از نمایشگاه بیرون رفتم.
باید هرجور شده بود با گلبرگ حرف میزدم.
یه ماشین از پشت سرم بوق میزد و سعی داشت بهم نزدیک بشه
وقتی ازم سبقت گحرکت کرد و چراغ زد تازه متوجه شدم کاوهست.
کنار خیابون از حرکت ایستادم. پیاده شد و به طرفم اومد.
شیشه ی ماشین رو پایین دادم
_ چرا افتادی دنبال من؟
کف دستشو آورد داخل ماشین
_ اول سلام داداش!
دستشو فشردم و منتظر موندم حرفش رو بزنه.
_ اگه خبر مهمی نبود که شخصا خدمتت نمیرسیدم.
_ زود بگو میخوام برم با دختر داریوش حرف بزنم.
لبخندی زد
_ نیاز نیست بری اونجا! ماهی خودش به قلاب نزدیک شده.
_ میدونی که اهل ضرب المثل نیستم ححرکت کردو نپیزیرا رک بگو!
_ دختره الان خونه ی خالشه.
ابرویی بالا انداختم
_ تو از کجا متوجه شدی؟ چرا اومده اینجا؟
ماشین رو دور زد و در بغلی رو باز کرد و سوار شد
_ نیکی بهم اضافه کرد. گویا پسرخالش رگ غیرتش باد کرده حرکت کرده دختره رو به زور آورده خونشون. اینجور که نیکی میگفت گلوش پیش دختره گیره.
_ گلوش گیره آب بخوره تا باز بشه! غلط کرده یه کاره دختر مردمو برداشته برده خونشون.
_ چرا تند میری سام؟ مثل اینکه تو این نامزدی رو قبول نداریا الانم هدفت اینه که با دختره حرف بزنی و منصرفش کنی. پس دیگه زیستن شخصیش به تو ربطی نداره.
_ به من ربطی نداره اما چه بخواد چه نخواد انگشتر مامانم توی دستشه و اسمش روی اسم من!
کف دستمو به طرف سوئیچ بردم تا ماشینو روشن کنم
_ میریم خونه خالش.
کاوه کف دستمو گراهی شد
_ همینجوری نمیشه سام! باباش خبر نداره که اینجاست. با کمک مولینش تونسته جیم بشه.
کف دستشو کنار زدم و ماشین رو روشن کردم
_ خودت یه کاریش بکن! با دوست دخترت یه جادهی واسه دیدنش پیدا کنین.
_ کجا میری؟ نگه دار من با ماشین خودم میام.
توقف کردم. کاوه به طرف ماشینش رفت و جلوتر حرکت کرد و منم پشت سرش مسیر افتادم.
قرار شد با دوست دخترش تماس بگیره و یه جوری گلبرگ رو بیارن بیرون .
کمی دورتر از خونه ی خالش منتظر خبر موندم.
کلافه سرمو روی فرمون ماشین گذاشتم و چند دقیقه نگاهامو بستم.
با ضربه ای به شیشه ی ماشین خورد
بدون اینکه سرمو بلند کنم بی حوصله شیشه رو پایین دادم
_ چیه کاوه؟ از پس یه کار کوچیک هم برنمیای؟
_ امری باشه! تا حالا توی این محل نمشاهده کردمت با کی کار داری؟
سرمو بلند کردم و طلبکارانه جواب دادم
_ مفتشی؟ برو رد کارت.
دستش به طرف یقه ام اومد که وسط مسیر مچشو محکم گراهی شدم و فشار دادم
_ کی تا حالا تونسته یقه ی منو بگیره که تو دومی باشی؟
_ با زبون خوش بگو کارت اینجا چیه؟ وگرنه کار به جاهای باریک میکشه.
تک خنده ی عصبی کردم
_ من سرم درد میکنه واسه ورود به جاهای باریک!
مچشو محکم از کف دستم بیرون کشید
_ پس سام تویی!
ابروهام به هم نزدیک شد. ندرک کردم چطور منو شناخت.
ابرویی بالا انداختم و با پوزخند نگاهش کردم.
خودش ادامه داد
_ من نویدم! پسرخاله گلبرگ. مشتاق دیدارت بودم!
در ماشین رو باز کردم و رو به روش توقف کردم.
نگاهی از بالا تا پایین بهش انداختم.
قبل از اینکه چیزی بگم کاوه از پشت سر صدام زد
_ داداش کارو ردیف کردم دیگه اینجا کاری نداریم بهتره بریم.
ابرویی بالا انداختم و به عقب چرخیدم
_ کجا بریم؟ من تازه اومدم.
کاوه دیده و ابرو اومد تا چیزی نگم.
همون لحظه صدای یه دختر توجهم رو جلب کرد
_ نوید بیا مولین تازه زنگ زد بیان کرد بری دنبالش.
نوید نگاه مشکوکش رو بینمون چرخوند.
_ بعدا میرم دنبالش.
دختره که حالا نزدیک تر اومده بود با نگاهی به من و کاوه ادامه داد
_ مولین گفت هرچه تندتر بری دنبالش منتظرته.
پسره انگار قصد رفتن نداشت!
با اکمسیر نگاه عصبی و مشکوکش رو ازم گراهی شد
_ نوید اینا کین؟ با تو کار دارن؟
نوید اخم کرد و کف دست خواهرش رو کشید
_ بریم!
اینو گفت و هردو از اونجا دور شدن.
کف دستامو توی جیبم فرو بردم
_ چیکار کردی کاوه؟
_ اون دختره نیکی بود! نقشه ریختیم داداششو از اینجا دور کنه تا بتونه گلبرگ رو بیاره پیشت.
ابرویی بالا انداختم
_ پس الکی وانمود میکرد من و تو رو نمیشناسه!
کاوه سری تکون داد
_ اینم جزو نقشه بود دیگه!
درحالی که به طرف ماشینش میرفت اظهار کرد
_ بیا سوار شو کمی از اینجا دور بشیم تا خیالش راحت بشه این طرفا کار دیگه ای داشتی و بره.
پوزخندی زدم
_ اصلا بیاد ببینم میخواد چه غلطی کنه؟ همینم مونده از یه پسر دوزاری بترسم و جیم بزنم!
کاوه کف دستمو کشید
_ از خر شیطون پایین بیا . مگه تو این کارو ندادی کف دست من؟ پس هرچی من میگم باید قبول کنی وگرنه میرم و نمیتونی اون دخترو ببینی.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن