رمان شامگاه فیروزگاره ای از الف_صاد یک رمان در ژانرهای رمان اجتماعی|رمان خانوادگی|رمان رئال|رمان عاشقانه می باشد که سال ۱۴۰۱ در اپلیکیشن رمان کلوب منتشر شده است.
مقداری از متن رمان:
از آنجا که وقتی شانس را قسمت میکردند، من معلوم نبود کدام گوری چه خاکی بر سرم میکردم؛ وقت سوار شدنم به ماشین طاها، سجاد مشاهده کرده بود و رگ غیرتش باد کرده و سپر به سپر ماشین رسید و جلوی در خانه، وقتی من پیاده شدم، بدون پرس و جو طاها را از ماشین بیرون کشید و حرفش را با مشت و لگد به آن بیچاره زد.
“بیا پایین مرتیکهی ناموس دزد.”
طاها گیج از حملهی بهیکبارهی سجاد، با ضرب کف دستش کشیده شد و تا به خودش بجنبد، مشتهای سنگین سجاد، روی صورت نشست، ولی خیلی زود خودش را پیدا کرد و همجاده مشت و لگد فریاد هم زد که:
“به تو چه! چکارهای؟ باباشی یا داداشش؟”
“اونقدر کارهایش هستم که نگهت دارم تا باباش بیاد و حسابتو برسه.”
یقهی سجاد جر خورد و خط قرمزی روی گردنش افتاد. وسط دعوا طاها پوزخند زد:
“چاییدی عمو! باباش در جریانه، اصلا دوسم داره، تو رو سننه!”
از ترس نفسم بند آمده بود. صدایشان قد بلند بود و توجه مردم جلب شد. نمیمتوجه شدم وسط دعوا این چرت و پرت چه بود که طاها بلغور میکرد.
ترسان و لرزان جرئت نزدیک شدن و میانجیگری را نداشتم. فقط کف دستم را روی زنگ گذاشتم و مامان را بیرون کشیدم. مامان هم از پس سجاد خشمگین و طاهای مشت خورده و خشمگین برنمیآمد. با جمع شدن همسایهها به داخل خونه گریختم. آبرو ریزی از این بیشتر نمیشد. با فریادهای سجاد تقریبا کل محل درک کردند که من سوار ماشین طاها بودم و طاها از رابطهی بینمان میاظهار کرد.
مولین سرش را از لای در توی حیاط کرد و تشر زد:
“همونجا نایست گوش بده. زنگ بزن ناصر و بابات. آبرو و حیثیتمون توی محل رفت.”
تند گوشیام را درآوردم و شمارهی بابا را گحرکت کردم. بهشدت زود جواب داد. سرخوش و سرخوش بود.
“جانم نرگسی بابا!”
با لکنت و تته و پته پرسیدم کجاست و چقدر با خانه فاصله دارد. معلوم بود آوای دعوا را از پس زمینهی گوشی گوش داده است. صوتیش دلواپس شد.
“چه خبره؟ این صوتها چیه؟ تو کجایی؟”
“خونهم بابا. اگه توی شهرین میشه زود بیاین خونه. سجاد داره با پسر حاجی دعوا میکنه.”
رمان شامگاه فیروزگاره ای
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن