رمان طلوع پارت ۱۴۹

_ چی میل دارین خانم؟…

_ مرسی…منتظر کسی هستم…بیاد سفارش میدم….

دور میشه و من تو جام جا به جا میشم….جای گرفتن برام سخته….اونم رو این صندلی ها…نیم ساعتی هست که منتظرم و هنوزم هیچ خبری نیست…..

موبایل رو از رو میز برمیدارم تا بهش زنگ بزنم که همون لحظه در کافه باز میشه و مردی با قد متوسط و یه تیشرت و شلوار مشکی داخل میاد….

عینکش رو برمیداره و نگاهش رو اطراف میچرخونه….

با مشاهده کردنم نگاهش تو نگاهم گره میخوره و با تبسم سمتم میاد…..

سر تا پاش رو از نظر میگذرونم..در حقیقت دنبال یه نشونی م….یه شامگاهاهت…..

از استرس همه ی وجودم میره رو ویبره….و بیچاره بچه ی تو شکمم که دکتر گفته هیجان و استرس براش خوب نیست….

دستام رو تو هم گره میزنم و همه ی وجودم دیده میشه و به مردی که حالا طرف دیگه ی میز از حرکت ایستاده نگاه میکنم…..

باورش برام سخته همچین مردی پدرم باشه….چهره ش به پدر بودن نمیخوره….برا پدر بودن دختری به سن من بسیار جوونه….

با کمک کف دسته ی صنقلبی کشیده میشم و رو به روش وایمیسم….

_ سلام عزیزقلبم…..

با عزیزم اضافه کردنش حس بدی بهم دست میده و وقتی میخواد برا بغل کردنم جلو بیاد چند قدم عقب میرم و کف دستمو به معنی نه جلوش میگیرم….

هیچ حالت ناراحتی تو صورتش پیش نمیاد و برعکس به خنده میگه: بشین عزیزم….برات خوب نیست زیاد سر پا وایسی….بشین….

خودش میشینه و منم رو صنقلبی که جای گرفته بودم میشینم……

_ خوبی؟…..

نه….خوب نیستم…..اصلا….کف دست هام میلرزه و تنم از سرما یخ زده…..

فقط نگاهش میکنم که کف دست میبره تو جیبش و یه برگه درمیاره و سمتم میگیره….

حالا چشمام میچرخه رو برگه و از کف دستش میگیرم…..

بازش میکنم و با دیدنش میفهمم برگه ی دی ان ای….

دیگه چند باری که آزمایش دادم حالا با دیدن این آزمایش میفهمم که جوابش چیه….

_ به من شامگاهاهت نداری…..

بهش نگاه میکنم که ادامه میده: بیشتر به ساره شامگاهاهت داری….نه من…‌‌

_ __________

_ یه چیزی بگو حداقل صداتو بشنوم……

چقد این حرفا برام عجیب غریبن…‌‌

حس میکنم خوابم و نمیدونم وضعیتی که توش گیر کردم رویاست یا یه کابوس ترسناکه…..

نفس عمیقی میکشم و لبام رو با زبونم تر میکنم…..

برگه رو بالا میارم و رو بهش میگم: این….این آزمایش رو چطوری گرفتین؟….

با کج کردن سرش میگه: همون وقتی که با ساره آزمایش داده بودی….

اخمام از گیجی تو هم میره……

با ساره!!……

نگاه گنگم رو که میبینه میگه: به تاریخ و اسم آزمایشگاه نگاه کن…برا همون وقتیه که با ساره آزمایش دادی….

تند برگه رو میچرخونم و بهش نگاه میکنم….

راست میگه….برا همون موقع است…..همون تاریخ….همون آزمایشگاه….اما آخه چه جوری…..

باز بهش نگاه میکنم و میگم: یعنی چی؟….چطور ممکنه….من فقط با ساره ازمایش دادم…اصلا شما کجا بودین….چطور میدونستین ما قراره آزمایش بدیم……

_ صبر کن…..بهت میگم…بذار یه چیزی سفارش بدم…رنگ به روت نیست قربونت برم….

کف دستمو جلوش میگیرم و تند میگم: لطفا با من اینجوری حرف نزنین….

_ دخترمی…..

پوزخندی که میزنم خیلی واضحه….دخترم……

با دیدن پوزخندم متاسف سرش زو تکون میده و میگه: باشه…هر جوری که خودت بخوای حرف میزنم…الان فقط آروم باش….میترسم حالت بد شه…..

پلک هامو رو هم فشار میدم و میگم: لطفا زودتر حرفاتون رو‌ بزنین و جواب سوال های من رو‌ بدین….وقت ندارم و باید زودتر برگردم….

سرش رو به معنی باشه تکون میده و میگه:به‌شدت خب باشه…..میگم….روزی که تو و ساره راهی شدین آزمایشگاه من با خبر شدم و دنبالتون اومدم….میمیل داشتم ببینم دختری که اومده پیش ساره کیه و چه نسبتی باهاش داره…..ته قلبم امید داشتم حتما همون بچه ای که در به در دنبالش بودم….همون بچه ای که ساره هیچوقت نگفت چیکارش کرده….من به‌شدت وقت بود دنبالت بودم طلوع….ساره بهم اضافه کرده بود وقتی به دنیا اومدی مردی…..اونجا آشنا داشتم و ازشون تمایل داشتم از همون نمونه ی تو برا منم استفاده کنن….

_ چطوری با خبر شدین؟…..کی بهتون بیان کرد من پیش ساره م؟…..

_ من خونه ی ساره رو بلد بودم…..خودم کمک کردم اون خونه رو بگیره….

کف دست خودم نیست که با صوتی کشیده میگم: چی!!!….چی میگین شما؟……

کف دستش برا اینکه کف دستمو بگیره جلو میاد که محکم عقب میکشم……وااای چه حس بدی دارم….خدایا…..

_ آروم باش دختر جان…..اگه همون یه وجب جا نبود معلوم نبود چه بلایی سرش میومد…..بهش ظلم شده بود..‌‌…بدترین اتفاق براش افتاده بود…. دو تا از دوستای نامردم بهش تجاوز کردن….حالش بد بود….خانوادش تا حد مرگ کتکش زدن و وقتی هم درک کردن بارداره از خونه انداختنش بیرون‌……من دوسش داشتم….دنبالش گشتم و وقتی پیداش کردم ازش خواستم با هم زندگی کنیم….اضافه کردم تا وقتی بچه م به جهان بیاد با هم باشیم….قبول نکرد…ساره قبل از تجاوز باردار بود….مطمعن بودم بچه مال منه….اما با این وجود میبینی که آزمایش هم دادم….من میمیل داشتم بهش کمک کنم….دیگه چیکار باید میکردم؟…خانواده ی خودش یه درصد کارهایی که من براش کردم و نکردن….برادراش به خونش تشنه بودن….نمیگم تو اتفاق هایی که براش افتاد کاملا بی تقصیرم….نه نیستم…..ولی همه ی سعیم رو هم برا جبران کردم….زیرا دوسش داشتم…..اما خب…..نشد…..یعنی خودش نخواست….

تجاوز!….اونم دو نفری!…خدایا….آخ بیچاره ساره!….

حرفی نمیزنم و نگاه خیره م رو به میز میدم….