رمان عجین پارت ۵۴

همان‌جا بدونِ آب یک دانه‌ در دهانم گذاشتم و ما بقیِ قرص‌ها لبخند به لبم آورد.

انواع ویتامین و مولتی ویتامین‌ها را برایم خریداری کرده بود.

محبت‌های زیر پوستیِ امروزگارش یک طرف، قرص‌هایی که در خاموشی برایم خرید و باقی گذاشت طرفی دیگر.

با صدای پیامک گوشی به اتاق رفتم.

خودش بود.

تازه وارد حیات‌ام که هر روزگار عزیز‌تر از روزگار قبل می‌شد.

وقتی وارد شدم جز وسواس، هیچ حسی رویش نداشتم.

او را دوست داشتم برای هدفم.

او را می‌میل داشتم برای آرزوی قلبی‌ام.

اما حال خودش برایم جوری دیگر عزیز بود.

حال قلبم طلبِ دو چیز داشت و می‌دانستم قرار است روزگارهایی سختی را پشت سر بگذارم.

چراکه که حسی می‌اضافه کرد قرار نیست به هیچ‌کدام از میل داشته‌هایم برسم.

“اون قرصارو بخور. که آدم رغبت کنه نزدیکت شه.”

تمام هیجان و ذوقم فروکش کرد و پیام بعدی را باز کردم.

“دوپاره استخون که کامل می‌خوابونه”

لب گزیدم.

غلط می‌کرد…

سینه‌هایم پر بود و ران و باسنم به خاطر شنا فرم زیبای داشتند.

مرد جماعت خودخواه‌ست.

عاشق نگاه و ابرویم که نبود!

وقتی خودم را پیشنهاد دادم می‌توانست قبول نکند. نه این‌که بلافاصله قانون و تبصره به میان بیاورد‌ و رسمی‌اش کند!