_ لااله الاالله… نمیخوای بگی چیشده؟
قلبم کنار باوان جا مانده بود و عجیب شور میزد.
اگر در نبودم کاری دست خودش میداد…
کف دستم را به پیشانی ام کوبیدم. به جای فکرهای مزخرف باید زودتر همه چیز را تمام میکردم.
_ دخترت چشمش دنبال مرد متاهله، خراب شده رو زیستن من و زنم…
براشون نگفتی از کثافت کاریات؟!
صدای شکسته شدن لیوان، سرمان را سمت زن چرخاند.
لیوان آب مقابل پایش هزار تکه شده و خشکش زده بود.
_ ای وای مولین، تکون نخور شیشه نره تو پات…
حنانه که به سرعت سراغش راهی شد، قفل زبانش باز شد و ناباور پرسید:
_ زن داشتی و اومدی تمایل داشتگاری دختر من؟ ای از خدا بی خبر…
میتمایل داشت کاسه کوزه ای که دخترش نیم کاسه هایش را زیرشان پنهان کرده بود، سر من بشکند!
زهی خیال باطل!
_ جواب سوالتو از دخترت بپرس که تمام مدت میدونست زن دارم و هممونو بازی داد.
حنانه لب به دندان گحرکت کرده و بی توجه به رو شدن کف دستش، مادرش را از شیشه ها دور میکرد.
رو به پدرش پوزخندی زدم.
_ برادرم که حرکت کرد، شرایط من عوض شد.
مجبور شدم زن و بچشو بگیرم زیر بال و پرم و کارمون به ازدواج رسید…
آخرین باری که اومدم دم این خونه، همینو به دخترت اضافه کردم و ازش حلالیت تمایل داشتم.
میدونست ازدواج کردم و واسه حلال کردنم شرط گذاشت بیام میل داشتگاریش…
قرار بود جواب رد بده تا سرش پیش شما پایین نباشه ولی نمیدونستم چه نقشه ای واسه حیاتم داره.
امروز اومده خونم و خدا میدونه چی به زنم اضافه کرده که دیوونش کرده…
ماجرا این بود حاجی.
تقاص خریت منو زنم نباید بده، اومدم دنبال دخترت تا گندی که به زیستنم زده رو جمع کنه…
«غرق جنون»
#پارت_۵۹۳
برای لحظاتی که برایم اندازه ی چند سال طول کشید، هیچ صوتیی از هیچ کدامشان درنیامد.
هر دو به حنانه زل زده بودند و حنانه از شرم و خجالت سرخ شده و سر به زیر انداخته بود.
که کاری نکرده بود؟!
پس این سرخ و سفید شدن ها و عرق شرم ریختن هایش برای چه بود؟!
من هم مقصر بودم، شاید حتی بیشتر از حنانه.
پنهان کاری ام از باوان، کف دست به کف دست حنانه دادن…
من هم مقصر بودم.
_ حنانه؟
صوتی لرزان و گحرکت کرده ی پدرش گویای همه چیز بود.
آنها هم مانند من در باورشان نمی گنجید که حنانه میتواند تا چه حد خبیث باشد.
_ آقا عامر درست میگه؟
کف دست به کمر خیره اش بودم تا ببینم جوابش چیست. سکوتش پیرمرد را از کوره در برد.
سمت حنانه رفت و با همان کمر خمیده هم قد بلندتر از او بود.
سایه اش روی سر حنانه افتاد و حنانه زیر چادر به وضوح میلرزید.
_ با تو دارم حرف میزنم دختر، چرا نمیگی تهمته؟!
مادرش بی آوا اشک میریخت و هیچ کدامشان برایم اهمیتی نداشسریع.
هم و غم من باوان بود…
_ این کارایی که آقا عامر میگه، تو کردی؟
فین فینش قد بلند شد و سری به تایید تکان داد.
تاییدش آتش به جان مرد انداخت و همچون اسپند روی آتش شد.
_ سر تکون نده دختر، حرف بزن… تو، دختر یکی یدونه ی من اینکارا رو کردی؟
فین فین ها حرکت کرده رفته به هق هق تبدیل شدند و حنانه جز اشک و آه حرفی برای بیان کردن نداشت.
مردک بینوا…
به دنبال چیزی بود تا خط بطلانی روی حرف هایم بکشد.
_ با آقا عامر برو و به خانمش اشتباهتو توضیح بده. تا اون بنده خدا رو قانع نکردی برنگرد…
سر حنانه به ضرب بالا آمد و با دهانی باز به پدرش زل زد.
حق هم داشت، من هم از واکنشش شوکه بودم.
_ ولی آقاجان…
با سیلی بی هوایی که توی صورتش خورد، حرف در دهانش ماسید و صدای پیرمرد به زحمت گوش داده میشد.
_ روم سیاهه آقا عامر، حلال کن…
دل شمام خنک شد؟!😒
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن