتر بیای

نگاهاش رو آروم باز و بسته کرد

_ گرسنه نمون یه چیزی بخور

تبسم کمرنگی به دلواپسیش زدم.

اما اون مثل همواره تأکید کرد

_ می‌دونی که حوصله ندارم نصف شامگاهی توی بیمارستان ولو بشم

با حرف آخرش مثل بادکنک انرژیم تحلیل حرکت کرد

این مرد غیرقابل پیش بینی بود

رمان های پیشنهادی
✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...
دانلود رمان آخرین بُت
دانلود رمان آخرین بُت

اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن

ممنون از حمایتت! 💜

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *