بابک قدمی سمتش برداشت که پاشا صورتش را کج کرد و با نگاه یخ و ترسناکی اضافه کرد: جلو نیا…
دهان بابک مانند ماهی باز و بسته شد.
علنا نفس در سینه ها حبس شده بود.
فریاد های قلبخراش و پر از درد مرد فضای انبار را پر کرده بودو التماس می کرد که نجاتش دهند….
پاشا سمتش حرکت کرد..
با نوک کفش هایش مرد را برگرداند و کنارش نشست.
تیز و پر خشم نگاهش را به مرد لرزان دوخت که از درد و سوزش و حتی خونی که از دست داده بود، رو به مرگ بود…
پاشا سر اسلحه را توی دهان مرد گذاشت و با لحن وحشتناکی لب زد: سزای کسی که به داشته های پاشا سلطانی نگاه داشته باشه، مرگه…!
و در نهایت بی رحمی شلیک کرد و مرد با نگاهانی باز مرد…
بی اعتنا بلند شد و سمت خروجی حرکت کرد و رو به بابک گفت: بیا باهات کار دارم….
بابک حین بیرون حرکت کردن با اشاره ای به ارش گفت: تند پاکسازی کنید…!
پاشا خان اسلحه اش را پشت سرش گذاشت و بعد با اخم هایی درهم نگاه بابک کرد.
-پسر یوسفی رو پیدا کردی…؟!
بابک سری تکان داد: بچه ها رو فرستادم… تا شب میرسن…!
اخم هایش بیشتر درهم شد.
-مگه کجا بوده که تا شامگاه میرسن….؟!
-با دوست دخترش حرکت کرده بوده شمال…!
-خوبه، حاج یوسفی رو هم ملتفتش کن که پشت سر من کاری نکنه که این دفعه به جای ادماش، خودش رو می کشم…!
عمه ملی نگاه پر محبتی به افسون کرد و نگاهانش به اشک جای گرفت.
– از خدا می خوام فقط خوشامگاهخت بشی…!
افسون با ترمشاهده کرد نگاه عمه ملی اش کرد.
-عمه من میترسم… من نمی خوام زن ادمی بشم که هیچ شناختی ازش ندارم…!
پاشا، اتفاقی را که برای افسون افتاده بود را به طور کامل برای عمه ملی تعریف کرده بود که زن ترسیده و مبهوت تا دو ساعت فقط اشک می ریخت و حاج یوسفی و پسرش را لعن و نفرین می کرد…
عمه ملی دخترکش را در اغوش کشید و روی سرش را بوسید.
-برای نجات جونت هرکار لازم باشه، می کنم عزیزم…!
نگاه غم بار افسون معطوف دیدهان مصمم زن شد و ناچار کوتاه امد ولی باید یک سری شرط و شروط را برای پاشا تعیین می کرد که این عقد باید یک عقد کاملا صوری باشد…!
سمت اتاقش حرکت کرد و گوشی اش را برداشت و روی شماره پاشا را لمس کرد.
با عزم راسخی کاملا مطمئن دم عمیقی کشید و منتظر شد تا پاشا پاسخ دهد ولی مرد جواب نداد و همانجا دخترک سرخورده برای بار دوم و سوم هم تماس گرفت ولی خب کسی پاسخگو نبود.
گوشی را با حرص روی تخت پرت کرد و زیر لب پاشا را به باد فحش گراهی شد…
ناامید میل داشت از اتاق خارج شود که آوای گوشی اش کشیده شد.
هول زده سمت ان راهی شد و با دیدن نام یبس نیشخندی روی لبش قرار گرفت…
– الحق که همین اسم هم برازنده اته…!
سپس با طمانینه گوشی را برداشت و تماس را وصل کرد…
دیدهانش را در حدقه چرخاند و خواست متلک بار مرد کند که مرد زودتر گفت: زنگ زده بودی کاری داشتی…؟!
نگاهان افسون همانطور ماند و دهانش هم باز…
این آدم کمی نرمش و ملایمت بلد نبود که با یک زن چگونه حرف بزند…؟!
خشم وجودش را گراهی شد…
– واقعا که اقای محترم… مثلا من و شما قراره باهم وارد رابطه بشیم و فکر نمی کنم این برخورد و این حرف زدن با یک خانم مناسب باشه…؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن