سر تا پایم یخ میزند
خشک میشوم
باورم نمیشود
درست پیش نگاه خانواده اش به آنجا راهی شد بود
چطور ممکن بود؟
چطور میتوانست تا این حد بی پروا راهی شدار کند؟
مضطرب آب دهانم را قورت میدهم و این پدر هاکان است که خطاب به کمال خان می گوید
– بچه ها رو تحت فشار نذارید حاج بابا ، اجازه بدین خودشون تصمیم بگیرن …
آوا از کسی درنمی آمد
همه خاموشی کرده بودند
انگار که هیچکس توقع این را نداشت پدر هاکان حرفی به دفاع از پسر عزیزش بزند…
کمال خان در عین خونسردی جواب میدهد
– تصمیم خودشون هم همینه …
رو میکند سمتم و میپرسد
– تو با این سفر مشکلی داری عروس؟
با تن صدایی لرز گراهی شده لب میزنم
– نه آقاجون
#پارت_صدوسی
جرات مخالفت نداشتم
اصلا میشد مگر در چشم آن مرد زل زد و حرفی خلاف میلش به زبان آورد؟
میترسیدم از او.
بخدا که دیدهانش ترسناک بود
کمال خان با رضایت نگاهش را از من میگیرد و در همان لحظات است که صدای باز شدن در اتاق را میشنوم.
از گوشه دیده نگاهش میکنم .
جلو می آید ..
دیگر اثری از آن حرص و عصبانیت در چهره اش متوجه شده نمیشد
انگار که ساکت شده بود .
فنجون چای را از روی میز برمیدارد و حین قرار گرفتن در کنارم کمال خان را خطاب قرار میدهد
– گفتین پرواز ما کیه آقاجون؟
– فردا شامگاه
سری تکان میدهد
– پس وقتی واسه بستن چمدون نداریم …
#پارت_صدوسیویک
* * *
از راهی شدن حاج اسدالله و خانوادش تنها یک دقیقه میگذشت
آوای بسته شدن در که برخاست سارا از اتاق بیرون وارد شد
با پیدا شدن سر و کله اش سر چرخاندم ..
نگاهش کردم و او هم سر تا پایم را برانداز کرد
سر تکان داد و من من هم جوابش را با سر دادم …
– هاکان کو؟
جوابی ندادم .
خواستم رو بگیرم سمت آشپزخانه روم که صدایش وارد شد
– اینجام عزیزم …
از جادهرو گذشت
به پذیرایی که برگشت سارا سمتش راهی شد
– چقدر پیله بودن ..
هاکان اخمی بر چهره نشاند و سارا هم مضطرب لب گزید
– منظورم اینه که بابابزرگت…
هاکان مجال صحبت به او نداد
لبخندی زد و دست دور شانه اش انداخت
بوسیدن شقیقهاش را هم دریغ نکرد
– هول کردی چرا؟
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن