رمان عجین پارت ۲۰۱

متعجب ابرویی بالا انداختم.

-همش می‌گه کاش سنم کم بود و به دخترِ فرفری می‌آوردیم. از وقتی اومدی داغ قلبش تازه شده. بهانه‌ی دختر داره!

فرهاد برای دخترش می‌پسندید و فراز برای زنش.

پدر و پسر با این علایق مشترکشان وحشت‌زده‌ات می‌کردند.

کف دستانم را با مالیدن به یکدیگر گرم کردم.

-خدا آقا فراز و براتون نگه داره.

آهی کشید و لب زد:

-فراز بی‌معحرکت کرد شده. نه خودش میاد، نه نوه‌م و میاره ببینم.

فراز داشت مرا هم دق مرگ می‌کرد.

چند هفته بود که به خانه‌ی مشترکمان می‌رفتم و نمی‌آمد.

-گفتم کارِنم موهاش فره؟!

هر روزگار از نوه‌ی شیرینش می‌گفت و بیشتر دلِ مرا آب می‌کرد.

چطور با این همه وجه اشتراکی که به نوه‌اش داشتم نمی‌فهمیدند مادرش هستم؟!

گاهی آرزو می‌کردم که ای کاش بفهمند. دیگر کِششِ تحملِ این حجم از نیرنگ و ریا را نداشتم.

-خدا حفظش کنه براتون. کاش میومد می‌متوجه شدمش. اون ایده‌ی میوه بود؟! هر وقت تمایل داشتن بیان بگید که عملیش کنیم.

مشغولِ ماساژِ کف دستش شدم و با درد پلک بست.

-ببخشید اگه کمی درد داره. به جاش شامگاه و راحت می‌خوابید. با عطاری طِی کردم اگه روغن اصلی نده ازش شکایت می‌کنم.

ریز لبخند زدم.

-تازه بیان کردم می‌گم وکیلم ازتون شکایت کنه. از وکلای آقای زروان استفاده کردم! طفلکی مرده از اون زیر میرا این روغن و کشید بیرون و داد بهم.