کف دستم رو به دیوار میگیرم و با کمکش رو نیمکت سنگی گوشه ی پیاده رو میشینم….
مسیر طولانی رو پیاده اومدم و حالا پاهام حسابی درد گرفته…..
دکتر اضافه کرده نمیتونی طبیعی بچه ت رو به جهان بیاری و باید سزارین شی….گفت پیاده روی نداشته باش چون برات خوب نیست..…آمپول زدم تا از تولد زودرسی که دکتر هشدارش رو داده بود جلوگیری کنم….
اما…..الان و تو این لحظه هیچی برام مهم نیست…نه خودم و نه بچه ای که از وجود خودمه….
موبایل تو کیفم زنگ میخوره…میدونم که بارمانه…چندین و چند بار زنگ زده و من بی جواب گذاشتمش….بد کرد باهام…بسیار بد…
به کمک کف دستام قد بلند میشم و شروع میکنم به راه رفتن…بارمان بهم تیکه میندازه و میگه شامگاهیه به پنگوئن راه میرم…راست هم میگه شکمم زیادی بزرگه برا هفت ماهه بودن و من اون اوایل خیال میکردم دوقلو باردارم….
از آسانسور بیرون میام و سمت در میرم….کلید میندازم و به محض ورودم با چهره ی آشفته ی بارمان رو به رو میشم….
نگرانی و خشم تو صورتش بیداد میکنه….
بی توجه بهش بدون حرفی سمت اتاق خواب میرم…
با اینکارم خشمش بیشتر میشه و با برآشفتهت میگه: کجا بودی؟…برا چی هیچی نمیگی و عین…..اوووف….کجا سرتو انداختی پایین و میری….برا چی جوابمو ندادی…هااان؟…اون موبایل برا چیته پس؟….
کیفمو میندازم رو مبل و اینبار بی توجه بهش راهمو سمت آشپزخونه کج میکنم…..
_ چته تو؟…طلوع…با توام…لعنتی مگه کری؟….
از آبسردکن یه لیوان آب میریزم و میخوام بخورم که با گراهی شدن بازوم نمیذاره…..
کف دستم از این یهویی گحرکت کردن کج میشه و لیوان چپه میشه رو سینم….آب از لباسام میگذره و تموم تنم یخ میزنه از سرماش….
با دندونای کلید شده نگاش میکنم…صورتش از عصبانیت سرخ شده و فشارش رو بازوم بیشتر میشه….
میدونم الان بهشدت عصبیه وگرنه هیچوقت بازوم رو اینجور فشار نمیده….به خصوص از وقتی که باردار شدم…
_ کجا بودی؟….
کف دستمو تکون میدم که ولش میکنه و میچرخم سمت آبسردکن…لیوان رو باز پر میکنم و اینبار تا جایی که میتونم یه نفس بالا میکشم…..
صدای نفس های عمیقی که از حرص میکشه رو میشنوم….
برمیگردم و صنقلبی رو میکشم و پشت میز میشینم…
حالم قابل توصیف نیست….
آب دهنم رو قورت میدم و رو بهش که با نگرانی و کنجکاوی و خشم نگاهم میکنه میگم: قراره….قراره اسم و فامیلم رو عوض کنم…به جای طلوع مشعوف بذارم….بذارم طلوع….طلوع صفاوند……
چهره ش رو بهت و تعجب می پوشونه و بهم نگاه میکنه….کم کم به خودش میاد و کف دستاش رو رو صورتش از بالا تا پایین میکشه…..
جلوتر میاد و رو نزدیکترین صنقلبی بهم میشینه….
کف دستش رو برا بغل کردنم جلو میاره که اجازه نمیدم و شتابزده کشیده میشم….از این یهویی کشیده شدنم زیر شکمم تیر میکشه اما بی اهمیت میگم: بهم کف دست نزن….
دیگه عصبانیت قبل تو چهره ش متوجه شده نمیشه…انگاری حالا که درک کرده یه چیزایی میدونم آرومتر شده و مضطرب بهم نگاه میدوزه…کف دستاش رو بالا میبره و لب میزنه:بهشدت خب…آروم باش….اروم…
_ هه…آروم باشم….چطور ازم میخوای آروم باشم…اصلا روت میشه همچین چیزی رو ازم بخوای؟…برا چی بهم ناظهار کردی؟..تا کی قرار بود ازم مخفی کنی.؟….شدی همدست اون بابای بی شرفت….به خیالت که هیچوقت نمیمتوجه شدم….تو ا…
_ چی میگی تو؟..این چرت و پرتا چیه بهم میبافی؟….
با این حرفش فشارم تو لحظه چنان بالا میره که بی توجه به باردار بودن خودم داد میزنم: من….من چرت و پرت میبافم…..تا کی قرار بود پدرمو ازم پنهون کنی؟….تا کی قرار بود پدر حروم خورت صاف صاف بچرخه و مادر منو گناهکار نشون بده و انگ حروم زادگی به من بزنه…..چیه؟…برا چی ماتت برده؟…آره…همه چی رو فهمیدم….الان همه چیزو میدونم….سکه ها رو پدر بی شرف تو دزدیده و مادر بدبخت من تاوان داده… حمید رستایی که یه تریلی اسمشو نمیکشه یه دزد بیشرف عوضیه که خواهرش رو رسوا کرده و دار و ندار پدرش رو…..
صوتم خفه میشه و یه سمت صورتم آتیش میگیره….
گریه نمیکنم…..فقط نوک انگشتام رو سمت لب پایینم میبرم و زل میزنم به دستایی که حالا محکم رو میز کوبیده میشه…
حرفی نمیزنه…نداره که بزنه….چی رو انکار کنه….
سرش با مکث بالا میاد و رو بهم میگه: کجا حرکت کرده بودی؟….
مصمم لب میزنم: پیش پدرم…..
پوزخندی میزنه که جگرمو آتیش میزنه….
_ یه روزگاره پدردار شدی؟…
_ اگه از قبل بهم میگفتی یه روزگاره نبود….مثل خیلی چیزهایی که میدونستی و نبیان کردی….
میچرخم و میخوام بیرون برم که حرفای گذشتش یادم میاد…
_ تو همین آشپزخونه بهم گفتی ساره دار و ندار پدرش رو بالا کشید و با دوست پسرش فرار کرد…..دروغ اضافه کردی….ساره به جرم کار نکرده تاوان پس داد….این غیر قابل بخششه….طبل رسواییتون از بوم افتاده و به زودی صداش دنیا رو میگیره…تلاش تو هم بی فایده ست…من از خون مادرم نمیگذرم….
بی توجه به چهره ی هاج و واجش میزنم بیرون….سمت اتاق میرم و رو تخت میشینم….
باید فکرهام رو جمع کنم…
_ چی بهت گفته؟….
کف دستمالی از جعبه ی رو پا تختی بیرون میارم و سمت لبم میبرم….
_ هر چیزی که تو باید میاظهار کردی….
_ تموم کن این حرفا رو…تو اصلا بی جا کردی بدون اینکه به من بگی زدی بیرون….
این حجم از رو داشتنش برام باور پذیر نیست….
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن