_ شیشه رو بده بالا،طلوع سردشه….
_ باشه چشم….
کف دستش آروم رو پام میشینه و بالا پایین میشه…
_ خوابی؟…
چشم باز نمیکنم….کاشکی خواب بودم…کاش می مردم و همچین روزگاری رو نمی مشاهده کردم…کی فکر میکردم اینهمه بلا قراره سرم بیاد….
رو میکنم سمت در و شیشه رو میدم پایین…
نم نم بارون به صورتم میخوره و لرز میگیرم…پووف کلافه ی بارمان رو میشنوم ولی برام مهم نیست….انگار دیگه هیچ چیزی برام اهمیت نداره….قرار نبود جهان اینهمه بهم سخت بگیره….اما….
صوتی رعد و برق میپیچه و شدت بارون بیشتر میشه….نگاهم بین آدمهای تو خیابون چرخ میخوره…هر کدوم با نهایت سرعتی که دارن خودشون رو به پیاده رو های سر پوشیده و مغازه ها می رسونن….
_ بده بالا سرما میخوری….
حرکتی که ازم نمیبینه خودش اقدام میکنه و شیشه رو بالا میده…..
_ مگه خودت نمیای؟…
_ نه…بیرون کار دارم….حواست بهش باشه…نذاری بره حموم تا خودم بیام….
کف دستشو از دور کمرم برمیداره و اینبار کف دست روژین دور شونم حلقه میشه….
وارد خونه میشم و دیدهام دور تا دور سالن میچرخه….با متوجه شدن مرضیه خانم و روژان متعجب میشم….
رو مبل نشستن و نگاه اونا هم به منه….چقد از همه چیز و همه کس بدم میاد….دیدن هر کدوم از رستایی ها مثل خنجری میمونه که دلم و سوراخ میکنه…
بی توجه بهشون مسیرمو سمت اتاق ها کج میکنم….
شونم رو تکون میدم تا کف دست روژین رو برداره….من به کمک هیشکی احتیاج ندارم….
_ بذار تا اتاق کمکت کنم…..
سرم رو به معنی نه تکون میدم…..چند قدم برمیدارم و با متوجه شدن اتاق بچه ای که ولیده کرده بودیم وجودم آتیش میگیره….
نگاهام به سرعت پر میشه و با هزار درد سمت اتاقش میرم….
_ خوبه والا….معلوم نیست کدوم گوری بوده و حالا طلبکارم هست….
روژین: مولین!…..
_ مولین و زهر مار، نمیبینی مگه….شعور سلام کردنم نداره…
روژین: خب، حالش خوب نیست…چند تا عمل داشته….بچه ش هم که نموند….
آره نموند…..زیرا نه من لیاقتش رو داشتم و نه بارمان….
وارد اتاق میشم ….بذار هر چی میگن بگن…..مگه مهمه؟…نه…نیست….
جلوتر میرم و رو تخت میشینم….
بخیه هام کش میان و قلبم میخواد از درد جیغ بکشم….اما سکوت میکنم و صدای ناله م رو تو گلوم خفه میکنم….
کف دستمو به گهوارش میرسونم و تکونش میدم…
آخ….دختر دلنشینم….نموندی برام…منو ببخش عزیزم….ببخش قربونت برم…من مامان خوبی نبودم برات….خودخواه بودم که تو رو نمشاهده کرد گحرکت کردم….ندیدت گرفتم که از پیشم اینجوری رفتی….من عاشق شدم….عاشق شدم….
( اگه با مشاهده کردن من پشیمون شدی…با دیدن خانوادم صد برابر پشیمون تر میشی..)…..
حرفای ساره تو ذهنم چرخ میخوره…..
_ پشیمون شدم ساره….پشیمون شدم……
با متوجه شدن صوتی حاج رستایی از تو سالن با تموم جونم داد میزنم: پشیمون شدم….پشیمون شدم…..ساره من غلط کردم….اینا به دختر خودشون هم رحم نکردن….حاج رستایی من ازت متنفرم…ازت بیزارم….تو یه نامردی…شماها همتون نامردین..از خونه ی من برید بیرون…..با همتونم…برید بیرون…..
آوای بلند باز و بسته شدن در رو میشنوم و قدم های تندی که سمت اتاق میاد….بی اهمیت بلندتر از قبل داد میزنم: برید بیرون….
بارمان تو چهارچوب در قرار میگیره و تند سمتم میاد…..
میخواد بغلم کنه ولی این اجازه رو بهش نمیدم…..
_ شماها همتون قاتلین….قاتل بچه ی من….قاتل مادرم… از همتون بدم میاد…
کف دستام رو کنار میزنه و به زور بغلم میکنه….
_ آروم باش….آروم باش طلوع….این حرفا چیه میزنی؟….به خودت چرا فشار میاری دیوونه؟..
با صدای کشیدهتری روژین رو صدا میزنه….
_ روژین….روژین…..
روژین وارد میشه و نفس زنون میگه: بله….
_ این بود مراقبتت؟…چی بهت گفته بودم؟….
با خشم رو به روژین میتوپه…تنها کسی که این چند روز از قلب و جون برام مایه گذاشت….اما من دلم از همشون پره…حتی روژینی که داره با نگاهای اشکی نگام میکنه……
_ به چه حقی همچین اراجیفی سر هم کردی دختره ی احمق….به خیال خودت کی هستی که منو از خونه ی پسرم بیرون میکنی؟!….
روژین: مولین تو رو خدا…..
_ برو اونور روژین….میزنم تو دهنتا…..معلوم نیست کجا…..
بارمان: تمومش کن مولین….میبینی که حالش خوب نیست….
بارمان قد بلند میشه و سمت مولینش و روژینی که جلوی مولینش رو گرفته تا به من نزدیک نشه میره…..
من ولی از شدت خشم و درد بخیه هایی که مدام کش میان رو تختی رو با تموم وجودم تو دستام فشار میدم….
_ یعنی چی بارمان…..مگه نمتوجه شدی چی گفت؟…
_ بیا بیرون مرضیه…..بذار هر چی قلبش میخواد بگه…..ما کاری نکردیم که الان بخوایم به کسی جواب پس بدیم…..
با حرف حاج رستایی دیگه نمیتونم خودخوری کنم و رو بهش به تندی میگم: کلاهتو بنداز بالاتر حاج رستایی….کسی که سکه هاتو دزدید مادر بیچاره من نبود….
_ طلوع…..
با هشداری که بارمان میده دیده از صورت بی حس پدربزرگ عزیزم میگیرم و رو به بارولین میگم: طلوع چی؟….چی؟….بازم خفه شم…..دیگه قراره چی رو از کف دست بدم؟….هاان؟…بچه ی من واسه چی الان زنده نیست…به خاطر پدر نامرد توعه…به خاطر اون عموهای بی وجدانته….
چشم از صورت آشفته ش میگیرم و باز خیره میشم به حاج رستایی….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن