حالت نگاهش تغییر کرده بود
جدی بود و تهمتوجه شد آمیز
طوری که کمی هراسیده بودم …
البته که حق هم داشتم
این طرز نگاه ترس هم داشت .
چشم از چهره رنگ وا داده ام برمیدارد و سمت کمد می رود..
تیشرتی به تن میکشد
کف دستش که سمت شلوارش می رود نگاه می دزدم و به سرعت پشت به او می چرخم .
چند دقیقه که که میگذرد سمتم می آید .
– خیلی باهاشون گرم نگیر …
مامان اگه چیزی در رابطه با دیشب ازت جویا شد بگو مشکلی نداری همه چیز خوب بوده ..
زیر نگاه خیره اش سر تکان میدهم
کف دست میگذارد پشت شانه هایم و به جلو هدایتم میکند
در اتاق را باز میکند و بیرون می آیم
هم قدم با هم در حالی که کف دست او پشت کمرم جلو گحرکت کرده است به سمت پذیرایی می رویم
چشمم که به جماعتشان می افتاد
از طرز نگاهشان
رنگ به رنگ میشوم
خجالت میکشم و ولی هاکان خونسرد احوال پرسی میکند .
او روی مبل می نشیند …جا برایم باز میکند و پیش نگاه همه با لحنی عاری از خجالت خطاب به من می گوید
– بشین عزیزم …
طلا خانم زحمت پذیرایی رو میکشه!
#پارت_صدوبیستوهفت
در کنارش روی مبل می نشینم
خجالت زده بودم
ما غلطی نکرده بودیم اما
حضور یک ایل آدم
آن هم از خانواده او معذبم کرده بود
رسیده بودند که چه شود؟
چه لزومی داشت صبح اول وقتِ شب بعد از عروسی ، حاج کمال به اینجا بیاید؟
حداقل مدت دیگری میرسید!
برای شام مثلا …
سر صبح وارد شده بودند که چه شود؟
میمیل داشتند از حجله عروس و دولید مطمئن شوند؟
– برنامه ماه عسلتون چیه؟
کمال خان میپرسد
من مات میمانم
گیج میشوم و هاکان ولی توضیح میدهد
– فعلا درموردش حرفی نزدیم …
– پابوس آقا رفتن حرف نمیخواد پسرجان ، وحید براتون بلیط گراهی شده …فردا شامگاه پرواز دارید…
#پارت_صدوبیستوهشت
انقباض فک هاکان را…
مشت شدن کف دستش را حس میکنم ..
زیر نگاهی نگاهش میکنم و اوست که در جواب می گوید
– برنامه ما واسه فردا جور نیست حاجی ، سر وقتش میریم
حاج کمال بود که بی آنکه ذره ای از موضعش پایین بیاید
با لحنی که زور تهمشاهده کرد در آن می چربید می گوید
– جورش کن پسرم …
وقتش الانه …
رو خیر و صلاح بزرگترت که قرار نیست نه بیاری؟
طرز نگاه هاکان می ترساندم
قطعا اگر در این لحظه کارد میزدی خونش در نمی امد
تماما سرخ شده بود.
حاج کمال هم کف دست از آن نگاهش برنمیداشت.
هر چند که شاد بودم حال او را گحرکت کرده است اما خب مسئله این بود که در این ماه عسلی که حرفش را زده بودند من هم باید حضور پیدا میکردم.
طلا خانم که با سینی چایی به پذیرایی می اید جو سنگین ایجاد شده در فضا از بین می رود.
گپ و گفتگو باز هم از سر گرفته میشود و این هاکان است که برمی خیزد و بی انکه حتی عذرخواهی کند به سمت آن اتاق می رود
اتاقی که سارا در آنجا بود.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن