یکی از نگاههایش را با شیطنت باز کرد و لبخند زد.
– من بین دوتا عشقهای زیستنم نمیتونم فرق بذارم.
پیمسیرنم را روی تاجِ تخت دونفره انداختم و کف دست به کمر نگاهش کردم.
پوزخندی گوشهی لبم نشاندم و سر تکان دادم.
– که نمیتونی بینمون فرق بذاری، آره؟ الان نشونت میدم.
قبل از این که حرکتم را تشخیص دهد، پاهایم را دو طرف بدنش انداختش و شروع به قلقلک دادنش کردم.
آوای جیغ و خندهاش تنها چیزی بود که بین نفسهای تند اتاق را پر کرده بود.
– واییییی نکن… وایییییییی
– جای جیغ کشیدن بگو غلط کردم تا ولت کند.
سخت تقلا میکرد فرار کند اما محکم بین پاهایم قفلش کرده بودم.
– یاسیننننننن آیییییی…
با باز هم قهقههای شمشاهده کرد و اشکهایی که از گوشهی چشمش سرازیر شد.
– غلط کردم. غلط کردم، ریخت به خدا… ریخت…
قلبم برایش سوخت که بالاخره پیروزگارمند کمی بین پاهایم فاصله دادم و او مثل فنر فرار کرد و وارد کف دستشویی شد.
– آخه زن هم انقدر شاشو، ولت نمیکردم باید خسارت تشک رو میدادم.
آوای جیغش از داخل دستشویی بدتر روحم را جلا داد.
– وایسا بیام بیرون، نشونت میدم کی شاشوئه.
سربهسر گذاشتنش لذتی فراتر از حد تصور داشت.
” آهو ”
به نیت یه ساعت چرتِ وسط روز خوابیدم ولی زمانیکه چشم باز کردم، اتاق غرق تاریکی بود.
سر چرخاندم و با مشاهده کردن آسمان که سیاهسیاه بود و تک و توک ستاره در آن خودنمایی میکرد سرجایم قرار گرفتم.
در طبقهی ۱۲ این هتل فوق لوکس با پنجرهای که نصف دیوار را گرفته بود، تمام نمای مقابل قابلمشاهده بود.
نورِ ضعیف شامگاه خواب کمکی بود تا کلید برق را پیدا و چراغ را روشن کنم.
صوتی دوش حمام که در خاموشی اتاق پیچیده بود مهلت فکر کردن درمورد کجا بودن یاسین را نداد.
🤍🤍🤍🤍
خیازهکشان با همان موهای ژولیده و برقگرفته که گذرا از آینه دیدمشان، بهسمت حمام حرکت کردم.
هیچچیز بهتر از این نمیشد.
یک حمام داغ بعد از یک خواب عمیق.
ضربهای به در زدم که یاسین با “جانم”جوابم را داد.
– باز کن درو…
در حدی که سرش بیرون بیاید در را باز کرد.
– ساعت خواب! بیدار شدی بالاخره. آمادهشو تا من میام بیرون، بریم شام ضعف کردم.
اینبار که من شیطنتم گل کرده بود او از جهان فارغ بود. فقط عاشق این بود که در موقعیتهای نامناسب.
بیتوجه، بلوز آستین کوتاهم را از سرم بیرون کشیدم و در را هول دادم.
– برو کنار، میخوام بیام تو.
کاملاً راضی لبخند زد و در را کامل باز کرد.
– بهبه! بعد از یه خواب قلبچسب، دیده آدم فقط باید قشنگیی ببینه.
مابقی لباسهایم را قبل از اینکه آن را ببندد روی زمین انداختم و داخل شدم.
خودم هم میتمایل داشتم، خجالت کشیدن دیگر معنایی نداشت.
مگر از او نزدیکتر به من وجود داشت؟
– این هم به جبران شامگاهِ عید. حسابی به موقع و سر وقت.
کف دستم را کشید و سینهبهسینه مقابلش زیر دوش آب گرم از حرکت ایستادم.
دوش پر فشار روی سر و صورتم میریخت. دیدههایم از لذت بسته شد.
ناخودآگاه بدنم شل شد که اگر دست یاسین دورم حائل نبود، روی زمین میقرار گرفتم.
– وای خدا چقدر خوبه. حس میکنم خستگی این چندسال از تنم حرکت کرده.
و واقعاً هم عین حقیقت بود.
فکر کن نگران هیچی نباشی.
نه مشکلات بزرگ و کار و هزار فکر و خیال
نه حتی نگرانی برای پختن شام و فلان و مهمان و… .
– من بهت میبیان کردم جفتمون به کمی استراحت نیاز داریم تو قبول نمیکردی. اولین سالیه که من کل عید کار رو تعطیل کردم.
آدم گاهی نیاز داره دنبال هیچچیز نباشه.
حرفهایمان در مقابل هم به یک معنی میرسید.
– آب داغ حسابی مستت کردهها! میخوای وان رو پر کنم دراز بکشیم توش؟
🤍🤍🤍🤍
– وان؟!
با نگاه و ابرو به پشت سرم اشاره کرد.
– پشت سرت.
با دیدههای براق سرم را چرخاندم و نگاهم را به وان بزرگ دادم.
لعنتی حمام که نبود، دلنشین اندازهی یک اتاق بود.
– چرا من این رو نمتوجه شدم؟ پرش کن پرش کن.
یک لحظه با خطور چیزی در ذهنم مکث کردم.
– میگم… کثیف نباشه مریضی، چیزی بگیریم؟
همانطور که بهسمتش رفت اضافه کرد:
– نه بابا. پول یه شب اینجا ۲ برابر اجارهی ماهانه یه خونه تو محل خودمونه. بسیار رو نظافت تاکید دارن. حالا محض اطمینان میخوای با این همه وسیله بهداشتی یک کف دست بشوریمش خودمون؟
پیشنهاد خوبی بود. فکرش را عملی کردیم و دقایقی بعد، مشغول خالی کردم شامپو بدن در وان شدیم.
– فکر کنم زیاد ریختیم، داره میریزه ازش.
خودش اول داخلش قرار گرفت و بعد کمک کرد تا من در آغوشش بنشینم.
حرفم درست بود. تالوپ و تولوپ آب بود که با قرار گرفتنمان از وان خالی میشد.
پشت سرم را به سینهاش تکیه دادم و بدنم را رها کردم.
انگار ما تازه وقت کرده بودیم با هم حسابی خلوت کنیم.
این سفر شاید حکم یک ماهعسل را داشت.
تجربهی تنهایی، شلوغی زیادش هم خوب نبود.
– اگه یه روزگار برای خودمون خونه خریدیم، میشه توش وان باشه؟
آب ولرم را با دست روی سر شانههایم میریخت و کف دست میکشید.
– خودم تو فکرمه یه چیزی بگیرم که حداقل زیرزمینش استخر بخوره، اما وان هم اگه فضاش باشه میذاریم، چیزی نیست که.
بچه که بودیم، با پسرعمو پسرعمهها میافتادیم تو همون یهذره حوض، چه دورانی داشتیم.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن