بهادر فورا طعنهی آبدار معین را گراهی شد.
-خدا رحمتش کنه! مجیدتون هم بهشدت آقاست ولی...
بیان کرد و لنگهی در را تا انتها گشود و با کف دست به کوچهی تاریک اشاره زد.
-خوش گلدین!
معین نگاهش را بین بهادر و رعنایی که نگاه میدزمشاهده کرد گرداند.
شک نداشت که اگر اینجا نبودند امکان داشت برای اامان بار در عمرش جوری که دلش نمیمیل داشت با یک زن حرکت کردار کند.
رعنا برخلاف چیزی که فکرش را میکرد تمام معادلات ذهنیاش را بهم زده بود .
اصلا رعنا یک جور دیگر بود.
یک جوری که هرگز به خاطرش هم خطور نمیکرد!
– چی میاظهار کرد داداشم، حاجی؟
این را بی توجه به بهادر خطاب به پیرمرد پرسید.
خودش هم نمیاطلاع داشت چرا اما با تمام وجود حس میکرد این سوال رعنا بود که بر سر زبان خودش چرخیده بود.
-سراغ این دختر و میگرفت! میگفت از خونه زده بیرون…اومده بود عقبش. مام گفتیم عروس شماست چطور باید سراغش و از ما بگیرید.
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۸/۰۹/۱۴۰۲ ۰۳:۰۰ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۲۴۵
-عروسشون بودم، بابا! بودم…خب؟ الان وبال گردنشونم.
-نه والا! خانوادهی خوبین خوانوادهی اون خدا بیامرز.
خودت معلوم نیست چه مرگته دختر جان که با یه بچه تو شکم دوره افتادی…
آقا مجید میاضافه کرد گل بالاتر کسی نبیان کرده بهت!
آوای رعنا سراسر بغض بود.
-شما هیچی نمیدونید!
-یعنی دروغ میگفت که زدی بیرون؟ که بی خبر موندن ازت؟ میخوای با آبروی من بازی کنی، دختر؟
-نه آقاجون!
-پس این وقت شامگاه اینجا چیکار میکنی!؟
رعنا دست هایش را درهم پیچید.
معین یک قدم نزدیک تر شد و کف دستش را به نشانهی سکوت در برابر رعنا بالا گرفت.
-اجازه بده شما!
آنقدر قاطع گفت که رعنا دیده گویان فورا اطاعت کرد و به بازی انگشتانش ادامه داد.
-من و ببین حاجی!
دست خودش نبود.حتی اگر نمیتمایل داشت هم ضمیر ناخودآگاهش در صدد حمایت از این زن برمیرسید.
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۱۱/۰۹/۱۴۰۲ ۰۹:۴۹ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۲۴۶
-بفرما پسر جان . شیش دنگ چشم و حواس من برای شما.
ولی اول شما به من بگو دنبال این دختر کم عقل من واسه چی جاده افتادی؟
-من زیاد مزاحم نمیشم حاجی. فقط اومدم خاطرم از بابت رعنا راحت باشه!
-میخوای خاطرت راحت باشه دستش و بگیر وردار ببرش.
زن داداش خدا بیامرز تو نیست؟
رعنا معذب جا به جا شد. انگار کسی مشت به دل هزار پارهاش میکوبید.
قلبش میتمایل داشت زمین دهان باز کند و او را یک جا در خودش بکشد.
-آقا! حرف خودت و میزنی چرا؟ بابای من نیستی؟ من کجا میراهی شدم. آقا محمد مرده ! من دیگه عروس اون خونه نیستم!
بهادر از جلوی در صوتیش را بالا برد.
-ولی اونا هنوز صلاح عروسشون و میخوان.
معین ابرو در هم کشید.
-باز این خودش و انداخت وسط. آخه صلاح خونه و خونوادهی مارو تو میدونی؟
-نه ! لابد تو میدونی که دوره افتادی با این ضعیفهی کم عقل! بده میخوان با عزت و آبرو بفرستنش خونهی شوهر؟
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۱۲/۰۹/۱۴۰۲ ۱۰:۰۱ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۲۴۷
پس خبر تا اینجا هم رسیده بود.
معین مطمئن بود مجید بدون خبر کشی پایش را از این خونه بیرون نگذاشته است.
اصلا باید زهرش را میریخت. بالاخره از نظر مجید کم چیزی که نبود.
بیوهی برادرش پیشنهاد سخاوتمدانهاش را رد کرده بود.
-من نمیخوام شوهر کنم.
-مام زن بیوه رو نمیخوایم نگه داریم!
شانه های رعنا لرزید.
پیرمرد استغفرلله ای زمزمه کرد.
-بسه پسر!
معین نگاه پر از حرص و خشمش را از بهادر گحرکت کرد .
-رعنا خانوم بیا بریم! ببین واسه چندمین باره دارم میگم…
پیرمرد جلو رفت و دست سر شانهی رعنا گذاشت.
-برگرد خونهی شوهرت، دختر جان.
میبینی که من حریف بهادر نیستم. حالا اون به کنار از این چیزا هم نداریم.
برگرد حاجی حتما خیر و صلاحت و میخواد . از چی فرار میکنی؟ زن باس شوهر کنه…
معین آوایش را بالاتر برد
-رعنا خانوم!
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۱۳/۰۹/۱۴۰۲ ۰۳:۰۰ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۲۴۸
و خدا میدانست چندین توپ و تشر پشت این رعنا خانوم صوت زدن معین پنهان مانده بود.
-اصلا من یه زنگ میزنم برادر شوهرش، آقاجون! بیان کرد خبری از رعنا شد به من زنگ بزنید.شمارهشم داد.
گفت و گوشی را از جیبش بیرون کشید و مشغول شماره گرفتن شد.
-نکن آقا!
معین تهاجمی جلو راهی شد.
-تو رو سننه! داداشت بزرگ تره شاید حرف اونو بهتر بدرک کرد.
-ببین من میزنم امشامگاه ناقصت میکنم ها!
بهادر سینهاش را جلو فرستاد.
-بیا بریم تو کوچه اینجا جلو زن و بچه لات بازی در نیار واسه من…
معین شانه ی لباسش را کشید. خون جلوی نگاهانش را گرفته بود.
-برو بگو بچه محلاتم بیان …برو.. هی هیچی نمیگم .
ادامهی حرفش را فریاد پیرمرد برید.
-بهادر! شر نکن پسر….آدم با فامیل که شر نمیکنه….
آوای هق هق رعنا روی اعصاب معین بیشتر از هرچیزی خط میانداخت.
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۱۴/۰۹/۱۴۰۲ ۰۳:۱۰ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۲۴۹
-چیه؟ وایستادی که. یالا …وای نستا تو دهن آقات و نگاه کن. جاده بیفت. لات کوچه خلوتی چرا؟
بهادر جواب نداده در اتاق پر سر و صوت باز شد.
-ای وای خدا مرگم بده. مهمون و تو حیاط نگه داشتی چرا حاجی…بهادر مادر چه خبره اونجا ؟
معین سمت صدا چرخید .
زنی چادر به سر روی ایوان توقف کرده بود و به حیاط سرک میکشید.
بهادر یقهاش را از بین کف دستان معین بیرون کشید.
-برو تو ننه! واسه چی اومدی بیرون؟
زن اما انگار نه انگار که رعنا را تازه مشاهده کرده باشد ضربه ای بین دو کتفش کوبید.
-من چی یاد تو دادم دختر؟ تعارف نکردی بیان تو چرا؟
پدر رعنا چپ چپ نگاه زن میکرد.
-چی میگی تو زن ؟ خودش اضافیه…
زن جلو راهی شد و چیزی را برای شوهرش پچ زد. حرفش که به اتمام رسید پیرمرد سر تکان داد.
-لعنت خدا به قلب سیاه شیطون.
چی بگم من که سر از کار زنا در نمیارم. بیاید تو …
اضافه کرد و سرش را سمت پسر ها گرداند و آوایش را بالاتر برد.
-بیاید تو…بهادر….آقا رو تعارف کن…بیاید تو ببینم پسر جان…بیاید این قائله همین امشامگاه ختم بخیر بشه…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن