_ من میخوام درمورد مسئله مهمی باهاتون صحبت کنم .
بعدش صحرا رو صوت زد تا بیاد بهنام رو که خوابش برده بود ببره داخل اتاقش بعد اومدن صحرا و بردن بهنام بهش خیره شدیم که نفس عمیقی کشید و گفت :
_ قراره برای یه مدت کوتاه پسر داداشم بیاد اینجا و با ما حیات کنه دوست ندارم بهش بی احترامی بشه یا چیزی فهمیدید ؟
متعجب خندیدم :
_ چرا باید بهش بی احترامی بشه مگه دیوونه هستیم ما ؟
سرش رو تکون داد
_ نه
کلافه بهش خیره شدم
_ پس چرا همچین چیزی میگید باباجون ؟
لبخند زد
_ قبلش میل داشتم خودی نشون بدم
گیسو خانوم با تاسف سرش رو براش تکون داد :
_ تو هیچوقت قرار نیست آدم بشی همش حرص میدی
با متوجه شدن این حرف گیسو خانوم شروع کردم به ریز خندیدن که باباجون بهش خیره شد
_ کف دستت درد نکنه خانوم
_ خواهش میکنم
قد بلند شدم
_ بااجازه من برم بخوابم شامگاه بخیر
همه با خوش رویی جوابم رو دادند به سمت اتاقم راهی شدم تا بخوابم هنوز هم نمیتونستم خوشحال باشم و بین جمع باشم همش بهادر میومد تو ذهنم کاش بیشتر پیشش میموندم ، واقعیت این بود ما آدما تا وقتی کسی رو از دست ندادیم قدرش رو نمیدونیم نفسم رو آه مانند بیرون فرستادم داخل اتاق شدم روی تخت دراز کشیدم و یکی از پیراهن های بهادر رو بغل کردم چشم هام رو بستم و با آهستهش خوابیدم .
* * *
با متوجه شدن مرد غریبه ای که روبروم بود نگاههام گرد شد متعجب بهش خیره شدم و گفتم :
_ ببخشید شما ؟
نگاه نافذی بهم انداخت :
_ من باید این سئوال رو از شما بپرسم !
با شنیدن صداش جا خوردم ، احساس کردم دلم ایست کرده باورم نمیشد صداش تا این حد شامگاهیه بهادر باشه
نفسم رو آه مانند بیرون فرستادم که آوای گیسو خانوم اومد :
_ کیانوش پسرم چرا اونجا وتوقف کردی ؟
به سمت گیسو خانوم برگشتم و سئوالی بهش خیره شدم که به سمتم اومد و گفت :
_ کیانوش پسر عموی بهادر
بی اختیار با بغض اضافه کردم :
_ صداش !
مولین متوجه شد با ناراحتی بهم خیره شد که نگاهم رو ازش گحرکت کردم و از سالن خارج شدم واقعا صداش انگار صدای خود بهادر بود
فقط داشتم به آواش گوش میدادم ، اصلا متوجه هیچکدوم حرفاش نبودم فقط آواش بود که من رو محو خودش کرده بود ، انگار خود بهادر بود اشکام بدون اینکه اراده ای از خودم داشته باشند روی گونه هام جاری بودند
_ بهار
با متوجه شدن صوتی باباجون انگار تازه به خودم اومدم ببخشیدی بیان کردم و قد بلند شدم به سمت رو شویی راهی شدم دست و صورتم رو شستم ، از سرویس خارج شدم که پرستو رو پشت در متوجه شدم سئوالی بهش خیره شدم که بیان کرد :
_ حالت خوبه ؟
غمگین بهش خیره شدم :
_ آوای پسر عموت خیلی شامگاهیه صدای بهادر منه وقتی صوتش رو متوجه شدم یاد بهادر برام زنده شد پرستو من هنوز دوستش دارم هنوز منتظر برگشتش هستم نمیدونم چرا ولی یه حسی بهم میگه بهادر زنده اس شاید فکر کنی دیوونه شدم اما من واقعا همچین احساسی دارم .
_ منم امید دارم که داداشم زنده باشه !
تبسمی بهش زدم که ادامه داد :
_ ولی تو نباید خودت رو داغون کنی بهار حداقل بخاطر بهنام میدونی که داداش چقدر دوستش داشت و منتظر به جهان اومدنش بود .
قطره اشکی که داشت میفتاد رو پس زدم
_ سعی میکنم قوی باشم و فراموش کنم چه اتفاق های بدی افتاد
سرش رو تکون داد :
_ آفرین قشنگم ، حالا بیا بریم سر میز خیلی زشت شد
_ باشه
بعدش همجادهش حرکت کردیم سر میز شام جای گرفتیم بار دیگر که آوای کیانوش قد بلند شد :
_ حالتون خوبه ؟
به دیدههاش خیره شدم چرا حتی حالت نگاههاش هم شبیه بهادر من بود ، خدایا داشتم دیوونه میشدم
به سختی اضافه کردم :
_ آره ممنون
خدایا من چجوری باید طاقت میاوردم خیلی سخت بود کنار کسی باشی که راهی شدارش شامگاهیه دلدادگیت باشه ! دلدادگیی که یه مدت بود کنارم نبود حسش نکرده بودم چشمهام با درد بسته شد
تموم مدت غرق افکارم بودم اصلا نمیدونستم دارم به چی فکر میکنم . وقتی شامگاه شد همه حرکت کردیم به قصد خواب ولی من تا خود صبح بیدار بود و یه لحظه نتونستم بخوابم صبح اول همه حرکت کردم تو آشپزخونه میز رو چیدم که صدایی از پشت سرم اومد :
_ چه سحر خیز شمشاهده کرد !
با گوش دادن صوتش به عقب برگشتم به سختی لبخندی بهش زدم :
_ صبح بخیر
فقط سرش رو تکون داد و در حالی که داشت به سمت یخچال میحرکت کرد جویا شد :
_ شما با من مشکلی دارید
نگاههام گرد شد
_ نه چه مشکلی باید با شما داشته باشم ؟
تبسمی زد
_ هر وقت من و میبینید فرار میکنید ، احساس کردم شاید با من مشکلی دارید
با شنیدن این حرفش نفس عمیقی کشیدم و صادقانه جوابش رو دادم :
_ صوتی شما شامگاهیه شوهر منه برای همین سخته برام خاطرات برام تداعی میشه و …
ساکت شدم که خودش ادامه داد :
_ منظورتون شوهر خدابیامرزتونه ؟
با گوش دادن این حرفش عصبی به چشمهاش خیره شدم و داد زدم :
_ شوهر من زنده است میفهمی ؟
ساکت شد ، بعدش پوزخندی گوشه ی لبش شکل گراهی شد
_ وقتی فوت شده چرا انقدر عصبی میشی ؟
خواستم چیزی بگم که صوتی گیسو خانوم اومد :
_ چیشده اینجا ؟
به دیدههاش خیره شدم چند تا نفس عمیق کشیدم و از آشپرخونه خارج شدم داشتم بیش از حد عصبی میشدم اونجا شوهر من زنده است من میدونم برمیگرده هیچکس حق نداشت بگه بهادر فوت شده .
قطره اشکی که داشت روی گونم میچکید رو پس زدم
_ خانوم
به سمت پرستار برگشتم و بیان کردم :
_ بله
_ پسرتون بیدار شده داره بیقراری میکنه
سری تکون دادم و به سمت اتاق بهنام راه افتادم باید آرومش میکردم بیش از حد داشت بیقراری میکرد ، داخل اتاق شدم با مشاهده کردن بهنام که با گریه دستش رو به سمتم دراز کرد قلبم ضعف حرکت کرد براش محکم بغلش کردم و آرومش کردم خیلی زود آروم شد داشتم نوازشش میکردم که با مشاهده کردن کف دست کبود شده اش دیدههام گرد شد به سمت بیرون رفتم پرستو رو آوا زدم که اومد بهش خیره شدم و اضافه کردم :
_ بهنام رو ببر داخل اتاق تا من بیام باشه ؟
متعجب پرسید :
_ چیشده بهار ؟
_ پرستو کاری که اظهار کردم رو انجام بده
سرش رو تکون داد و راهی شد داخل اتاق چند تا نفس عمیق کشیدم و به سمت پایین حرکت کردم من باید حساب اون پرستار رو میرسیدم چجوری به خودش جرئت داده بود
سر پسر من همچین بلایی بیاره تو سالن بود و داشت عرض اندام میکرد
_ هی تو پرستار
با گوش دادن صدام به سمتم برگشت و بیان کرد :
_ بله خانوم ؟
حرکت کردم روبروش ایستادم به دیدههاش خیره شدم و اضافه کردم :
_ به چه حقی کف دست پسر من رو کبود کردی ؟
با متوجه شدن این حرف من نگاههاش گرد شد با صوتیی که به وضوح میشد ترس رو داخلش حس کرد اظهار کرد :
_ خانوم من اصلا متوجه نمیشم شما …
سیلی محکمی تو گوشش زدم که ساکت شد و کف دستش رو روی صورتش گذاشت ، گیسو خانوم به سمتم اومد و با دلواپسی بیان کرد :
_ بهار داری چیکار میکنی ؟
عصبی لبخند زدم :
_ واقعا من دارم چیکار میکنم باید زنگ بزنم به پلیس …
پرستار با متوجه شدن این حرفم به التماس افتاد :
_ تو رو خدا خانوم من …
صوتی عصبی کیانوش اومد :
_ چیشده ؟
بدون اینکه به سمتش برگردم جواب دادم :
_ این عوضی کف دست پسر من رو کبود کرده اصلا معلوم نیست این مدت که پسرم کف دستش ولینت بوده باهاش چیکار کرده باید تقاص پس بده من نمیزارم قسر در بره
حالا همه متوجه شده بودن قضیه چیه ، باباجون با خشم گفت :
_ وقتی حرکت کردی بازداشتگاه میفهمی نباید هر غلطی دوست داشتی انجام بدی بدبختت میکنم میفهمی ؟
پرستار با ترس گفت :
_ من مجبور شدم درسا خانوم من و فرستادن گفتند باید پسرتون رو …
_ چی ؟
ساکت شد با گریه و التماس بهم خیره شده بود ، آواش داشت تو گوشم زنگ میزد اون بخاطر درسا اومده بود اینجا همش به کف دستور اون بود پس میمیل داشته به پسرم آسیب بزنه کف دستم رو روی سرم فشار دادم دیگه اصلا نمیشنیدم چیشد چون باز همون سردرد لعنتی بهم فشار آورده بود نمیدونم چیشد چشمهام سیاهی حرکت کرد و تاریکی مطلق
_ بهار
با شنیدن آوای گیسو خانوم کنار گوشم بهآرامی چشمهام رو باز کردم بهش خیره شدم که گفت :
_ حالت خوبه ؟
سردرد بدی داشتم کف دستم رو روی سرم گذاشتم
_ سرم درد میکنه
با دلخوری بهم خیره شد
_ استراحت کن حالت خوب میشه باشه ؟
با متوجه شدن این حرفش سری تکون دادم :
_ بهنام کجاست ؟
لبخندی زد :
_ مضطرب نباش پیش پرستو هست اون مواظبش هست تو باید استراحت کنی ، فشارت بسیار پایین بود .
اشک تو دیدههام جمع شد :
_ اون زن چی از جون من میخواد ؟ چرا قصد داشت پسرم رو اذیت کنه اگه من نمیمشاهده کردم پسرم رو هر روز شکنجه میداد من …
_ هیس آروم باش از درسا شکایت کردیم همینطور اون پرستار جفتشون به سزای کارشون میرسند .
کیانوش با برآشفتهت سرم داد زد :
_ جای اینکه همش بشینی عزاداری کنی واسه شوهری که فوت شده بهتره حواست به پسرت باشه میدونستی اگه متوجه نمیشدی چه اتفاقی ممکن بود واسه پسرت بیفته چرا انقدر بی مسئامات هستی هان ؟
با متوجه شدن حرفاش که شامگاهیه واقعیت بود به جای اینکه عصبی بشم بیشتر آزرده شدم و بغضم گرفت چون حق باهاش بود اما من تموم این مدت مریض بودم ولی بااین وجود حتی یه لحظه هم از پسرم غافل نمیشدم پس من لایق گوش دادن همچین حرفایی نبودم ، گیسو خانوم به کیانوش خیره شد و گفت :
_ کافیه
کیانوش نیشخندی زد :
_ چرا دوست ندارید واقعیت رو بفهمه ؟
گیسو خانوم اینبار خشمگین به کیانوش خیره شد و اظهار کرد :
_ داری زیاده روی میکنی، بهار بعد مرگ بهادر روزگارای سختی داشت پسرش رو بدترین روزگارا بجهان آورد تحت درمان پزشک چراکه هنوز نتونسته با خودش کنار بیاد و فکر میکنه بهادر زنده هست ولی بااین وجود هیچوقت از پسرش غافل نشده این تقصیر ما بود که پرستار آوردیم چون بهار از همون اولش مخالف بود و دوست نداشت هیچ پرستاری وارد این خونه بشه حالا فهمیدی ؟
کیانوش بهت زده داشت به من نگاه میکرد زیرا به ناحق قضاوت کرده بود ، سریع به سمت اتاقم دویدم همین که داخل شدم شروع کردم به ضجه زدن من نباید هیچکدوم از اون قرص های لعنتی رو بخورم من نباید کم بیارم خدایا خودت بهم کمک کن من نباید فراموش میکردم !
صوتی در اتاق اومد
_ بهار
با متوجه شدن صوتی پرستو خش دار گفتم :
_ بله
_ میشه بیام داخل ؟
_ بیا
در اتاق باز شد و پرستو اومد داخل اتاق با دلخوری بهم خیره شد و گفت :
_ چرا گریه میکنی ؟
با شنیدن این حرفش شونه ای بالا انداختم :
_ نمیدونم
_ بخاطر حرفای کیانوش آزرده شدی ؟
_ همش واقعیت بود ، واقعیت همواره باعث دلخوری میشه با مرور زمان هم درست میشه .
پرستو به سمتم اومد و اضافه کرد :
_ ولی هممون میدونیم هیچکدوم از حرفاش واقعیت نداشت تو همواره حواست به بهنام بود .
_ حق با کیانوش پرستو تو نیاز نیست به من قلبداری بدی من خودم واقعیت رو فهمیدم باهاش کنار میارم .
🍁🍁🍁🍁🍁
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن