با گوش دادن صوتی سیا بدتر حرصی شد.
-کف دستم بهتون برسه پارهاید به ولای علی…حرف آدم تو گوشتون نمیره، نه ؟
-داداش من شرمندهتم…ممد مسته...تو به قلب نگیر…
-مسته که مسته…بی ناموس و انگار شوخی دارم باهاش….
-بد مسته به قرآن دروغ که نمیگم….
الله وکیلی پیش پای تو به این دختر طفل معصوم میاضافه کرد مامان….
سرش را تکان داد که ممد آن طرف ریسه حرکت کرد.
-مامان شیر میخوامممم…
حتی سیامک هم خندهاش گحرکت کرده بود.
-بیا …خوب شد؟
یه ساعت داشتیم تو گوشش میخوندیم مولینی تورو از شیر گحرکت کرده…
بی صاحاب ول نمیکنه که…یقه کرده من شیر میخوام…
معین بی اختیار ریز خندید.
-دهنتون سرویس…یعنی آدم نمیشید شما.
-ما آدم بشیم تو تنها میمونی داداش!
سرش را به چپ و راست تکان داد.
-سیا اون گوشی و از رو اسپیکر بردار یه چیزی بهت میگما. من این لامصبم خرابه مجبورم تو چی میگی؟
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۲۸/۰۵/۱۴۰۲ ۱۰:۰۹ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۶۸
سیامک خنده کنان جواب داد:
-مال منم صوتش کمه نمیدونی تو؟ کسی نیست اینجا. این دیوونه رو ولش کن.
-نمیذاره دو کلام من زر زرم و بکنم آخه!
سیامک سرفه ای کرد. معین بیش از چیزی که فکر میکرد عصبی به نظر میرسید.
-چی میاظهار کردی بهش؟ به من بگو…
معین جدیتر شد و کمر راست کرد.
خودش دوستانش را بهتر از هرکسی میشناخت. شل میگحرکت کرد یا با خنده میاضافه کرد کارش تمام بود.
-خونه رو میخوام سیا.
نمیدونم چقدر…یکی دو روزگار کمه کم…
سیامک از آن طرف سکوت کرده بود.
-الو؟ سیا؟
باز هم صوتی خش خش بود.
-داف یکی دو روزه؟
تمایل داشت نعره بکشد که سیامک غر زد.
-بده من ببینم دیوانه…برو شیرت و بخور…
بعد بی آن که منتظر کلامی از معین بماند سریع و تند توی گوشی ادامه داد..
-ردیفه داداش…خونه به چه کارمون میاد اصلا…مال خودته…
بالاخره نفس راحتی کشید و حرصش از ممد تا حد زیادی فروکش کرد.
-دمت گرم…!
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۲۹/۰۵/۱۴۰۲ ۰۳:۰۵ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۶۹
اظهار کرد و سمت ماشین برگشت.
-پس خیالم راحت باشه؟ مست اینا که نیستی تو؟
-نه بابا…به من میاد مست باشم؟
-پس سفارش نکنم دیگه….
-نه بابا سفارش چی…خیا….
باقی حرفها نامفهوم بود. چندین بار الو الو گفت و چون خبری نشد با خیالی آسوده در را باز کرد و تنش را روی صنقلبی انداخت.
رعنا خودش را جمع و جور کرده بود ولی هنوز نوک بینیاش قرمز بود. معین بی صدا لب جنباند.
-خوبی؟
یک کلمه دیگر میاضافه کرد دخترک دوباره سرخ میشد.
تنها به پایین کشیدن سرش اکتفا کرد که صوتیی دوباره در گوشی پیچید.
معین لعنتی فرستاد .
فراموش کرده بود تماس را قطع کند.
-معین این زنیکه نمیده….
آوای ممد بود ولی آنقدر جدی گقت که لحنش کوچکترین شامگاهاهتی به مستی چند لحظه پیشش نداشت.
-چی نمیده؟
خدا لعنتش کند که کشیده تر از قبل نعره کشید.
-ممه نمیده…..
معین با تمام توان آیکون قطع تماس را لمس کرد و همانطور که زیر لب فحشهایش را ردیف میکرد ماشین را به حرکت درآورد.
رعنا مجدداً چادر را تا روی صورتش پایین آورده بود.
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۳۰/۰۵/۱۴۰۲ ۱۰:۰۸ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۰
***
-خب رسیدیم بپر پایین…
رعنا سرش را جلو کشید و ساختمان معماما مرکز شهر را از نظر گذراند.
-اینجا کجاست؟
-شمس العماره قبل از بازسازی!
گیج به معین چشم دوخت.
-ها؟
لبهای معین کش رسید.
سوال چی میپرسی آخه؟ تو مگه نمیخواستی بری؟ چادر چاقچور نکرده بودی مگه؟
-چرا!
-خب پس چی؟ اینجام جاست دیگه.
بفرما با خودت خلوت کن.
بزرگترین حسنش هم اینه که ریخت مجید و اینجا صد سال دیگه هم نمیبینی…
-اینجا…ام…یعنی چیزه…اینج…اینجا خونهی شماست؟…
معین سگرمه هایش در هم راهی شد.
سوال و جواب شدن تنها چیزی بود که هیچ وقت با آن کنار نیامده بود .
– اونجا حیات کردی تنهت خورده به تن شکیباها؟ بیست سوالیه؟
پرسید و با حرص پایین رفت.
رعنا لبش را گاز گرفت. نمیاطلاع داشت چه مرگش بود که پشت سر هم همه چیز را به گند میکشید.
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۳۱/۰۵/۱۴۰۲ ۰۶:۰۸ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۱
-ای وای !
معین مقابل ماشین از حرکت ایستاد و با کف دست اشاره کرد .
-زیر لفظی میخوای ؟ بیا پایین ببینم!
رعنا بیمقاومت پایین حرکت کرد. این معین شامگاهیه انبار باروت بود.
معین همچنان زیر لب غر میزد:
-قشنگ مصبت و شکر. یه وقت واسه ما کم نذاری ها…یه جور بچین که هرکی به ما میرسه بشینه جای ننهمون…
رعنا چادر را سفت چسبید.
-ببخشید…
-برو بابا …
تر میزنه از یه ور از اونور ببخشید، ببخشید….
بیان کرد و به سمت ورودی ساختمان راه افتاد.
رعنا سر جا خشکش زده بود .
پایش برای حرکت کردن پیش نمیحرکت کرد. در اصل جرئت نزدیک شدن به معین را نداشت.
معین همانطور که دنبال کلید ورودی آپارتمان میگشت تیز به عقب چرخید.
-والا حضرت افتخار نمیدن؟
راه بیا دیگه…میخوای انقدر اونجا میخ شی که کل همسایه ها رو خبر کنی؟
همین تو پروندهی این خونه زن حامله کمه فقط…بدو ببینم…
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۱/۰۶/۱۴۰۲ ۱۰:۰۳ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۲
اامان بارش بود در چنین موقعیتهایی قرار میگراهی شد . کلام معین ناخواسته همهی جانش را پر از استرس کرد.
-چشم …چشم…
بی اختیار چادرش را جلو کشید و خودش را به معین رساند.
مضطرب بود و بدون آن که خودش بخواهد نفس نفس میزد.
معین کلید را در قفل چرخاند و در را به جلو هل داد.
-خب حالا! پس نیفتی ! چیه هی هِن و هِن…
بی سر و صوت برو بالا …طبقه چهارم …
آه از نهادش دروارد شد.
-چهارم؟
-چهلم که نگفتم. میخوای اینم من کولت کنم ببرم؟ هوم؟
معین همچنان سریع بود و هیچ حواسش به وضعیت رعنا نمیراهی شد.
-چشم داداش…
هرچقدر مظلوم بود به وقتش هم خوب بلد بود این مردک بیاعصاب را بچزاند.
اینجا هم دیگر جایی نبود که معین آوایش را بالا ببرد.
پس نفس عمیقی کشید و کناری از حرکت ایستاد. بعد دستش را سمت جاده پله گرفت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن