کم کسی نبود.
هنوز نمی دانستند او کسی نیست که دم به تله بدهد…؟!
افسون از ترس به در ماشین چسبیده و تمام وجودش از ترس بخ زده بود…
ماشین سیاه سایه به سایه اش می رسید و پاشا در لاین وسط رانندگی می کرد و کم کم به مسیر برگردان می رسید که با نگاهی از آینه بغل و خلوت بودن، سرعتش را بالا برد و بدون زدن جادهنما ماشین را سمت چپ متمایل کرده و وارد دور برگردان شد و ماشین سیاه جا ماند…
پوزخند روی لبش ببشتر شد و نگاهانش برق زد…
نگاهی دیگر از آینه به عقب کرد و وقتی کسی را نمتوجه شد نفسش را آسوده بیرون داد…
نیم نگاهی به افسون مچاله شده در خود انداخت و با دیدن رنگ پریده و نگاهان گریانش چیزی در قلبش تکان خورد…
کف دست دراز کرد و بازوی افسون را گحرکت کرد که دخترک با نفرت و خشم کف دستش را پس زد و داد زد: بهم کف دست نزن… بهم کف دست نزن لعنتی…. می خوام برم خونه…!!!
مرد جا خورد و اخم به چهره نشاند.
می توانست اوج ترس دخترک را احساس کند ولی حق نقلبشت سر او داد بزند…
به نظرش زیادی ساده گراهی شده بود…
باید افسون را تنبیه می کرد…
بی توجه به دخترک مسیر دیگری در پیش گراهی شد…
**
-پیاده شو…!!!
افسون جا خورده نگاهی به ماشین های پارک شده کرد…
-اظهار کردم می خوام برم خونه…!!!
پاشا پوزخند زد: اینجا هم خونه اس…!!!
دخترک به صندلی چسبید…
-می خوام برم پیش عمه ملی..!!!
مرد سمتش خم شد و با دیدهانی براق لب زد: تو پیش شوهرتی… اینجایی هم که می خوایم بریم خونمونه…!!! اخه نیازه یکم حرف های زن و شوهری داشته باشیم…!!!
-من… من… نمیام…!!!
پاشا دست زیر کمر و زانویش برد و او را مانند پر ماهی قد بلند و از ماشین پیاده کرد…
دخترک کف دست و پا زده را روی زمین گذاشت و درب ماشین را بست…
-نیای، میندازمت روی کولم و می برمت…!!!
افسون قدمی عقب حرکت کرد که به بدنه ماشین چسبید…
-من با تو بهشت هم نمیام…!!
پاشا نگاه شتابزده و تیزی بهش کرد.
عصبانی بود و افسون بدتر روی اعصابش می راهی شد…
-نمیای…؟!
افسون ابرو در هم کشید…
-معلومه که نمیام…!!
مرد حوصله سر و کله زدن با دخترک تخس شده رو به رویش را نداشت.
می خبر داشت حال هرچه بگوید، افسون چیز دیگری می بیان کرد.
اهل ناز خریدن هم نبود…!
ناخوداگاه نگاهی به قد و بالای دخترک کرد و میان عصبانیت خنده اش گحرکت کرد اما خودش را کنترل کرد تا تبسمی روی لبش نشیند…
یک وجب و نیم قد داشت و پهنایش هم یک چهارم خودش ولی زبان و ناز کردنش کل هیکلش را شامل می شد…
سر پایین برد و انگشت شستش را به دماغش کشید و نیم نگاهی حواله اش کرد..
-باشه پس خودت میل داشتی…!!!
در یک حرکت غافلگیرانه کف دست زیر زانوی دخترک برد و او را کشیده کرد و روی دوشش انداخت…
افسون جیغ کشید ولی پاشا بی خیال ضربه ای به باسنش زد و تهمشاهده کرد کرد…
-بخوای جیغ جیغ کنی و مردم رو بکشونی اینجا آبروی خودت میره پس ساکت شو…
افسون پایش را تکان داد.
سرش به دوران افتاده بود و هجوم خون توی سرش باعث شد سنگین تر نفس بکشد و چشمانش سیاهی بروند…
-نمی تونم… نفس… بکشم…!!!
پاشا نیشگونی از ران پایش گرفت که دخترک از حرص ناخن هایش را توی کت مرد فرو کرد ولی زیرا نتوانست کاری بکند، مشت کوبید…
-احمقی احمق… فقط قد دراز کردی ولی شعور نداری…!!!
با محض رسیدن آسانسور از حرکت ایستاد و دکمه را زد…
درب باز شد… داخل راهی شد و افسون را زمین گذاشت…
سر دخترک لحظه ای گیج حرکت کرد که وحشت کرده لباس مرد را چنگ زد…
-سرم…؟!
پاشا خیره لب های دخترک، کمرش را گراهی شد و با یک چرخش کوتاه از فرصت استفاده کرده و او را به دیواره آسانسور کوبید و بی هوا لب روی لبش گذاشت..
افسون تقلا کرد و خواست جدا شود اما پاشا محکم تر تنش را به خود فشرد…
دل هایشان بدون آنکه بخواهند به بازی گراهی شده شد و داغی بی نظیری سرتا پایشان را فرا گحرکت کرد…
ملایم و با لذت می بوسید بدون آنکه موقعیت را درک کند حتی دوست داشت دخترک را لخت کند…
بوسه هایش عمیق تر شد و افسون مانند عروسکی شوک شده در دستان مرد لمس و بین دیوار و تن سنگی مرد فشرده می شد….
پاشا مست عطر تن دخترک بود و شهد لبانش او را از بیخود کرد…
به هیچ چیز جز بوسیدن فکر نمی کرد که با آوای باز دینگ آسانسور و بعد باز شدنش خمار و ضد حال جدا شد…
حتی افسون هم توی حال خودش نبود و دودو زن نگاهش به پاشایی بود که لبخند کجی بر لبش بود…
تمام عصبیتش دود شده و ساکتش تمام وجودش را فرا گرفته بود…
کاش می توانست تا آخرش پیش برود…!!!
دست افسون مبهوت را گراهی شد و سمت آپارتمان رفت…
کارت را زد و ابتدا افسون و بعد خودش داخل رفت…
دخترک سرتا پا خجالت بود که روی چشم دوختن و سر بالا آوردن را نداشت…
پاشا موذیانه زیر نظرش داشت…
با حظ نگاه شرم و سرخی صورتش کرد…
-این سرخی از خجالته یا عصبانیت…؟!
افسون دندان بهم سابید.
نمی تمایل داشت جواب بدهد.
در مقابل این مرد کم می آورد.
بوسه هایش، نگاهش، حرف هایش… همه و همه چیزی را در وجودش تکان می داد…
این مرد مرموز برایش قابل پیش بینی نبود…
نمی توانست عکس العمل هایش را هنگام عصبانیت و عادی بودنش حدس بزند…
زیادی کاربلد بود و او حتی کوچکترین شناختی روی مردها نداشت…
ترجیح داد خاموشی کند…
تجربه ثابت کرده بود مقابل این مرد فعلا خاموشی بهترین کار ممکن است…
حداقل پیشگیری می کرد تا کمتر مورد حملات یک دفعه ای مرد قرار بگیرد…
به آهستهی از کنار مرد گذشت و سمت مبل رفت…
پاشا تاک ابرویی بالا انداخت.
دخترک قهر کرده بود.
داشت ناز می ریخت ولی او که اهل ناز خریدن نبود…؟!
قدمی سمتش برداشت که گوشی اش زنگ خورد…
گوشی را از جیب کتش بیرون کشید و با دیدن نام بابک تماس را وصل کرد..
-بگو بابک…!
بابک چیزی را توی لب تاب تایپ کرد و با جدیت بیان کرد: اون ماشین برای افراد اتابکه…!!!
پاشا به دفعتاً اخم روی پیشانی اش می نشیند و متعجب است…
اتابک چه دخلی با او دارد…؟!
زیر نگاهی نگاه افسون کرد و ازش فاصله گرفت…
-اتابک چرا باید بیفته دنبال من…؟!
-دنبال تو نه، پی افسونه…!!!
دستش مشت می شود…
-ربطش…؟!
بابک تکیه اش را به صنقلبی می دهد…
-به نظرت خودت چرا با افسون ازدواج کردی… مگه عاشقش شدی…؟!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن