بزار هی داد و بیداد کنه تا خفه شه
با این فکر باز روی تخت دراز کشیدم و ملاقه روی تن خسته ام کشیدم
بدنم به قدری گحرکت کرده بود
و درد میگرد که قادر به تکون دادنش نبودم
دوست داشتم ساعت ها بخوابم
پس پلکای خسته ام روی هم گذاشتم
و سعی کردم بخوایم تا سر سنگین شده ام آروم بگیره و دردم کم شه
اما مگه صوتی داد و فریادهای آراد میزاشت
تموم خونه روی سرش گذاشته و با داد و فریادهاش داشت ساکتشم رو بهم میزد
چشمامو محکم روی هم فشردم
و سعی کردم خودم رو بیخیال نشون بدم هنوزم یه خورده حالم بد بود
پس همین حال بدم بهم غلبه کرد
و باز کم کم داشت چشمام گرم شد و خوابم میگرفت که یکدفعه در اتاق باز شد
خاتون با قدمای نامتعادل وارد اتاق شد و با آوای بلند آراد رو صدا میزد اظهار کرد:
-بیا مادر اینجاست
طاما نکشید آراد درست مثل ببر زخمی توی قاب در قرار گراهی شد و نگاه به خون قرار گرفته اش رو توی صورتم چرخوند
بی اهمیت و سرد خیره اش شدم
که داخل اتاق شد و مشکوک سوالی پرسید :
-اینجا چیکار میکنی ؟؟
بی اهمیت به سوالش نگاهامو بستم و سرد لب زدم:
-به تو مربوط نیست !
حتما پیش خودش در ذهنش گذرانده باز نقشه ای توی سرم دارم که شامگاه رو
اینجا خوابیدم دیگه برام مهم نبود بزار هرچی میخواد فکر کنه
صوتی قدماش که بهم نزدیک و نزدیکتر میشد توی گوشم پیچید و بعد از چند ثانیه سنگینی نگاهش رو بالای سرم حس کردم
-کشیده شو
بی اهمیت باز هیچ تکونی نخوردم که روم خم شد
-با توام بلند شو باید بریم
داشت از حرکت کردن به کجا حرف میزد دیدهامو باز کردم و با تعجب نگاهش کردم
-کجا ؟
نیشخندی ترسناکی گوشه لبش جای گرفت
-میفهمی…..
و تا به خودم بیام کف دستم رو گرفت و مجبورم کرد قد بلند شم ، خاتون با دلواپسی سمتمون اومد و خطاب به آراد گفت :
-مادر بزار من کمکش میکنم گناه داره
-همش فیلمه خاتون ….
و بدون اینکه رحم و مروتی داشته باشه اخماش رو توی هم کشید و تقریبا دنبال خودش کشیدم
با اون حال بدم مجبورم کرد لباس بپوشم
نمیدونستم چی داره توی سرش میگذره
اما میدونستم هرچی که هست چیزی خوبی در انتظارم لیست
چون تموم مدت با استرس
دور خودش میچرخید و مدام توی موهاش کف دست میکشید
معلوم بود استرس داره
ولی نمیدونستم استرس و اضطراب چی رو داره
موهای کشیدهم رو بدون اینکه کناری بزنم
و بخوام جمعشون کنم دورم آشفته رهاشون کردم و بلند شدم
با نزدیک شدنم به خودش سرش رو بالا گرفت و میخواست چیزی بگه که یکدفعه نگاهش روی موهام چرخید و اخماش درهم شد
-جمعشون کن
بی حوصله لب زدم:
-نمیتونم
تنه آرومی بهش کوبیدم
و خواستم از کنارش بگذرم که بازوم اسیر کف دستاش شد
-زود کاری رو که بیان کردم انجام بده
باز چی از جولم میمیل داشت
موهای من چه ربطی به اون داره که داره اینطوری به پر و پام میپیچه
-بسه ولم کن اضافه کردم نمیتو…
باقی حرفم با کشیده شدنم سمت خودش و قرار گرفتن دستش روی موهام نصف و نیمه رها شد
با آرامش خاصی که ازش بعید بود
موهام رو جمع کرد و شروع به بستنشون کرد
تموم مدت آروم از حرکت ایستاده
و به حرکات ضد و نقیضش فکر میکردم
هر دقیقه به طوری راهی شدار میکرد
به طوری عجیب و غریب انگار اصلا خودش هم نمیدونه چی از جهان میخواد و توی سرش چی میگذره
با فرو کردن موهام زیر شال و کشیدن دستم به خودم اومدم و توجه ام سمتش جلب شد
-زود باش که دیرمون شد
دنبالش مسیر افتادم
و با فکری که مثل خوره به جونم افتاده بود سوالی پرسیدم:
-میخوای منو کجا ببری ؟؟
تلخ اظهار کرد :
-حرف نشونم
پشت بند این حرفش سوار ماشین شد و خم شد در سمت من رو باز کرد
عصبی سوار شدم و آنچنان در رو محکم بهم کوبیدم که برگشت و چندثانیه حرصی نگاهم کرد
پی اهمیت بهش به رو به رو زُل زدم
که لعنتی زیرلب زمزمه کرد و ماشین رو روشن کرد و با تموم قدرت پاشو روی پدال گاز فشرد
طوری که ماشین با تکون محکمی از جاش کنده شد همین که از عمارت بیرون زد تموم ٹنم چشم شد و اطراف رو از نظر میگذروندم تا بفهمم میخواد کجا ببرتم
اما مسیرهایی که میرفت اصلا برام آشنا نبودن داشتم نامحسوس اطراف رو میپایدم که یکدفعه با توقف ماشین جلوی جایی که فکرشم نمیکردم
تنم یخ بست و ناباور سر درش رو از نظر گذروندم
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن