قلب دخترک ریحت.
-چی شده پاشا…؟! اتفاقی افتاده…؟! دوقلوها دیگه برای چی…؟
ترس افسون را دید که کف دست دور کمرش پیچید و سعی کرد به روش خودش پیش برود.
دست زیر شومیزش برد، پپست لختش را لمس کرد…
-هی هی آروم باش عزیز دل پاشا…من حرفی که می خوام بهت بگم رو باید سعی کنی قوی باشی مو فرفری…!
قلب نگرانی افسون برای خودش نبود و برای بچه هایش می ترسید.
چشمانش پر از اشک شده بود.
-چی شده پاشا…؟!
پاشا اتابک و کاووس را لعنت کرد ولی مجبور بود.
در حریحان بودن افسون حداقل می توانست خیالش را کمی راحت تر کند تا دخترک محتاطانه رفتار کند.
-قصیه اردشیر و گذشته تموم نشده… در اصل یکی داره گذشته رو نبش قبر می کنه… دقیق نمی دونم دنبال چی هست ولی هدفش من و خانوادمه…!
فکر افسون مشغول شد.
او هم آنقدر پاشا را شناخته بود که بفهمد دقیق منظورش چه چیزی است…؟!
-بزار ببینم ازم می خوای حواسم رو بیشتر جمع کنم…؟!
پاشا تبسم زد.
-دقیقا…!
افسون ولی نگاه بازیک کرد.
-تو الان بهم حرف هایی رو زدی که در حالت عادی قرار نیست هیچ وقت از دهنت دربیاد…! این خطرات یه ربطی به تاج الملوک داره، درسته…؟!
پاشا با محبت نگاهش کرد.
کوچولوی قلببرش باهوش بود.
چانه اش را گرفت و بالا آورد.
با حرص و تمایل داشتن نگاه کلی توی صورتش انداخت.
نتوانست خوددار باشد و بوسه ای محکم روی لبش کاشت…!
-نه تنها تاج الملوک، همه افرادی که باهاشون در ارتباطیم حتی میترا…!
#پست۷۴۰
چشمان افسون گخوشحال شدند.
او حواسش به میترا هم بود پس چرا ساده گذشت…؟!
-چرا اون روزگار میترا رو بازمیل داشت نکردی…؟!
پاشا انگشت شستش رو روی لب دلبرکش کشید و قلبش رفت برای چشمان خمارش…!
-چون نباید می فهمید که من می دونم داره یه غلطایی می کنه…!
افسون باز نمتوجه شد.
-چرا…؟!
پاشا باز هم طاقت نیاورد و گوشه لبش را بوسید.
-زیرا اون فقط یه مهره کوچیکه که باید بفهمم کی پشتشه…!
-اما دوقلوها…؟!
پاشا موهای فر دخترک را نوازش کرد و روی سرش را بوسید.
-با وجود مراقبت های تو و ملیحه خانوم حتی نمی تونه بهشون نزدیک بشه…!
-عمه ملی هم می دونه و هیچی بهم نگفت…؟!
-من خواستم برای اینکه دلواپس نشی بهت هیچی نگه ولی حالا لازم می دونم که حواست رو بیشتر جمع کنی و به کسی اعتماد نکنی و البته…. تو خانوم این خونه ای و همه امور به عهده توئه…! سعی کن مثل یک خانوم به این خونه و اتفاقاتش اشراف داشته و تصمیم گیری کنی…!
افسون مات پاشا شد.
داشت او را مثل یک ملکه واقعی نشان می داد در صورتی که واقعا باید باشد…!
زن پاشا سلطانی کم از ملکه ها ندارد ولی چیزی که پاشا می تمایل داشت درایت و مدیریت او در امور منزل بود که داشت او به چالش می کشید…
-من… من… نمی دونم چیکار باید بکنم…؟!
پاشا چانه اش را بوسید.
-تو بهشدت هم خوب می دونی عزیزم فقط منم یه کمک کوچولو بهت می کنم تا بقیه بفهمن این خونه صاحب داره و به این معنا نیست که هر کس و ناکسی می تونه توی این خونه راهی شد و وارد شد داشته باشد یا توی امور اون دخالت کنه…!
افسون ابرویی بالا داد.
-منظورت با عمه آذره…؟!
#پست۷۴۱
-بسیار وقت پیش باید موضعش رو مشخص می کردم تا الان به مشکل برنمی خوردم.
افسون تبسم زد.
روی پا بلند شد و لبان پاشا را بوسید.
-امر امرشماست سرورم…!
آنقدر حرفش به قلب پاشا خوش قرار گرفت که خم شد و با خشونت لبانش را توی دهان کشید و ازش کام گحرکت کرد.
*
همانطور که پاشا ازش میل داشته بود، سعی داشت ان متانت و وقاری که به یک خانوم می خورد را داشته باشد و در کنار ان نگاهانی تیز و کلامی محکم و سنجیده…!
عمه آذر با لبخند جلو راهی شد و زن را بوسید.
تاج الملوک با همان تکبر مخصوص به خودش تشکر کرده و نگاهش میخ افسون شد.
ابرویی بالا انداخت.
از چیزی که فکر می کرد که بهشدت تفاوت داشت…!
افسون رسم مهمانوازی را به جا آورد.
جلو حرکت کرد و سلام داد.
تاج الملوک کف دستش را توی دست افسون گذاشت.
-همیشه فکر می کردم زن پاشا سلطانی حداقل قد کشیدهتر و اندام توپر تری داشته باشه…!
افسون خوشش نیامد و زن در دیدار اول خودش را نشان داد.
بی توجه ریز خندید.
-همواره نباید به مشاهده کرده ها و ظواهر توجه کرد خانوم…! مطمئنا پاشاخان یک چیزی توی من مشاهده کرده که عاشقم شده و حال مادر بچه هاشم…!
آذر متعجب به هر دو چشم دوخت.
انگار یک دوئل نرم زیرپوستی اتفاق افتاده بود که سر در نمی آورد.
مداخله کرد.
-خانوم بزرگ بفرمایین…!
تاج الملوک ولی نگاهش به افسون بود که دخترک زیرکانه تبسمی روی لب نشاند که چال گونه اش نگاه زن را به خود جلب کرد.
-بفرمائید تا یکم بیشتر باهم آشنا بشیم… شاد میشم بفهمم چرا پاشا اسم و حرفی تا به حال از شما به میان نیاورده….!
این حرفش یعنی اصلا برای پاشا مهم نبوده و آمدنت زیادی عجیب است…!
افسون با اشاره ای به میترا تمایل داشت قهوه بیاورد که او سری تکان داده و سپس با نگاهی ریز به تاج الملوک از سالن خارج شد.
زن سمت آذر برگشت.
-یادش بخیر اون روزا رفت و وارد شدا بسیار بیشتر بود تا اینکه خبر فوت پریناز و سروش همه چیز رو بهم ریخت.
گوش های افسون تیز شد اما حرفی نزد.
ترجیح می داد به قول پاشا بیشتر شنونده باشد و ان زن را زیر نظر داشته باشد.
آذر دلخور نفسش را بیرون داد.
-حیف داداشم و زنش…! خدا باعث و بانیش رو لعنت کنه…!
زن هم سری تکان داد و غمگین چشم بست.
-خدا لعنتشون کنه که این بچه رو یتیم کردن و شما رو آواره اما بگو ببینم دخترم آخرش قاتلش رو پیدا کردین…؟!
آذر با نفرت چهره در هم کشید.
-قاتلش به سزای عملش رسید ولی پاشا خوشش نمیاد در مورد این مسائل حرف بزنیم…!
زن انگار مصر بود، بداند دقیقا چه شده است…؟!
-جرا نمیزارین پلیس پیگیری کنه…؟!
افسون ابرویی بالا انداخت.
او از کجا می خبر داشت که پلیس پیگیری نکرده…؟!
آذر نگاهان نمناکش را پاک کرد.
-پلیس نتونست کاری بکنه…!
-یعنی پرونده هنوز بازه…؟!
آذر اشک هایش را پاک کرد و شانه بالا انداخت.
این بار افسون به حرف وارد شد.
-به نظرم بهتره جای این حرف های ناراحت کننده یکم از وجود هم لذت ببریم…!
آذر به دخترک تبسم زد ولی تاج الملوک اخم کرد.
-صحبت از مرگ مادر و پدر شوهرت دلخور کننده اس…؟!
افسون کم نیاورد.
پا روی پا انداخت.
-من قصد جسارت و توهین به آدمایی که مردن و دستشون از این جهان کوتاست ندارم اما پاشا دوست نداره از پدر و مادرش حرفی زده بشه چون خط قرمزشه و از شما هم انتظار دارم توی خونه من به میل داشته شوهرم احترام بزارید…!
#پست۷۴۳
تاج الملوک به آنی از خشم سرخ شد.
چشمان زن درشت شد و به شدت از حرف های افسون آزرده….
-دخترجون انگار نمی دونی کی جلوت نشسته که هی داری به منی که به همه دنیا کف دستور میدم، امر و نهی می کنی…!
افسون با آنکه جا خورده بود ولی تبسمی روی لب نشاند.
-بنده قصد جسارت ندارم اما هر حرفی رو هم که زدم صرفا به خاطر پاشاست چراکه ناراحتی و مسروری اون برام از هرچیزی مهم تره…!
تاج الملوک از نگاهانش آتش می بارید.
دخترک پیش رویش باعث حیرتش شده بود و الحق پاشا سلطانی کف دست روی خوب زنی گذاشته بود که با تمام بچه بودنش این چنین جسور و شجاع بود که در عین متانت باسیاست حاضر جوابی می کرد.
ولی تاج الملوک هیچ جوره تحمل این رفتار را نداشت.
-من ببشتر از تو پاشا رو می شناسم و می دونم چی رو کی بگم یا نه ولی تو دختر جون دور از شان پاشاست که اینجوری مهمونت رو با حرفت آزار بدی…!
افسون خودش هم در عجب بود که چطور این بخش از شخصیتش را اامان بار دارد می بیند…؟!
انگار پاشا ان بخش از خوابیده وجودش را بیدار کرده و بهش شکل و انگیزه داده تا خود را نشان دهد…!
لبخندش باز هم مهربان و جسورانه است.
-اگر احیانا حرفام باعث آزردهیتون شده معذرت می خوام اما هیچ کی مثل یه زن، شوهرش رو که هم بالینشه نمی شناسه اما من فقط می خوام احترام بین مهمان و میزبان حفظ بشه زیرا می دونم پاشا با شنیدن صحبت هایی در مورد پدر و مادرش ممکنه از کوره در بره و اصلا دوست ندارم از بعدش رو هم براتون حرف بزنم….!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن