رمان عشق صوری پارت ۲۳۳

*شیدا*

کنار پنجره ایسناده بودم و بیرون رو تماشا میکردم.
روزهام به حدی تکراری بودن که گاهی احساس میکردم چیزی عقب و جلو نمیشه و ساعتها نمیگذرن یا حتی شامگاهها صبح نمیشن!
انگشتهام رو به دور فنجون داغ قهوه حلقه کردم و با بالا آوردن دستم کمی از اون قهوه ی تلخ رو چشیدم.
تلفن همراهم چندین مرتبه پشت سرهم ویبره خورد ولی من اشتیاقی برای خوندن پیامهایی که واسم اومده بود نداشتم.
اونقدر همونجا موندم تا وقتی که حس کردم پاهام نیاز به استراحت دارن برای همین از پنجره فاصله گحرکت کردم و برگشتم سمت تک مبل راحتی ای که یه میز کوچیک کنارش بود و جای دراز کردن پاها رو هم داشت.
لم دادم و فنجون رو گذاشتم رو همون میز و بجاش هممسیرم رو برداشتم.
چند پیام داشتم که همه از طرف شیوا بود.
مشتاقانه عکسهایی که واسم ارسال کرده بود رو وا کردم.
چند سلفی دونفره با شهرام بود و زیرشون هم نوشته بود:

“شیدااااا”

“بالاخره پدر شهرام با ازدواجمون موافقت کرد”

“همش حس میکنم خوابم”

با دیدن اون عکسها و اون خبر خوب چشمهام ضجه زدن و لبهام لبخند زدن.
چه خوب که لااقل بین ما دونفر یکیمون به مراد دلش رسید!
کلی ایموجی که شدت خرسندیم رو نشون بده واسش فرستادم و پشتبندشون نوشتم:

“بهترین خبر عمرمو ازت شنیدم”

پیام رو ارسال کردم و به سلفی های دونفرشون خیره شدم.
ترکیب صورتهاشون کنارهم اونقدر ستودنی بود که بیشتر به کارت پستال می موند تا یه سلفی!
چند لحظه یعد یه پیام برام فرستاد که نوشته بود:

“به‌شدت بهم میایم نه؟”

شوخ طبعانه واسش نوشتم:

“بسیار! ولی داشتن همچین مرد دلپذیری یکم دردسر سازه.از ما اضافه کردن بود”

پیام رو ارسال کردم و تلفن هممسیرم رو گذاشتم کنار.