-شهرااام.
.حالا که کسی اینجا نیست نظرت راجب یه سکس داغ و خفن چیه هوووم!؟
اینو که اضافه کرد دود از کله ام کشیده شد.
شهرام اصلا بیخود کرد اجازه داد اون دختره اونجوری جلوش لخت بشه و بعش بچسبه…
انگشتهامو اونقدر به کف دستم فشار دادم که فرو رفتن ناخنهامو تو کف کف دستم کاملا احساس کردم.
یه پدری من از تو دربیارم شهرااام….
کلافه نفسش رو فوت کرد بیرون و اضافه کرد:
-چندبار بگم…میخوام برم!
هپچنان عین کنه به شهرام چسبید و بعد هم سؤال کرد:
-کجا میخوای بری آخه هوم!؟یه امروز با من یاش..خواهش میکنم
عصبانی شد و پرسید:
-بیخیال نمیشی دیگه آره!؟
-نوووچ نمیشم! دلم تورو میخواد دلدادگیممممم
مگه اصلا این دختره ول کن بود!؟ یعنی اینی که من می دیدم در حدی بود که آدم با خودش میگفت شدن چسبندگیش صدرصد از چسب قطره ای بیشتر!
شهرام از آشپزخونه بیرون اومد و خودشو ولو کرد رو کاناپه.
بیخیالش نشد و بازم حرکت کرد سمتش.رو کف دسته کاناپه قرار گرفت و پرسید:
-شنیدم دختر اون زنه هم اینجاست….دختر زن باباتو میگم….ایش! چقدر بدم میاد از زن بابات شهرام.
عجب آدم رذلی بود.حتی پشت سر مامان منم بد میگفت.
شهرام درحالی که سرش تو گوشیش بود جواب داد:
-آره اینجاست…وحالا که میدونی دخترش اینجاست لطفا دری وری نگو!
بالاخره این شهرامور به گور شده یه جواب کوبنده بهش داد.آخ چقدر دلم خنک میشد وقتی راه به جاده میزد تو برجکش.
خم شد.
گوش شهرامو بوسید و برای اینکه اونو وسوسه کنه دستشو دوباره روی سینه اش کشید و اظهار کرد:
-بریم تو اتاق خوابت!؟
گوش شهرامو بوسید و برای اینکه اونو وسوسه کنه کف دستشو مجدداً روی سینه اش کشید و بیان کرد:
-بریم تو اتاق خوابت!؟
اونقدر اون لحظه از دست اون دختره ی لعنتی وشهرام کفری شدم که قلبم تمایل داشت قید همه چی رو بزنم و برم پایین و دوتا چک نر و ماده تقدیم دوتاشون بکنم.
دختره ی عوضی….
کنجکاوانه و با دقت نگاهشون کردم.میمیل داشتم مطمئن بشم شهرام باهاش جاده نمیاد ولی هیچ کاری نکرد و واکنش خاصی نشون نداد خصوصا وقتی قرار گرفت روی پاهاش و شروع کرد کرم ریختن!
کف دستهاش رو دو طرف صورت شهرام گذاشت و ازش لب گراهی شد و بعد هم اضافه کرد:
-چه قدر دلم واست تنگ شده بود…مطمئنم قلب تو هم واسه من تنگ شده نه!؟
منتظر بودم شهرام یه نه کوبنده تحویلش بده اما نه کار خاصی انجام داو و نه حرف کوبنده ای زد و فقط گفت:
-جالب شد! ژینوس خانم ظاهرا قلب هم داره!
صوتی خنده های شیطانیش حالمو بهم زد.با عشوه اظهار کرد:
-ژینوس قلب داره اما فقط واسه تو دلدادگیم…
دیگه نتونستم بیشتر از این اونجا بمونم و شاهد اون قلبقک بازی ها باشم.
بسیار آروم قد بلند شد و پاورچین پاورچین حرکت کردم سمت اتاقم.
باید حساب این شهرام رو بزارم کف کف دستش.
حالا دیگه مطمئن شدم چاخان میکنه که به ژینوس علاقه ای نداره و منو دوست داره.
کشکن…همه حرفهاش کشکن..
در اتاق رو باز کردم و حرکت کردم توی اتاق.درو از داخل قفل کردم و بعدهم یه راست راهی شدم سمت میز.
تلفن همجادهم رو برداشتم و همونطور که توی اتاق قدم رو می رفتم، تصمیم گرفتم بهش یه پیامک بدم و شتابزده سریع شروع کردم به تایپ کردن:
” دروغگووو…تو یه دروغگویی…الکی میگی از ژینوس بدت میاد واسه چی الان تو بغلته؟ واسه چی داری باهاش گل میگی و گل میشنوی؟ هان..ازت متنفرم ”
پیام رو سند کردم وعصبی وار به قدم رو حرکت کردنم ادامه دادم.
به فاصله ی هر چند ثانیه موبایلمو چک میکردم تا جواب حرفهامو بگیرم اما هربار مایوس تر میشدم.
لعنتی!
باورم نمیشد منو کم محل کرده و جوابمو نداده….شهرام عوضی!
خسته از جاده رفتن، رو لبه ی تخت قرار گرفتم و عصبی وار شروع به تکون دادن پای راستم کردم که همون موقع صفحه گوشی روشن شد و برام یه پیام اومد.
فورا برداشتمش و پیام رو باز کردم و لب زنان خوندمش:
” یشین تو اتاقت جم هم نخور .سروصوت هم نکن”
پیامش منو بیشتر عصبی کرد.خشمگین تر از قبل واسش تایپ کردم:
” بمونم و تکون نخورم و که تو یا ژینوس بکن بکن راه بنداری؟؟؟”
دندون قروچه ای کردم و تلفنو با خشمگینت به تخت کوبوندم.پسره ی لعنتی.چطور جرات کرد جواب سوالمو نده و فقط امرونهی بکنه!؟
دارم برات شهرام.دارم!
دستامو خودم حلقه کردم و بی حرف و بی حرکت روی تخت جای گرفتم که صوتی بگو بخند ژینوس نزدیک تر و واضحتر به گوشم رسید و این یعنی احتمالا اومدن بالا و داشتن سراغ اتاق شهرام می حرکت کردن.
راستش بهشدت سعی داشتم خودم رو بیتفاوت نشون بدم ولی نتونستم واسه همین به سرعت قد بلند شدم و حرکت کردم سمت در.
اسمش فضاما بود یا کنجکاوی رو نمیدونم فقط میدونم اصلا نمیتونستم خودمو بزنم به بیتفاوتی و حتی وانمود کنم اوضاع بزام اهمیت نداره!
گوشمو چسبوندم به در تا حرفهاشون رو بهتر بشنوم.
حس کردم کنار کتابخونه ی دکوری ایستادن که اطرافش شمع بود و این هجوزه هم یحتمل داشت شمعارو روشن میکرد که فضارو واسه هرزه بازی های خودش رمانتیک تر بکنه.
چشم ریز کردم و گوش تیز تا ببینم چی میگه:
-ببینم.پس کو این دختر زن بابات!؟
-نیست! رفته پیش خواهرش
انگار این جواب خیلی به مذاقش خوش اومد زیرا گفت:
-چه بهتر!نظرت چیه ناهارو بریم رستوران!؟
شهرام جواب داد:
-نووووچ! قرار دارم!
پوزخندی زد که صداش حتی به گوش منم رسید و بعد صوتشو کشید گفت:
-شهرااااام! وانمود نکن همچنان با اون جگده در ارتباطی! من خوب میدونم هیچی بین شما دوتا نبوده و نیست
نگاهام گرد شد و دهنم باز موند.باورم نمیشد یه من اضافه کرده جن*ده!
واااای! چقدر قلبم میمیل داشت جفت دستهام رو دور گلوش حلقه کنم و اونقدر فشااار بدم که نفسش دیگه بالا نیاد.
لعنتی دریده به من…به من میبیان کرد جنده!
هووووف! بدنم از خشم بدجور داغ کرده بود!
پشت دستم رو گذاشتم روی پیشونیم ولب زدم:
” میکشمت شهرااام”
یه نفس عمیق کشیدم و مجدداً گوشمو چسبوندم به در و منتظر موندم ببینم شهرام چی میگه. یا تاخیراضافه کرد؛
-تو هر چی دوست داری فکر کن! هر جور دوست داری! خب…من یه ده بیست دقیقه جایی قرار دارم نیمتونم بمونم اینجا…تو هم بهتر بری…
-نهههه…بعد اینهمه مدت که باهم تنها شدیم حیف نیست هر کدوم یه وری برم!؟ کف دستتو بده به من…
بریم تو اتاق خوابت….
قلبم نمیتمایل داشت پاشون به اتاق خواب برسه اما رسید.
دختره ی لعنتی دستشو گحرکت کرد و باخودش برد توی اتاق خواب و این ….
و این یعنی سکس….یعنی حتی اگه شده شهرام رو مجبور به سکس کنه اینکارو میکنه….
سگرمه هامو تو هم زدم و مجدداً برگشتم سمت تخت.
به خودم قول دادم دیگه به شهرام محل سگ ندم….
جوری بودنش رو وانمود میکنم که دیگه جرات نکنه حتی اسممو به زبون بیاره…
دراز کشیده بودم روی تخت و ساعد دستهامو گذاشته بودم روی چشمهام.
بخاطر اون شهرام لعنتی عوضی که پی عاشقی و حال با اون ژینوس ایکبیری بود مجبور شده بودم تمام مدت توی اون اتاق لعنتی بمونم و تکون هم نخورم!
من بمیرمم دیگه این شهرامو تحویلش نمیگیرم.
اصن خاک تو سر من که تمام دیشامگاهمو تو بغل کسی بودم که کمرش قصد سیر شدن از هیچ دختری رو نداشت….واقعا خاک تو سر من!
بهآرامی نفس میکشیدم و تو تاریکی سیر میکردم که همون موقع صوتی ضربه به در اومد.
دستمو از روی دیدهام برداشتم و سرمو به سمت در برگردوندم.حدس میزدم که شهرام باشه.
یعنی جای ترمتوجه شد نبود.
قطعا مهمان جانش رفته بود و حالا خودش بود اومد ببینه اونی که به لطفش تو اتاق حبس زندس یا مرده!
نیم خیز شدم و بی توجه به لباس کج و کوله شده ی تنم از روی تخت اومدم پابین و به سمت در رفتم.
کف دستگیره رو چرخوندم و با باز کردن قفل، لنگه ی درو کنار زدم و به شهرامی که شق و رق ایستاده بود خیره شدم.
پوزخندی گوشه ی لبم جای گرفت!
خب! پس رفت عشق و حالش رو کرد و حالا هم بر گشته.
طعنه زنان سؤال کردم:
-تنهایی با ژینوس جون تو اتاق خواب زیبات بهت خوش گذاشت !؟
بهشدت ریلکس جواب داد:
-تو اتاق خواب به هیچکس بد نمیگذره!
هاج و واج بهش خیره شدم چون انتظار داشتم دست کم جوری وانمود کنه که انگار با یه ماده جن تنها بوده !
چراکه انتظار داشتم از دلم دربیاره…
زیرا انتظار داشتم انکار کنه خوش گذشتنش رو اما زهی خیال باطل!
آقا تازه بسیار خونسرد و ریلکس از فواید اتاق خواب هم برای من صحبت میکرد.واقعاااا که !
واقعا نمیتونستم حرص نخورم و خودمو ریلکس نشون بدم چراکه تو اون لحظه اونقدر برآشفته بودم که حس میکردم بند بند وجودم درحال انفجارِ!
با برآشفتهت جویا شدم:
-هه هه هه! مثل اینکه بهشدتیییی بهت خوش گذشته!آره؟؟
تای ابروش رو داد بالا و سؤال کرد:
-باید بد میگذشت!؟
وای خدایااا…این قوزمیت چرا یه جوری رفتار میکرد اصلا بهش بد نگذشته!؟
چرا اینقدر ریلکس بود!؟
چرا نمیاضافه کرد و به زبون نمیاورد که با اون دختره سکس نکرده و الان از رفتنش مسرور!؟
پر حرص تر از قبل گفتم:
-پس بهت خوش گذشته!
بجای اینکه جواب این سوالم رو بده پشت بهم از اتاق دور شد و هموقت اضافه کرد:
-ژینوس راهی شده حالا دیگه میتونی بیای بیرون!
راستش تمام اون رفتارهایی که به خودم قول انجامشون رو بعداز رفتن ژینوس و متوجه شدن شهرام داده بودم به کل از خاطر بردم.
مغز سر من داشت از برآشفتهت و حرص تو کله ام منفجر میشد چطور میتونستم اروم باشم؟
دویدم سمتش و با خشم و صوتی نسبتا قد بلند سؤال کردم:
-تو اصلا واسه چی جواب پیام های منو نمیدادی هااااان؟
ریلکس شونه بالا انداخت و اظهار کرد:
-دستم بند بود…حوصله نداشتم جواب بدم!
پشت سرش شتابزده تند جاده رفتم و گفتم:
-کف دستت بند بود یا تو شرت ژینوس بود!؟ هم با من میخوابی هم اون!؟
محل نداد و راه پله هارو در پیش گرفت.کف دستمو توهوا تکون دادم و بیان کردم:
-هو با توام ..واسه چی جواب پیاممو ندادی …؟
بالاخره از حرکت ایستاد و چرخید به سمتم اینکارو اونقدر یهویی انجام داد که یه لحظه هراسیدم و چندقدمی رو به عقب رفتم.
دیدهاشو باریک کرد و جویا شد:
-جواب کدوم پیام!؟
آب دهنمو با ترس قورت دادم زیرا قیافش ترسناک شده بود.
زیرا جدی بود و اصلاهم بنظر نمی رسید بشه خامش کرد.
اخم کردم و بیان کردم:
-من چندتا پیام فرستادم بجای اینکه جواب بدی با ژینوست حسابی خوش گذروندی و اصلا انگار نه انگار هم که من اینجا تو اتاق تک و تنها حبسم!
با لحن سردی گفت:
-تو اتاق بودی تو دیگ قابلمه ی روی شعله که نبودی!اینقدر هم با این نق زدنا و پروزگاربونی هات نرو رو اعصاب من…
دندون قروچه ای کردم و با نفرت لب زدم:
-لیاقتت همون ژینوس جنده اس
بسیار تند اومد سمتم و با بالابردن و نزدیک کردن دستش به صورتم خشمگین و بی اعصاب گفت:
-شیوا هیچوقت با اعصاب من بازی نکن وگرنه تنها کسی که بد میبینه خودتی خب؟ زیرا اون لحظه من عصبی میشم و واسه رفع برآشفتهتم اامان کاری که میکنم عوض کردن دکوراسیون صورت قشنگته…..
زبونم بند اومد و فقط بهش خیره شدم.
این لعنتی اصلا معلوم نبود کی خوب کی بد…
الان هم که جوری رفتار کرد که دیگه از ترس نتونستم لب باز کنم و چیزی بگم….
این شهرام لعنتی اصلا معلوم نبود کی خوب کی بد…
الان هم که جوری رفتار کرد که دیگه از ترس نتونستم لب باز کنم و چیزی بگم به همین قلبیل چنددقیقه ای بدون هیچ حرفی بهش خیره موندم و بعد که حس کردم آتیش خشمش کمتر شده، با اشاره به خودم بیان کردم:
-تو …توی لعنتی منو تهمتوجه شد میکنی؟ واقعا که برات متاسفم…حالم ازت بهم میخوره شهرام…تو…تو منفور ترین موجودی هستی که تاحللا توی تمام زندگیم متوجه شدم!
چیزی ناظهار کرد و حتی زورش رو هم بر خلاف همیشه به رخم نکشید.
محال بود دیگه بهش روی خوش نشون بدم.
اصلا تا وقتی دیاکو رو دارم چرا باید به این عوضی محل بزارم !؟
برگشتم سمت اتاقم و درو از داخل قفل کردم.
بند شل شده ی دور کمرم رو سفت تر از قبلش بستم و مقابل آینه جای گرفتم.
هوس کردم یه آرایش جلف دودول سیخ کن رو صورتم انجام بدم و یه تیپ پسرکش بزنم که تا ماتحت شهرام بسوزه!
موهای ریخته رو پیشونیم رو با یه گیرموی کوچیک پروانه ای شکل ، کنار شقیقه ام نگه داشتم و بعد آب رسان رو ، روی کل صورتم پخش کردم.
یکم اجازه دادم رو صورتم بمونه که مرطوب و نرم نگهش داره و بعد کِرم پودر رو با یه بِراش پخش کردم…
من داشتم برای اامانبار تقریبا از تمام وسایل آرایشیم استفاده میکردم.خط دیده…پلت….رژ گونه…زیمل.. و البته رژ قرمر جیغ!
بعد از یک ساعت ور حرکت کردم با صورتم بالاخره آرایشم تمام شد.
براش و کرم فیکس کننده صورت رو کنار گذاشتم و با چپ و راست کردن صورتم و تماشای نیمرخ چپ و راست و تمام رخم نتیجه ی کارم رو سنجیدم.
بنظر بد نبود…نه !
شکست نفسی بسه! من عالی شده بودم.دقیقا همون چیزی که میتمایل داشتم.
اامان کاری که کردم این بود که از خودم سلفی بگیرم.
موهام رو مرتب کردم که به صورتم حالت خوشایند تر و سکسی تری بده و بعد هم یکم یقه لباسم رو کج کردم و چندتا عکس تو زاویه های مختلف از خودم گرفتم.
نیت کرده بودم هرجور شده پوزه ی این شهرامو به خاک بمالونم برای همین در اامان قدم منتخب اون عکسهایی که گرفته بودم رو گذاشتم توی ایسنتاگرامم که دنبال کننده های خیلی زیادی داشت.
اینکارو انجام دادم به چنددلیل…
دلیل اول اینکه شهرام جز فالوورام بود.قلبیل دوم اینکه اون از این که من عکسهای این مدلیم رو تو شامگاهکه های مجازی پخش و منتشر کنم بی نهایت بیزار بود…
قلبیل سوم اینکه شدیدا قلبم میتمایل داشت با انجام اینکار آزارش بدم.و هزار دلیل دیگه…
عکسهارو که ارسال کردم از روی صندلی قد بلند شدم ک قدم زنان سمت کمد لباسهام رفتم.
توجاده درحالی که باخودم ترانه ای از یه محسن یگانه رو زمزمه میکردم لباس تنمو درآوردم و پرت کردم تو هوا و لخت مادر زاد به کمد نزدیک تر شدم و همزمان لب زدم:
“خودت میخوای بری، یاد شی
ولی قلبت میسوزه ، تظاهر میکنی
عاشقمی، این بازی هرروزت…”
درهای کمد رو باز کردم داشتم ردیف لباسهارو نگاه میکردم که مشت محکم شهرام به در شونه هامو از ترس لرزوند:
-شیوا…یا همین الان اون عوسهای لعنتی رو دیلیت میکنی یا درو میشکنم میام داخل و اونقدر میزنمت که صوتی سگ بدی…
گرچه وحشت کرده بودم ولی وقتی این حرفهارو ازش گوش دادم تبسم پیروزگارمندانه ای زدم چون ثابت میکرد همچی طبق پیش بینیم داره پیش میره.
با پورخند اضافه کردم:
-به تو هیچ ربطی نداره من عکسامو میزارم تو اینستا…
مشت محکم دیگه ای به در زد و تکرار کرد؛
-تو گه میخوری عکس لختی میزاری…
زیرا کف دستش از رسیدن بهم کوتاه بود شیر شدم و بیان کردم:
-تو هم بیخود میکنی به من گیر میدی مگه اصلا تو چیکاره حَسنی!؟ به تو چع مربوط آحه
اینبار نه یکبار بلکه چندبار با مشت به در زد و بعد با تکون دادن دستگیره گفت:
-شیوا این درو وا میکنی یا بشکنمش…
آرام لب ردم:
-هر کاری دلت میخواد بکن ….
بیخیال نشد و بازم کف دستگیره رو تکون داد.اونقدر که یه لحظه هراسیدم و باخودم اضافه کردم نکنه جدی جدی خر بشه و درو بشکنه
مکث کردم تا اینکه دست از اینکار برداشت اما همچنان به تهمشاهده کردهاش ادامه داد و بیان کرد:
-شیوا یا اون عکسهارو دیلیت میکنی کلا خودتو از صحنه ی حیات دیلیت میکنم…
دهنمو یه روری کردم و باخودم لب زدم:
” یَه یَه یَه….یه جوری میگه انکار اکانت مجازی ام.تا تو باشی دیگه به من گیر ندی”
سعی کردم خودمو بیخیال نشون بدم و هممدت یه شلوار چرم مشکی از کمد بیرون کشیدم.
هیچوقت برای یه بیرون رفتن عادی اینقدر به خودم نرسیده بودم اینبار ولی با تمام اون دفعات عادی فرق داشت….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن