* * * *
خسته خودمو پرت کردم روی مبل و نفس عمیقی کشیدم …
به سقف خیره شدم و به اتفاقات اخیر فکر کردم …
کارتی که اون دختر بهم داده بود رو از توی جیبم در آوردم و بهش زل زدم …
پوزخندی زدم … چقدر من احمقم که کارت رو ازش قبول کردم ! … .
زبونی روی لبام کشیدم ، کاش آلیس باهام میومد …
کاش اینطور بی رحمانه بهم ضربه نمی زد …
کاش ، کاش …
خسته از این کاش های بیهوده ، کف دستی به صورتم کشیدم …
احساس میکنم دیگه خودم نیستم … اون ایلیادی که باید باشم نیستم ! … شدم یه مُرده ی متحرک …
کسی که فقط داره نفس میکشه اما زندگی نمیکنه … .
من اینجوری نبودم ، بخدا که اینجوری نبودم … .
من … من یه آدم خشن ، زورگو و بی احساس بودم …
ولی … اما آلیس منو بار دیگر ساخت ، با وجود اون بار دیگر متولد شدم … شدم یه فرد عاشق ، کسی که … کسی که جونشو واسه دلدادگیش میداد اما حالا کو؟! …
حالا که بهش نیاز دارم کجاس؟! …
من از همینش میهراسیدم ، میترسیدم یه روزی عاشق شم و بد تر از اون ، طرفم ولم کنه … .
چقدر سعی کردم از آلیس دوری کنم ولی … اما اون منو اسیر خودش کرد … تونست وارد این قلب سنگی من بشه و بشه تک ساکن دلم … حاکم شده بود و فرمانروایی میکرد ! …
اما حیف … حیف که خودش همه چیو بهم زد … همه چیو …
چه رویاهایی که نداشتم … چه نقشه هایی که نریخته بودم …!
چه برنامه هایی که واسه دو نفرمون نداشتم ! …
نفسمو محکم بیرون فرستادم …
اصلا لعنت به هرچی دلدادگیه …
لعنت به هرچی دل عاشقه ! ….
کارت رو توی دستم با خشمگینت مچاله کردم و از همونجا پرتش کردم طرف سطل آشغال که دقیقا افتاد توش …
دیگه کافی بود … دیگه به اندازه ی کافی از عشق زخم خوردم ، دیگه برای بار دوم نمیمیل داشتم توی دام یه دختر بیفتم …
روی کاناپه قرار گرفتم و گوشیمو در آوردم ، حرکت کردم توی مخاطبین و شماره ی دختره رو مسدود و حذف کردم …
از اول هم نباید شمارمو بهش میدادم … .
نفس عمیقی کشیدم که همون لحظه گوشیم توی کف دستم شروع کرد به زنگ خوردن …
هرمان بود ! … زبونی روی لبام کشیدم و تماس رو وصل کردم :
_ الو ، ایلیاد … .
+ بله هرمان … .
_ ببین من مورد مشکوکی ندیدم …
خودم که از بیرون عمارت آدرین رو دارم متوجه شد میزنم اما افرادم که به عنوان نگهبان رفتم توی خونش ، بهم خبر دادن هیچ چیز مشکوکی وجود نداره …
آدرین و اون دختری که میگی بهشدت با هم عادی راهی شدار میکنن ، نه دوستانه و نه دشمنانه …
همه چیز عادیه … .
توی فکر فرو رفتم ، باورم نمیشد …
یعنی الیس واقعا عاشق ادرین شده؟! …
نفس عمیقی کشیدم و اضافه کردم :
+ اوکی ، شماها لازم نیس بیشتر از این
خودتونو توی دردسر بندازین …
_ یعنی دیگه لاطم نیس زیر نظر بگیریمشون؟! …
+ نه … همین الان به بقیه ی افراد خبره بده و از اونجا دور شید … .
_ باشه …
+ فعلا …
_ فعلا … .
تماس رو قطع کردم …
وقتی الیس پسم زد همش فکر میکردم یه چیزی این وسط کار میلنگه ، حتما از طرف کسی تهمشاهده کرد شده که اینوار رو کرده …
نتونستم بیخیالش شم و واسش بپا گذاشتم …
همش منتظر تماس هرمان بودم که بهم بگه حدسم درست بوده اما خب … با این تماسش کاملا مایوسم کرد …!
دیگه تقریبا اطمینان پیدا کردم که الیس با تمایل داشت خودش ردم کرده …
ولی چرا؟! … یعنی باید باور کنم که حتی یه ذره هم دوستم نداش … اگه دوستم نداش چطور گذاش پردشو بزنم؟! …
چطور من همیشه موج عاشقی و احساسو توی نگاش حس میکردم؟! … چطور هر وقت آوام میکرد ، بیشتر از قبل عاشق اسمم میشدم؟! …
آهی کشیدم و گوشی رو پرت کردم روی میز روبه روم …
سرمو با دستام گرفتم و شقیقه هامو اروم ماساژ دادم …
سرم داشت می ترکید …
دلم ، تو به په امید داری بازم میتپی؟! …
دقیقا به چه امید؟! … ببین چقدر تنهایی …!
چقدر … چقدر بدبختی ! ...
آره ، بدبختی … بدبختی که الیس ردت کرد …
بدبختی که کسی دوستت نداره …
یکهو داد کشیدم :
+ چرا میتپی لعنتییییی؟! …
چرااااااا؟! …
یه چند لحظه وایسا ، ایست کن …
در حالی که اشکام از روی گونه هام پایین میومدن ادامه دادم :
+ من دیگه نمیخوام ادامه بدم …
نمیخوام دیگه زنده باشممم …
با تمام توانم فریاد کشیدم :
+ حیات بدون اونو نمیخوااااام … .
خدایا … مگه من چی کم دارم از بقیه؟! …
اینهمه پول رو میخوام چیکار وقتی اونو ندارم!؟ …
چرا بقیه یه زیستن ساده دارن اما با عشق هر روزگارشونو از خواب بیدار میشن اما من … من اینهمه دارایی و ثروت دارم ولی یه روز راحت ندارم؟! …
از صبح تا شامگاه فقط مشغول رسیدگی به قرارداد هایی که بستم و افرادم هستم ! …
الیس که اومد ، مثل یه نور توی تاریکی شد برام …
حالا چرا ازم گحرکت کردیش؟! … من غلط کردم که توی فکر انتقام بودم ! …
من الان الیس رو میخوام …
اونو میخوام خدا … اونو میخوااام … .
* * * *
♡ … ای داد از غم بی خبری … !
… وای از تو دیگه نیست اثری ! … ♡
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن