خسته و زار کف دست دراز کردم و یه حوله سفید از آویز برداشتم و دور تن سرد و خیسم پیچراکهدمش.
کف دستی لای موهای خیسم کشیدم و با بالا کشامگاهدم دماغم سر دوش رو کج کردم ولی همینکه چرخیدم که از اونجا برم بیرون با شهرامی دیده تو چشم شدم که چند قدم دور تر، سیگار به کف دست توقف کرده بود ودر خاموشی کامل منو تماشا میکرد.
راستش اولش از حضورش جا خوردم واسه همین هراسیدم و یکی دو قدم عقب رفتم ولی بعد خیلی زود صورتم عبوس و اخمالود شد.
از شهرام دلگیر بودم.
اونقدر قلبگیر که قلبممیتمایل داشت تا وقتی زنده ام دیگه نبینمش….
بزدگترین قلبیلش همین بود که جلوی مادرم لال شدم و نتونستم بگم کی رو دوستم دارم!
به تندی سؤال کردم:
-اینجا چی میخوای !؟کی بهت اجازه داده بدون اجازه وارد اتاق من بشی !؟
سیگارو از لای لبهاش بیرون کشید و دود رو به آردمی فوت کرد بیرون و اظهار کرد:
-من واسه کارام از کسی اجازه نمیگیرم!
نفسهام از خشم به شماره افتاد.
حوله ی پیچیده شده ی دور تنمو سفت گرفتم و گفتم:
– بروووو! نمیخوام ببینمت!
یکی دو قدم اومد سمتم و همزمان اضافه کرد:
-من اینجامچون لازم و ضروریه باهم حرف بزنیم!
پامو از حمام بیرون گذاشتم و طعنه زنان جویا شدم:
-حرف ؟ حرف بزنیم؟
من و تو دیگه حرفی واسه زدن باهم نداریم.یعنی من نمیخوام داشته باشم
تو دیگه واسه من تموم شدی شهرام…الان هم نمیخوام ببینمت.
از اتاقم برو بیرون قبل از اینکه تموم آدمای این خونه رو از اینجا بودنت باخبر کنم..
وقتی حرفهای تند و جدیم رو متوجه شد سرعت قدمهاشو بیشتر کرد و خودش رو با چند گام کشیده بهم رسوند.
کف دستمو گرفت و هلم داد سمت دیواره ی شیشه ای حمام و زل تو نگاههام…
کف دستمو گرفت و هلم داد سمت دیواره ی شیشه ای حمام و زل تو چشمهام.
حتی پلک هم نمیزد.
خیره خیره تماشام میکرد و نفس های عمیقی میکشید.
آب دهنمو قورت دادم و اظهار کردم:
-من که از زیستنت راهی شدم بیرون…دیگه چی از جونم میخوای؟
قطره های آب از موهای خیسم میچیکیدن رو صورت سردم.
رو سر شونه هام،
رو سینه ام، رو قسمت لخت کمر و رو بازوهای عریونم.
چشمهاش روی قرص صورتم به گردش دراومد.
رو ابروهام…نگاههام، لبهام…
دستهام سفت نگه داشته بود جُم نخوردم و توی همون حین هم اظهار کرد:
-شیوا…من اهل قپی اومدن نیستم!
بارها بیان کردم محض خاطر جمع شدنت یکبار دیگه هم میگم!
فلب من گاراژ که نیست!
من ژینوس رو دوست ندارم…یه نفرو میخوام که خودت خوب میدونی اون یه نفر کیه!
محال بود خام این حرفهای دلنشین دلنشین بشم.
محال بود دوباره کف دست و دلم براش بلرزه.
اون میتمایل داشت با ژینوس ازدواج کنه پس این حرفهاش چه فایده ای میتونست داشته باشه.
پوزخندی نثارش کردم و گقتم:
-آخی! طفلی! دوستش نداری آما میخوای باهاش ازواج کنی اره !؟
چرااا !؟
ازش توله داری که میخوای بگیریش !؟
کلافه گفت:
-بس کن شیوااااا….
بس نکردم و با لحن تندی ادامه دادم:
-آهااااان! نکنه زدی اونجاشو پاره کردی حالا میخوای مسئاماتشو گردن بگیری !گردن گیرت قوی شده !؟
پس واسه من چی!؟
گردن گیرت واسه من شل شده !؟
مال منم خود تو زدی پاره کردی!یادت حرکت کرده؟
کفری شد و گفت:
-نه یادم نحرکت کرده تو چی؟ یادت حرکت کرده که که اصرار و میل داشته ی خودت بود که من چیزی که میگی رو ازت بگیرم وگرنه من هیچوقت قصدشو نداشتم
این جواب که واسم بوی نامردی میداد ضربان قلبمو برد رو هزار.
هیچگاه فکر نمیکردم روزی برسه که از اون همچین جوابی بشنوم.
ناباورانه و با تاسف جویا شدم:
-قصدشو نداشتی!؟
با تحکم جواب داد:
-آرهههه! و هر اتفاقی افتاد به اصرار خودت بود
از شدت تاسف زبونم بند اومد….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن