خسته و زار کف دست دراز کردم و یه حوله سفید از آویز برداشتم و دور تن سرد و خیسم پیچوندمش.
کف دستی لای موهای خیسم کشیدم و با بالا کشامگاهدم دماغم سر دوش رو کج کردم اما همینکه چرخیدم که از اونجا برم بیرون با شهرامی دیده تو نگاه شدم که چند قدم دور تر، سیگار به کف دست توقف کرده بود ودر خاموشی کامل منو تماشا میکرد.
راستش اولش از حضورش جا خوردم واسه همین هراسیدم و یکی دو قدم عقب راهی شدم ولی بعد بسیار زود صورتم عبوس و اخمالود شد.
از شهرام قلبگیر بودم.
اونقدر دلگیر که دلممیتمایل داشت تا وقتی زنده ام دیگه نبینمش….
بزدگترین قلبیلش همین بود که جلوی مادرم لال شدم و نتونستم بگم کی رو دوستم دارم!
به شتابزدهی جویا شدم:
-اینجا چی میخوای !؟کی بهت اجازه داده بدون اجازه وارد اتاق من بشی !؟
سیگارو از لای لبهاش بیرون کشید و دود رو به آردمی فوت کرد بیرون و گفت:
-من واسه کارام از کسی اجازه نمیگیرم!
نفسهام از خشم به شماره افتاد.
حوله ی پیچیده شده ی دور تنمو سفت گرفتم و اضافه کردم:
– بروووو! نمیخوام ببینمت!
یکی دو قدم اومد سمتم و همزمان گفت:
-من اینجامچون لازم و ضروریه باهم حرف بزنیم!
پامو از حمام بیرون گذاشتم و طعنه زنان جویا شدم:
-حرف ؟ حرف بزنیم؟
من و تو دیگه حرفی واسه زدن باهم نداریم.یعنی من نمیخوام داشته باشم
تو دیگه واسه من تموم شدی شهرام…الان هم نمیخوام ببینمت.
از اتاقم برو بیرون قبل از اینکه تموم آدمای این خونه رو از اینجا بودنت باخبر کنم..
وقتی حرفهای شتابزده و جدیم رو متوجه شد سرعت قدمهاشو بیشتر کرد و خودش رو با چند گام بلند بهم رسوند.
دستمو گحرکت کرد و هلم داد سمت دیواره ی شیشه ای حمام و زل تو نگاههام…
کف دستمو گحرکت کرد و هلم داد سمت دیواره ی شیشه ای حمام و زل تو نگاههام.
حتی پلک هم نمیزد.
خیره خیره تماشام میکرد و نفس های عمیقی میکشید.
آب دهنمو قورت دادم و بیان کردم:
-من که از حیاتت حرکت کردم بیرون…دیگه چی از جونم میخوای؟
قطره های آب از موهای خیسم میچیکیدن رو صورت سردم.
رو سر شونه هام،
رو سینه ام، رو قسمت لخت کمر و رو بازوهای عریونم.
نگاههاش روی قرص صورتم به گردش دراومد.
رو ابروهام…نگاههام، لبهام…
کف دستهام سفت نگه داشته بود جُم نخوردم و توی همون حین هم اضافه کرد:
-شیوا…من اهل قپی اومدن نیستم!
بارها اضافه کردم محض خاطر جمع شدنت یکبار دیگه هم میگم!
فلب من گاراژ که نیست!
من ژینوس رو دوست ندارم…یه نفرو میخوام که خودت خوب میدونی اون یه نفر کیه!
محال بود خام این حرفهای دلنشین دلنشین بشم.
محال بود دوباره کف دست و قلبم براش بلرزه.
اون میتمایل داشت با ژینوس ازدواج کنه پس این حرفهاش چه فایده ای میتونست داشته باشه.
پوزخندی نثارش کردم و گقتم:
-آخی! طفلی! دوستش نداری آما میخوای باهاش ازواج کنی اره !؟
چرااا !؟
ازش توله داری که میخوای بگیریش !؟
کلافه گفت:
-بس کن شیوااااا….
بس نکردم و با لحن شتابزدهی ادامه دادم:
-آهااااان! نکنه زدی اونجاشو پاره کردی حالا میخوای مسئاماتشو گردن بگیری !گردن گیرت قوی شده !؟
پس واسه من چی!؟
گردن گیرت واسه من شل شده !؟
مال منم خود تو زدی پاره کردی!یادت رفته؟
کفری شد و اضافه کرد:
-نه یادم نرفته تو چی؟ یادت رفته که که اصرار و خواسته ی خودت بود که من چیزی که میگی رو ازت بگیرم وگرنه من هیچوقت قصدشو نداشتم
این جواب که واسم بوی نامردی میداد ضربان دلمو برد رو هزار.
هرگز فکر نمیکردم روزگاری برسه که از اون همچین جوابی بشنوم.
ناباورانه و با تاسف جویا شدم:
-قصدشو نداشتی!؟
با تحکم جواب داد:
-آرهههه! و هر اتفاقی افتاد به اصرار خودت بود
از شدت تاسف زبونم بند اومد….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن