نمکین لبخند زد و کف دستش را به سینه ام کوبید.
_ بله عزیزدلم میشه، اگه یه مرد واقعی عاشقش باشه میشه!
چشمک زنان بادی به غبغب انداختم و پر غرور گفتم:
_ پس ناز شستم!
_ ده دقیقه ی دیگه سال نو میشه و به همین بهونه میخوام ازتون خواهش کنم…
با جیغ استرسی باوان آوای مجری از گوشم پر کشید و خودش را از آغوشم جدا کرد.
_ وای لباسمو عوض نکردم، تقصیر توئه ها همش آدمو میگیری به حرف!
گوشه ی دیدهم را خاراندم و پوفی کردم.
سرعت تغییر مودش حیرانم میکرد!
اعتقاد داشت شگون دارد اگر با پوشیدن لباس های نو به استقبال سال جدید برویم.
امروز در نقطه ای از حرکت ایستاده بودیم که همه چیز را پشت سر گذاشته بودیم.
به هر دویمان سخت گذشت و بعضی روزگارها گمان میکردیم فردا را نخواهیم دید ولی در آخر، اینجا بودیم… کنار هم…
گذراندن آن سختی ها لازم بود تا قدر این با هم بودن را بدانیم.
تا هر لحظه ی شیرینی که کنار هم داریم برایمان پرستیدنی باشد.
چیزهای زیادی از دست دادم، خوب و بد…
تنها خانواده ای که داشتم، دلدادگیی که گمان میکردم واقعیست، نیمه ی تاریک وجودم را…
اما حالا دخترکی کنارم بود که داشتنش به تمام از کف دست دادن های جهان می ارزید.
حرکت کرد و برگشتش یک دقیقه هم نشد.
پیجادهن سفیدی بر تن داشت که قد بلندی اش تا بالای زانو میرسید.
با آن آستین های توری چین دار…
خدای من، شامگاهیه به فرشته ها بود…
فرشته ای که با دل مهربانش زندگی ام را از این رو به آن رو کرد.
مقابل نگاهم چرخ میخورد و نظر میمیل داشت.
او نظر میمیل داشت و نگاه تشنه ی من، رقص نرم لباسش را روی پوست بلورین ران پایش مینوشید.
بند بند تنم در آتش میل داشتنش میسوخت و من… چقدر دیگر میتوانستم در برابر این تصویر رویایی خوددار باشم؟
«غرق جنون»
#پارت_۴۵۱
_ حواست کجاست آقا؟
کف دستانش را مقابل نگاهم تکان داد و با خنده ای که دندان های یککف دست سفیدش را به نمایش گذاشته بود، بیش از پیش دلبری میکرد.
نوک بینی اش را لمس کردم و خیره در دیدهان ستاره بارانش، با نهایت نیازم پچ زدم:
_ پرت زیبایات شد.
گونه هایش به سرعت گل انداخت و لبی که زیر دندان کشید، ضربان قلبم را روی هزار برد.
روزگارها بود که میل شمتوجه شدی به تمامش داشتم و مدام این میل را سرکوب میکردم تا ناخواسته گزندی به او نرسانم.
ولی آن میل امروز به بی نهایت خود رسیده بود. این مردِ سرگشته و حیران درونم، امروزگار به بوسه رضایت نمیداد!
در حال خودم نبودم و او هم متوجهش شده بود که لحظه به لحظه نفس هایش داغ تر میشد.
او هم مرا میمیل داشت، این را تن گر گراهی شده و نگاه مخمورش جار میزد.
_ خب… الان سال تحویل میشه.
من همیشه لحظه ی تحویل سال دعا میکنم، حس میکنم زودتر به گوش خدا میرسه…
کنارم قرار گرفت و کف دستانش را به هم چسبانده، روی دلش گذاشت و در خاموشی به مسابقه ی ثانیه ها گوش سپرد.
_ ۶, ۵, ۴…
هر ثانیه که میگذشت انگار حواس پنج گانه ام چند درجه قوی تر میشدند.
تمام منافد پوستش را میمشاهده کردم، منافذ سفیدی که دومینو وار سرخ و ملتهب میشدند.
_ ۳…
صدای قطرات آبی که به سختی از گلویش پایین میحرکت کردند.
_ ۲…
عطر بی نظیری که روی پوست تنش به رقص دررسیده و همچراکه نسیم مشامم را نوازش میکرد.
_ ۱… بوم!
و خیسی گرم و لزج بین پایش!
همه چیز را حس میکردم و خدای من…
همین حالا میتمایل داشتمش!
آن عطر مسخ کننده را، آن پوست گلگون و هوس انگیز را، آن خیسی مطبوع را…
همین حالا میتمایل داشتمش…
آه بچم زده بالا😔😂🔥
«غرق جنون»
#پارت_۴۵۲
_ خدا جونم، فقط یه چیز ازت میخوام… مردی که کنارمه رو هیچوقت ازم نگیر…
از کل آدمای جهانت بذار این یه نفر مال من بمونه…
سر به شانه ام چسباند و نفس حبس شده ام با شدت بیرون پرید.
حرف هایش را میمتوجه شدم ولی حواسم جای دیگری بود. در آغوشم خزیده و قلببرانه پچ زد:
_ سال نوت مبارک محبتم، بیشتر از اونی که فکرشو کنی دوستت دارم…
میتمایل داشتم چیزی در جواب دوستت دارمش بگویم ولی آنقدر غرق میل داشتنش بودم که تلاشم همزیرا کف دست و پا زدنی بی فایده بود.
خودش را بالاتر کشیده و کف دست دور گردنم حلقه کرد.
نوک بینی اش را روی ته ریش هایم چرخاند و زیر گوشم نجوا کرد:
_ تو چیزی نمیخوای ازش؟
دستش روی سینه ام به رقص درآمد و سر در گردنم فرو برد.
_ دعا کن، شاید بشنوه…
شیطان را درس میداد قلببرکم…
میاطلاع داشت عطشش را دارم و داشت دیدهه را نشانم میداد ولی میخبر داشتم وقت نوشیدن که شود، از لب نگاهه تشنه برم میگرداند!
نفس پر حرارتش خون را درون شاهرگم به غلیان انداخت.
ناتمایل داشته گردن کج کردم که ریز لبخند زد و کف دستم میان موهایش مشت شد.
_ شیطون راهی شده لای جلد دردونم؟!
نوچ بلندبالایش مهر تایید تصوراتم بود ولی زبانش چیز دیگری میبیان کرد.
_ نوچ، نخیرم آقا! فقط میگم دعا کن که الان بگیرتره!
طره ای از موهایش را میان انگشتم پیچاندم و نزدیک بینی ام بردم.
باید میاضافه کردم عطرش را، شامپو و لوسیونش را، اصلا هر چیز عطرداری که داشت را عوض کند تا مجنونم نکرده.
_ تموم آرزو و دعای من الان تو بغلمه، دیگه چیزی نیست که ازش بخوام…
«غرق جنون»
#پارت_۴۵۳
_ نگاش کن توروخدا، چه زبونی میریزه مرد گنده!
ورجه وورجه کنان خودش را روی پایم کشید. پاهایش دو طرفم قرار گراهی شد و نگاه خندان و ذوق زده اش بند نگاهم شد.
لبهای سرخش را جلو داده و خواست چیزی بگوید که پیش دستی کردم.
بوسه ی کوتاهی روی غنچه ی لبهایش کاشتم که همان دم گل داد.
_ کجاشو متوجه شدی خانم کوچولو!
به خاطر طرز جای گرفتنش لباسش بالا رفته و تقریبا تمام پایش در کف دسترسم بود.
نگاهم بی اجازه سمت پاهایش کشیده شد. نفسم بند رسید و زبانی روی لبهایم کشیدم.
پوست صاف و براقش با زبان بی زبانی انگشتانم را میطلبید.
انگشتانم که عرصه را برای جولان دادن مناسب متوجه شده بودند، منتظر اجازه ام نماندند.
به نرمی روی ران پایش خزیده و از لطافتش پلک هایم روی هم افتادند.
همچون برگ گل نرم و لطیف بود و لذتی بی نهایت را زیر پوستم دواند.
لذتی که بیشترش را میخواستم…
زیر دستم که لرزید نگاهم را بالا کشیدم. قفسه ی سینه اش تکان میخورد و تندتر از همیشه پلک میزد.
از میان لبهای نیمه بازش عمیق و طولانی نفس میکشید.
تمام حالاتش را با ولع زیر نظر داشتم. با هر تکان انگشتم بی قرار تر میشد.
دستانم را بالاتر کشیدم و به لباس زیرش که رسیدم از حرکت ایستادم.
انگشت اشاره و وسطم را زیر کش لباسش فرستادم و برای دیوانه کردنش، جایی نزدیک به بین پایش را نوازش کردم.
لب گزید و کف دستان کوچکش روی گردنم مشت شدند. روی پایم تکانی خورد و بیشتر به تنم چسبید.
گوشه ی لبم بالا حرکت کرد و نوازش هایم را شمشاهده کردتر کردم.
هین ساکت و کشیده ای بیان کرد و ناخن هایش پوست گردنم را خراش دادند.
_ شما نمیخوای عیدی ما رو بدی زیباه؟!
من که دیگه واسه گحرکت کردن عیدیم صبر ندارم، میخوام به زور ازت بگیرمش عمر عامر…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن
