نهال هم از جا بر می خیزد و بدون معطلی میگوید_پس…
بهرام متوجه میشود که نهال این بحث را ول نمیکند،برای ادامه ندادن به موضوعی که دلخواهش نیست میگوید_بعدا دربارش حرف میزنیم
در حرکتی ناگهانی روی گونه ی نهال را می بوسد و از منزل بیرون میزند
داغی بوسه اش روی گونه ی نهال گز گز میکند،با خجالت و افسوس دستش را جای رد بوسه ی بهرام می گذارد…
هر چند به این ابراز علاقه ها عادت داشت،بهرام چه قبل از ازدواج و چه حالا بار ها ابراز علاقه کرده بود،ولی کمتر شده بود با ملایمتباشد!همیشگی با زور و زورگویی و قلدری و خط و نشان کشیدن بود…
حتی محبت هایش هم زوری بودند
بعد از حرکت کردن بهرام درب را پشت سرش قفل میکند و شروع به تمیز کردن آشپزخونه و شستن ظرف ها میکند
در قلبش کلی نقشه میکشد تا وقتی بهرام آمد نظرش را جلب کند و اجازه بدهد به کلاسی چیزی برود تا خودش را مشغول کند
بهرام سوار ماشینش میشود و سمت شرکت بزرگش میراند
به محض ورود به داخل شرکت همه ی نگاه ها سمتش بر میگردند،کارمند ها گاهی با حسرت،گاهی با تحسین،گاهی با خشمگینت نگاهش میکنند
به کسی توجهی نمیکند و در مقابل سلام های کارمند ها چیزی نمیگوید
_سلام رییس
_سلام جناب صبحتون بخیر
دیوار بلندی میان خودش و بقیه چیده بود که منشا در غرورش داشت
چه غرور و خودبرتربینی عمیق و حالت تهوع بر انگیزی!
واقعیت بهرام همین بود،انگار دلش میمیل داشت همه به او توجه کنند و از همه بیشتر زن مورد علاقه اش،نهال!
به دفتر خودش میرسد و منشی سرش را بالا می آورد
پس از ازدواج با نهال منشی قبلی را اخراج کرده بود،نهال غیر مستقیم احساس ناراحتی کرده بود و بهرام هم یک زن مسن که متاهل هم بود استخدام کرده بود
حالا هم روزگار اول کاری زن بود،نامش شیوا سهرابی بود
تند از جایش بر می خیزد و جلوی بهرام سرش را خم میکند
چند مرد جوان که روی صنقلبی انتظار جای گرفته بودند با تعجب نگاهشان میکنند
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن