_ یادت نرفته که حاج آقا چی اضافه کرده؟…
اخمو نگاش میکنم که ادامه میده: نمیدونم قلبیل اینکه کسی مثل تو رو تا این حد به زندگیش مسیر داده چیه؟…اونم وقتی اینهمه از گذشته نفرت داره…فقط بدون به شدت از اینکه بخوای دورش بزنی بیزاره…..بهت اظهار کرده بود این موضوع رو حق نداری جایی بگی و مطمعن باش برات کم نمیزاره اگه زیر قولت بزنی….وگرنه که…
شونه هاش رو با بی بخیالی بالا میندازه و میگه: برا من فقط شاید یکم خجالت اور باشه که نسبتی با تو داشته باشم اونم که بسیار مهم نیست… و…قلبیل دیگه ای نداره که بخوام فامیل بودن باهات رو از کسی قایم کنم….اما برا حاج آقا چرا؟…مطمعنم دوست نداره بخوای زیرزیرکی کاری کنی..….که البته اونم به خودت مربوطه بخوای جار بزنی یا اینکه به کس دیگه ای از خانوادش چیزی بگی….
شده قلبت بخواد از شدت عصبیت با تمام وجود جیغ بکشی اما بغض تو گلوت اجازه نده….الان همون حس رو دارم….دلم میخواد همین میز جلوم با همه ی وسایل روش رو بکوبم تو سرش اما میدونم که بی فایکف دست….حرفاش واقعیته…….به جایی نمیرسم وقتی خود حاج اقا نخواد بهش بیشتر نزدیک شم……
قلبخور میچرخم و سمت در میرم و از اتاق میزنم بیرون…..
*
دو ماه بعد
از اینجا هیچ چیزی مشخص نیست….جز درخت های بزرگ و درهم….
چه بدبخت بودی مادر من….چنین جایی داشتی و گیر کرده بودی تو اون اتاق فکستنی داغون….
روزگارگار چه خوابایی که برامون نمیبینه….
اگه چرخ گردون برا منم خوب میچرخید باید الان چنین جایی حیات میکردم…نه اینکه آواره و در به در مسافرخونه ها باشم….
ماشین شاسی بلندی نزدیک خونه میشه و دو دختر جوون با تیپ شیک امروزگاری پیاده میشن….
برا بهتر متوجه شدنشون از رو نیمکت کشیده میشم….
پشت درخت جا میگیرم و بهشون نگاه میکنم…خوش حالن و بلند کشیده میخندن….گرم صحبتن و من به این فکر میکنم که چه نسبتی با حاج اقا و یا با خودم دارن…
اینجور که این مدت درک کردم حاج اقا فقط همون یه دختر که ساره باشه رو داشت…..و سه تا پسر که بابای بارمان میشه پسر بزرگش….
در حیاط رو که باز میکنن و میخوان وارد شن با مشاهده کردن ماشین بارمان که بهشون نزدیک میشه همونجا میمونن…..
_ سلام باری جون….
یکی از دخترا رو به بارمان میگه و بارمانم کشیده میخنده و و کف دستشو دور کمر دختره حلقه مبکنه و میگه: یعنی هر کی جای تو اینجوری آوام میزد من میدونستم و اون گیسای واموندش…..
_ عه…گیس چیه….
کاوه: خداییش اینو خوب گفته بارمان…گیس چیه پسر؟….اینهمه پول خرج کراتینه و ویتامینه و پروتئینه و ابریشم و آنزیمه و هزار تا کوفت و زهرمار میکنه که تو با خیال راحت بگی گیس….
_ عه….داداش کاوه….
کاوه: ژووون…
بارمان: مرضضضض….
بقیه ی مکالمشون رو نمیشنوم زیرا داخل میشن و در رو هم میبندن…..بدون اینکه منو ببینن….
هوا رو به تاریکیه و به شدت سرد…..
ماه آخر پاییزیم اما انگار وسط چله ی زمستونیم اینقده که سرده……..
جاده میرم و دور میشم از خونه ی بزرگی که هیچ جایی برا من نداره……
امروزگار برا دهمین باره که اومدم و تو پارک رو به رویی این خونه قرار گرفتم….
یادم نمیره وقتی با حاج اقا در مورد ساره و گذشتش حرف زدم…هیچ جوره راضی نمیشد چیزی بگه و منو از بلاتکلیفی در بیاره….قسم خورده بود اگه به خانوادش نزدیک بشم و ساکتششون رو بهم بزنم کاری میکنه که برا همیشه از این شهر برم…..
دیگه فکری نیست که نکرده باشم.….می تونم برگردم و همین الان به هر کسی که تو اون خونه هست بگم من کیم و چه نسبتی باهاشون دارم اما میدونم سودی برام نداره…..حاج رستایی تسلط کاملی رو بچه هاش و نوه هاش داره….جوری که بدون اجازه ش آب هم نمیخورن…در واقع بایدم تحت تسلطش باشن…هر چیزی که دارن و هر کسی که هستن از تصدق سر همین حاج اقاست…..
تنها لطفش به منم ریختن ده میلیون به حسابم بعد از اونهمه درد و قلبی که پیشش کرده بودم بود….
با گوش دادن صدای زنگ موبایلم از فکر و خیال بیرون میام….
با متوجه شدن اسم امیرعلی پوف کلافه ای میکشم و جواب میدم…..
_ الو….
_ کجایی تو؟….برا چی جواب نمیدی….
_ سلام بلد نیستی….
_ مگه میذاری….
_ سرم شلوغ بود…
_ کجایی مگه؟….خیابونی؟…
_ yes…
از لحن جدیش فاصله میگیره و به خنده میگه: اووووف….با این صوتت یاد یه چیزی افتادم….
وارد یه مغازه ساندویچی میشم و میگم: یاد هیچی نیفت لطفا….حالا کارت چی بود؟…
_ باشه بابا تو هم…جرات نداریم یه کلمه حرف بزنیم که….برا چی نراهی شدی خونه هنوز؟….
نمیدونم اینهمه کارگردان و تهیه کننده و نویسنده برا چی اینهمه فیلم و سریال بی معنی و بی محتوا درست میکنن…پس من و حیاتم این وسط چیکاره ایم…
_ طلوع…
پشت یه میز دو نفره میشینم و میگم: بله…
_ میگم چرا نراهی شدی خونه این وقت شامگاه….
_ ساعت هنوز هفته…کدوم وقت شامگاه امیرعلی…
انگار که محکم میزنه تو سر یا پیشونیش و با حرص میگه: کاش قلم پام میشکست و انتقالی نمیگحرکت کردم….حالا هی باید حرص تو رو بخورم….
به اطراف نگاه میکنم و دختر پسری که با هم میگن و میخندن نظرم رو جلب میکنه….
نفس عمیقی میکشم و میگم: چیکار کردی…من راضی به کارایی که داری میکنی نیستم امیرعلی….
_ چه کارایی؟..
_ خودت بهتر میدونی….
_ چیکار کنم پس؟….راضی میشی اینجوری بیام خواستگاریت….
نمکدون تو کف دستم رو محکم فشار میدم و میگم: قبلا نظرم رو بهت گفتم…نیازی به تمایل داشتگاری نیست……نمیخواد به خودت….
میپره وسط حرفم و میگه: بسه تو رو خدا…..چند بار این حرفای تکراری رو زدی…خسته نشدی خودت…..
بی حوصله از حرفای همیشگیمون که به جایی هم نمیرسه بلند میشم و میگم: الان کار دارم امیرعلی…فعلا…..
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن