خبری از ساعت و مدت نداشتم و دل توی قلبم نبود.
از ترس دست و پاهایم سر شده بود و بدجور ضعف به جانم افتاد.
آنقدر حالم بد بود که حالم را نمی متوجه شدم.
خدا را با تمام وجود آوا زدم و دیگر حتی کنترل اشک هایم کف دست خودم نبود…
شکم و زیر شکمم مدام تیر می کشید.
می خبر داشتم از استرس و ترس است که به این حال افتادم.
با آوای چرخش کلید داخل در، روی پا بلند شدم و همزمان چیزی از درونم خارج شد و مات و مبهوت برجای ماندم…
در باز شد و همان گوریل بدترکیب داخل شد و بار دیگر با دیدنش ان چنان وحشت وجودم را گحرکت کرد که زیر دلم بار دیگر بدتر تیر کشید و درد توی تمام تنم پیچید.
از درد خم شدم و نفسم از ترس و درد بالا نمی وارد شد.
اشک از چشمانم می چکید و مشاهده کردم به ان گوریل تار بود ولی مقاومت کردم.
-برای چی… من و آوردین… اینجا…؟!
اخم کرد و با همان چشمان باریک و سیاهش بهم خیره شد.
-ساکت باش، به وقتش می فهمی…!
قدمی برداشتم و خواستم داد بزنم که درد زیر قلبم و خیسی شورت و شلوارم بیشتر شد و نتوانستم دیگر قدم از قدم بردارم و با زانو زمین خوردم…
سرم را پایین بردم و با متوجه شدن سرخی که از زیر شلوارم بیرون امد، قلبم پیچید و سرم گیج حرکت کرد…
مردک غول بیابانی را تار متوجه شدم که به سمتم می امد ولی من جانی در بدن نداشتم که ترس و ضعف بهم غلبه کرد و با چشمانی خیس دهان خشک شده ام را باز و بسته کردم که بدنم کج شد ولی با دردی که توی سرم پیچید، دیگر هیچ چیزی نمتوجه شدم و دنیایم سیاه شد.
راوی
غلام با دیدن دخترک بیهوش و خونی که از پاهایش سرازیر شده بود، بسیار تند از اتاق خارج شد و رو به پاشا گفت: آقا دختره غش کرده…؟!
پاشا ماند.
نگاهی به بابک کرد و بسیار بهسرعت سمت اتاق دوید.
با متوجه شدن افسون که بیهوش شده و پاهایش غرق خون بود، شوکه نگاه کرد.
کنارش نسشت…
کف دست روی گردنش گذاشت و نبضش را چک کرد.
کند میزد.
اخم کرد و سمت غلام برگشت: چیکارش کردی…؟!
غلام حساب برد که به تته پته افتاد: اقا به خدا من کاریش نکردم، من وقتی خودتون بیان کردین، در و باز کردم که دختره داشت از ترس می لرزید و بعدش هم افتاد و بیهوش شد و اون خون…
پاشا نعره زد: دهنت و ببند غلام…
سپس نگاه عصیان زده اش را به بابک دوخت: حساب تو رو هم بعدا می رسم…! زود ماشین رو روشن کن…!
سپس به سمت تخت چرخید و ملحفه کهنه را کشید.
دور افسون گحرکت کرد و با یک حرکت او را روی دستانش بلند کرد و با عجله سمت ماشین دوید و غرید: برو مطب نریمان…!
بابک هم دلواپس سری تکان داد و با تمام سرعت ممکن سمت مطب راند.
پاشا نگاه صورت رنگ پریده دخترک کرد.
پریود شده بود و این خونریزی عادی نبود حتی بیهوشی اش…!
دیده بست و خودش را لعنت کرد، افسون وحشت کرده که حالش تا این حد بد شده بود.
موهایش را کنار زد و کف دستش را روی صورت سرد دخترک گذاشت.
دل توی دلش نبود تا دخترک چشم باز کند.
می اطلاع داشت می ترسد و حماقت کرده بود.
قلبش آتش گراهی شد و به شدت از خودش خشمگین بود.
نباید تا این حد بی فکر عمل می کرد.
بابک از داخل آینه نگاه پاشا کرد که کل حواس مرد روی صورت دخترک است و ذره ای نگاهش تکان نمی خورد.
خودش هم ناراحت بود ولی خب نمی خبر داشتند که قرار است دخترک به همچین وضعی دچار شود…
بالاخره رسیدند و پاشا بهشدت سریع از ماشین پیاده شد و با کمک بابک سمت مطب دویدند…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن