همانگونه کمی زمان صرف کردند که دستان نریمان شروع به پیشروی کرد، وقتی روی یقهی لباسش قرار گرفت، هراسیده لب زد:
_ اما ارباب…لطفا…
انگشتش را روی لبهای گلین فشرد:
_ هیسسس گلین، ارباب تو نیستم…مگر تو تخت خواب، اونقدری که التماسم کنی ارضات کنم!
از خجالت سرخ شد امل حسی که درون وجودش پیچید و قلقلکش داد را نمیتوانست نادیده بگیرد:
_ هنوز…هنوز محرم نیستیم…
لبهای نریمان به گوشش چسبید:
_ بخون پس…بخون صیغهرو تا قبلت رو بهت بدم…
گلین چشم بست، میخواست ریسک کند، میتمایل داشت زندگی کند، میخواست دل بدهد و عاشقی کند، میخواست اعتماد کند!
لب گشود و به ارامی آیههای صیغهرا زمزمه کرد و صوتی دلت بیان کردن نریمان در گوشش تنش را سست کرد.
میان کف دستان نریمان رها شد و او بود که به نرمی لباسهایش را از تنش کند.
بوی خوب تنش را به مشام کشید و بوسه زد بر بلوری تنش که چنان شکننده کبود میشد که میوحشت کرد متوجه شده شود.
روی تخت خواباندش و رویش خیمه زد، لبهایش را به کام کشید و دستانش به طواف تنش قرار گرفتند.
پایین راهی شد و لب به سینهاش چسباند، از خجالت ارنج به روی چشمانش گذاشت که مچ دستش اسیر انگشتان نریمان شد، خیره در دیدهاتش لب زد:
_ تا اخرش حق نداری نگاهتو ازم بگیری دونه انار…میخوام وقتی اوج لذتو بهت میدم از نگاهت بخونمش…خب؟
با خجالت لب گزید که تبسم به لب نریمان هدیه شد، مشغول کندن لباسهای خودش شد و در کسری از ثانیه، تن برهنه به تن گلینش دوخت و نالههای هردو فضای خانه را پر کرد.
^^
سر در سینهی مردانهاش پنهان کرده بود پ با خجالت سعی داشت حتی نفس نکشد تا مبادا نریمان بیدار شود.
دلش درد میکرد اما نه آنقدر که تنش کوفته شده بود!
هیبت مردانهی نریمان زیرقلبش را نه، بلکه ضربات و حرکات خشن و از روی محبتش پوست تنش را کوفته کرده بود، کبودیها و جای گازهای ریز، یا رد انگشتانی که در اثر فشار دادن برجستگیهای بدنش بود.
به ارامی سعی کرد از آغوشش بیرون بیاید ولی حلقهی دستان نریمان به دور تنش تنگتر شد.
هنوز صحنهای که نریمان با کف دستمال خون میان پاهایش را پاک کرد را از یاد نبرده بود.
ناچار سر جایش ماند، تا اینکه کم کم خواب نریمان سنگینتر شده و حلقه دستانش شل.
به ارامی از اغوشش بیرون امد و لباسهایش را به سختی پوشید، از اینکه بدون لباس در تخت باشد خجالت میکشید.
با همان لباسهای زیر نازک، به تخت برگشت و با کمی فاصله پتو به روی خودش کشید، تا چشمش به بدن برهنهی نریمان نیوفتد.
دیده بست و هنوز به خواب نرفته بود که لالهی گوشش سوخت.
جیغی زد و کف دست به گوشش چسباند، نریمان با تبسم گفت:
_ پدرسوخته کی اظهار کرد لباساتو بپوشی؟ هوم؟ دوباره درشون بیارم؟
با لبهای برچیده گفت:
_ نه تو رو خدا، درد دارم…
اخمهای پریمان در هم گره شد:
_ بردار اینو ببینم، خودتو چادر چاقجور کردی انگار تا همین یه ساعت پیش خودت نمیبیان کردی بیشتر بیشتر!
لب گزید، ازینکه رابطهیشان را یادآوری میکرد شرمگین میشد و گونههایش بیشتر رنگ میگراهی شدند.
پتو را کنار زد نزدیکتر شد، دستش را زیر قلبش گذاشته و دورانی مشغول ماساژ دادنش شد:
_ هوممم، کمرتو بچسبون به شکمم، اینطوری گرم میشی یاقوت…
خودش که از کم رویی، سر در بالش فرو برده بود که نریمان کف دست به کار شد، گلین را پشت به خودش خواباند و تنش را به خود چسباند، لب به گوشش چسبانده درحالی که ماساژ میداد لب زد:
_ قول میدم زودی این روزگارا تموم شه، بالاخره اونی که مسمومم کرد رو پیدا میکنم، اونی که عکسای عروسی فرمالیتهی خونوادهم رو برات فرستاد، باعث و بانی این حال و روزگارمون رو پیدا میکنم و نمیذارم دیگه هیچوقت ازم جدا شی…
بوسهای به گردنش زد و همانجا پچ پچ کرد:
_ تاج سرم میشی…میشی بانوی اون عمارت، نمیذارم احدی اذیتت کنه…فقط صبوری کن برام دونه انار، تو کنارم نباشی نمیتونم…
_ خانزاده، این برگههایی که خسروخان دادن نگاه کنید، ببینید کم و کسری نداره!
برگهها را گراهی شد و با دقت خیره شد، همه چیز درست بود:
_ نه همه چی درسته، باباخان نگفت کجا قراره جمع شن؟
مردی که به جای خلیل وارد شده بودند را به جلال میشناخشتابزده:
_ نه والا آقا، ولی نارین خانم میگفت مثل اینکه میرن باغ خان بزرگ!
خان بزرگ پدربزرگش بود، پدر پدرش، که چند سالی پس از تولد نریمان از دنیا رفته بود، باغ بزرگی که هرساله میوههایش را خانوادگی میچیدند، باغ خان بزرگ نام داشت.
_ خیله خب اقا جلال، برو این برگههارو هم بده راننده که وسیلههاشو از شهر بگیره، کار زیاده!
جلال برگهها را برداشت و بیرون زد، از جا برخاست و مقابل آینه توقف کرد، یقهی پیمسیرنش را درست کرد و کف دستی به سبیلهایش کشید، موهایش را با دست رو به پایین صاف کرد، موهای زیادی کوتاهش با ان سبیل خوش حالت او را شبیه به سربازان آمریکایی میکرد.
قطعا حرکت کردن به باغ خان بزرگ، هم شکار میکردند و هم میوهها را میچیدند.
کمد وسایل و لباسهایش را باز کرد و کیف بزرگ و چرمیای که کف دستدوز بود را بیرون کشید.
گرههایش را باز کرد و کلاشینکفی که برای شکار هرساله میبردند را بیرون کشید، با کف دستمالی مشغول تمیز کردن شد و به خیال دانهانارش لبخند به لب فکر میکرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن