رمان عبور از غبار پارت ۲۲

هیمن خیلی ریلکس به عقب تکیه داد و اظهار کرد :
من که از خدامه نوبت من بشه مادر من ..ولی کو .؟کی به فکرمه ؟….هیچ کس به فکر من نیست
..هیچ کس –
من و امیر حسین همین طور که می خندیدم هیمن اضافه کرد :
-بفرما حرفمو باور نمی کنن که …
پسر شوخ و سر زنده ای بود..سنش کمی از امیر حسین کمتر بود و تنها برای خودمونی کردن جمع
تلاش می کرد راحت باشه و مدام شوخی کنه
کمی که گذشت و با جمع راحت تر شده بودم برای استراحت تا قبل از ناهار به عمارت کناری رفتیم
…فاصله دو عمارت به اندازه قدم از یک دیگه بود ..هیمن به همجاده نازار و نیان هممسیریمون می
کردن ..خدمه از قبل چمدونهامونو به داخل عمارت برده بودن ..مقابل در که رسیدیم هیمن که هنوز اثار
شیطونیشو داشت رو به ما پرسید:
-تا اخر عید انشاͿ هستید دیگه ؟
امیر حسین تبسمی زد و نگاهی به من انداخت و گفت :
-بستگی داره
هیمن ابروهایی با گفتن اهان بالا انداخت و ازم پرسید:
-این بستگی اظهار کردن یعنی بستگی به نظر شما داره خانوم دکتر…
به خنده افتادم که با لحنی که کمی از شوخیش کاسته شده بود اضافه کرد :
-اگه تا اخر عید بمونید که خیلی خیلی خرسندمون می کنید …ما این عمو زاده جانمونو تازه گیر
اوردیم …دوست داریم تا مدتی از وجود پر گوهر بارشون استفاده ببریم ..وجود نازنین شما هم که جای
خود دارد
با نگاهی به امیر حسین اضافه کردم :
-اب و هوای اینجا که عالیه …به احتمال زیاد من ه*و*س کنم …حتی بیشتر از عید اینجا بمونم
نیان و نازار تبسمی زدن و هیمن که شیطنتاش منو یاد یوسف می نداخت بیان کرد :
-افرین حالا که قراره بمونید جمله اتو ن به زبون نازنین کردی بگید
واقعا نمی تونستم جلوی خنده امو بگیرم ..به زور می تمایل داشت بهم کردی یاد بده ..اما خبر نداشت که
خودم از قبل اقدام به یادگیریش کرده بودم ..اونم دور از چشم امیر حسین
…همه با بی انصافی بهم خیره شدن که با همون خنده به لبهای امیر حسین دیده دوختم که برام
اروم و شمرده شمرده جمله امو به کردی اضافه کرد :
– او و هوا ایرا زور باشه . به حتم ه*و*س کم حتی له دوای عیدیش دانیشم
بعد از تموم شدن جمله اش …برای کم نیوردن رو به هیمن سعی کردم جمله امیر حسینو به کردی
بگم
همه اشون با دقت داشتن گوش می دادن …احساس می کردم دارم یه مصاحبه کاری می دم …
با اینکه چندتا جا کلمه ها رو اشتباه بیان کردم و جاهایی تلفظهایی نادرست داشتم ..ولی جمله ام رو
تموم کردم و با نگاهکی رو به همه اشون ..به زور چند کلمه ای که پنهانی از توی اینترنت و کتاب
مسیرنمای زبان کردی که یاد گحرکت کرده بودم ازش پرسیدم :
له ی بوخشی و چن ؟(-با ارفاغ چند ؟)-
همه دهن باز بهم خیره شدن …می دونستم لهجه ام افتضاحه …ولی بازم منظورمو رسونده بودم
..تعجب بیشتر از این بود که این کلمه رو بلدم
هیمن که فهمیده بود منم بخوام شیطون بشم دربرابرش کم نمیارم و قرار نیست تو یاد گیری زیان
کردی پا پس بکشم ..کف دستی به گردن و موهاش کشید و سری تکون داد و اظهار کرد :
-با ارفاغ من که بهتون می دم
با خنده اضافه کردم :
-خدا روشکر استاد من نبودید و گرنه هیچ وقت پزشک نمی شدم
با تعجب و گله ازم پرسید:
-یعنی امیر حسین از من بهتره ؟
غزق خنده جمع … خیره به دیدهای شیطونش اضافه کردم :
-اتفاقا امیر حسین دوبار منو از درسی که باهاش داشتم انداخت
هر سه تاشون با تعجب به تبسم من و امیر حسین خیره شدن که هیمن متعجب رو به امیر حسین
اضافه کرد :
-کرمتو شکر
امیر حسین با خنده به همشون اظهار کرد :
-به خاطر خودش بوده ..باور کنید
هیمن با تاسف سری حین خنده تکون داد و بیان کرد :
-الحق که امیر حسین موحدی
دربرابر نگاههای متعجبشون فقط خندیدم اونام با ناباوری برای اینکه استراحتی داشته باشیم زود
خداحافظی کردن و راهی شدن
داخل این یکی عمارت هم دلنشین بود البته نه به اندازه عمارت کناری … به احتمال زیاد به خاطر
ساکن نبودن کسی در اینجا زیاد براشون مهم نبوده که داخلش چطور باشه ..هرچند چیزی هم کم
نداشت ..در واقعه نسبت به عمارت کناری این فکر به ذهن ادم می رسید …
در طبقه بالا اتاق خوابها قرار داشت و پایین یه سالن بزرگ و مجلل بود که حس خوبی رو بهم منتقل
می کرد
همراه امیر حسین از پله ها بالا راهی شدیم …مقابل در یکی از اتاق ایستاد و درو اروم باز کرد…یه اتاق
بزرگ با یه تخت دو نفره زیبا و تو دیده ..وارد اتاق که شدم امیر حسین از پشت سر اضافه کرد :
-الان صبحونه رو هم میارن …
به سمتش چرخیدم :
-من که زیاد گشنه ام نیست
لبخندی زد و گفت :
-بخور ..هنوز حالت کامل خوب نشده …
یاد کبودی صورتم افتادم و کف دستمو اروم روش گذاشتم و با خنده ازش پرسیدم :
-قضیه پرت شدنمو تو استخر می دونن ؟
سرشو تکون داد و اظهار کرد :
-اگه چیزی ازت نپرسیدن و ناضافه کردن …برای اینکه فکر کردن یادآوریش برات دلخور کننده است و ممکن
اذیت بشی
کتف و شونه ام یهو کمی از درد تیر کشید..دستمو اهسته روی شونه ام گذاشتم و لبه تخت
قرار گرفتم که نگران به سمتم اومد بالا سرم ایستادو پرسید:
-جایت درد می کنه ؟
دستمو با وجود درد از روی شونه ام برداشتم و ازش پرسیدم :
-چرا اسمای شما کردی نیست ولی اسم پسر عمو و دختر عموهات کردیه ؟
خیره نگاهم کرد و متوجه شد که دلم نیومده دلواپسش کنم
دستاشو کشیده کرد و سر انگشتاشو روی شونه ام گذاشت و حین اروم ماساژدادن شونه هام بیان کرد :
-پدرم این اسما رو بیشتر دلبسته شده …هرچند خودم دوست داشتم یه اسم کردی داشتم
چشمامو اروم بستم ..از این همه نزدیکی باز داشت قلبم هوایی میشد که نگاه بسته برای رد گم
کنی پرسیدم :
-خانواده عموت برای عروسی نیومده بودن چرا؟
-اون موقع هیمن ایران نبود…تازه اومده …عموم هم رئیس یکی از بیمارستانای اینجاست ..یکم
سرش شلوغ بود و بیمارم زیاد داشته … نمی تونست بیاد ..خیلیم ناراحت بودن که نتونستن بیان
سعی کردم لبخند بزنم :
-خانواده عموت خیلی خوب و مهربونن ..درست مثل خانواده شما
..اروم پلکهامو باز کردم و همونطور که داشت شونه هامو ماساژمی داد بهش خیره شدم ..تبسمی زد
و گفت :
-یه دوش اب گرم بگیری …بهترمیشی ..بهت اضافه کردم نیایم …گوش نکردی ….هنوز حالت خوب نیست
شیطون شدم و برای عوض کردن بحث اضافه کردم :
-اب و هوای اینجا معرکه اس پسر …چرا نمی اومدیم ؟ …قلبت میاد؟
به خنده افتاد و به نگاهام خیره شد…دوباره داشت اون حس خواستن سراغم می اومد و بهم غلبه
می کرد ..
نگاه امیر حسینم کم کم داشت تغییر می کرد که کف دستاشو از روی شونه هام برداشت … نفسی
بیرون داد و کمی ازم فاصله گرفت و به سمت پنجره حرکت کرد و گفت :
یه دور روزگاری اینجا بمونیم بعدم بریم ویلامون …-
سرشو به سمتم چرخوند..اما من که هنوز توی اون خلسه قرار داشتم و کمی گر گرفته بودم نگاهمو
به زمین دوختم و اظهار کردم :
-خوبه
دستشو به سمت یقه اش برد و سعی کرد کمی جا به جاش کنه …حس عجیبیه در کنار کسی
باشی و نتونی که لمسش کنی ..در حالی که برای دو محرم این کار اسون ترین کار دنیاست
..همونطور خیره به زمین یه دفعه شالم از روی سرم برداشته شد
متعجب سرمو بلند کردم و بهش خیره شدم …کتشو در اورده بود و با لبخند نگاهم می کرد که بیان کرد :
-پاشو برو یه دوش بگیر …
خیره به نگاهش ..چند ثانیه بعد نگاهمو ازش گرفتم و دستی به موهای جلوم که مقداریش روی
صورتم ریخته بودن کشیدم و از جام قد بلند شدم و بی حرف به سمت چمدونم راهی شدم …
***
وقتی از حموم در اومدم امیر حسین توی اتاق نبود ….خواب به شدت چشمامو به بازی گحرکت کرده بود
…تازه بعد از دوش گرفتن فهمیده بودم چقدر خسته ام و خوابم میاد..کوفتگی بدنمم انگار تازه خودشو
نشون می داد
به سمت تخت راهی شدم …حوصله پوشیدن لباسامو نداشتم همونطور روبدوشامبر به تن و حوله ای که به
موهام بسته بودم ..پتو رو کنار زدم و با نگاهی به ساعت و مدتی که تا ظهر داشتیم بی معطلی
برای یه خواب راحت زیر پتو خزیدم و سرم به بالش نرسیده به خواب حرکت کردم …
انقدر جام راحت و نرم بود که قلبم نمی اومد از این خواب شیرین کف دست بکشم ..و بیشتر سرمو توی
بالش فرو می بردم …جالب این بود که در تمام مدت احساس می کردم بوی ادکلن امیر حسین توی
بینیمه و وجودشو در کنار خودم حس می کنم ..
کمی بدنمو جا به جا کردم و سرمو چرخوندم که بو بیشتر شد ..تبسمی به لبهام اومد و به سمت بو
پهلو کردم که یه دفعه کف دستی روی بازوم قرار گراهی شد … با وحشت نگاهامو باز کردم
نگاه امیر حسین درست رو به روم بود اونم روی تخت خوابیده بود..اما با نگاههای باز .. بهم چشم
دوخته بود…هیچ فاصله ای بینمون نبود ..
کف دستش روی بازوم بود و نگاه ازم بر نمی داشت تبسم نامحسوسی به لبهاش اومد و اضافه کرد :
-ترسوندمت ؟
هنوز گنگ نگاهش می کردم که سریع به خودم اومدم و به زور لبخندی زدم و بیان کردم :
-موقع خوابیدنم نبودی ..یهو چشم باز کردم و دیدم اینجایی تعجب کردم
باز داشتم از خود بی خود میشدم که ازم پرسیدم :
-شونه ات هنوز درد می کنه ؟
تمایل داشتم نگاهی به شونه ام بندازم که دیدم یقه روبدوشامبرم کمی پایین رفتم و شونه برهنه امو به
نمایش گذاشته ..رنگ پریده ..نگاهمو ازش گحرکت کردم و با کف دست دیگه ام به سختی کمی بالا کشیدمش
و خیره به پیرهنش گفتم :
-نه
دستشو از روی شونه ام برداشت و با سر انگشتاش روی گونه امو لمس کرد و بیان کرد :
-پماداتو به موقع استفاده کن که زودتر صورتت خوب بشه …
بی شک تغییر رنگ صورتم در مقابل نگاهاش تمام حالات درونیمو لو داده بود …
-انقدر خسته بودی که صبحونه هم نخوردی
داشتم از این همه نزدیکی دیوونه می شدم که به بهانه ساعت سرمو به سمت ساعت روی دیوار
چرخوندم و اظهار کردم :
-وای چقدر خوابیدم
نگاهم به دیوار بود که تخت تکونی خورد و امیر حسین از لبه تخت بلند شد و اظهار کرد :
-هیمن بعد از ظهر می خواد ما رو ببره یه جای خوب ..پاشو خواب بسه دختر …
دیگه نگاهم نمی کرد و تمام حرفاش پشت به من می زد …به سمت در می راهی شد …
تو جام نیم خیر شدم و سریع یقه روبدوشامبرم رو مرتب کردم ..حوله از روی سرم افتاده بود و موهای نم
دارم از اطراف اویزون شده بودن
خودمو به سمت لبه تخت کشوندم و حین بلند شدن برای تغییر فضا با انرژی اضافه کردم :
-پس زود ولیده شم …خیلی گشنمه …
سرشو به سمتم چرخوند …سعی کرد لبخند بزنه ..منم همین کارو کردم که اضافه کرد :
-پس تا اماده بشی من پایین منتظرتم
با همون لبخند و صورت رنگ پریده ..سری تکون دادم و اونم پایین حرکت کرد
با رفتنش ..نفسمو با حالی مندل بیرون دادم … و کف دستی به پیشونیم کشیدم ….دیگه نمی تونستم
در برابرش مقاومت کنم …
کم اورده بودم …از حال امیر حسینم بی خبر بودم …ولی اینو خوب می فهمیدم داره ازم دوری می کنه
…درست مثل خودم …نمی فهمیدم چطور این بلا سرم اومده بود ..وجودش در کنارم بهم ارامش می
داد…طوری که اگر نبود یه چیز گم شده داشتم ..یه گمشده ای که قلب می میل داشت لمسش کنم تا
باورش کرده باشم …تا ازش سیراب بشم
***
بعد از ناهار که همه اش هیمن مار رو می خندوند و استراحت کوتاهی که بیشتر به خنده و شوخی
گذشت همجاده نازار و نیان و هیمن برای راهی شدن به جایی که هیمن اضافه کرده بود اماده شدیم
هوا اونقدر خوب بود که خبری از گرما و افتاب نبود …از اونجایی که می میل داشت غروب ما رو برای
گردش توی شهر ببره … یکراست ما رو به جایی خارج از شهر برد …هر پنج نفر توی ماشین هیمن
بودیم
من در کنار دخترا و بینشون قرار گرفته بودم و امیر حسینم جلو… ب*غ*ل دست هیمن ..جای گراهی شده بود…
هممسیر دختر احرفا می زدیم ..خیلی خونگرم و خودمونی بودن و بر عکس هیمن زیاد شیطون
نبودن …وقتی ماشین توی یه فضای خالی از ساختمونها و ماشین های شهر … متوقف شد نگاهی
به بیرون انداختم …درختای سر به فلک کشیده …و نرده های چوبی و اسبایی که بعضی از سوار کارا
روشون نشسته بودن .. نگاهمو به خودشون جذب کردن
نیان با خنده در ماشینو باز کرد و اظهار کرد :
-هیمن معمولا عادت داره مهمونا رو برای نشون دادن اسباش تا اینجا بکشونه
امیر حسین به حرف نیان خندید و بعد رو به همین بیان کرد :
-اخرین باری که اسبمو دیدم فکر کنم سال گذشته بود
هیمن عینک افتابیشو بالا داد و روی موهاش گذاشت و گفت :
-من اگه از قلب عمو زاده جانم خبر نداشته باشم که هیمن نیستم
همراه دخترا با خنده از ماشین پیاده شدم …که نازار اروم بهم نزدیک شد و بیان کرد :
-هیمن یکم عجوله ..ما می گفتیم اول بریم شهرو بگردیم … ولی اون زورش به ما چربید و بیان کرد ..اول
اینجا… بعد گشت و گذار تو شهر ..اونم توی شب
نیان شونه ای بالا داد و برای اینکه هیمن بشنوه اضافه کرد :
-اخه تو شامگاه … شهر دیدن داره ؟
هیمن در ماشینو بست و راحت و با خنده بیان کرد :
-روزگارای دیگه رو که خدا ازمون نگرفته …نیان جان ..جا به این خوبی..اب و هوای عالی …اینا رو از کجا
می خوای گیر بیاری ؟
هر سه نفرشون یه جوری بودن …منم تعجب کرده بودن که چرا یه راست ما رو اورده بودن اینجا
….هرچند قصد… خوش گذروندن بودن ..پس چه فرقی می کرد اینجا یا شهر ..تازه اینجا خوش اب و
هوا ترم بود …
نیان همجاده هیمن و امیر حسین به سمت دیگه ای حرکت کرد و بین راه ازشون جدا شد و به طرف یکی از
سوار کارای دختر راهی شد
من و نازار هم به سمت نرده هارفتیم …هر دو ارنجامونو به نرده ها تکیه دادیم و به اسبا خیره شدیم
…از طبیعتش غرق لذت شده بودم که نازار سر صحبتو باز کرد:
-واقعا امیر حسین تو رو دوبار از درسش انداخته ؟
نیم نگاهی بهش انداختم و لبخند به لب اظهار کردم :
-اره ..خیلی غیر طبیعیه ؟
شونه ای بالا داد و به اسب سفید رو به روش با خنده خیره شد و بیان کرد :
-نه …این پسر اخر رمانتیک بودنه
از حرفش خنده ام گرفت و با دیدهکی گفتم :
بین خودمون بمونه ..ولی منم به تلافی روی ماشین نازنینش …با کلید.. خط انداختم –
دهنش از تعجب باز موند و بهم خیره شد
خنده ام بیشتر شد و گفتم :
– بهش نگیا..این یه رازه ..اگه بفهمه روی ماشین منم به تلافی خط می ندازه
یه دفعه خنده اش شدت گرفت … طوری که سرشو پایین انداخت و اظهار کرد :
-ای شیطون ..پس بگو چطوری دلشو بردی
توی قلبم به حرفش خندیدم :
-راستش خیلیم بهم میایید …از کی امیر حسینو می شناسیی ؟
ارنجامو که همونطور روی نرده ها بود کمی بهم نزدیک کردم و کف دستامو توی هم قلاب کردم و اظهار کردم :
-از همون دوره دانشجویی
خیلی براش جالب بود که امیر حسین با دانشجوش ازدواج کرده ..:
-راستش اون وقتا خیلی سخت گیر بود ..البته حقم داشت ..چون ما درس نمی خوندیم …
سرشو با محبت تکونی داد و اظهار کرد :
-ولی ما از امیر حسین شنیدم از بهترین دانشجوهاش بودی
تبسم خجولی زدم و اظهار کرد :
-میل داشته ازم تعریف کنه و گرنه قلبش از دستم خوونه
هر دو به حرفم خندیدم :
-کم پیش میاد امیر حسین بخواد تعریفی از کسی یا چیزی بکنه …من که به شخصه یادم نمیاد افا…
یه لحظه از حرفی که می خواست بزنه سریع رنگ به رنگ شد و برای جمع و جور کردن حرفش بیان کرد :
-معذرت می خوام ..منظورم اینکه
می دونستم منظورش به افاق بوده ..تبسمی زدم و بیان کردم :
-برای این چیزا خودتو آزرده نکن …می دونم منظوری نداشتی …
و با مکثی :
-ولی اینجا خیلی قشنگه …ادم از تماشاش سیر نمیشه
از حرفی که زده بود… گراهی شده … لبخندی زد که امیر حسینو دیدم که هممسیر هیمن در حالی که افسار
دو اسب رو گرفته بودن اروم به سمتمون می اومدن ..
نیان هم با دیدنشون با ذوق به طرفمون اومد …امیر حسین و هیمن لباس عوض کرده بودن ..در واقعه
هر دو شلوارا شونو عوض کرده بود و چکمه های ساق کشیدهی به پاشون بود
به تیپ امیر حسین خیره شدم … شلوار کرم رنگش با پیرهن سفیدی که به تن داشت خواستنیترش کرده
بود
وقتی بهمون رسیدن ما اینور نرده ها و اونا اونور نرده های چوبی بودن که هیمن با تبسم رو به من
بیان کرد :
-برای عروسیتون که نتونستیم بیایم ..می دونم هر بهانه ای هم …بیارم قابل قبول نیست ولی برای کم
کاریم و البته هدیه ازدواجتون
کف دست قد بلند کرد و کف دستی به یالای اسب کشید و بیان کرد :
این اسبو از طرف ما قبول کنید …–
با شاضافه کردی نگاهش کردم ..خنده اش گحرکت کرد :
-یه مربی خوبم که داری …من خودم سوارکاری رو از امیر حسین یاد گرفتم
به اسب سیاه رو به روم خیره شدم …باورم نمیشد که نازار همراه نگاهک بامزه اش با ارنجش
ضربه ارومی به بازوم زد و گفت :
-نمی خوای امتحان کنی؟
خنده ام گحرکت کرده بود که خیره به اسب گفتم :
-وای ممنون …نمی دونم …راستش تا حالا اصلا سوار اسب نشدم
نیان نگاهی به لباسام انداخت و اضافه کرد :
برای یه دور ساده لباسات خوبه …زود باش ..اگه سوار بشی دیگه دلت نمیاد بیای پایین –
با هیجان و خوشحالی به امیر حسین نگاهی انداختم که با خنده اظهار کرد :
-زود باش …به امتحانش می ارزه
دیگه وقتو تلف نکردم ..با وجود درد تو شونه ها و کمرم خم شدم و از زیر نرده عبور کردم هیمن افسار
اسبو نگه داشت و امیر حسین اومد تا کمکم کنه که سوار اسب بشم
اسب بلند و کشیده ای بود…برای همین توی نزدیک شدن به اسب تردید داشتم …اما برای حفظ ابرو
…به ظاهر بر ترسم غلبه کردم ..و با یه نفس عمیق به اسب نزدیک شدم …
نگاهی به رکاب انداختم و با یه بسم اͿ با یه دست زین اسبو چسبیدم و پامو توی رکاب گذاشتم و
خودمو به سمت بالا کشیدم که امیر حسین از پشت سر کمرمو گراهی شد و کمکم کرد که راحتر بالا برم
از ارتفاع قد بلند ی که روش جای گرفته بود ..به وحشت افتادم ..که یه دفعه اسب تکونی خورد…. از
….ترس خم شدم و اسبو محکم چسبیدم … امیر حسین تبسمی زد و با ارامش بیان کرد :
-نترس عزیزم …من اینجام … …
استرس بهم م*س*تولی شده بود و همش ترس داشتم … امیر حسین افسار اسب خودشو به هیمن
داد و افسار اسب منو خودش گحرکت کرد و وادار کرد که اسب حرکت کنه
حرکت گردن اسب و بدن گرمش هنوز بهم استرس می داد ولی کمی بعد در حالی که امیر حسین
اسبو جاده می برد…از اسب خوشم اومد ..امیر حسین عقب عقب جاده می راهی شد و روش به سمت من و
اسب بود ..
هیمن و نیان و نازار هم بهمون خیره شده بودن ..ازشون که کمی دور شدیم ازم پرسید:
-دیگه نمی ترسی ؟
با دو کف دست گردن اسبو محکم چسبیده بودم
-یه وقت منو نندازه ؟
از ته قلب خندید و اظهار کرد :
-افسارش دست منه ..نترس …یکم که راه بره .. کم کم خوشت میاد و ترست می ریزه
برگشتم و نگاهی به اسب سفیدی که کنار هیمن بود انداختم و پرسیدم :
-اون اسب توه ؟
مراقب حرکتای اسب بود که کمی بهم نزدیک شد و گفت :
-اره ..اسمش پریه
با تعجب پرسیدم :
-چی ؟
تکرار کرد:
-پری …
دوباره برگشتم و به اسب سفید و یالای قد بلندش خیره شدم و بیان کردم :
-بهشم میاد..خیلی نازه ..اینجا مال هیمنه ؟
سرشو تکونی داد و دستی به گردن اسب کشید :
اره …عاشق اسباست …زیاد نمی تونه بیاد اما هر وقت که فرصت کنه میاد و بهشون سر می زنه
….بیشترم به خاطر من و دادن هدیه اش اول اوردمون اینجا –
سرمو چرخشی دادم و به اطرافم نگاهی انداختم :
-اینجا خیلی قشنگه ….چطور دلتون اومد اینجا رو ول کنید و بیایید تهران ؟
تبسمش پر رنگتر شد و ازم پرسید:
-اسمشو می خوای چی بزاری؟
حالا که کمی از ترسم ریخته بود دستی به یالای اسب با فاصله کشیدم و بیان کردم :
-واقعا این اسب مال منه ؟
وقتی دید هنوز باور نشدم این هدیه منه ..برای اذیت کردنم گفت :
-نه فقط برای دوساعت مال تو ه …
گنگ نگاهش کردم …امروزگار امیر حسین خیلی راحت می خندید که با خنده بی غل و غشی گفت :
-پس چی که ماله تو..درست مثل پری که ماله منه
از حرفش ذوق کردم و از اینکه احساس مالکیت به اسب می کردم جراتم بیشتر شد و اینبار راحت تر
..به یالش کف دست کشیدم و گفتم :
-عین شب سیاهه …
افسارو توی دستشو جا به جا کرد و گفت :
-پس اسمشو بذار شبرنگ ..یعنی اسب تمام سیاه
خندیدم و اظهار کردم :
-چند وقت به چند وقت میای اینجا ؟
شیطون شد و گفت :
-هنوز نحرکت کرده قلبت برای اینجا تنگ شده ؟
با همون خنده خیره به اسب اضافه کردم :
-قلبم برای شامگاهرنگ تنگ میشه
بعد از یه دور کامل به هیمن و نیان ونازار نزدیک شدیم که امیر حسین گفت :
یکم که تمرین کنی کم کم خودت مسیر می افتی …حالا دوست داری اسبو بتازونی ؟-
با ترس بهش خیره شدم ..هنوز هیچی بلد نبودم و می اظهار کرد اسبو بتازون
از رنگ پریده روی صورتم غرق خنده شبرنگو نگه داشت و افسارشو به هیمن داد و رو بهش اضافه کرد :
-هنوز اونور دشت مال خودته ؟
هیمن با خنده شونه ای بالا داد و گفت :
-پس خبر نداری ..از قدیمم بزرگتر شده …تا می تونی اسبتو بتازون
افسار پری رو ازش گرفت و دستی به بدن اسب کشید و همون موقع به طرف من که روی اسب بودم
برگشت و گفت :
-با یه سوارکاریه حرفه ای چطوری ؟
حالا مگه میشد جلوی اینا اضافه کرد از اسب می ترسم اونم اگه بخواد با سرعت بدوه
البته رنگ صورتم …همه چی رو لو داده بود و به روم نمی اوردن …که امیر حسین کمک کرد تا پیاده
شم
امیر حسین بعد از بررسی زین اسب و مطمئن شدن ازش پا توی رکاب با یه جهش سوار پری شد
هیمن نگاهی به پشت سر امیر حسین انداخت و اظهار کرد :
-تا یه ساعت دیگه بر می گردید؟
امیر حسین سر ی تکون داد و مجدداً همه جای اسبو وارسی کرد
مونده بودم چرا افعال جمع به کار می بردن ..من که پیاده شده بودم
هنوز در گیر افکارم بودم که امیر حسین پاشو از توی رکاب در اورد و رو به من گفت :
-بدو آوا
هول کرده نگاهش کردم …هیمن و نازار و نیان با لبخند نگاهم می کردن ..تازه دوهزاریم جا افتاده
بود…
در برابر نگاهاشون برای ضایع نشدن امیر حسین …به ناچار جلوشون به سمت اسب حرکت کردم و به ظاهر
تبسمی زدم و برای در رفتن از سوار شدن اضافه کردم :
-خوب بذاریم برای یه روزگار دیگه ..پریم اذیت میشه
امیر حسین که تا ته ماجرا رو خونده بود با تبسم شیطونی اظهار کرد :
-نگران پری نباش …تازه من قلبم می خواد امروزگار سوار کاری کنم
و دستشو به سمتم دراز کرد…
نفسمو دلواپس بیرون دادم و بهش نزدیک شدم ….نگاهش شیطون تر از همیشه بود دستمو بلند کردم
و کف دستشو گرفتم و هممدت پامو توی رکاب گذاشتم
از پشت سر هیمن هم نزدیکم اومد که هوامو داشته باشه ..ولی امیر حسین خودش کف دستمو بالا کشید
و و سط راه اون یکی دستشو دور کمرم انداخت و مثل پر گاه منو بلند کرد و جلوی خودش روی پری
نشوند ..دیگه نفسم بالا نمی اومد اونم جلوی بچه ها …فقط تونسته بودم حین سوار شدن پاهامو
جا به جا کنم
امیر حسین یه سرو گردن ازم بلند تر بود ….در این وضعیت سرم کاملا زیر چراکهه اش قرار می گحرکت کرد
…سعی می کردم زیاد به بچه ها نگاه نکنم ..که دستاشو از دو طرفم رد کرد و افسار اسبو گحرکت کرد و رو
به هیمن گفت :
-تا یه ساعت دیگه همینجائیم
هیمن با نگاه شیطونی رو بهمون اظهار کرد :
-ما هم همین اطرافیم ..راحت باشید …زیاد عجله نکنید …
و رو به من :
-بهتون قول می دم حسابی از این سواری لذت ببرید…و دیگه قلبتون نیادکه از اینجا برید
اب دهنمو قورت دادم امیر حسین با کشیدن افسار اسب به سمت راست جهت حرکتو تغییر داد و
اروم اسبو از محوطه خارج کرد ..
آوام در نمی اومد …کاملا توی ب*غ*ل امیر حسین فرو راهی شده بود م و نسیم خنکی از مقابل صورتمو
نوازش می کرد ..از ترس و این همه نزدیکی به امیر حسین …تنم به لرز افتاده بود..حتی این نسیم
ساده هم باعث ایجاد سرما توی وجودم شده بود که صدای امیر حسین توی گوشم پیچید..لبهاشو به
گوشم نزدیک کرده بود:
-سردته ؟
داشتم خودم رسوا می کردم ..متوجه لرزش بدنم شده بود:
نه یکم به نظرم هوا سرده –
از همین پشت سر هم می تونستم تبسمای شیطونشو ببینم :
-مطمئنی هوا سرده ؟ …ولی به نظر من که هوا عالی عالیه
نفس کشیدن سخت شده بود …حتی جوابی برای پاسخ دادنش نداشتم از حصارهای چوبی خارج
شده بودیم …و یه دشت سر سبز پیش رومون بود
امیر حسین چسبیده به من سرشو کمی به سمتم خم کرد…لبه های شالم از دو طرف اویزون شده
بودن و با ورزش باد یه این طرف و اونطرف می راهی شدن
-محکم بشین .. لذت اسب سواری به تازوندنشه …
لرزم بیشتر شد ..گاهی لبه های شال خیلی بالا می راهی شد و از روی گردنم کنار می رفت که قبل از
تازوندن اسب بی هوا امیر حسین لبهای گرمشو روی گردنم گذاشت و ب*و*سه نرمی به روی گردنم
نشوند …سرما تا مغز استخونم به یکباره نفوذ کرد و هموقت با ضربه پاهاش به بدن پری سرعت پری
رو زیاد کرد ..
از ترس نگاهامو بستم و بیشتر توی آ*غ*و*ش امیر حسین فرو حرکت کردم ..سرعت اسب زیاد شده بود
صدای امیر حسین با صدای باد یکی شده بود:
-نترس .. چشماتو باز کن
وقتی دید هنوز ترس دارم و چشمامو باز نمی کنم باز حرفشو تکرار کرد:
-دیدهاتو باز کن اوا …من پیشتم ..نترس
شلاق باد به صورتم هم ترسو بیشتر کرده بود…که به زور پلکهامو باز کردم ..پری به سرعت می تاخت
و صدای نفس زدنهاشو می شنیدم
تنها چیزی که می دیدم کف دستای امیر حسین بود که افسار اسبو گحرکت کرده بود و منو بین بازوهاش جا داده
بود صداش پر از خنده شد :
-دختر لذتشو ببر..انقدر ترسو نباش
حرصم گحرکت کرد ..داشت دستم می نداخت :
-اولین باره …مسلمه که می ترسم ..پری هم خیلی سریع داره می ره
صوتی خنده اش اوج گحرکت کرد :
-اولین بار و دومین بار نداره که دختر …فقط نباید بترسی …تازه پری اسب ارومیه ..مثل شبرنگم
سرکش نیست
از اذیت کردنم لذت می برد ….هر دو به خاطر سرعت پری و بادی که از رو به رو می وزید مجبور بودیم
بلند حرف بزنیم :
-برای همین به من دادینش ؟
کشیده خندید….
خنده ام گراهی شد …شیطونیاشو دلبسته شدم …
***
یک ربع بعد …امیر حسین اروم پری رو از تک و تا انداخت و سرعتشو کم کرد …پری حالا اروم راه می
حرکت کرد و دیگه نفس نمی زد …
اطرافمون سر سبز و جای جاش درختایی بلندی بود که کنار هم دسته ای قرار گراهی شده بودن
محو تماشای فضای رو به روم بودم … تازه از سوار کاری خوشم اومده بود و ازش لذت می بردم که
امیر حسین ازم پرسید:
-چطور بود ؟
تبسم به لبام اومدو بیان کردم :
-عالی بود …هرچند اولش یکم ترسناک بود
صوتی خنده اشو شنیدم … تبسمم پر رنگتر شد و نگاهم به کف دستا و انگشتای کشیده اش افتاد ..
.توی دوره دانشجویی وقتی می میل داشت مطلبی رو روی تخته بنویسه به دستاش خیلی خیره می
شدم ..چون خوشم می اومد مرد انگشتای کشیده داشته باشه …در حالی که یوسف برعکس امیر
حسین چنین انگشتایی نداشت و کمی از امیر حسین هم قدش کوتاهتر بود
به یاد خنده های زیر زیرکی و شیطون بچه ها با تبسم از امیر حسین همونطور که اسبو اروم مسیر می
برد پرسیدم :
-نازار یعنی چی ؟
افسار اسبو کمی کشید و اضافه کرد :
-یعنی عاشق شدنی ..نیان هم به معنی ….لطیف و قلبپذیر
با تبسم :
– و هیمن ؟
خنده ای کرد و گفت :
-برخلاف اخلاق شیطون و پر سرو صوتش یعنی آروم
خندیدم :
-اسمای قشنگین …
از حرفم خنده اش گرفت :
-تو چیزیم هست که ازش خوشت نیاد ؟
لب پایینمو گاز گحرکت کردم و با خنده گفتم :
-اره ….اذیت کردناتو ..وقتی می بینی چاره ای جز قبول کردن ندارم و اذیت می کنی
راحت خندید:
-خوب می تونی قبول نکنی …اجباری نیست که
به حرکت سر پری چشم دوختم ..بدن امیر حسین که منو به ظاهر از پشت در آ*غ*و*ش گراهی شده بود
حسابی گرمم کرده بود…و همین بهم ارامش می داد که بی اراده گفتم :
-ولی من دوست دارم … که قبول می کنم
خودم از حرفم تعجب کردم …چند لحظه ای بینمون خاموشی ایجاد شد فکر می کردم ادامه بحثو ادامه
بده اما..تمام معاقلبات عاشقانه و خوشم رو با حرفش بهم ریخت :
-قضیه مرگ بیمار..یوسف کم کم داره مشخص میشه …
حالم دگرگون شد و لبخندام بی رنگ شدن …یه دفعه ای بحثشو پیش کشیده بود
-یکی توی پرونده بیمارای یوسفو کف دست کاری کرده ..پرستار بیچاره فقط از روی پرونده کارشو انجام
داده …یوسفم اشتباهی نکرده بود…هر دو قربانی شدن
البته همینا رو فعلا پلیس داره به صورت مخفی انجام می ده تا مقصر اصلی پیدا بشه
الانم توی بیمارستان کسی از این موضوع خبر نداره …فقط من می دونم و دکتر تقوی و حالا تو
کاش درباره اش حرف نمی زد دیگه حال خوش چند دقیقه قبلو نداشتم …
-تو به کسی که شک نداری ؟
چهره غرق در خون یوسف جلوی دیدهام رژه رفت و تنها سرمو تکون دادم که بدون تغییری در صداش
گفت :
-نمی تمایل داشتم غمگین کنم …کاملا هم درکت می کنم …پس نیازی نیست تو خودت بریزی و تظاهر
به چیزی کنی …فقط می میل داشتم بدونی ….بهتره دیگه برگردیم …زیاد روی اسب بودن برات خوب
نیست …
توی خودم فرو حرکت کرده بودم ..ولی همین فرو رفتن توی خودم … باعث شد که امیر حسین برداشت بدی از
حرکتم بکنه و دیگه حرفی نزنه و با کشیدن افسار اسب ..پری رو برگردونه تا راه اومده رو برگردیم …
همین طور که اسب چند دقیقه ای رو اروم مسیر می رفت …یهو امیر حسین با حرص به پهلوی حیون
زبون بسته با پا ضربه زد …..پری که منتظر یه اشاره بود..با سومین ضربه پای امیر حسین سرعتشو
زیاد کرد و شروع به دویدن کرد …هوا خیلی سرد شده بود …و دیگه نمی تونستم تحمل کنم
نازار قبل از اومدن به اینجا بهم بیان کرده بود که لباس گرم بردارم اما به خیال اینکه عیده و هوا داره کم کم
گرم میشه توجهی به توصیه اش نکرده بودم …
چند لحظه بعد ….از شدت سرما بیشتر توی خودم جمع شدم که متوجه حالم شد و سرعت اسبو
کم کرد و بیان کرد :
-هوای اینجا حالا حالاها سرده …باید یادت می نداختم که لباس گرم برداری ..هرچند اگه می
دونستم هیمن می خواد مارو بیاره اینجا حتما لباس گرم خودم بر می داشتم …یکم تحمل کن الان
می رسیم
کف دستای امیر حسین افسار اسبو محکم گحرکت کرده بودن …زردی و قرمزی انگشتاش داشت بهم نشون می
داد که با خاموشی بی موقعه ام چقدر تونسته بودم دلخورش کنم …….
حرکت کرد و برگشتمون کمتر از یک ساعت بود …در حالی که می تونستیم کلی از کنار هم بودن لذت
ببریم …
…شاید این بهترین فرصتی بود که می تونستیم بیشتر بهم نزدیک بشیم ولی نشده بود…کاش اصلا
حرفشو پیش نمی کشید که من یهو خاموشی نکنم
وقتی به محوطه اسبا رسیدیم ..قبل از وارد شدن به حصار اصلی اسبو نگه داشت و خودش پایین
پرید و کف دستی به گردن پری کشید و بدون خیره شدن به من اسب رو وارد حصار کرد …نیان و نازار توی
محوطه سوار اسب بودن …
هیمن هم تکیه داده به ماشینش با یکی که نزدیکش ایستاده بود حرف می زد …با دیدنمون تبسمی
به لباش اومد و تکیه اشو از ماشین جدا کرد و به سمتمون اومد ….
هنوز بهمون نرسیده بود ..که امیر حسین اسبو نگه داشت و به سمتم اومد و کمک کرد که ازاسب
پایین بیام …
هیمن عینکشو برداشت و رو به من اظهار کرد :
-چطور بود؟
نباید می ذاشتم بفهمن که قلبگیری بین من و امیر حسین به وجود اومده :
-عالی ..دیگه دلم نمیاد از اینجا برم …هدیه ی قشنگی بود ..واقعا ازتون ممنونم …اگه می دونستم
اسب سواری انقدر لذت داره زودتر از اینا به فکرش می افتادم
تبسمی رو به من و بعد دیدهکی رو به امیر حسین زد و اظهار کرد :
-دکتر جان پس وسایلتو از اون شهر درندشت جمع کن و بیا اینجا که خانوم دکتر قلبش اینجا گیر کرده
امیر حسینم مثل من با ظاهری تغییر کرده از اون حالت گراهی شده با خنده اضافه کرد :
-تو فکر خرید یه خونه اینجا هستم …….ولی برای ساکن شدن ..فکر نمی کنم حالا حالاها بتونیم
بیایم …
هیمن شونه ای بالا داد و با همون لبخند بیان کرد :
-راستی چقدر زود برگشتید؟…گفتم دو سه ساعتی نمیایید…
امیر حسین اروم دستشو روی شونه ام گذاشت و اضافه کرد :
– اوا هنوز زیاد حالش خوب نیست …بهتره زیاد به خودش فشار نیاره
فشار خفیف کف دستش رو شونه ام …منو از خودم بیزار کرد
-پس بهتره بریم که شهر دلنشینمون در انتظار خانوم دکتره ..خوب دوست دارید اول کجا ها بریم ؟
نگاهش به من بود..به امیر حسین که همچنان کف دستش روی شونه ام بود نزدیک تر شدم و بیان کردم :
-من که اینجاها رو نمیشناسم ..پس امیر حسین بگه که کجا بریم
هیمن با نگاهی مشکوک به چهره امیر حسین ..با لبخندی دندون نما بیان کرد :
-عمو زاده جان کف دستور صادر شد..حالا شما امر بفرما
امیر حسین نگاهی به من انداخت :
-خسته نیستی؟ ..می تونیم فردا بریم
نگاهم پر از شیطنت شد و گفتم :
-مضطرب من نباش ..تازه من قلبم می خواد امروزگار برم شهرو ببینم
هیمن از ته قلب به خنده افتاد و اظهار کرد :
-نه خوشم اومد …
امیر حسینم خنده اش گرفته بود که در جواب اون حرفش که موقع سوار شدن به اسب سر به سرم
گذاشته بود ..باهاش شوخی کرده بودم
-پس هر جا که خودت می دونی بریم …همه جا زیباه و دیدنیه
هیمن عینکشو به نگاه زد و گفت :
-پس تا بری و لباستو عوض کنی منم برم به این دوتا خواهر جانمان بگم که بیان تا بریم
امیر حسین سری تکون داد و هیمن ازمون جدا شد که رو به من اظهار کرد :
-اگه سردته برو تو ماشین ؟
می دونستم حالش هنوز گراهی شده است که زود بیان کردم :
-دلخورت کردم ؟
برگشت و بهم خیره شد ..اب دهنمو قورت دادم :
-من ..من …
به زور تمایل داشتم تبسمی بزنم ولی نشد و شد یه تلخ خنده :
-بعضی وقتا اخلاقم خیلی مزخرف می شه ..معذرت می خوام اگه باعث ناراحتیت شدم …گاهی اسم
یوسف بی جهت ..بهمم می ریزه …باور کن دیگه بهش فکر نمی کنم …اصلا …فقط یه لحظه یاد اون
روزگارا افتادم …
با ارامش نگاهاشو بست و باز کرد و گفت :
-دلخور نیستم
حالا که همه چی می خواست بینمون خوب بشه ..نیاید غمگینی پیش می اومد:
-پس چرا گراهی شده ای ؟
کف دستی به موهاش کشید و با لبخندی گفت :
-من دلخور نیستم ..گراهی شده هم نیستم …یکم خسته ام …امروزگارم خوب نتونستم بخوابم
نزدیک بود اشک توی نگاهام جمع بشه …نگاه خیره اش برای چند ثانیه توی عمق نگاهام …وجودم
رو زیر و رو کرد ..دیگه طاقت نیوردم و نگاهمو زود از ش گرفتم ..با کارم نفسی بیرون داد و برای عوض
کردن لباساش ازم دور شد
از خودم از حرکت کردارم …بدم اومد..هنوز نتونسته بودم اونی بشم که با خودم قرار گذاشته بودم …ولی
واقعا هم به زندگی و گذشته ام با یوسف فکر نمی کردم …خیلی وقت بود که همه چی رو فراموش
کرده بودم ..ولی واقعیت این بود اون حوادث انقدر تلخ و ناگوار بود که یاداوریش هم ادمو عذاب می داد
کم کم داشتم از سرما می لرزیدم که در ماشینو باز کردم و سریع پریدم توش ..یک ربع بعد همگی
برای راهی شدن اماده بودیم
***
گردش توی شهر و دیدن اون همه قشنگی بی نهایت عالی بود …البته خیلی جاها رو به علت محدود
بودن وقت نتونستیم بریم و ببینیم …مردمی خونگرم و مهربون که اگه می تونستم هم کلامشون هم
بشم بیشتر به خوب بودنشون پی می بردم …و بیشتر بهم خوش می گذشت …هر چند سر همین
نفهمیدن زبونشون هم ..کلی سر به سرم گذاشتن و بهم خندیدن
هیمن می میل داشت شام رو بیرون بخوریم ولی نازار و نیان به یادش اوردن که دیلان خانوم حسابی برای
امشب تدارک دیده و نمی تونیم بیرون شام بخوریم …
بعد از سوارشدن توی ماشین اخلاقمو درست کرده بودم …می گفتم و شوخی می کردم و به اجبار
امیر حسین رو هم به حرف می کشوندم …
اونم خوب راهی شدار می کرد… انگار نه انگار که ازم قلبخور شده بود …عاشق شدنی ترین موجودی که
ادم می تونه ازش تعریف کنه امیر حسین بود …جلوی دیگران هیچ وقت دلخوریشو بروز نمی داد
..راحت برخورد می کرد و گاها شوخی های خنده داری هم می کرد
وقتی به خونه برگشتیم دیلان خانوم ..سنگ تموم گذاشته بود …یه میز بزرگ با انواع غذاها …که از
خوردن هیچ کدومشون ادم سیر نمی شد …خوشامگاهختانه ادم بد غذایی نبودم و از هر چیز جدیدی
استقبال می کردم …به طوری که امیر حسین مضطرب پر خوریم شده بود که به شوخی جلوی جمع
بهم گفته بود سعی کن زیاد چاق نشی ..تا اخر عید هنوز وقت داریم
همون شامگاه نامزد نازار هم با خانواده اش با دعوتی که دیلان خانوم به خاطر حضور ما ازشون کرده بود
شام رو در کنار ما خوردن ..نامزد نازار …هم دوره ای خودش بود… اونم کرد بود …یه مرد اروم و با وقار
که کاملا به نازار می اومد ..بعد از شام که بزرگتر ها یک طرف سالن دور هم قرار گرفته بود ما جونتر ها
هم این سر سالن و نزدیک به شومینه بزرگ خونه روی زمینه و روی تشکچه های بزرگ و نرمی جا
خوش کرده بودیم …دخترها یک طرف و پسرها یک طرف
از هر دری حرف می زدیم ..احساس می کردم باهاشون چندین ساله که حرکت کرد و اومد دارم و می
شناسمشون …مخصوصا وقتی هیمن توی شوخیاش سر به سرم می ذاشت و منم کم نمی اوردم و
جوابشو می دادم تا اینکه برای گرمتر شدن فضا هیمن پیشنهاد داد یه بازی که مورد علاقش هم
بودو انجام بدیم …
برای همین برای چند دقیقه ای جمع رو ترک کرد..وقتی که برگشت انتظار هر چیزی رو داشتم الا
بطری کوچیکی که توی کف دستش بود ..نگاهی به امیر حسین انداختم که از شیطنت هیمن سری تکون
داد و به من خیره شد
بهش لبخند زدم که هیمن اضافه کرد :
-من عاشق این بازیم ..رد خور نداره …
برعکس هیمن من از این بازی خوشم نمی اومد..قلبیلش هم به خاطر حس بدی بود که ناگهانی توی
وجودم زبونه کشیده بود..بطری رو وسط گذاشت و اضافه کرد :
-حقیقت یا شجاعت ..مسئله این است
نیان که قبلا توی این بازی زیاد اذیت شده بود و خاطره خوشی نداشت شونه ای بالا داد و گفتم :
-من که نیستم …
نازار هم تمایل داشت این بازی رو رد کنه که امیر حسین خیره به من اظهار کرد :
-چرا؟اتفاقا بازی خوبیه … یه شب که هزار شب نمیشه … قول می دم هیمن اذیتتون نکنه
هیمن با خباثت خندید و رو به نامزد نازار بیان کرد :
-حسام جان …امشب شب ارزوهاست ..هر چه می تونی ازش حرف بکش
به حرفش خندیدیم که هیمن رو به من اضافه کرد :
نخندید خانوم دکتر…. اخر شاهنامه همیشه خوش نیست –
سری تکوت دادم و به بطری خیره شدم که هیمن به عنوان اولین نفر بطری رو چرخوند…قلبم نمی
تمایل داشت سرش طرف من باشه که خدار وشکر به سمت نازار ایستاد
نازار با حرص نگاهش کرد که هیمن ازش پرسید:
-حقیقت یا شجاعت ؟
نازار با نگاهی به جمع بیان کرد :
شجاعت –
نیش هیمن تا بنا گوش در راهی شد :
–پس بلند شو برو توی اتاق من و اون مار هفت سرو با دو دستت بردار و بیار
رنگ از روی نازار پرید
هیمن خندید و بیان کرد :
-خیل خب یه سوسک بکش و بیار
نازار باز بهش بد چشم دوخت خنده ام گرفته بود که هیمن سری از تاسف تکون داد و اضافه کرد :
-باشه تنها تا ته حیاط برو یه دونه از اون گلای روی دیوارو بچین و بیار ..البته حیاط پشتی
نیان دیگه طاقت نیورد و اضافه کرد :
-چرا همش کف دست می ذاری رو نقطه ضعفای ما؟
-ای بابا اومدیم بازی کنیما …
تو همین بین امیر حسین خم شد و بطری رو بیشتر به طرف نازار کشید و اضافه کرد :
-بچرخون
نازار با حالی گرفته بطری رو چرخوند که مجدداً راهی شد سر هیمن
هیمن راحت اظهار کرد :
-حقیقت
نازارم برای انتقام ازش پرسید:
-خانوم مطیعی کیه ؟
گوش همه امون تیز شد ..هیمن که کمی رنگ به رنگ شده بود به ظاهر خودشو به ارامش زد و
گفت :
-معلومه دیگه …همکارم توی بیمارستان ..
نازار که بازی توی دستش افتاده بود با تبسمی به نامزدش پرسید:
-مثلا چقدر همکار ؟
همین با خنده لپشو از تو گاز گحرکت کرد و اضافه کرد :
-یه بار سوال می کنن نه دوبار…قانون بازی رو یاد بگیر دختر …حسام یه خرده این چیزا رو بهش یاد
بده
و بطری رو چرخوند همه خنده امون گرفته بود که سر بطری رفت طرف امیر حسین
رنگم پرید و بهش خیره شدم ..لبخند ارومی زد و سرشو کشیده کرد و بهم خیره شد که هیمن از ش
پرسید:
-چندتا خانوم دکترو دوست داری ؟
همه زدن زیر خنده …. از جمله خودش … که از هیمن پرسید:
-محدوه تعیین کن …از چندتا چند؟
هیمن نگاهی چرخوند و اظهار کرد :
-از یک تا هزار
بلافاصله امیر حسین جواب داد:
-هزارتا
هر چهارتاشون با خنده نگاهم کردن ..رنگ گونه هام قرمز شده بود که بطری رو چرخوند ….نمی دونم
چطور چرخوند که بعد از سه دور چرخیدن سر بطری رو من ایستاد..خیره نگاهش کردم و اضافه کردم :
-حقیقت
تبسم محوی زد و ازم پرسید:
-بزرگترین تلافی که تو حقم کردی چی بوده ؟
همشون با دقت به لبهام چشم دوختن …منظورشو از این سوال نفهمیده بودم ..نگاهی به نازار
انداختم و یاد حرف ظهرم که بهش زده بودم افتادم و با سری سر افکنده گفتم :
-توی دوره دانشجویی بعد از اینکه برای دومین بار منو انداختی ..رو ماشینت خط انداختم و یکی از
لاستیکاتو پنجر کردم
هیمن دیگه نمی تونست جلوی خنده اشو بگیره ..عوضش امیر حسین با دهنی باز نگاهم می کرد ..از
تو گرم شده بودم …عجب زن و شوهری بودیم
همه خاموشی کرده بودن که دست جلو بردم و بطری رو چرخوندم ..بطری رو به هیمن ایستاد …
امیر حسین همچنان متعجب نگاهم می کرد که از هیمن پرسیدم :
-خانوم مطیعی رو دوست داری؟
همین سوال کافی بود که جو از خنده بترکه و حرف منو یادشون بره
از خنده ریسه حرکت کرده بود که اظهار کرد :
-خانوم دکتر داشتیم .؟…اخه این چه سوالیه …؟
خنده ام گراهی شده بود..هم شرمنده امیر حسین بودم هم می تمایل داشتم شیطنتمو بکنم :
-سواله دیگه … شما هم یه کلمه اره یا نه
هیمن باحرص به امیر حسین که خنده اش گحرکت کرده بود چشم دوخت و اظهار کرد :
-جواب نمی دم
نیان کف دستشو گذاشت روی دهنش و اظهار کرد :
یعنی باور کنیم از کف دست رفتی هیمن ؟-
شلیک خنده فضا رو پر کرد و همین با خنده بیان کرد :
ای بابا بازیتونو بکنید –
وسر بطری بین بچه ها چرخید و بچه ها از هم سوالاتشونو می پرسیدن ..که باز نوبت به امیر حسین
رسید که بعد از جواب دادن به نیان بطری رو بچرخونه ..اینبار هم سر بطری به سمت من ایستاد و من
گفتم :
شجاعت –
نگاهش نه لبخند داشت و نه عصبانیت که با حالت رمزی بین بچه ها ازم پرسید:
حاضری به خاطر من چیکارا کنی ؟-
سرمو اروم حرکتی دادم و گفتم :
-هرکاری
-مثلا؟
-نمی دونم ..تو چی می خوای ؟
سعی کرد تبسمی بزنه و بگه :
-اگه به خاطر من حاضری هر کاری کنی..دیگه به اونی که خودت می دونی هیچ وقت فکر نکن
رنگم پرید..بچه ها منظورشو نمی فهمیدن ولی من خوب می فهمیدم ..برای همین بی تردید اضافه کردم :
باشه …شجاعت این کارو دارم –
هر دو بهم خیره شده بودیم که هیمن گفت :
-بی خیال بابا ..بازی رو خیلی جدی گرفتید…یکم به زبون کردی حرف بزنید که ما هم بفهمیم
هر دو به خاطر تغییر موقعیت به حرفش هممسیر جمع خندیدیم و بازی رو ادامه دادیم …دیگه سر بطری
بین من و امیر حسین متوقف نشد
حرف هیمن راست بود …تو اون لحظه من و امیر حسین بازی رو جدی گحرکت کرده بودیم …ولی همه اش
حق با امیر حسین بود …گذشته نباید باعث خراب شدن زندگیم با امیر حسین می شد ..
بعد از بازی و رفتن خانواده نامزد نازار…برای استراحت و خوابیدن به عمارت خودمون برگشتیم
ساعت بود …امیر حسین برای دوش گراهی شدن به حموم راهی شده بود … قبلش من دوش گراهی شده بودم و
حالا لباس عوض کرده لبه تخت با ذهنی پر سوال جای گرفته بودم و با شونه موهام رو شونه می کردم
که از حموم در اومد ..روم به طرفش نبود همونطور که اروم شونه می کردم بهش اظهار کردم :
-عافیت باشه
به سمت اینه راهی شد و گفت :
-ممنون
هر دو سر سنگین بودیم موهام هنوز کمی نم داشت که بهم اضافه کرد :
موهاتو خشک نمی کنی ؟اینجا شامگاهاش سرده داخل گرمه ولی ممکنه سرما بخوری –
شونه رو از موهام دور کردم و گفتم :
-تنبلیم میاد موهامو سشوار کنم
لبخند به لباش اومد:
-هتل شیراز یادته ؟
سرمو به طرفش چرخوندم ..خنده اش گرفته بود:
با چه اعتماد به نفسی هم می اضافه کردی وسایلتو در اوردی و می خوای لباساتو عوض کنی –
با یادآوری اونشب خنده ام بیشتر شد کامل روی تخت چرخیدم و چهار زانو به طرفش قرار گرفتم و
اضافه کردم :
-چقدر بد شد ابروم پیشت حرکت کرد
برگشت و با خنده نگاهم کرد…که بیان کردم :
-فکرشو کن تا صبح همش به خودم غر می زدم که چرا چنین سوتی داده بودم …تازه وقتی در زده
بودی فکر کردم م*س*تخدم هتلی که اون موقع شامگاه داری در اتاق منو می زنی …می خواستم حسابی
باهاش دعوا کنم که خواب نازنینمو بهم ریخته بود.
-اصلا متوجه چمدون من نشده بودی ؟
-نه بابا همین که وارد اتاق شده بودم از فرط خستگی با لباس خوابیده بودم ..صبحش که تو
بیمارستان … بعدم اتاق عمل …وای حق داشتم دیگه ..یعنی نداشتم ؟
با همون خنده با حوله اب دور گردن و انتهای موهاش رو خشک کرد و اظهار کرد :
-اره حق داشتی ..خیلی خسته بودی …منم که اصلا خسته نبودم …از شب پیشش که بیدار بودم
..صبحش هم اون همه بیمار داشتم ..دو تا عمل سخت …بعد حرص خوردن از کف دستت توی اتاق عمل
که اونقدر شل نباشی ..آخرشم که بعد از اون حرفت کلی خستگیمو در اوردی
از خجالت و خنده بالشت زیر سرمو برداشتم و صورتمو توش فرو بردم و بیان کردم :
-وای نگو …مردم از خجالت
چه خوب بود که دیگه موضوع ظهرو به روم نمی اورد و توی بازی حرف اخرشو بهم زده بود
-بمیرم توام که خجالتی …نمی دونی از خجالت الان کجا اب بشی
از ته دل زدم زیر خنده و با شیطنت بالشتمو به سمتش پرت کردم …سریع تو هوا بالشتو چسبید و من
بهش اضافه کردم :
-خیلی بدجنسی …
شیطونتر از من اظهار کردم :
-پس هنوز بدجنس شدنمو ندیدی …
سرمو تکونی دادم و اضافه کردم :
-وای نگو..مگه بلدی بدجنسم بشی مهندس ؟
سرشو مطمئن با خنده تکون داد و با ارامش اومد و روی تخت … مثل من چهار زانو جای گرفت و کف
دست راستشو به طرفم کشیده کرد و اظهار کرد :
-هنوز عیدی منو ندادی زری ؟
با بهت و خنده نگاهش کردم و گفتم :
-هیچی برات نگحرکت کردم
سرشو با ناامیدی کج کرد و اضافه کرد :
-شوخی نکن ..من عیدیمو می خوام
اگه خیلی باهاش راحت بودم بی شک همین الان لپای پر خنده اشو کش می اوردم ..اما دستام پیش
نمی رفتن …
-دکتر..پنجه طلا شمایی نه من …نکنه نگاهت به همون یه قرون دو زار ده شاهیکه ماه به ماه گیرم
میاد ؟
همونطور که با خنده بهم خیره بودیم سری تکون داد و گفت :
-عیدیمو بیار …دیگه خیلی صبر کردم …
مثل پسر بچه های شیطون منتظر عیدی بود..با خنده خودمو به لبه تخت کشوندم و از تخت پایین
رفتم و در حین راهی شدن به سمت چمدونم گفتم :
-عیدی قابل داری نیست ..با حداقل سرمایه خزانه ام خریداری شده …به بزرگواری خودتون استاد
موحد بزرگ ببخشید و قبولش فرمایید
صورتش پر خنده بود:
-انقدر زبون نریز ..برش دار بیار
بسته ای که زیر لباسا گذاشته بودم رو در اوردم و اضافه کردم :
-راستی راستی چقدر طول کشید بهت بدما…همش یه برنامه پیش می اومد…
-بدو قلبم اب شد
وقتی مقابلش دوباره چهار زانو نشستم بسته رو به طرفش گراهی شدم و بیان کردم :
-عیدت مبارک …
ذوق زده بسته رو گراهی شد و نگاهی به حجم و بزرگیش کرد و اضافه کرد :
-بازش کنم ؟
-نه ..بذار همینطوری بمونه فقط نگاش کنیم ..شاید خودش باز بشه
با خنده نو ک بینیمو کشید و با طمائنیه بسته رو باز کرد کادوی کوچیکترم روی قاب بود که اونو اول
کنار گذاشت و قابو جلوی دیدهاش گرفت ..و لبخند به لباش اومد و و متنو با صوتی اروم و دلنشینی
خوند
– عاقبت کف دستم به دولینت رسید-
روح من خود را در آ*غ*و*ش تو دید
عاقبت صبرم جوابی خوش گرفت
این سر شوریده ام آری به سولینش رسید
مسروری و ر*ق*ص طرب شد کار من
مرحبا جانم با جانانش رسید
روزگارم خوش شد و مهرش قلبم را کرده پر
مهر افزون گشته و صوفی به قارونش رسید
ساز و سورنا سر دهید ای مطربان غوغا کنید
این قلب پوسیده ام آری به قلبدارش رسید
-با تبسم بهش خیره شدم …حرکاتش و حرف زدنش هم بهم ساکتش می داد..امیدوار بودم با شعر
تونسته باشم حرف قلبمو بهش زده باشم
-خیلی زیبا نوشتی …ممنون …کی نوشتی که من ندیدم ؟
-شبایی که بیمارستان بودی ..بهترین فرصت بود …
تبسمش بیشتر شد و کادوی کوچکترو برداشت و با خنده بازش کرد هدیه رو با پول خودم گرفته بودم
..در واقعه تمام سرمایه امو داده بودم
با تعجب نگاهی به من کرد و اظهار کرد :
– همه پولتو سر این دادی نه ؟
بهش خیره شدم …:
-چراکه دیروزگارحسابی که برات باز کرده بودم چک کردم ..چیزی ازش کم نشده بود
نمی خواستم بحثو زیاد بازش کنم برای همین سریع گفتم :
-ولش کن خوشت میاد یا نه ؟
-اخه چه نیازی بود دختر …همین قاب خیلی عالی بود
جعبه رو از کف دستش بیرون کشیدم و ساعت مچی که بابتش تومن پول داده بودمو برداشتم و اضافه کردم :
-این ساعت به دستا و انگشتای کشیده ات خیلی میاد …لطفا از این به بعد اینو دستت کن
خیره نگاهم می کرد که خودم به سمتش خم شدم و دستشو قد بلند کردم و مشغول بستن ساعت
شدم
بعد از بستن خیره به ساعت شونه ای بالا دادم و اضافه کردم :
-مبارکت باشه …خیلی بهت میاد
تبسمی به لبهاش اومد و اظهار کرد :
-پس کار تو بود .؟.ماشین نازنینمو تو به اون روزگار انداخته بودی؟
رنگ پریده تبسمی زدم و گفتم :
-مال دوره جونیم بود …مثل الان عاقل نشده بودم که
و سعی کردم ازش کمی فاصله بگیرم
سرشو با تهدید اروم بالا و پایین کرد :
-بعدشم پنچرش کردی ؟
سرمو کمی کج کردم … به لبه تخت رسیده بودم :
-باید یه جوری قلبمو خنک می کردم ..تو جای من …همین کارو نمی کردی ؟
ابروهاش بالا رفت و پرسید:
-حالا قلبت خنکم شد ؟
سرمو مطمئن و با ترس تکون دادم
خنده اش گرفته بود که اهسته از تخت پایین حرکت کردم و اظهار کردم :
-می خوای برات میوه بیارم ؟ ..یا اب ؟ ..یه لیوان شیر داغ هم می چسبه ها ..اصلا قهوه هم مزه می
ده …
با خنده لب پایینمو گاز می گراهی شدم که طاقت نیورد و از تخت زود پایین اومد و اظهار کرد :
-همون روزگار قسم خوردم هر کی این بلا رو سر ماشینم اورده تا می خوره بزنمش
و دنبالم افتاد
از ته دل زدم زیر خنده و با قدمهای قد بلند به سمت طبقه پایین دویدم و اظهار کردم :
-رحم کن …جبران می کنم
-امکان نداره اون روزگار کلی حرصم دادی
خنده ام بیشتر شد ..:
-یعنی موفق شده بودم که حرصتو در بیارم
با خنده اخرین پله رو اومدم پایین و به سمت پذیرایی دویدم از پشت سرم با سرعت دوید و گفت :
-الان یه درس عبرتی بهت می دم که برای همیشه تلافی کردنو فراموش کنی
غرق خنده ..دیگه کم اوردم …. به نزدیکترین مبل سه نفره که رسیدم از خنده برای نفس تازه کردن
افتادم روش که با خنده بیشتر از پشت منو هول داد ..طوری که کامل روی مبل افتادم و خودش روم
خم شد زانوی پای راستشو لبه تخت تکیه داده بود و پای چپشم روی زمین موند …و بالا تنه اش
کاملا روم ..به نفس زدن افتادم و صوتی خنده ام قد بلند شد :
-تو روخدا …دیگه تکرار نمیشه
-خودش از خنده دیگه حرفی نمی زد که به سختی اظهار کرد :
-خودت بگو..الان حقته که باهات چیکار کنم ؟
ریسه راهی شده بودم از خنده :
–باشه ماشین منم خط بنداز…
فاصله صورتمون خیلی کم بود و من از شدت خنده چشمامو بسته بودم که اضافه کرد :
-نه اونطوری دلم خنک نمیشه
نگاهامو باز کردم و با زبون لبهامو تر کردم و اظهار کردم :
-باشه هر چی تو بگی ..قبول دارم …. کار خیلی بدی کردم ..خیلی بد ..هر تنبیه ای رو قبول دارم ..
همونطور که با خنده به نگاهای عسلیش خیره بودم ..کم کم خنده از لبهاش محو شد ولی همچنان
سینه اش از دویدن بالا و پایین می راهی شد و دستاش اروم یقه لباسمو چنگ انداخته بودن که نگاهش
توی صورتم گردش کرد …
با دیدن صورتش …. خنده منم کم کم رنگ باخت و تنها بهش خیره شدم و متوجه کف دستام که دور
مچاش بودن … شدم …سرشو با نگاه خیره به لبهام پایین تر اورد ..ضربان دلم شتاب‌زده شد قطره های اب
از روی موهای خیسش چیکید و گونه امو خیس کرد
اب دهنمو قورت دادم و به نگاهاش خیره شدم که اهسته لبهاشو روی لبهام گذاشت …و بیشتر روم
خم شد…
احساس می کردم یقه لباسمو داره بیشتر از قبل فشار می ده ..عوضش کف دستای من از دور مچاش
کم کم داشتن شل می شدن ..طوری که ولیده بودم خودم رو کامل در اختیارش قرا بدم
که یک‌باره با صوتی شنیدن در عمارت هر دو بلافاصله لبهامونو از هم جدا کردیم و کف دستاش یقه
لباسمو رها کردن
هر دو رنگ پریده بهم خیره شدیم که باز صوتی در اومد… ….این دومین بار بود که اینطوری می
شد..سریع کف دستی به سر و صورتم کشیدم و از حالت خوابیده در اومدم و روی مبل نشستم …امیر
حسینم بدون نگاه کردن به من کف دستی به موهاش کشید و از سالن خارج شد و به سمت در حرکت کرد ..
سعی کردم چندتا نفس عمیق بکشم که با شنیدم صوتی زنی به لهجه کردی…. متعجب از جام بلند
شدم …
پشت سر هم حرف می زد و من نمی فهمیدم چی داره می گه که بعد از گذشت چند ثانیه ای زن
مسنی وارد سالن شد و به من دیده دوخت ..البته نه اونقدر مسن که نای جاده رفتن هم نداشته
باشه …
نازار و نیان که از خنده در حال انفجار بودن ..سعی کردن چیزی نگن ..امیر حسین کلافه نگاهی به من و
بعد به نازار کرد و اظهار کرد :
-مگه می دونست ما اومدیم ؟
نازار با خنده سری تکون داد و میل داشت چیزی بگه که زن پالتویی که از تنش در اورده بودو به کف دست
نیان داد و به سمت من اومد و به کردی چیزی از م سوال کرد..
دهن باز نگاهش کردم …باز پرسید که امیر حسین کلافه تر از قبل به زبان کردی جوابشو داد…
زن نگاهش به من بود ولی با همون لهجه غلیظ از امیر حسین یه چیز دیگه پرسید که دیلان خانوم از
پشت سر اومد و اروم سرشو به زن نزدیک کرد و چیزی اظهار کرد ..
یه دفعه زن عصبی شد و رو به همشون به کردی با اخم و تخم چیزی اظهار کرد که همه عقب کشیدن و
ساکت شدن …
با نگاهی پر از غرور نگاه ازشون گحرکت کرد و بهم خیره شد…حس عجیبی داشتم که بی مقدمه برای
ب*و*سیدنم پیش اومد..نیان از خنده پس افتاده بود…یه جورایی انگار همه ازش حساب می بردن ..بهم
که نزدیک شد اهسته صورتشو بهم نزدیک کرد و دربرابر تعجبم گونه ام رو ب*و*سید …
زن که حالا پشتش به اونا بود…صورتمو کامل برانداز کرد ..کف دستو پامو یکم گم کرده بودم … امیر حسینم
بین اون همه کلافگی دیگه نمی تونست جلوی خنده اشو بگیره ..این وسط من بودم که ازچیزی سر
در نمی اورد
امیر حسین بهمون نزدیک شد و با ارامش با زن به زبون کردی حرف زد …وسط حرفاشون هر دو یه
لحظه به من نگاه کردن …چقدر از اینکه چیزی از زبونشونو نمی فهمیدم عصبی شده بودم .
زن در عین اون همه نگاه پر غرور و پر صلابتش یه جور بانمکی خاصی هم داشت … قدی متوسط با
صورتی گندمگون که چهره اشو خیلی مهربون تر از رفتارش نشون می داد
کت و دامن …. کرمی تنش خیلی بهش می اومد ..مخصوصا …با اون روسری رنگ روشنش و
موهایی که کمی از زیر روسرش بیرون داده بود ..
تازه متوجه خودم شدم ..موهای کشیدهم همونطور نیمه خیس از روی شونه هام آویزون شده
بودن ..شانس اورده بودم چراکه هنوز با امیر حسین چندان تو زمینه لباس پوشیدن راحت نبودم … لباس
مناسبی به تن داشتم
زن که با صحبت های امیر حسین کمی نرم شده بود ..تبسمی به لبهاش اومد و خیره به نگاه خندون
امیر حسین با همون لهجه که توی این دقایق شده بودن منبع عذابم چیزی اظهار کرد که نازار با دیدن
حالت گنگ و سردرگمم به اعتراض گفت :
-روجا جان ..این بنده خداها چه گ*ن*ا*هی دارن که هنوز نیومدی اینطوری اومدی استقبالشون ….؟
زن که حالا می دونستم اسمش روجا ست رو به نازار بیان کرد :
-( هیوه بو من ادای گوره تر در نبره کچکه ….هر هیمه خواره بویم دی…. نه ؟)شما برای من ادای
بزرگترا رو در نیار دختر ….فقط ما غریبه بودیم دیگه … نه ؟
امیر حسین لبخندی زد و بیان کرد :
-نخیر..این چه حرفیه ….فقط یکم کارا شتاب‌زده پیش رفت
زن کف دستی تو هوا تکون داد و به سمتم اومد و اضافه کرد :
– (امانه قصی راس ناکن ..خوت بیژه قضیه ی له چه قراره ؟)
اینا که حرف راست نمی زنن ..خودت بگو قضیه از چه قراره ؟
با استیصال به امیر حسین دیده دوختم
همه در این مدت داشتن به کردی حرف می زدن که خودم دیگه طاقت نیوردم و در حالی که خنده ام
گرفته بود اظهار کردم :
-میشه خواهش کنم یکی به فارسی حرف بزنه ..
نیان با خنده شونه ای بالا داد و اظهار کرد :
-روجا خانوم …. دایه اقای دکتر هستن …و تازه امشب فهمیده ان که پسر عزیزشون ..بعد از مدتها
اومده کرکف دستان …برای همین یه دقیقه هم وقت تلف نکردن و یه راست از اون سر شهر پاشدن و
اومدن این سر شهر …
زن خیره به صورت و گونه کبودم ..سری از تاسف تکون داد و گفت :
-(نیان تو زوان نرژینه )
..- نیان تو زبون نریز ….
و رو به امیر حسین :
(خو کورم ام همکه کچ …….امیشه دمو چاوی کوه ب*و*سوه …نکات تو ام بلاته و سری هاوردویت ؟)-
-خوب مادر این همه دختر …اینکه صورتش نیومده کبوده … نکنه این بلا رو تو سرش اوردی ؟
هر چهارتاشون زدن زیر خنده که زن با حرص گفت :
-(حیف … دمو چاوی و له تک ام زامه دیار نیه چونه …تویش کورم ….سلیقه ات گن بوه ها..ترو تازیه
کیت هل بژاندایه .نتزانی بت سپاردایته خوم ….کچ قاطی نبو…اوکه و تکی او خلقی گنیه …. لاقل دم
وچاوی له امه باش تر بو)
-حیف …صورتش با این زخم معلوم نیست چه شکلیه …توام مادر…. سلیقه ات بد شده ها ..یه تر
گل ورگلشو انتخاب می کردی ..بلد نبودی می سپردی به من ..دختر که قحط نبود …اون یکی با
اینکه اخلاق گندی داشت ..لااقل قیافه اش از این بهتر بود
نیان و نازار و دیلان خانوم یهویی ساکت شدن و با شرمندگی به من و امیر حسین خیره شدن
امیر حسین عصبی نگاهی به من انداخت و بعد رو به زن اظهار کرد :
_ (چی افاق باش بو؟ لابد بی احترامکانی و تو؟….وتکی جوته چاوی رنگینی که هی خاصیکیان
نو….ام بلایشه هر اوه و له ی تاریف اکی.. و حتم زور و سری ژنی من هاوردوگه
الان ام کاتی شوه حل سایته هاتویته ام قصانه پیم بیژی؟…له جیای تبریک وتنته روجا؟تو دی بو چی؟)
-چیه افاق خوب بود ؟لابد بی احترامیاش به تو ؟ ….یا اون یه جفت دیده رنگیش که هیچ خاصیتی
نداشتن ؟ …این بلا رو هم همونی که داری ازش تعریف می کنی ..به احتمال زیاد سر زنم اورده
…..حالا این وقت شب پاشدی اومدی این حرفا رو بهم بگی؟ …به جای تبریک بیان کردنته روجا ؟تو دیگه
چرا ؟
روجا که فهمیده بود امیر حسینو دلخور کرده ..از موضع دیگه ای وارد شد و کف دستشو روی شونه ام
گذاشت و منو به سمت یکی از مبلا برد و هممدت اضافه کرد :
–(له تک ام قصانه ناتوانی له بحث اصلیم مسیرکیت …هر زمونتان کرده ؟؟هر عقدتان کرده ؟هر الان و یک
محرمن ؟هیمیان کس دنگ نکرد
و لاقل له یکه له مراسمکانا شایت ویم )
با این حرفا نمی تونی از بحث اصلی فرار کنی …اصلا عروسی گرفتید ؟اصلا عقد کردید؟اصلا الان
شما به هم محرمید ؟ما رو که کسی دعوت نکرد که لااقل یکی از این مراسما رو از نزدیک شاهد
باشیم
امیر حسین کلافه کف دستی به صورتش کشید و به سمت در اصلی رفت و رو به دیلان خانوم بیان کرد :
-تو رو خدا شما بهش بگید من واقعا حوصله توضیح دادن ..اونم این وقت شامگاهو ندارم
دیلان خانوم و نازار ..ناراحت به سمت ما اومدن و رو به روجا بیان کردن :
-(بو چی ناراحتی اکی؟)
-چرا ناراحتش می کنید ؟
-(خو چیم وتوگه ؟قصه حق تاله …و تکی ام کورمه ناویت بیژی بانی چاوت بروس )
-خوب چی اضافه کردم مگه ؟حرف حق همیشه تلخه …به این پسرم که نمیشه گفت بالا چشمت ابرو
و رو به من :
–(امه ویل که …. اویش الان حالی باش اویتو تیتو ….کورکه اذیتت ناکات ؟…البت نیگرکه بیژی خوم ازانم
زور کوریکی عاله ..چراکهکایه خوم گورم کردگه )این رو ول کن …. اونم الان حالش خوب میشه و برمی
گرده ….پسره که اذیت نمی کنه ؟ …البته لازم نیست که بگی خودم می دونم خیلی پسر خوبیه ..اخه
خودم بزرگش کردم
نازار با خنده و به فارسی اظهار کرد :
-معلومه که شما بزرگش کردی و انقدر به اخلاقش واقفی
همجاده بقیه به خنده افتادم که زن ابروهاش بالا حرکت کرد و اضافه کرد :
-(نه وا ازانم له غیر بروبر تماشا کردن کنیانیش بله ای..؟خوایاشکر امیر حسین له ناوی ام قضیه سری
کلاو نچوه .له ناوی جوانی چتیه کی نیه )
-نه مثل اینکه جز بر و بر چشم دوختن خندیدنم بلدی..؟خداروشکر امیر حسین توی این یه مورد سر ش
کلاه نراهی شده ..توی قیافه که بد قافله رو باخته
نیان دیگه نتونست جلوی خنده اشو بگیره که نازار با غمگینی وبا اخم و تخم رو به نیان گفت :
-روجا خانوم رو همه می شناسیم و به حرف زدنش عادت داریم تو دیگه چرا می خندی ؟…نمی گی
اوا دلخور میشه ؟
نیان به زور جلوی خنده اشو گراهی شد و اضافه کرد :
-اخه روجا جان از همه ایراد می گیرن ….یادت نیست اون موقعه ها به مقلب موی هیمن گیر داده بود
و می اضافه کرد بدسلیقه …برو موهاتو از ته بتراش …
نازار جلوی خنده اشو گراهی شد و طرف دیگه ام روی مبل نشست و از حضور بی موقعه روجا تبسمی به
زور زد و اظهار کرد :
(-دیت امیرحسین یشت عاجز کرد؟-)
-دیدید امیر حسینم آزرده کردید ؟
(بیخود اکات له دسی من عاجز ویت ….من له جیای دایکیم .هرچی هیژم بو خاطری خویه )…-
-بی خود می کنه از کف دست من دلخور باشه ….من جای مادرشم ..هر چی که میگم به خاطر خودشه
…
بله حق ها و دسی هیوه …الان بی بچیم ..امانه شکتن گرکیانه اسراحت کن )-)
-بله حق با شماست … حالا بیاید بریم ..اینا خسته ان می خوان استراحت کنن –
روجا اخمی بهش کردم و با فارسی دست و پا شکسته ای بیان کرد :
(بو کوی بیم ایرا مالی کورمه …توی نیم وژه ای بو من نیگرکه بیژی چی بکم )کجا بیام ؟ اینجا خونه
پسرمه …توی نیم وجبی هم برای من تعیین تکلیف نکن
نیان با خنده بهمون نزدیک شد و اظهار کرد :
-نازار… روجا خانوم راست می گن ..بشین سر جات ..انقدرم حرف نزن
تبسمی زدم و بیان کردم :
-خوب اگه دوست دارن اینجا بمونن …بمونن ..اتفاقا از حضورشون خیلیم خرسند میشیم
هر سه نگاهی بهم انداختن .. فکر کنم چیزی می دونستن که نمی تمایل داشتن روجا شامگاه رو اینجا
بمونه
دیلان خانم به سمتش خم شد و بیان کرد :
-(شوکی صح کشتمانله دوری یکا دانیشیم همو قصه اکیم )فردا صبح همه دور هم می شینیم و کلی
حرف می زنیم
زن لبخندی زد و با همون فارسی نصفه و نیمه اش اضافه کرد :
-عروس خانوم بیان کرد بمون ..حالا تو می خوای منو بیرون کنی ؟اونم از خونه پسرم …مثل اینکه یادت
راهی شده من کیم ؟فقط دایه امیر حسین نیستم …دیلان خانوم
تو همین حین امیر حسین اومد تو و نگاهی به لبای خندونم انداخت …خنده اش گراهی شد و رو به روجا
گفت :
-دیر وقته ..اجازه میفرمایید بریم همگی بخوابیم ؟
-وا مادر من چیکار بهتون دارم ..خوب برو بخواب ..من از اولشم با تو کاری نداشتم ..من و عروسم می
خوایم تا صبح بشینیم و حرف بزنیم
امیر حسین اومد جلوش …و کمی به سمتش خم شد و گفت :
-اوا خسته است …بزار برای فردا
زن خیره به نگاه خندون امیر حسین گفت :
-اول اون گونه اتو بیار جلو …تا من نب*و*سمت تو که یادت نمیاد یه مادر دیگه هم داری …احترام به
بزرگترم که کلا فراموش کردی
امیر حسین به خنده افتاد و بیشتر خم شد و گونه اشو به سمت روجا نزدیک کرد
روجا ب*و*سه نرمی به گونه امیر حسین زد و بیان کرد :
-ببخش پسرم که غمگین کردم ..ولی ازت خیلی گله دارم که منو برای عروسی دعوت نکردی …حق
پسریتو خوب به جا اوردی ..من که ازت نمی گذرم
امیر حسین جلوی خنده اشو گرفت :
-ببخشید.. حق با شماست …ولی من به فکر پا دردتون بودم .. جاده زیاد بود و برات خوب نبود
-(تو نیگرکه له جیای من فکر بکی..الانیش بچو بخف من و له تکی بوک خانم همکیه قصه هس )-تو
لازم نکرده به جای من فکر کنی ..حالا برو بخواب من با عروس خانوم کلی حرف دارم
امیر حسین به چشمای غرق در خوابم با خنده نگاهی انداخت :
– خسته اس …یه نگاه به چهره اش بنداز …
روجا دیده و ابرویی براش اومد و اضافه کرد :
-وقتی می گم تو قیافه سرت کلاه راهی شده نگو نه …این فردا هم بلند شه صورتش همینه
هر چهارتاشون از خجالت نمی تونستن بهم نگاه کنن که با خنده اضافه کردم :
-خوب خودمم الان از چهره ام خوشم نمیاد..شما ها خودتونو زیاد ناراحت نکنید کم کم خوب میشه و
قابل تحمل
نازار که داشت ریز ریز می خندید صوتش اوج گرفت که امیر حسین بهش نگاه غر ه راهی شد و اونم خنده
اشو تو نطفه خفه کرد که امیر حسین رو به روجا بیان کرد :
-هیچم سرم کلاه نرفته …آوا خیلیم خوشگله …
روجا از گوشه چشم در برابر تعریف امیر حسین به منی که می میل داشتم از خنده منفجر بشم نگاهی
انداخت و اظهار کرد :
-والا این فقط بلده بخنده …موندم چطوری باهاش سر می کنی مادر…؟
خنده ام بیشتر شد ..
-نگاه نگاه ..هر چی می گم یه ریز می خنده …بله منم یه شاخ شمخوشحال اینطوری گیرم بیاد …هی می
خندم …دیگه چی از خدا می خوام
سرمو با خنده پایین انداختم هر وقت می میل داشت با من حرف بزنه و یا چیزی بهم بندازه از همون
فارسی دست و پا شکسته اش استفاده می کرد :
-بله …شما راست می گید …
با حرص بهم خیره شد و بیان کرد :
-بله که راست می گم … پس دیگه نخند..بذار بقیه برن بخوابن
نیان با کف دست صورتشو از خنده پوشنده بود…که خنده امو قورت دادم و اضافه کردم :
-پس با اجازه ما دیگه بریم
تا بلند شدم دستمو کشید و اظهار کرد :
-اضافه کردم بقیه … نه تو
در حالی که نمی تونستم دیگه جلوی خنده امو بگیریم به سختی خنده امو قورت داده و اروم
سرجام نشستم و گفتم :
-بازم نگاه
روجا که احساس می کرد حرفشو به کرسی نشونده گردنی چرخ داد و به بقیه گفت :
-برید بخوابید دیگه …
نیان و نازار به هممسیر دیلان خانوم به ناچار عمارتو ترک کردند …با خروجشون امیر حسین روی مبل
کناریمون نشست که روجا بهش اظهار کرد :
-جای گرفتن تو دیگه برای چیه ؟
امیر حسین کف دستی به صورتش کشید و خواب الود اضافه کرد :
-اوا کردی بلد نیست
زن پوزنخندی زد:
-لازم نکرده تو غصه این دخترو بخوری ..خودم دست و پا شکسته فارسی بلدم ..اونقدری که منظورمو
بهش برسونم ..تو برو بخواب
وقتی نگاه خیره امیر حسینو دیدم لبخندی زدم و اضافه کردم :
-برو بخواب ..من خسته نیستم …فعلا هم خوابم نمیاد
امیر حسین سرشو تکونی داد و از جاش کشیده شد و به سمت پله ها رفت ..بهش خیره بودم که روجا
با همون فارسی حرف زدن با نمکش بیان کرد :
-وقت برای دیدنش زیاد داری ..نگاهتو بده من ..بچه رو خوردی
تبسمی زدم و سرمو به سمتش چرخوندم …از اون زنایی بود که زبون سریعی داشتن ولی معلوم بود که
دلشون خیلی مهربونه ..
نگاهی به کبودی صورتم انداخت و گفت :
ذلیل بشه هر کی که این بلا رو سرت اورده ..-
تبسمم پر رنگتر شد که گفت :
-نمی خواستم این موقع شب مزاحمتون بشم …ولی از اونجایی که می دونستم فردا این پسر تو رو بر
می داره و می بره ویلاشون و نمی ذاره من تو رو ببینم این شد که الان اومدم
به لحن صادقانه اش تبسمی زدم و اظهار کردم :
-اگه می دونستم امیر حسین دایه ای به این مهربونی داره خودم برای دست ب*و*سی خدمتتون می
رسیدم …راستشو بخواید منم تازه فهمیدم شما دایه اش هستید
شیطون بهم دیدهکی زد و اظهار کرد :
-انقدر با من لفظ قلم حرف نزن ..پاشو بریم ..پاشو بریم برام یه چایی دم کن ببینم لااقل اینجا سرش
کلاه نحرکت کرده باشه
با حرفش آروم زدم زیر خنده …و از جام کشیده شدم ..
تو تمام مدت ..همه کار و کردارمو زیر نظر داشت ..و برخلاف دقایق قبل که اونقدر جلوی بقیه سریع و
تیز با هام حرف می زد فقط با تبسم بهم خیره شده بود …وقتی فنجون چایی رو مقابلش گذاشتم و
رو به روش نشستم ابرویی بالا داد و گفت :
پس توام دکتری ؟-
سری تکون دادم و اضافه کردم :
-دکتر دکتر که نه …ولی چیزی نمونده
مهربون خندید:
اینبار این پسر درست انتخاب کرده …-
از تعریفش خجول لبخند زدم و با کف دسته فنجون چایم ور رفتم که یه دفعه در حالی که دیگه لهجه
نداشت به فارسی و راحت اظهار کرد :
-امیر حسینو نسبت به بقیه بیشتر دوست دارم ..از وقتیم فهمیدم بار دیگر ازدواج کرده خیلی
خوشحالم …بهش نگو ..امیر علی بهم خبر داد ..می دونست این پسر به خاطر پا دردم خبر اومدنشو
نمی ده تا خودش بیاد …اما من طاقت صبر کردن ندارم ..من مثل مادرش می مونم …
از حرفام که آزرده نشدی ؟
متعجب از این همه تغییر سری تکون دادم و شتاب‌زده گفتم :
-نه نه اصلا …

رمان های پیشنهادی

✨ شاید به این رمان علاقه مند باشی ...

دانلود رمان صلت

مشاهده و دانلود ←