رمان عجین پارت ۲۶۶

صوتیم از ضعف لرزید.

-مادرش اصلا نیازی به پرستار نداره. باورت می‌شه نمی‌دونم چرا تو این خونه‌ام؟! حالا ترسم از اینه که اگه ازین‌جا هم اخراج شم کجا کپه‌ی مرگم و بزارم.

ده روز دیگر مهلت صیغه تمام می‌شد.

ده روز دیگر فراز کلید منزل‌اش هم می‌گراهی شد و همین تارِ مویی که به او وصلم می‌کرد هم به کل قطع می‌شد.

تا به امروزگار هر گاه حرف می‌زدیم سارا می‌اظهار کرد که فراز مردِ قلب کندن و تسلیم کردنِ داشته‌هایش نیست.

ولی امروزگار، درست همین لحظه‌ای که اطمینانِ خاطر می‌تمایل داشتم چهره‌اش پر شد از ترمشاهده کرد و نگرانی.

-نرمین اومده. پدر و مادرش می‌خوان با نرمین جفت و جورش کنن.

کف دستی در هوا تکان داد.

-نرمین و فراز اگه می‌خواستن ازدواج کنن تاحالا بچه‌ی سومشونم به جهان اومده. ازین خبرا نیست. فراز نرمین و دوست نداره.

اتفاقا از همین خبرها بود.

فراز هر گاه حرف از رسیدنِ‌ نرمین می‌شد تبسم می‌زد.

هیچ‌گاه نگوش دادم با یک نه قاطع آسوده خاطرم کند.

-فراز می‌گه اون سالا اگه نرمین دوستم داشت بچه‌ای درکار نبود. الان یه دخترِ مجرد، من و با یه بچه‌ی چهار ساله می‌خواد چکار؟! سنم کمه، ولی تو سختیا پیر شدم سارا. خوب می‌فهمم ولی و اگر که میاری وسط یعنی ته دلت یه مِیلی هست.

کف دستش روی پایم قرار گرفت.

اما دیگر به قلبگرمی نیاز نداشتم.