از اتاق خارج شدم و شالِ روی سرم اامان چیزی بود که توجهِ آرزو را جلب کرد.
-اینجوری راحتترم.
برخلافِ تصورم کوتاه لبخند زد و رو گحرکت کرد.
-بیا! خوب نیست مهمونامون منتظر بمونن.
او در همین مدتِ کوتاه طوری برخورد میکرد که انگار دخترِ این خانه هستم نه پرستار.
نگاهی زیر لب گفتم و دوخوشحالوشِ هم وارد نشیمنِ خصوصیِ خونه شدیم.
-به!
سارا و شیطنتهایش.
-میبینم که دو تا از خوبا چسبیدن بههم.
دیده و ابرویی وارد شد که فقط خودم معنا و کنایهاش را میخبر داشتم و بس!
-ماشاالله آرزو جون خداروشکر حالتون از چیزی که تصور میکردم بهتره.
آرزو کوتاه او را به آغوش کشید.
-فرهاد بزرگش میکنه. من خوبم!
اگر خوب بود که دائم به مرگ فکر نمیکرد.
آرزو مشغول احوالپرسی با محمد شد و سارا از نبودِ فرهاد استفاده کرد و مرا نزدیک خود کشید.
-فراز و با یه من عسلم نمیشه خورد.
فراز همواره در برابر من و اعمالم تلخ بود.
-هنوز رگ خوابش دستم نیست.
چشمانش گرد شد و پچ زد:
-این رابطه به اندازهی کافی تنش داشت. چرا انقدر خودتون و به چالش میکشی؟! من ترجیه میدم ناراحتت کنم ولی این کارِت و تایید نمیکنم. میدونم بلاتکلیفی. میدونم سخته به خودت فقط به عنوان به عروسک نگاه کنی، اما تو که مشکل فراز و میدونی نباید تحت فشار بزاریش.
تا تمایل داشتم حرفی بزنم محمد مانع شد.
-چطوری خواهر کوچیکه؟!
خجالتزده نزدیک شدم.
-خوبم خداروشکر. ببخشید حواسم پرت شد.
نگاهش هشدارگونه بین من و سارا چرخید.
انگار پچپچهایمان آنقدرها هم نامحسوس نبود.
-خواهش میکنم. اگر میدونستم دنبالِ کاری زودتر معرفیت میکردم. میدونی که تو جوش دادن معامله حرف ندارم!
لبخندِ روی لبهایم کاملا نمایشی بود.
هر دو نفر از اینکه در این منزل بودم ناراضی به نظر میرسیدند.
-وقتی فراز آوردش گفتم یعنی قراره این دختر بچه از من مراقبت کنه؟!
با صدای آرزو جون، محمد نگاهِ قلبخورش را از صورتم جدا کرد.
-اما کاش زودتر معرفی میکردی. قلبینا حتی چهرهش هم باعث ملایمشه. من واقعا تو این خونه بهش نیاز دارم.
طوری سخن میبیان کرد که انگار متوجهِ جوِ سنگین و نارضایتیای که بینمان موج میزد شده بود.
-بشینید بچهها. سرپا نمونید.
سارا کنارِ محمد جای گراهی شد و من و آرزو مقابلشان روی مبلِ دو نفره نشستیم.
-الان وضعیتتون چطوره؟ خطر رفع شده؟
بلافاصله توضیح دادم:
-خداروشکر ممکنه گراهی شدگیِ این بارِ رگها با دارو رفع بشه. اما اگر درست متوجه شده باشم گفتن دیوارهی رگا برای آنژیوی بار دیگر نازکه و بعد از تعطیلاتِ عید حتما باید متخصص مجدداً وضعیتشون و بررسی کنه.
نگاهی به آرزو که با حالت خاصی تماشایم میکرد انداختم.
-که انشالله متخصصم تایید میکنه خطر رفع شده.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن