-بیا برو…بیا برو تا یه کاری کف دست خودم و خودت ندادم.
رعنا چادرش را زیر بغل زد تا زیر کف دست و پا نپیچد.
آنجا بود که دیده معین به برجستگی شکمش افتاد و انگار که تازه وضعیت رعنا یادش رسیده باشد شانههایش آویزان شد.
زن بیچاره آبستن بود.
-ام…میگم رعنا…
زن به پلهی سوم رسیده بود که برگشت و درجا چرخید.
معین تلاش کرد ملایم تر از قبل به نظر برسد.
ولی هرچه کرد بدتر تمام صورتش کج و معوج شد با این حال چیزی شامگاهیه لبخند با همان اخمها تحویل داد.
-حالا لازم نکرده شتابزده سریع هم پلهها رو بری با اون شیکمت!
دخترک سر خم کرد.
-چشم داداش.
معین به طرف در چرخید.
-ای بر کله ی پدر هرچی آدم زبون نفهمه…
-با منی؟
برگشت و انگشت اشاره روی بینیاش چسباند.
-هیس! نه من گه بخورم با تو باشم.
برو خدا خیرت بده.
راه بیفت.
-بازم چشم داداش.
عمدی که نمیبیان کرد. اگر عمدی میگفت میتوقف کرد و میدید به محض برگشتنش به سمت جاده پله ها و قدم از قدم برداشتنش معین چطور از شدت حرص با کف کف دست محکم توی سر خودش کوبیده بود.
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۵/۰۶/۱۴۰۲ ۱۰:۱۳ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۴
***
-بیا تو ….
به محض باز شدن در ورودی بوی تندی از سیگار به مشامش رسید و بی اختیار چین به صورتش انداخت.
معین بدون آن که کفش هایش را در بیاورد داخل راهی شده بود و از همان جا آوا زد.
-رعنا؟ کجا موندی پس؟
پر سوال و معذب جواب داد.
-اینجام…فقط…
معین در آستانهی در ایستاد.
-فقط چی؟
-با کفش بیام؟
پق خندهی معین استرسش را بیشتر کرد.
-کفش ما الان بهداشتیترین وسیلهی اینجاست. بیا تو بابا…در ذهنش گذراندی اومدی خونهی بهداشت؟ آره با کفش بیا …تمیزتره تازه اینجوری ..
دیده کوتاهی اظهار کرد و این بار در حالی پشت سر معین پا به داخل خونه گذاشت که هنوز بابت پله ها مختصری نفس نفس میزد و همچنان بابت این که شاید برای اامان بار در زیستناش با کفشهای کوچه خیابان پا به حریم منزلای میگذاشت معذب بود.
-خب خیلی خوش اومدی و این صحبتا..البته که من از این تعارف تیکه پاره کردنا نه بلدم نه خوشم میاد.
خلاصه که اینم کلبه درویشی ما…ظاهر و باطن …
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۶/۰۶/۱۴۰۲ ۰۳:۰۰ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۵
این را اظهار کرد و کناری از حرکت ایستاد و کف دستش را به سمت فضای داخلی منزل گراهی شد و سعی کرد میزبان بی نقصی به نظر برسد.
-راحت باش. به بهم ریختگیش هم نگاه نکن.
در عوض دنجه هیچ سر و آوایی هم نیست.
رعنا سر بلند کرد که تا آنجا که بلد است تعارف تکه پاره کند ولی با آنچه که پشت سر معین میمشاهده کرد چشمانش گرد شد و کلماتش از دهان بیرون آمده و نیامده جایی بین زمین و هوا معلق شدند.
معین اخم کرد.
-چیه؟ جن متوجه شدی؟ یکم بهم ریخته ست دیگه! بهم ریختگی ندیدی تا حالا…
-نه …نه …ام…
-چی پس؟ سوزنت چرا گیر کرد باز؟
جویا شد و به پشت سر چرخید و هممدت مسیر نگاه رعنا را تعقیب کرد.
دخترک بیچاره حق داشت رنگ به رنگ شود وقتی به ستون وسط خونه یک سینه بند زنانه به شکل افتضاحی بسته شده بود!!!
-این چه کوفتیه؟
با حرص چرخید و جلو راهی شد.
-مسخره بازیتون تمومی نداره به حضرت عباس. اه اه…بابا من شاید ننه مو آوردم یه سر اینجا اصلا…یه مشت گاو جمع شدن دور کلهی من …
هرچه نزدیک تر میشد نخی که از پارچه آویزان مانده بود بیشتر پیدا میشد و کمی پایین تر روی کاغذی که به انتهای نخ بسته شده بود با ماژیک و خط درشت نوشته بود.
-برای سیم سیم عزیزم!
رعنا راهی شد خونه مجردی و این صوبتا😂
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۷/۰۶/۱۴۰۲ ۰۹:۵۷ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۶
-کله ی پدر آبرو بر همتون بیاد.
گفت و سینه بند مسخره را با یک حرکت از روی ستون کند و درجا پشت تلویزیون انداخت .
حرفش نمی آمد. توضیحی نداشت.
اصلا چه توضیحی برای سینه بند زنانه ای که به ستون خونه بسته شده بود میتوانست داشته باشد؟
رعنا اگر حدسی هم داشت تا الان زده بود و البته که برای او اهمیتی نداشت.
-خب من برم خونه یه سر و گوشی آب بدم.
بعدش باس برم دم حجره امروزگار بار میرسه.
رعنا تمام تلاشش را میکرد تا خندهی حاصل از مشاهده کردن سینه بند زنانه روی ستون وسط منزل در چهرهاش اثری نداشته باشد.
-ب…بهشون میگید؟
-مگه خر کله مو گاز گراهی شده زن حسابی؟
برم بگم چی؟ عروس و زدم زیر بغلم بردم که دهن من و تورو باهم سرویس کنن؟
-پس چی؟
-تو به این چیزا فکر نکن…
یکم استراحت کن فکرت جمع و جور شه تا هر وقت هم میل داشتی میتونی اینجا بمونی اما این جادهش نیست.
-پس راهش چیه؟
-هرچی که حاجی حق محمد و بده به تو و بچهت. الان مخ جفتمون داغ کرده. یکم امون بدی شل میکنیم میشینیم فکر میکنیم بهش . مسیر اونم پیدا میشه یعنی…
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۸/۰۶/۱۴۰۲ ۰۶:۰۰ ب.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۷
نگاه امیدوار و منتظر رعنا به صورتش عزمش را جزم میکرد تا آخر این مسیر را برود.
-یعنی چی؟
معین دیدهکی زد و گوشهی لبش را بالا کشید.
-یعنی میگیرم برات!
رعنا تبسم زد.
-هیچ وقت بهش فکر هم نکردم…
-خب از بس خری! ام چیز…از بس بی فکری …
این برادر شوهر کله شق سرخ زبان را دلبسته شد.
برادر شوهری که شبیه مجید ابدا محبت خرج کسی نمیکرد اما حواس جمعیاش را جوری نشان میداد که به عمق جانش میچسبید.
-اصلا ولش کن ….در دهن من بسته بمونه بهتره. من میرم توام یه گوشه ای رو پیدا کن که آشغال ماشغال دور و برش نباشه استراحت کن تا ببینیم چی پیش میاد.
این پا و آن پا کرد. خیالش از بابت ساکنان این منزل راحت نبود.
-ام..اینجا…یعنی..یعنی چیز…اینجا کسی نمیاد بی هوا…؟
معین سرش را به نشان منفی بالا انداخت.
-نه . خاطرت جمع باشه .
راحت باش..سپردم بهشون سایه ی کسی هم از این دور و برا رد نمیشه.
***
هفت پارت تا افزایش قیمت باقی مونده❤️
••°• شــــــإھرَگــــــ •°••, [۰۹/۰۶/۱۴۰۲ ۱۰:۰۶ ق.ظ]
✨ شــــــإھرَگــــــ ✨
#پارت_۱۷۸
اظهار کرد و رعنا که نفس آسودهاش را بیرون فرستاد سمت در خروجی پا سریع کرد و ادامه داد:
-سعی میکنم ناهار بهت برسونم اما..
رعنا هول وسط حرفش پرید.
-نه…نه…نمیخواد…
معین اخم کرده نگاهش کرد.
-اجازه میدی من دو خط زر زر کنم یا نه؟
دخترک سرخ شد .
-ببخشید.
-آفرین ! اینجا ببخشیدت به درد میخوره.
داشتم میاظهار کردم سعی میکنم غذا بیارم برات.
اما اگه نشد تو یخچال یه چیزایی پیدا میشه.
با اونا سر کن شامگاه یکم خرت و پرت میگیرم میارم.
-چیزی لازم داشتم میرم میگیرم. پول…پول دارم..
-خوش بحالت که پول داری. باریکلا .
اما لازم نکرده با اون شکمت هلک هلک راه بیفتی رو پله ها واسه ما داستان درست کنی از فردا دیگه نمیشه ملت و جمع کرد.
لطفا بشین خونه. حرف گوش کن! میمیری؟
ازین که آنقدر زبان نفهم به نظر رسیده بود که حالا معین اینطور شرایط را دانه دانه برایش توضیح میداد از خودش متنفر بود.
انگشتانش را در هم پیچید که معین متوجه تغییر حالتش شد.
-دختر بدی باشی آدرس و میدم مجید ها! دختر خوبی باش…
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن