همین امروزگار باید دلِ شکستهام به قلب میگحرکت کرد و سرریز میشد؟
-منشی قبلی برداشته مددجوها رو کف دستکاری کرده. یعنی خودی و نخودی قاطی شدن و چند نفری که اصلا مستحقِ کمک نیستن تو لیستمونه. من یکییکی چک میکنم و با توجه به هیستوریِ فراز، لیست جمشاهده کردی که میدم و شما وارد میکنی. دستتون تو تایپ تنده؟!
کف دستپاچه تبسم زد.
متوجه شده بود رفیقش یک گندی زده.
-اصلا یادم رفت دیشب اینارو ازتون بپرسم.
بالاخره آوایِ خودِ بیمعرفتش دررسید.
-کلا رو هوا تصمیم میگیری و اجرا میکنی. حواست نیست محمد.
او کلافه نگاه از من گرفت و به فراز دوخت:
-تو به کارت برس. بزار من بدونم و کمکیای که آوردم.
نمیدانم چه کف دستش بود که روی میز کوبید.
میترسیدم نگاهش کنم و مقابل محمد حرفی بزند و دیگر نشود جمعش کرد.
-کمکیِ تو زنِ منه!
تا بحثشان بیخ پیدا نکرده اضافه کردم:
-دستم سریعه آقا محمد.
لپتاب که روی میز عسلی وسط بود را سمتِ خودم کشیدم، ولی روی کاناپه نشستن دستم را کند میکرد.
از جا بلند شدم و روی زمین نشستم.
-چرا اونجا؟!
میز عسلی را با کمی سختی نزدیکتر کردم.
پاهایم زیرش ماند و حال تسلط کامل روی لپتاپ داشتم.
-اینجوری راحتترم. شروع کنیم؟!
باید تا این بغض رسوایم نکرده خودم را سرگرم میکردم.
-یه تِست بگیریم؟! که من دستم بیاد چجوری بخونم براتون.
برنامه وُرد را باز کردم و چشمانم را به دهانش دوختم.
-بفرمایید.
سر تکان داد و به کاغذهای کف دستش نگاه دوخت.
-بزنید لیست اسامی مورد تایید ساوقت.
سر که کشیده کرد تایپ من هم تمام شده بود.
-دیگه؟!
متعجب ابرویی بالا انداخت.
-تایپ کرمشاهده کرد؟!
بازم بذارم؟؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن