درونِ جایگاه، کنارِ سیامک و نزدیک به میزِ عاقد ایستاده بود.
معنای سری که تکان داد نفهمیدم.
حتی نتوانستم متوجهِ چیزی که لب زد شوم.
در نگاهِ بیانتهایش گم شده بودم.
سارا بلهاش را با اجازهی برادرش اظهار کرد و همچنان، قلبِ قلب کندن از نگاهش را نداشتم.
صدای کل کشیدن اطرافیان قد بلند شد.
بهشدت زود کله قندها را از کف دستم گرفتند و بالاخره من کسی بودم که به جدالِ نگاهمان پایان دادم.
خاصیتِ این مرد بود.
غرقت کند در جهانی خودش و از عالم و آدم غافل شوی.
دختری که قند میسابید کیفم را برگرداند.
-اون آقاهه که نگات میکرد صاحب این عمارتهها!
نخودی خندید.
-نونت تو روغنه!
اخم کردم.
خودِ آن آقا را داشتم و سهمم نبود. عمارتش توی سرم بخورد.
-مبارکه صاحبش.
لبخندش جمع شد.
بیتوجه به دهانش که برای زدن حرفی باز شده بود از کنارش گذشتم و همجادهِ نیمی از میهمانها به ساختمانِ عمارت راهی شدم.
حتی نمیدانم مراسمِ حلقه و جام عسلها به کجا رسید.
فقط میتمایل داشتم وقت بگذرد و به کنجِ دوست داشتنیِ اتاقم پناه ببرم.
مهلا از دور سری برایم تکان داد.
چند خدمهی دیگر هم برای کمک رسیده بودند، ولی مشخص بود که مسئولیتِ همگی بر دوش اوست و حسابی خسته شده.
کیفم را به اتاقم بردم.
یکبارِ دیگر موهایم را مرتب کردم و برای خودم خط و نشان کشیدم:
-نگاهش نمیکنی. دیگه مال تو نیست. تموم شد قلبینا.
صدای دیجِی و شور و شوقِ جوانان مجبورم کرد به بیرون باز گردم.
سارا وسط بود و محمد برای ناز ریختنش کف دست میزد.
ناخواسته تبسم زدم و به جمعِ کسانی، که به تماشای خوشیاشان از حرکت ایستاده بودند، پیوستم.
-جوونا همه وسطن چی میخوای بینِ ما پیر و پاتالا؟!
فرهاد امشامگاه برعکسِ دیروزگار خوش اخلاق شده بود.
بایدم باشد.
یک روزگار حقوقم را به راحتیِ آب خوردن بالا کشید!
-من رقص بلد نیستم آقا!
اخمی توام با خنده کرد.
-این همه دیلاق دارن شلنگ و تخته میندازن. برو چشم رفیقت دنبال توعه. توام برو وسط، بقیه هدایتت میکنن.
مجال نداد.
در کمالِ تعجب، کف دستش رویِ کمرم نشست و مرا به جلو هُل داد.
درست بیان کرده بود.
تا رسیدم سارا و محمد دورهام کردند.
سارا کف دستم را گحرکت کرد و محمد برایمان کف دست زد.
با لباسِ عروسش دورم گشت و به خودم که آمدم کف دست در دستش میچرخیدیم.
چقدر مورد توجهِ عروس بودن قشنگست. احساسِ ملکه بودن داشتم!
ولی بهیکباره ورق برگشت.
آهنگ ملایمتر شد و هر کسی، یک جفت برای رقصش پیدا کرد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن