+ میرم خانوم دکتر میرم فعلا چیزی باشه دردشو موقت بندازه بهشدت ممنونت میشم
با تردید نگاهش کرد، دوقلب بودم سؤالم را بپرسم .
-پول نداری که بری دکتر ؟
خاموشی کرد و سر پایین انداخت .
تند کاغذ را برداشتم و آدرس استادم که تخصص دل داشت را برایش نوشتم .
مقداری پول از داخل کیف برداشتم حرکت کردم کنارش و روی صندلی نشستم.
کاغذ را به او دادم.
-این آدرس متخصص قلب بگو از طرف طلا نبوی اومدم باهات کمتر حساب میکنه
پول را روی پایش گذاشتم. ممانعت کرد.
+ این چیه خانم دکتر نمیتونم بگیرم
– بهعنوان یه هدیه اس لطفاً برو دکتر تا وضعیتت خرابتر نشده
-خیلی ممنونم.
با صوتی شکستن چیزی و عربدههای زیاد مات و مبهوت ماندیم .
زن پرسید .
+صوتی چیه
کشیده شدم و به سمت در حرکت کردم .
-نمیدونم
تمایل داشتم از اصغر بپرسم که متوجه شدم جلوی در نیست.
صوت از اتاق دندانپزشکی می آمد.
احساس کردم صدای عربده های داریوش است.
مردم جلوی در اتاق جمعشده بودند.
آوای داریوش واضحتر رسید .
یا خدا …مردم را کنار زده و در را باز کردم .
تمام وسایل اتاق روی زمین بود .جواد اصغر داشسریع وسایل باقی مانده را روی زمین میریخسریع و میشکسسریع.
چشمم خورد به داریوش که دکتر را گوشهای گیر آورده بود و داشت او را میزد .
سریع به سمتش حرکت کردم و بازویش کشیدم .
-داریوش چیکار داری میکنی ولش کن
+ حرومزاده دیوث برمیداری گل میاری براش
مشتی به صورتش زد.
طبق معمول وقتی عصبانی میشد کنترلش را ازدستداده بود .
مرا نمی دید و حرفهایم را نمیشنید.
هرچه زور زدم تا کنارش بکشم نتوانستم.
+ کادو میدی بهش؟ به ناموس من کادو میدی جوجه فکلی
با زانو به دلش ضربه زد.
زورم به او نمی رسید. اشکم دررسیده بود.
بیچاره آرسن هرچه سعی میکرد از خود دفاع کند نمیتوانست .
+مادرتو به عزات میشونم تا دیگه از این غلطا نکنی بیپدر و مادر
مشت ها پیاپی به سر و صورت و بدنش میزد و پشت هم فحشهای رکیک به او میداد .
+ از تخمات آویزونت میکنم
به جواد و اصغر متوسل شدم.
– جواد ،اصغر بیاین داریوشو بگیرین چیکار دارید میکنید
آنها هم انگار جرات نزدیک شدن نداششتابزده و از بعدش می هراسیدند.
آرسن بیجان شده بود و خون از سر و صورتش می ریخت.
وحشتزده اسم داریوش را با جیغ آوا زدم و شروع کردم کمرش را با مشت زدن.
داریوش با صوتی جیغم کف دستی را که دور یقه ی آرسن گذاشته بود تا نیفتد را ول کرد آرسن به زمین افتاد .
مشتش را پایین آورد به سمتم برگشت از زدن او کف دست کشیدم.
چشمانش خون باران بود و سر و صورتش قرمز.
رگ های صورت و گردنش کاملاً بیرونزده بود.
با آوای دورگه اش جوابم را داد.
+ جان؟ تو کی اومدی اینجا مگه مریض نداری
بیتوجه به او به سمت آرسن که روی زمین افتاده بود رفتم.
بیهوش شده بود.
نبضش را چک کردم…بیهوش شده بود.
اشکهایم بیمحابا میریخت و از ترس دست و پایم میلرزید.
بلند شدم پشتم از حرکت ایستاده بود او را دور زدم و از وسایل روی زمین وسایل موردنظر را برای پاک کردن زخم ها و بخیه زدن سر و صورتش پیدا کردم .
بار دیگر بالا سرش برگشتم و کنارش نشستم.
دستش روی شانهام گذاشت بهشدت پسش زدم .
میخبر داشتم حالا که به خود وارد شده و چشمش باز شده از فاجعهای که به بار آورده راضی نیست.
ولی این جبران سروصورت خونین آرسن نمیشد.
دو طرف یقه آرسن را گحرکت کردم تا به حالت نشسته درش بیاورم اما توانم نمیکشید.
جواد به کمک رسید.
یقین داشتم داریوش به او بیان کرده وگرنه جواد سر خود امکان نداشت کاری انجام دهد.
دماغم را بالا کشیدم و اشکهایم را پاک کردم ولی فایدهای نداشت .
اشک ها بازهم راه خود را پیدا میکردند.
جواد و اصغر کنار از حرکت ایستاده بودند.
برعکس چند لحظه قبل خاموشی اتاق را فراگراهی شده بود.
روی گونهاش زخم شده بود .
ماده ضدعفونیکننده را که روی زخم گذاشتم از سوزشش بههوش وارد شد.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن