کف دستم را شل کردم تا بچه را بردارد.
_ سرم داره میترکه.
_ ببخشید، با هول بیدار شدی. گفتم خوابت برده، وحشت کردم بچه یههو بیفته از بغلت.
از جایم بلند شدم، به مقصد آشپزخونه، مسکن لازم بودم.
_ فرهاد، برو بخواب، چیزی میخوایی برات بیارم.
_ سهند خوابید؟
_ حرکت کرد اتاقش، فروغ هم استراحت میکنه.
مسیرم را کج کردم تا اتاقخواب. باید قبلاز سفر استراحت میکردم.
شاید قبلاز خواب دوش میگرفتم. پرینازی هم نبود که حمام را آماده کند، لعنت به این زیستن!
میانه اتاق توقف کرده بودم خیره به وضع اسفناک روبهرویم.
کف دست لای موهایم چنگ شد که پریناز نوک پنجه وارد اتاق شد و در را بست.
قلبم میمیل داشت هوار بزنم اما میترسیدم پریماه بیدار شود. تهران بودم یقین داشتم دیوارها عایق صداست.
_ چه وضعیه این اتاق؟ مگه این خونه مستخدم نداره؟ پریناز؟
متعجب نگاهم میکرد.
_ فرهاد؟ مشکلش چیه؟
واقعاً متوجه وخامت اوضاع نبود؟
_ لباسای زیرت همهجا پخشه، لباسای پریماه ولو، اتاق نامرتب… من نباید این چیزا رو بگم بهت، حواست کجاست؟ چسبیدی به اون دکون شیرینیپزی، یادت رفته مدیر این خونه تو هستی؟ سادهترین چیزا یادت راهی شده. نمیتونی، بگو… چه میدونم، کمک بخواه. از فروغ بپرس. این وضع رو آخرشامگاه تحویل من نده.
با عصبانیت لباسهایش را جمع کرد.
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت755
_ من هر کاری کنم به دیدهت نمیاد، باید موشک هوا کنم که ببینی؟ من کارمو دوست دارم، همه قرار نیست مثل تو تاجر باشن که.
_ جواب منو با خزعبلات نده، گفتم خونه رو مدیریت کن، وظیفهت رو من یادآوری نکنم.
واراهی شده مرا نگاه میکرد.
_ فرهاد! چرا اینجوری میکنی؟
بهسمت حمام راه افتادم.
_ جوری نمیکنم، دارم چیزیکه اذیتم میکنه رو بهت میگم.
لباس را از تنم کندم و گوشهای پرت کردم. یکراست زیر دوش رفتم.
بعداز حمام، حوله را برایم آماده گذاشت. حتی اتاق وضع بهتری داشت، انگار کمی مرتب کرد.
یک لیوان و قرص مسکن روی پاتختی.
قرص را خوردم، خودش نمیدانم کجا بود؟
ماندم تا سر و کلهاش پیدا شد، مونیتور دوربین اتاق پریماه را روی پاتختی سمت خودش گذاشت و زیر پتو خزید.
چراغ پاتختی را خاموش کردم و کنارش دراز کشیدم. کف دستم پهلویش را لمس کرد اما تکانی نخورد.
_ نگو که قهر کردی، پریناز، با این سردرد فقط قهر تو رو کم دارم.
_ بگیر بخواب، شازده، سرت درد میکنه، داری به در و دیوار گیر میدی.
_ برگرد ببینمت.
در جایش چرخید.
_ هوم؟ الآن برگشتم، چشمت چیزی میبینه توی این تاریکی؟
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت756
_ اندازه کفایت میبینم. بخواب.
صبح زود بیدار شدم، به مقصد فرودگاه.
پرواز خستهکننده، هرچند که همصحبتی با پینار چندان هم بد نبود. موارد مربوط به قرارداد را چک میکرد. راجعبه هر چیزیکه میاظهار کردم تحقیق میکرد، ولعی داشت برای یادگحرکت کردن، باهوش و عاقل.
مثل دانشآموزی که قدر اظهار کردههایت را بداند، تجربهات را بشناسد و سراسر تحسین در نگاهش بچرخد.
حس غرور میکردم کنارش، حال غریبی بود. به خودم رسیدم و متوجه شدم که صورتش را برانداز میکنم. قشنگ و ساده؛ چشمانی روشن، موهایی همیشه پوشیده که اطمینان دارم بور بودند، رنگ ابروهایش احتمالاً. قد کشیدهی داشت، اندامی کشیده.
ملایم صحبت میکرد، با طمأنینه.
نسخه مقابلش را میشناختم، پرینازم!
از فرودگاه مستقیم تا هتل حرکت کردیم، جلسه برای قبلازظهر بود، برنامهای فشرده.
طرف ترک در لابی هتل منتظرمان بود. وکیل حقوقی شرکت از یک هفته پیش ازمیر بود و کسی که حکم راننده و محافظ را داشت و خودش را عمر معرفی کرد.
مفاد قرارداد را بررسی میکردم، مشکل من نوع پرداختهایشان بود، چیزیکه باید توافق میکردیم وگرنه قرارداد از نظر من کنسل میشد.
پینار کمی قلبشوره داشت از بههم خوردن قرارداد، باید نشانش میدادم که عقب بنشیند و معجزه فرهاد جهانبخش بودن را تماشا کند.
دختر باهوش، با آن ابرویی که هرازگاهی بالا میپرید، خوب یاد میگحرکت کرد، پدرسوخته!
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت756
_ اندازه کفایت میبینم. بخواب.
صبح زود بیدار شدم، به مقصد فرودگاه.
پرواز خستهکننده، هرچند که همصحبتی با پینار چندان هم بد نبود. موارد مربوط به قرارداد را چک میکرد. راجعبه هر چیزیکه میگفتم تحقیق میکرد، ولعی داشت برای یادگحرکت کردن، باهوش و عاقل.
مثل دانشآموزی که قدر اظهار کردههایت را بداند، تجربهات را بشناسد و سراسر تحسین در نگاهش بچرخد.
حس غرور میکردم کنارش، حال غریبی بود. به خودم وارد شدم و مشاهده کردم که صورتش را برانداز میکنم. قشنگ و ساده؛ دیدهانی روشن، موهایی همیشه پوشیده که اطمینان دارم بور بودند، رنگ ابروهایش احتمالاً. قد کشیدهی داشت، اندامی کشیده.
ساکت صحبت میکرد، با طمأنینه.
نسخه مقابلش را میشناختم، پرینازم!
از فرودگاه مستقیم تا هتل راهی شدیم، جلسه برای قبلازظهر بود، برنامهای فشرده.
طرف ترک در لابی هتل منتظرمان بود. وکیل حقوقی شرکت از یک هفته پیش ازمیر بود و کسی که حکم راننده و محافظ را داشت و خودش را عمر معرفی کرد.
مفاد قرارداد را بررسی میکردم، مشکل من نوع پرداختهایشان بود، چیزیکه باید توافق میکردیم وگرنه قرارداد از نظر من کنسل میشد.
پینار کمی قلبشوره داشت از بههم خوردن قرارداد، باید نشانش میدادم که عقب بنشیند و معجزه فرهاد جهانبخش بودن را تماشا کند.
دختر باهوش، با آن ابرویی که هرازگاهی بالا میپرید، خوب یاد میگرفت، پدرسوخته!
♦️
♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️♦️
♦️♦️♦️
♦️♦️
♦️
#شاه_خشت
#پارت757
حوالی عصر بود که نفس راحتی کشیدیم، من هم رسماً اعلام کردم که نیاز به استراحت دارم.
پینار برایم قرص مسکن آورد، میتوانستم به اتاقم بروم و خوابی ساکت.
سوئیت تک خوابه، نمای خوبی به شهر داشت، جایی در بالاترین طبقات. اتاقی پرنور که با کشیدن پردههای تیره و کلفتش، تاریک تاریک میشد.
عطر گلهای طبیعی و بوی تمیزی ملافهها مژده میداد از خوابی راحت.
نگاهی به ملحفه سفید تخت انداختم و دراز کشیدم. بالشتهای نرم… ذهنم بازیگوشی میکرد، تختی که چیزی کم داشت!
کف دستم گوشی را از کنار تخت چنگ زد.
بوقهای آزاد و بالاخره
_ سلام، سلطان صاحبقران، رسیدی بداخلاق؟ خوبی؟
_ سرم درد میکنه، باید اینجا باشی، سرم رو ماساژ بدی.
تماس را قطع کردم، دختر دیوانه… نبض سرم با صدای جیغش بدتر شد، زن بیعقل دوستداشتنی من
بیدار شدم و سردرد کمی رهایم کرده بود، میاطلاع داشتم یه قرار دیگر کاری هم داریم که پینار با مشاهده کردن حال من تمایل داشت کنسل کند.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن