کف دستم رو از پشت گراهی شد و نگه داشت.
سرمو چرخوندم سمتش و زل زدم به صورتش.
به چشمهای لعنتیش.
به نگاههایی که این روزگارها عجیب فکر میکردم قلبیل ملایمشم هستن.
دلم سریع شتابزده میزد و ریتم نفهسام غیر عادی و تند تر از معمول شده بود.
تحملش رو نداشتم.
واقعا تحمل آدمی رو که تا همین یک ساعت پیش حس میکردم قلبیل زندگیمه نداشتم.
حتی برای چنددقیقه !
کف دستمو به آرومی فشرد و اظهار کرد:
-میدونی که فقط یه نفرو میخوام اونم تویی!
با صوتی بغض آلودی داد زدم:
-من دیگه خام تو نمیشم.خام حرفهات نمیشم!
تو منو نمیخوای…تو فقط ژینوس رو میخوای تهش هم با همون لعنتی که جلوی خودت هرچی از دهنش درمیاد بهم میگه و تو خاموشی میکنی ازدواج میکنی! آخه اصلا،لیاقتت همون!
دستش رو برد بالا بزنه که بزنه تو صورتم و هممدت داد زد:
-خفه شووو…
ناخوداگاه و از ترس سیلی خوردن سرمو عقب بردم و گفتم:
-درغگوووو…دروغگو…بزقلب…تو یه بزقلبی!
یه بزقلب که نمیتونه قید ژینوس رو بزنه.نمیتونه بهش بگه نمیخوادش…
لبهاشو رو هم مالید و با رها کردنم یک گام عقب راهی شد ودرحالی که کاملا مشخص بود بی نهایت برآشفتهه ودرتلاشه تا این برآشفتهت رو کنترل کنه آهسته گفت:
-شیوا…اشتباه فکر میکنی!
هه!
اشتباه…این کلمه اصلا به شرایط ما نمیخورد.
اصلا چطور میتونست همچین چیزی بگه وقتی تمام حرفهاشون رو متوجه شده بودم.
وقتی قرار بود به زودی با ژینوس ازدواج کنه.
با نفرت براندازش کردم و گفتم:
-اشتباه ؟! آره اشتباه کردم ولی درمورد عاشق شدن توی لعنتی!حالا میفهمم چرا حتی میهراسیدی باهام بخوابی! زیرا خودت خوب میدونستی که تهش قراره با ژینوس ازدواج کنی!
کف دستهاش رو به دو طرف پهلوهاش تکیه داد و با بالا و پایین کردن ابروهاش اضافه کرد:
-شیوا… بس کن…
دستمو زدم تخت سینه اش و گفتم:
-بس نمیکنم!حالم ازت بهم میخوره…حالم از خودمم بهم میخوره که آدمی مثل تورو دلبسته شدم
یه آدم زن باز…یه آدم کثیف که الکی و بیخودی ادعای عاشقی داشت.
عشق تو من نیستم…عاشقی تو ژینوووووسه!
تو لایق اونی…
الکی میگی دوستم داری…هیچوقت نداشتی.از اول هم نداشتی…
با غیظ جویا شد:
-واقعا من همچنان باید احساس واقعیم رو به تو اثبات کنم !؟؟ توی الاغ هنوزم در این مورد شک داری؟
بلند بلند و سریع شتابزده گفتم:
-آره شک دارم…تو منو فقط واسه خالی کردن آب کمرت میمیل داشتی…دلدادگی تو به من همیشگی صوری و ساختگی بود….
و بالاخره دستش بالا راهی شد و با ضرب روی صورتم فرود اومد تا دیگه نتونم حرفهام رو ادامه بدم…
ناباورانه به کف دستش که با بی رحمی روی صورتم فرود اومده بود خیره شدم.
هیچوقت فکر نمیکردم روزگاری کارم با اون به این مرحله برسه!
بار اولش نبود کف دستش هرز میحرکت کرد اما درد این یکبار بخاطر قلبیلش بیشتر از دفعات قبل بود!
بهش خیره موندم.
به اون که با ژینوس دریده با مدارا حرف میزد و به من که می رسید خوی وحشیش بیدار میشد!
چند دقبقه ای با بغض نگاهش کردم و بعد با آوای لرزونی بیان کردم:
-از الان و از امروز ازت متنفرم!
لبهاشو روهم مالید و بعد انگار که خودش هم متوجه شده چه کاری کرده دستشو روی کف دستم که روی قسمت سیلی خورده ی صورتم بود گذاشت و بعد هم با ندامت بیان کرد:
-شیوا…
داد زدم :
-شیوا از امروز واسه تو مُرررد!
خیلی بهسرعت گفت:
-شیوا من نمیتمایل داشتم اینطور بشه…فقط میخوام بدونی اون چیزی که تو فکر میکنی نیست!
من واقعا دوست دارم!
با بغض و عصبیت اضافه کردم:
-این دوست دارمهای پوچ و تو خالیت دیگه به درد من نمیخورن…
کف دست بردم توی کوله پشتیم.
موبایلم رو بیرون آوردم.
روشنش کردم و رفتم تو لیست مخاطبینم.
در تمام لحظاتی که اون داشت همین حرفهارو میزد من بی کلام و صامت فقط با موبایلم ور میحرکت کردم.
از یه جایی به بعد دیگه حرفهاش رو ادامه نداد و فقط پرسید:
-داری چیکار میکنی!؟
جلو نگاههای خودش شماره اش رو حذف کردم و بعد هم تو همه شامگاهکه های اجتماعی بلاکش کردمو گفتم؛
-از امروزگار و از همین لحظه هرچی بین من و تو بوده تموم!
دیگه نمیخوااااامت!
اینو اظهار کردم و کوله ام رو روی دوشم انداختم و از اتاقش حرکت کردم بیرون ..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن