رمان سفر به دیار عشق پارت ۱۴

ه و به سرعت به طرف من میاد تا از کنارم رد بشه …جلوی جادهش رو سد میکنم

-کجا خانم؟… من هنوز حرفم تموم نشده

بنفشه: سروش خان من دیرم شده

-نترس زیاد وقتت رو نمیگیرم

بنفشه: اما….

با تحکم میگم: فقط ده دقیقه

به ناچار سری تکون میده

-بگو اینجا چیکار میکنی؟

بنفشه: باور کنید اومده بودم به سر بزنم

-اونوقت از حرفای خونواده و مادرت نمیترسیدی؟…. اونجور که گوش دادم خیلی حرفا بار ترنم کردی و کردن

بنفشه: توی اون روزگارا همه ترنم رو مقصر میدونستن و من هم مثل……….

با بی حوصلگی میگم: پس الان اینجا چیکار میکنی؟ مگه بیگناهی ترنم ثابت شده

بنفشه:نـ ـ ه… اما…

یهو انگار یاد چیزی افتاده باشه اعتماد به نفس از دست رفته شو به کف دست میاره و با خشم میگه: اصلا چه قلبیلی داره من برای شما چیزی رو توضیح بدم… خود شما بعد از چهار سال اینجا چیکار میکنید؟

بعد از چند لحظه مکث با تمسخر نگام میکنه و میگه: تا اونجایی که یادمه شما هم نامزد کرده بودین

لعنتی… داره من رو یاد حماقتم میندازه

دستم مشت میشه

چیزی تو ذهنم جرقه میزنه

«میدونستی آلاگل رو از قبل میشناختم؟»

بنفشه همونجور ادامه میده: مگه بیگناهی ترنم ثابت شده که شما الان اینجا هستین؟

«وقتی توی مهمونی مشاهده کردمش شناختمش»

در کمال ناباوری برای اامان بار به بنفشه شک میکنم… یعنی ممکنه؟….

بنفشه: پس میبینید حتما نباید بیگناهی ترنم ثابت بشه… درسته در مورد گذشته ی ترنم خیلی متاسفم اما حتی اگه ترنم گناهکارترین هم بود من نباید اونطور ازش جدا میشدم… بالاخره من دوستش بودم باید جاده درست و غلط رو بهش نشون میدادم

به ماندانا شک کرده بودم ولی به بنفشه نه… چراکه بنفشه صمیمی ترین دوست ترنم بود… اصلا اونا دوست نبودن مثله دو تا خواهر بودن… ترنم به بنفشه بیشتر از ترانه اعتماد داشت….

بنفشه همونجور دلیل و منطق برام میاره اما من به چهار سال پیش فکر میکنم

کسی که قبل از نامزدی من و ترنم با ترنم دوست بود… کسی که میتونست از علاقه ی ترنم نسبت به سیاوش باخبر باشه….

هیچی از حرفای بنفشه نمیفهمم

فقط و فقط اون ایمیلا، اون اس ام اسا، اون مدرکا جلوی نگاهام ظاهر میشن… کی میتونست بیشتر از بنفشه به ترنم نزدیک باشه؟

————

خسته از حرفای بی سر و ته بنفشه سعی میکنم تمرکز کنم… فقط جیغ جیغاشو میشنوم اما همه ی حواسم به گذشته هاست… دوست دارم یه لحظه وقت واسته و من همه ی این چیزایی که تو این چند روزگار به دست آوردم رو کنار هم بذارم

یاد چند دقیقه قبل میفتم که بنفشه قبل از اینکه من و اشکان رو ببینه داشت حرفایی رو تحویل ترنم میداد

«ترنم شرمندتم»

اخمام تو هم میره

«ترنم به خدا نمیتمایل داشتم اینجوری بشه»

چرا شرمنده ی ترنمه؟… مگه چه غلطی کرده که نمیمیل داشت آخر و عاقبت ترنم این بشه؟

«من راضی به مرگت نبودم ترنم…. به خدا راضی به مرگت نبودم»

حرفای بنفشه سر قبر ترنم… ترسش نسبت به من… استدلالهاش و یادآوری نامزدی من… همه و همه به من نشون میدن که اون یه چیزایی رو میدونه… شاید هم بیشتر از یه چیزایی میدونه

اصلا قلبم نمیخواد به حرف عقلم گوش بدم که اگه اون چیزی باشه که من فکر میکنم یعنی همه چیز زیر سر این دختره ی نکبت بود… فقط یه سوال باقی میمونه آلاگل چه جوری سر از حیات من در آورد؟… آیا اون هم یه نقشه بود؟… یه نقشه برای عذاب دادن ترنم؟… ولی چرا؟

«عذاب وجدان داره داغونم میکنه»

چرا بنفشه باید عذاب وجدان داشته باشه؟… اون هم بعد از ۴ سال… تنها قلبیلی که میتونم براش پیدا کنم اینه که یه غلطی کرده

کف دستام مشت میکنم… بسیار دارم جلوی خودمو میگیرم تا یه مشت نکوبم تو دهن این دختره… با عصبانیت نفسامو بیرون میدم

اشکان کف دستاشو رو شونم میذاره… نگاهی بهش میندازم با تعجب بهم نگاه میکنه…. نمیدونم قیافه ام چطوری شده که حتی حرف تو دهن بنفشه هم میمونه

بنفشه: پس همون…………

نگام رو از اشکان میگیرم… دستش رو کنار میزنم و یه قدم به بنفشه نزدیک میشم… ترس رو تو چشماش میبینم

از بین دندونای کلید شده میگم: چرا شرمنده ی ترنمی؟

با دهن باز بهم زل میزنه

با کف دستای مشت شده و با حرص میگم: چه غلطی کردی که الان شرمنده ی ترنمی؟

بنفشه: چـ ـ ـی؟

-ببین خانم خانما بهتره طفره نری… خودم با گوشای خودم حرفات رو متوجه شدم… اضافه کردی شرمندشی… اضافه کردی عذاب وجدان داری؟… اضافه کردی نمیمیل داشتی اینجوری بشه

رنگش میپره

بنفشه: چی داری واسه خود……….

با صدای تقریبا کشیدهی میگم: خودت رو به نفهمی نزن… بگو چه غلطی کردی که الان ترنم تو سینه ی قبرستون خوابیده

چند نفری که دور و اطراف ما هستن نگاهی بهمون میندازن

اشکان: سروش آروم باش

بی توجه به حرف اشکان میگم: ببین بنفشه هم من هم خودت خوب میدونیم که ترنم فقط و فقط با تو صمیمی بود.

💔سفر به دیار محبت💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۰۰:۵۳]
[Forwarded from Deleted Account]
.. تنها کسی که به همه ی وسایلای شخصی ترنم دسترسی داشت تو ……..

وسط حرفم میپره… صداش میلرزه… معلومه داره سعی میکنه که این لرزش رو از بین ببره اما زیاد هم موفق نیست….با همه ی زحمتی که برای پنهون کردن ترسش میکشه باز هم چشماش لوش میدن

بنفشه: دست نگه دار آقا… این چرت و پرتا چی واسه ی خودتون سر و هم میکنید؟

کف دست و پاشو گم کرده… از تک تک جمله هاش معلومه هراسیده… یه جا من رو شما خطاب میکنه و یه جا من رو یه نفر حساب میکنه

بنفشه: هر چی هیچی نمیگم بدتر میکنید… اصلا از اول هم موندنم اشتباه بود

پوزخندی رو لبم میشینه

احمق ترین آدم هم با یه نگاه میتونه همه چیز رو بفهمه… فقط موندم چرا تا الان هیچی نفهمیدم… چرا تمام این سالها هیچی ندرک کردم… حتما باید ترنم میرفت تا به فکر بیفتم… لعنت به من… لعنت

با تموم شدن حرفش با سرعت از کنارم رد میشه

با این حرکتش مطمئنم میکنه که بی خبر از گذشته ها نیست

نگاهی به اشکان میندازم… خودش رو به من میرسونه

اشکان: سروش چرا اینکار و کردی؟…. شاید اون طور که فکر میکنی نباشه… حداقل میذاشتی از گذشته ها بگه

با لحن مطمئنی میگم:اشکان خودشه… شک نکن… گناهکار اصلی بنفشه هست

اشکان: ولی….

-این روزگارا از بس فکرم مشغول بود یه چیز مهم رو فراموش کرده بودم

اشکان: چی رو؟

-حرف ترنم رو… ترنم بهم اضافه کرده بود آلاگل دوست بنفشه بود

اشکان: چـــی؟

-من هم وقتی اون لحظه این حرف رو متوجه شدم بدجور شوکه شدم

اشکان: میخوای بگی آلاگل ه………..

-نمیدونم اشکان… نمیدونم… فقط دعا کن که این طور نباشه… فقط یه چیز رو نمیفهمم بنفشه چه پدرکشتگی با ترنم داشت که این کار رو باهاش کرد؟

اشکان: میخوای چیکار کنی؟… بنفشه که داره میره

نیشخندی میزنم

-منو دست کم گرفتی… تو برو ماشین رو روشن کن… من هنوز با این خانم کارا دارم

اشکان: سروش میخوای چیکار کنی؟

-میفهمی… فقط برو ماشین رو روشن کن و منتظر باش

اشکان: سروش شر به پا ن….

با چنان اخمی نگاش میکنم که حرف تو دهنش میمونه

با حرص نگاش رو از من میگیره

اشکان: از کف دست تو

تنه ی محکمی بهم میزنه و از کنارم رد میشه

نفس لرزونی میکشم… نگاهی به سنگ قبر ترنم میندازم

قلبم عجیب میگیره

زیر لب زمزمه میکنم: میبینی خانمی… من که باورم نمیشه… مطمئنم اگه زنده بودی و به چنین چیزی که من الان رسیدم میرسیدی هزار بار آرزوی مرگ میکردی… هر کی ندونه من که میدونم چقدر بنفشه رو دلبسته شدی

نگام رو از سنگ قبر میگیرمو به مسیری نگاه میکنم که بنفشه از اون عبور کرده… تقریبا از من دور شده ولی هنوز هم میبینمش… بنفشه چه ارتباطی میتونست با منصور داشته باشه؟… چرا بنفشه باید به منصور کمک کنه؟… واقعا چرا؟… اصلا همه ی اینا به کنار… آلاگل رو کجای قلبم بذارم؟… یعنی بنفشه، آلاگل رو وارد زندگی من کرد؟ اما آخه چرا؟… واقعا چرا؟

هنوز هم تو دیدمه…

چه احمقه که فکر میکنه از چنگم خلاصی داره… اگه این اطراف کسی نبود همین جا همه چیز رو از زیر زبونش بیرون میکشیدم ولی الان نمیخوام بیگدار به آب بزنم… با کوچیکترین حرکتم میتونست داد و بیداد جاده بندازه و بعد هم بزنه به چاک…

نگاه آخر رو به سنگ قبر میندازمو میگم: دارم میرم ترنم… دارم میرم که این دفعه تکلیف همه چیز رو روشن کنم….

با تموم شدن حرفم کف دستام رو تو جیبم میذارم و همه ی خشمم رو پشت چهره ی به ظاهر خونسردم مخفی میکنم… با قدمهای کشیده به سمت مسیری حرکت میکنم که دقایقی پیش بنفشه اون مسیر رو برای فرارش انتخاب کرده…

—————

بالاخره به فاصله ی چند قدمیش میرسم… اونقدر تو خودشه که متوجه ی حضوره من نمیشه… انگار خیالش از بابت من راحت شده چون با سرعت قدمهاش رو کم کرده اما حواسش به اطراف نیست… بعد از چند دقیقه به اونجایی که میخوام میرسیم… یه جای خلوته خلوته… پرنده پر نمیزنه… لبخندی رو لبم میشینه… سرعت قدمامو تندتر میکنمو به بازوش چنگ میزنم

با تعجب به عقب برمیگرده و با دیدن من اخماش تو هم میره

بنفشه: آقا به ظاهر محترم چرا کف دست از سر من برنمیداری؟… ولم کن… بگم غلط کردم اومدم راضی میشی

-تنها چیزی که من رو ارضا میکنه دونستن حقیقته… انتخاب با خودته یامثله بچه ی آدم بهم میگی یا به زور مجبورت میکنم که بگی

با ترس نگام میکنه و سعی میکنه بازوش رو از چنگم بیرون بیاره

-زور بیخود نزن… تا من نخوام جنابعالی هیچ جا نمیری

بنفشه: بازوم رو ول کن لعنتی… یه کاری نکن جیغ و داد جاده بندازم

-واسه ی کی؟…. واسه ی مرده ها

نگاهی به اطراف میندازه و ترسش بیشتر میشه… شروع به تقلا میکنه

-ببین خانم خانما خودت هم خوب میدونی تا من نخوام هیچ جا نمیتونی بری

بنفشه: چی از جونم میخوای؟

-من از جون جنابعالی هیچی نمیخو

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۰۰:۵۳]
[Forwarded from Deleted Account]
ام فقط میخوام بدونم چرا سر قبر ترنم حرف از پشیمونی و عذاب وجدان زدی؟

بعد از کمی من من میگه: برای اینکه نباید تو اون روزگارا تنهاش میذاشتم

پوزخندی رو لبام میاد

-نه بابا… راست میگی؟

بنفشه: ای بابا… وقتی باور نمیکنی چرا میپرسی؟

-یعنی فکر کردی اینقدر احمقم که بخوام دلایله مسخره و بچه گونه ات رو باور کنم

بعد با لحن خشن تری ادامه میدم: من رو احمق فرض نکن… من این قلبایل مسخره رو باور نمیکنم

بنفشه: اینش دیگه به من مربوط نیست

-مثله اینکه زبون خوش حالیت نیست… باشه… خودت تمایل داشتی

بازوش رو میکشمو به سمت جایی که ماشین اشکان پارک شده حرکت میکنم

بنفشه: داری چه غلطی میکنی؟

-میفهمی… وقتی چند روزگار رفتی پشت میله های زندان آب خوردی اون موقع میفهمی

سر جاش وایمیسته و سعی میکنه من رو متوقف کنه

به طرفش برمیگردم

-چیه؟… هراسیدی؟

هر چند ترس تو دیدهاش بیداد میکنه ولی جسورانه جوابمو میده: من هیچ کاری نکردم که بخوام بترسم

-جدی؟… باشه… پس نباید ترسی هم پلیس داشته باشی

دوباره با خودم اون رو به طرف ماشین اشکان میکشم

بنفشه: چی میگی واسه خودت؟

…

بالاخره ماشین اشکان رو میبینم

بنفشه: لعنتی بازوم رو ول کن

اون همونور تقلا میکنه و من بی تفاوت به حرکاتش سریع خودم رو به ماشین میرسونم… در رو باز میکنمو بنفشه رو به داخل ماشین پرت میکنم… خودم هم به‌سرعت کنارش میشینمو به اشکان میگم: قفل مرکزی رو بزن

——-

اشکان بهت زده نگام میکنه

با داد میگم: اشکان

به ناچار سری تکون میده و قفل مرکزی رو میزنه

مجدداً به بازوش چنگ میزنم

-حقیقت رو میگی یا مجبورت کنم

بنفشه: ولم کن لعنتی

-اشکان با سرگرد تماس بگیر

اشکان: چی؟

-میگم با سرگرد تماس بگیر و گوشی رو به من بده… فکر کنم بدش نیاد یکی از افراد منصور تحویلش بدم

اشکان بهت زده به بنفشه خیره میشه

رنگی به چهره ی بنفشه نمونده… عجیب ترسیده… اشکان یه نگاه به من و یه نگاه به بنفشه میندازه

بنفشه: چـ ـرا حـ ـرف بیخـ ود مـ ـیزنی؟

بی توجه به حرف بنفشه رو به اشکان میکنمو میگم: اشکان متوجه شدی چی گفتم؟

اشکان به ناچار سری تکون میده و گوشیش رو از داخل جیبش برمیداره

بنفشه: شماها دارین چیکار میکنید؟

-اگه کاری نکردی پس نباید ترسی داشته باشی

اشکان شروع به شماره گیری میکنه

اشک تو دیدهای بنفشه جمع میشه با بغض میگه: من کاری نکردم من رو توی دردسر ننداز

-اگه کاری نکردی پس دردسری برات نخواهد داشت

اشکان دکمه ی تماس رو میزنه و گوشی رو به سمت من میگیره

بنفشه: تو رو خدا این کار رو با من نکن

اولین بوق میخوره

-پس حقیقت رو بگو

دومین بوق

بنفشه: من کار ی نکردم

سومین بوق

-بذار روشنت کنم… ترنم نمرده… میفهمی ترنم رو کشتن و تو هم توی مرگ ترنم همکف دستی

چهارمین بوق… چرا برنمیداره؟؟…

با هق هق میگه: من کاری نکردم لعنتی بفهم…

-چرا خانم شما بسیار کارا کردین… شما چهار سال پیش با کسایی همکاری کردین که الان قاتلای ترنم محسوب میشن

رنگ صورتش مثل گچ میشه…. دیگه هیچ شکی ندارم که خودشه… میدونم که سرگرد خودش همه ی کارا رو میکنه

نمیدونم چندتا دیگه بوق میخوره فقط با متوجه شدن صدای سرگرد به خودم میاد

سرگرد: به… سلام اشکان جان

میخوام حرف بزنم که بنفشه به گوشی چنگ میزنه و تند تماس رو قطع میکنه

با گریه میگه: به خدا من نمیتمایل داشتم این جوری بشه

——-

-از اول بگو…

….

وقتی خاموشیش رو میبینم گوشی رو به شدت از کف دستش بیرون میکشمو میگم: مثله اینکه حرفی واسه اظهار کردن نداری

بنفشه: باور ک……….

با داد میگم: نمیخوام چیزی رو باور کنم تنها چیزی که میخوام بدونم اینه که چه غلطی کردی

نگاش رو از من میگیره و به بیرون خیره میشه

-منتظرم

….

-اگه نمیخوای چیزی بگی پس بیخودی وقتم رو تلف نکن

میخوام مجدداً شماره ی سرگرد رو بگیرم که با صوتیی لرزون میگه:به‌شدت مغرور بود… بسیار زیاد… در عین مهربونی بی نهایت غرور داشت… اوایل خیلی دوستش داشتم… کلی خاطرات خوب باهاش داشتم اما با همه ی اون خاطرات خوب کلی خاطرات سیاه هم بهم هدیه کرد… هیچوقت نفهمید که چقدر باعثه آزارمه… مدام این و اون رو مسخره میکرد و اصلا براش مهم نبود شخصیت بقیه زیر سوال میبره… حتی منی که دوستش بودم… منی که ادعا میکرد مثل خواهرش هستم مدام مورد تمسخر قرار میداد

با تعجب میگم: در مورد کی صحبت میکنی

صوتی پوزخندش رو میشنوم… با تعجب به اشکان نگاه میکنم اون هم متعجب به من خیره میشه

بنفشه: از ترنم…. از همون اوله اول همین طور بود… در عینی که ازش خوشم میومد ازش متنفر بودم … از همون اول هم به اجبار باهاش دوست شدم… درسته شخصیتش رو دوست داشتم ولی شخصیت من وقتی که کنار شخصیت اون قرار میگحرکت کرد بسیار کوچیک و

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۰۰:۵۳]
[Forwarded from Deleted Account]
ناچیز به نظر میرسید… همیشگی مادرم بهم زور میاضافه کرد… از همون بچگی… درسم ضعیف بود و مادرم مدام از ترنم میتمایل داشت باهام درس کار کنه از همون دوران کودکی همکلاسیه هم بودیم… از همون بچگی کارش خرابکاری بود… فقط و فقط خرابکاری میکرد اما باز هم همه ازش تعریف و تمجمتوجه شد میکردن… من هم عاشق شدم بهترین باشم… آرزوم بود… تو هر چیزی که قدم برمیداشتم ترنم هم همپای من میشد اما کم کم از من جلو میزد… میخواستم اول باشم… ولی همیشه ترنم کنارم بود و با کنار ترنم بودن رسیدن به آرزوهام محال به نظر میرسید…. هر کار میکردم باز هم اون اول بود… توی همه چیز… توی همه جا… همیشه مادرم بهم سرکوفت میزد… اوایل فقط ازش خوشم نمیومد ولی کم کم ازش متنفر شدم… ازبس بهم گفتن ببین ترنم چیکار کرد… ببین باز هم نتونستی هیچ غلطی کنی… هیچکس خرابکاریهاش رو نمیدید… من درس میخوندم و اون نخونده از من بالاتر بود… من به زحمت تو رشته ی مورد علاقم جون میدادم تا به یه جایی برسم اما اون از روی لج و لجبازی با خونوادش رشته ای رو انتخاب کرد که من انتخاب کرده بودم و بیخیال به عاشقی و زندگیش میرسید… تو کلاس جز بهترینا بود… میدونستم ارشد قبول نمیشم ولی شک نداشتم که باز ترنم ارشد که هیچی بالاتر از ارشد رو هم میتونه بره

لحظه ای مکث میکنه… بهت زده بهش خیره شدم

باور این حرفا برام سخته

یعنی همه ی این ماجراها از یه حسادت شروع شد… یه حسادت دخترونه… ترنمی که همواره بنفشه رو خواهر خودش میدونس……….

با آوای بنفشه به خودم میام

بنفشه: هر وقت دست رو هر چی میذاشتم ترنم زودتر از من اون رو به کف دست میگرفت… مادرم همواره با به به و چه چه تعریف کارای ترنم رو میکرد و میاضافه کرد یاد بگیر… ببین چیکار کرد… ببین به کجا رسید و من خسته تر از همواره میمیل داشتم بگم من هم به‌شدت سعی کردم… من هم به‌شدت تلاش کردم اما نشد… توی دانشگاه به‌شدت درس میخوندم برعکس ترنم و ماندانا که مدام به فکر شیطنت بودن خیلی خیلی فعال بودم یکی از استادا کارم رو پسندیده بود… دوست نداشتم برای بابام کار کنم… همینجور تو خونه از مولینم سرکوفت میخوردم میتمایل داشتم به همه ثابت کنم بدون کمک خونوادم هم موفقم…. همه ی آرزوی من استقلال بود… خیلی وقت بود که این آرزو رو توی خواب و بیداریم میمتوجه شدم مخصوصا که ترنم سالها قبلش تنها رویای من رو ازم گراهی شده بود… آره ترنم همه ی آرزوهام رو از من گراهی شد… اون ندونسته من رو به سمت سیاهی سوق میداد و خودش رو به عرش میرسوند

مات و مبهوت بهش نگاه میکنم اما اون هنوز هم نگاهش به بیرونه… این همه کینه از ترنمی که به جز مهربونی چیزی نصیب این دختر نکرده بعیده… برای اولین بار میگم چه خوب که ترنم نیست تا این حرفا رو بشنوه مطمئنم قلب کوچیکش تحمل این حرفای ظالمانه رو نداشت

بنفشه: استاد بیان کرده بود برای یه ماه به صورت آزمایشی توی شرکتش کار کنم اگه مشکلی پیش نیومد استخدام بشم اون روزگار تو آسمونا سیر میکردم ولی ترنم باز هم همه چیز رو خراب کرد… مثله همواره که تو حیاتم گند میزد باز هم باعث تباهیه من شد… با یه شوخیه مسخره تمام آینده ی کاریم رو زیر سوال برد… تمام کارایی که استاد بهم داده بود بخاطر شوخیه خانم خیس آب شدن و وقتی به استاد مشکلم رو اظهار کردم بهم بیان کرد قبل از اینکه به استعداد طرف نگاه کنم به مسامات پذیری طرف مقابلم نگاه میکنم… آره… اینجوری شد که باز هم کسی که خودش رو دوست و خواهر من میدونست مثله همیشه همه ی برنامه هام رو بهم ریخت… هیچکس نگفت ترنم این کار رو کرد… همه به من سرکوفت زدن… همه به من طعنه زدن… ترنم خیلی متاسف بود ولی تاسفش به درد من نمیخورد… دوست نداشتم باهاش باشم اون بارها و بارها زیستنم رو زیر و رو کرده بود…

اصلا نمیتونم بفهمم چی میگه… اصلا درک نمیکنم… این حرفا و این استقلبالها برای ترنمی که همیشه با یه جهان مهربونی از بنفشه حرف میزد برام قابل قبول نیست… این قلبایل مسخره برای تباهی زیستنه محبت من نمیتونه کافی باشه

دستام رو مشت میکنمو میخوام چیزی بگم که با حرف بعدی بنفشه دهنم باز میمونه

بنفشه: ولی با همه ی اینا هیچوقت به اندازه ی اون شامگاهی که عشقم رو ازم گحرکت کرد ازش متنفر نشدم

-محبتت؟

به سرعت به طرفم برمیگرده و با خشم میگه: آره عاشقیم… کسی که همه ی زندگیم توی اون خلاصه میشد

…

خدایا اینجا چه خبره؟

بنفشه: سالها قبل محبتم رو از من گراهی شده بود…. وقتی وساطتت کرد… وقتی کمک کرد… وقتی بهم اضافه کرد از جونم مایه میذارم تا بهم برسن… وقتی برای اامان بار بهش گفتم نکن… وقتی اضافه کرد چرا؟… وقتی اظهار کردم به تو ربطی نداره… اما اون گوش نکرد… اون بهم اضافه کرد اشتباه نکن بنفشه بیشتر از هر کسی بهم ربط داره… من میدونم هر دو نفر همدیگه رو میخوان… من گفتم نکن ترنم… من میگم نکن… بهم اضافه کرد یه دلیل بگو… اما من نتونستم هیچی بگم… مثله همواره

💔سفر به دیار دلدادگی💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۰۰:۵۳]
[Forwarded from Deleted Account]
نتونستم بگم اونی که تو داری ازش حرف میزنی سالهاست که محبت منه… آخه به تو چه که میخوای دو نفر رو بهم برسونی

– تو چی داری میگی؟

با لبخندی تلخ میگه: واقعیت رو… مگه نمیتمایل داشتی بشنوی… آره عاشقی تو یه روزگاری محبت من رو از من گراهی شد… من همون روزگار مردم… من همون روزگار هزار بار شکستم… وقتی با مسروری اومد تو خونه و اظهار کرد متوجه شدی گفتم میتونم… همون لحظه تا مرز سکته فاصله ای نداشتم… اضافه کردم چی رو؟… گفت تونستم بهم برسونمشون… بیان کردم که قلبشون واسه هم میتپه… اون روز عاشقیم رو از من گراهی شد و سالها بعد موقعیت کاریم رو… ازش متنفر بودم با همه ی وجودم ازش متنفر بودم ولی هیچوقت راضی به مرگش نبودم قسم میخورم

با فریاد میگم: تو هیچ میفهمی چی داری میگی؟… تو چه غلطی کردی احمق

به مانتوش چنگ میزنم و اون رو به طرف خودم میکشم

از بین دندونای کلید شده به زور میگم: تو با زندگی ترنم چیکار کردی؟

لبهاش از شدت ترس میلرزن

با داد ادامه میدم: هان… چیکار کردی لعنتی؟

———-

فصل بیست و ششم

بنفشه: به خدا نمیدونستم اینجوری میشه… فکر میکردم یه تلافیه ساده هست اما بعدش فهمیدم حرف سر این چیزا نیست و من وارد بازیه بدی شدم…. اونقدر تهدیدم کردن که مجبور شدم باهاشون جاده بیام

مانتوش رو ول میکنم و به شدت به عقب هلش میدم… با شیشه ی ماشین برخورد میکنه و از شدت درد اخماش تو هم میره

اشکان مات و مبهوت به ما نگاه میکنه

با کلافگی سرم رو بین کف دستام میگیرم و میگم: تو چه غلطی کردی احمق… ترنم از کجا باید میدونست که تو تا این حد ازش متنفری… ترنم که بد تو رو نمیخواست… اون که تو رو حتی از ترانه هم بیشتر عاشق شد

زیر لب چیزی زمزمه میکنه که نمیفهمم

-تو با ترنم چیکار کردی بنفشه؟… با همه ی ما چیکار کردی؟

….

وقتی سکوتش رو میبینم باز از کوره در میرم و با داد میگم: باز که لالمونی گراهی شدی

باز اشکاش جاری میشن با هق هق میگه: اولـ ــ ش ف………

-گریه نکن درست و حسابی حرف بزن بفهمم چی میگی

ولی اون همون طور اشک میریزه

با داد میگم: مگه نمیگم گریه نکن

اشکان: سروش یه خورده آروم باش

کف دستام عجیب میلرزن…. دستامو مشت میکنم تا لرزش اونا معلوم نباشه

با تهمشاهده کرد میگم: ببین دختره ی احمق اگه همین الان مثل بچه ی آدم بهم اضافه کردی چه — خوردی که هیچی وگرنه یه جور دیگه باهات برخورد میکنم

انگار تهمشاهده کردم اثر میکنه چراکه سعی میکنه جلوی اشکاش رو بگیره

با آوایی که به شدت میلرزه میگه: تو همون روزگارایی که به شدت دنبال کار بودم با یه نفر آشنا شدم که تو یه شرکت سرشناس مشغول کار بود… وقتی در مورد مشکلم بهش بیان کردم بهم اضافه کرد که میتونه کمکم کنه… باورم نمیشد… ولی اون واقعا بهم کمک کرد… برعکس ترنم که همواره کارام رو خراب میکرد توسط همون دختر تونستم توی شرکتی سرشناس استخدام بشم… در مورد کارم به ترنم و بقیه توضیح چندانی ندادم… دوست نداشتم دوباره اتفاقی بیفته و کارم رو از دست بدم…. کم کم با اون دختر صمیمی شدم و از ترنم براش گفتم… سنگ صبور خوبی بود… پای حرفام میقرار گرفت و قلبداریم میداد…. خیلی مشتاق شده بود که ترنم رو ببینه… توی مهمونی ای که ترتیب داده بود ترنم رو هم با خودم بردم… برادرش از من خوشش اومده بود ولی ترنم طبق معمول همونجا هم آبروریزی جاده انداخت… بعد از چند هفته از اون مهمونی اون دختر بهم بیان کرد نظرت چیه یه کوچولو حال ترنم خانوم رو بگیریم… من اون لحظه چیزی از حرفاش ندرک کردم وقتی تعجبم رو مشاهده کرد ریز خندید و اظهار کرد فقط یه کم میخوام بترسونمش… تو اون روزا بسیار باهاش صمیمی شده بودم درسته در مورد عشق از کف دست راهی شده ام چیزی بهش نگفته بودم ولی در مورد تمام موقعیتهایی که ترنم از من گراهی شده بود حرف زده بودم اون همه چیز رو میدونست… وقتی تعللم رو دید بهم اظهار کرد برای یه بار هم که شده ترسو بودن رو کنار بذار… ما که کاری باهاش نداریم فقط یه خورده میترسونیمش و من هم بخاطر تلافیه تموم اون سالها ندونسته هم خودم هم بقیه رو توی یه دردسر بزرگ انداختم

با خشم میگم: چی ازت میخواست؟

بنفشه: پسورد و ایمیل ترنم رو میتمایل داشت… میدونستم تاریخ تولد تو رو روی پسوردش گذاشته… بهم بیان کرده بود

-توی احمق هم دادی

بنفشه: فکر نمیکردم اون کار رو کنه… باور کن نمیدونستم موضوع از چه قراره

همونجور که رگ گردنم متورم شده به بازوش چنگ میزنم با حرص میگم: با باور من ترنم زنده میشه… با باور من چی درست میشه

اشک تو دیدهاش جمع میشه

بنفشه: تهدیدم میکردن… مجبور بودم باهاشون همکاری کنم

بازوش رو فشار میدم

-عکسایی که بین کتابا پیدا شد… عکسایی که تو لپ تاپ بود… اون اس ام اسا… اون فیلم… تمام اتفاقایی که تو حیات ترنم افتاد کار توی به اطلاح دوست بود

با تعجب میگه: کدوم فیلم؟

لحظه به لحظه فشارم رو بیشتر میکنم

بی توجه به حرفش ادامه میدم: برای رهایی از مخم

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۰۰:۵۳]
[Forwarded from Deleted Account]
خصه ای که خودت باعثش بودی ترنم رو قربونی کردی

از زور درد دیدهاش رو میبنده و به زحمت زمزمه میکنه: به خدا چاره ای نداشتم… اونا همه چیز رو درباره ی من میدونستن… اصلا فکرش رو هم نمیکردم که اون دختر برای انتقام مسعود با من دوست شده باشه

-اسم اون دختر چی بود؟

باز هم ترس تو نگاهاش میشینه و با لکنت میگه: نمیتونم اسمش رو بگم… اونا تهمتوجه شدم کردن… اگه لوشون بدم خونواد………

با داد میگم: حرفای تکراری تحویل من نده

تازه یاد آلاگل میفتم… اخمامو تو هم میره

-صبر کن ببینم… تو رفاقت به اسم آلاگل داشتی… درسته؟

با شنیدن اسم آلاگل چشماش گسرخوش میشه… به زور میخواد در رو باز کنه و بازوش رو از کف دست من خلاص کنه که موفق نمیشه

بنفشه: من کسی رو به این اسم نمیشناسم… تو که هر چی میخواستی گفتم بذار برم

میدونم دیدهام از شدت عصبانیت سرخ شده اما هنوز برای برآشفته شدن زوده

نیشخندی تحویلش میدم و میگم: کجا خانمی… هنوز واسه رفتن زوده

بنفشه: تو رو خدا ولم کن… من نمیمیل داشتم این جوری بشه؟

-ناضافه کردی آلاگل رو میشناسی یا نه؟

بنفشه: بیان کردم که نمیشناسم

-و بنده هم اونقدر خر تشریف دارم که باور کنم

با هق هق میگه: من نمیشناسمش بذار برم

-بگو چرا آلاگل رو وارد زندگیه من کردی؟

با شنیدن حرف من بهت زده میگه: چی؟

کم کم داره حوصلم رو سر میبره

به اون یکی بازوش هم چنگ میزنم… به شدت هلش میدم و میگم: سعی نکن من رو احمق فرض کنی

ملتمسانه میگه: باور کن نمیفهمم چی داری میگی؟

-هر چقدر ترنم حماقت کردو باورت کرد کافیه… من تا نفهمم موضوع از چه قراره کف دست از سرت برنمیدارم

اشکان نگاهی به بنفشه میندازه و میگه: مطمئن باشین پلیس رد همه شون رو زده این مخفیکاریها چیزی رو درست نمیکنه… شما هم الان جز دار و دسته ی همون قاتلها محسوب میشین پس بهتره همه چیز رو بگید

بنفشه با ترس میگه:شماها چی دارین میگین؟

دوباره شروع به تقلا میکنه و با داد میگه: لعنتی ولم کن… من چیزی از این ماجمسیرای اخیر نمیدونم…. همون روزگارا هم فقط چند تا کار واسه اونا انجام دادم… اون هم نه از روی خواسته ی دلی… مجبور بودم… بدرک کرد مجبور بودم

-دیگه کاری بود که جنابعالی انجام ندادی باشی… هر چی گند بود زدی الان میگی فقط چند تا کار انجام دادم… زحمت کشیدی

بنفشه: اونا تهمتوجه شدم میکردن… چاره ای نداشتم… چرا نمیفهمی؟

با داد میگم: خریت خودت باعث شده بود باید پای اشتباهت میموندی چرا بقیه رو درگیر کردی

بنفشه: من یه غلطی کردم چهار ساله دارم تاوانش رو پس میدم

-ولی بقیه هم تاوان غلطای اضافه ی تو رو پس دادن… هنوز هم دارن پس میدن… ترنم الان زیر یه کپه خاکه… ترانه هم سینه ی قبرستون خوابیده… من و سیاوش هم که دیگه حالمون اضافه کردن نداره… گناه ما چی بود؟

کشیدهتر از قبل میگم: هان… گناه ما چی بود؟…

هیچی نمیگه

-اشکان راه بیفت

اشکان: کجا؟

-بهتره خود سرگرد وارد عمل بشه… هر چقدر تعلل کردم بسه

بنفشه: تو رو خدا این کار رو نکن… خونواده ی من داغون میشن

-مگه وقتی تو داشتی با آبروی ترنم بازی میکردی به فکر خونوادش بودی

با صدای قد بلندتر میگم: اشکان با توام… جاده بیفت

اشکان سری تکون میده و ماشین رو به حرکت در میاره

بازوهاش رو ول میکنمو به مچش چنگ میزنم…نمیدونم چرا اما میترسم… میترسم فرار کنه و همه چیز مجدداً خراب بشه… با همه ی این درای بسته باز هم میترسم

بنفشه مدام التماس میکنه… با گریه و زاری از من میخواد ولش کنم ولی همه ی فکر و ذکر من آلاگله

-بنفشه برای آخرین بار ازت میپرسم بگو چرا آلاگل رو وارد زندگیه من کردی؟… مگه نمیگی پشیمون بودی پس چرا دوست تو باید نامزد من بشه

بنفشه بهت زده بهم خیره میشه

با حرص فکشو تو کف دستم میگیرمو با شدت فشار میدم

از شدت درد جیغش به هوا میره

اشکان با ترس به عقب برمیگرده و میخواد چیزی بگه که با داد میگم: تو حواست به رانندگیت باشه

با ترس نگاش رو از من میگیره و به جلو نگاه میکنه… ولی میدونم از آینه حواسش به من و بنفشه هست

-ببین خانم خانما اگه اندیشیدی سالم و سلامت تحویل پلیست میدم کور خوندی… یا مثل بچه ی آدم بهم همه چیز رو میگی یا یه بلایی سرت میارم و بعد مسیریه زندانت میکنم… مطمئن باش اگه امروزگار هم بخوای خفه خون بگیری کاری باهات میکنم که هیچکس رغبت نکنه از نزدیکیت رد بشه

از شدت درد و ترس اشکاش همین طور از گوشه ی چشمش سرازیر میشن

به زحمت میگه: اونا زندم نمیذارن

با پوزخند نگاش میکنم

-اگه چیزی نگی من هم زندت نمیذارم

بنفشه: تو رو خدا این کار رو باهام نکن… من نمیتمایل داشتم اینجوری بشه… خونوادم داغون میشن

-مگه تو کم به ماها آسیب رسوندی

بنفشه: من نم….

چنان با خشم سرش داد میزنم که نگاهش رو میبنده

-اینقدر این جمله ی مسخره رو برام تکرار

💔سفر به دیار عاشقی💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۰۰:۵۳]
[Forwarded from Deleted Account]
نکن… حالا که دیگه گند زدی به زیستن من و ترنم تمایل داشتن یا نتمایل داشتنت چه فرقی برای من داره.. چه تمایل داشته چه ناخواسته همه چیز رو داغون کردی… میفهمی احمق؟…. به خاطر یه حسادت بچه گانه… به خاطر کسی که اصلا معلوم نیست که تو رو میتمایل داشت یا نه… به خاطر کاری که اصلا معلوم نبود استخدامت میکنند یا نه… بخاطر حرفای مادری که اصلا ربطی به ترنم نداشت گند زدی به زندگی من… ترنم… سیاوش… ترانه… خونواده هامون و من تمام این سالها مثل احمقا هیچی حالیم نبود… منه احمق فکر میکردم حتی موضوع تمایل داشتگاری مسعود هم از جانب ترنم بوده… فکر میکردم همه چی زیر سر ترنمه… یه بار هم به حرفاش گوش ندادم… یه بار هم التماساش رو نگوش دادم

——-

کف دستاشو بالا میاره و سعی میکنه کف دستم رو کنار بزنه اما من فشارم رو هر لحظه بیشتر میکنم

-بگو چرا آلاگل رو وارد زندگی من کردی؟

بنفشه: لعنتی من اصلا نمیدونستم نامزد تو آلاگ……

یهو حرف تو دهنش میمونه

فکشو ول میکنمو با خشم به موهاش چنگ میزنم… از بس تقلا کرده شالش روی شونه هاش افتاده

از شدت درد صورتش جمع میشه

پوزخندی میزنم و با خونسردیه ظاهری میگم: داره جالب میشه… مثله اینکه کم کم داری همه چیز رو به یاد میاری… خوب داشته میبیان کردی نمیدونستی آلاگل نامزد منه… خب خب بگو ببینم آلاگل رو از کجا میشناسی

به شدت سرش رو تکون میده با گریه میگه: نه… نه… من چنین کسی رو نمیشناسم

از این همه انکارش در تعجبم… چرا باید این همه وجود آلاگل رو کتمان میکنه… آلاگل که خطری براش نداره

« نمیتونم اسمش رو بگم… اونا تهدیدم کردن… »

نکنه… نکنه…

با دهن باز یه نگاه به بنفشه و یه نگاه به اشکان میندازم

یعنی آلاگل جز نقشه ی بنفشه نبود…. یعنی کسی که بازیچه شد آلاگل نبود

-نه… بهم بگو که دارم اشتباه فکر میکنم

بنفشه با ترس بهم نگاه میکنه

یعنی تمام این نقشه ها زیر سر آلاگل بود… یعنی آلاگل بنفشه رو بازی داد تا بتونه به هدفش برسه

بنفشه رو ول میکنم و بهت زده به رو به رو خیره میشم

کلی صوتهای جورواجور توی ذهنم میپیچن

«وقتی توی مهمونی متوجه شدمش شناختمش»

تو نگاهای بنفشه زل میزنم

«شاید من رو نشناخت… فقط یه بار دیدمش… شاید فراموشم کرد»

نبضم به شدت میزنه

«توی مهمونی ای که ترتیب داده بود ترنم رو هم با خودم بردم»

به سختی نفس میکشم

-اون دختر آلاگل بود… درسته؟

با فریاد میگم: آره؟… اون دختری که فریبت داد آلاگل بود؟

اشکاش همونجور میریزه

….

هیچی نمیگه

اشکان به شدت رو ترمز میزنه و با سرعت به عقب برمیگرده

اشکان: چــــی؟

همونجور که نفس نفس میزنم میگم: اون دختری که وارد زندگیه بنفشه شد تا به ترنم آسیب برسونه کسی نیست به جز آلاگل… نامزد منه احمق

-اشکان وسط خیابون واستادی

اشکان هنوز هم بهت زده بهم زل زده

با داد میگم: اشکان

اشکان تند ماشین رو گوشه ای پارک میکنه و بدون توجه به من گوشیش رو که کنار من افتاده برمیداره و از ماشین خارج میشه

به سرعت مشغول گراهی شدن شماره ای میشه… با تعجب به کاراش نگاه میکنم… بعد از چند لحظه مکث انگار طرف مقابل جواب میده زیرا اشکان با کلافگی شروع به حرف زدن میکنه

میخوام از ماشین پیاده شم که نگاهم به بنفشه میفته… از ترس به لرزه افتاده… میترسم فرار کنه… با کلافگی نگام رو ازش میگیرمو دوباره به اشکان زل میزنم

صدای گریه ی بنفشه بدجور رو اعصابمه… با خشم به سمتش برمیگردمو میگم: چه مرگته؟… تو که به همه ی تمایل داشته هات رسیدی… ترنم دشمن دیرینه ات مرده و دیگه کسی نمیتونه بهت سرکوفت خوب بودن ترنم رو بزنه

بنفشه: تو رو خدا بیشتر از این من رو درگیر نکن… اونا آدمای خطرناکی هستن

-من کسی رو درگیر نکردم…کسی که همه ی ما رو درگیر این ماجرا کرد جنابعالی بودی… انتظار نداری که اجازه بدم راست راست تو خیابون مسیر بری

اشکان در ماشین رو باز میکنه و به سرعت وارد ماشین میشه

-اشکان چیکار کردی؟

اشکان نگاهی به بنفشه میکنه و میگه: صبر کن میفهمی

بعد از این حرفش مجدداً ماشین رو به حرکت در میاره

-لعنتی… باورم نمیشه اینطور بازیم داده باشن

اشکان: فقط تعجبم از اینه که چطور این ریسک رو کردن که وارد زندگیه تو بشن

بعد از تموم شدن رفش از آینه به بنفشه نگاه میکنه و سری به نشونه ی تاسف برای بنفشه تکون میده

دارم دیوونه میشم… اصلا برام قابل درک نیست که همه ی اینا زیر سر آلاگل باشه… آلاگل اصلا از این جربزه ها ند…………

یاد یه اسم آشنا میفتم…

-اشکان

با بی حوصلگی میگه: هان؟

یاد برخوردش… یاد راهی شداراش… یاد دفاع کردناش…

-اسم دخترخاله ی آلاگل چی بود؟

اشکان: چطور مگه؟

با داد میگم: اشکان

اشکان: چه مرگته؟… اسمش

نفس تو سینه ام حبس میشه

اشکان: لعیا بود

دیگه هیچی

💔سفر به دیار محبت💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۲۳:۰۹]
[Forwarded from Deleted Account]
با داد میگم: لعنتی

اشکان: سروش چی شده؟

با صدای تقریبا بلندی میگم: بدجور رو دست خوردم اشکان

از شت برآشفتهت به نفس نفس افتادم

-بدجور

اشکان: منظورت چیه؟

-لعیا هم تو این کار کف دست داره… اون دختره ی عوضی هم تو این کار کف دست داره

به طرف من برمیگرده و با دهنی باز بهم نگاه میکنه

با داد میگم: اشکان جلو رو نگاه کن.. ببین میتونی به کشتنمون بدی

تازه به خودش میاد و به خیابون نگاه میکنه

زیرلب زمزمه میکنه: یعنی چی؟… مگه میشه؟

ماجرای مربوط به منصور و لعیا رو با کلافگی براش تعریف میکنم… بنفشه همه ی مدت خودش رو گوشه ی ماشین جمع کرده و گریه میکنه

اشکان سرعت ماشین رو بیشتر میکنه و میگه: باید زودتر به سرگرد اطلاع بدم

-من رو یه جایی پیاده کن میخوام برم آل……..

اشکان: عجله نکن میبینیش… به سرگرد زنگ زدم و ماجرای آلاگل رو گفتم… اضافه کرد ترتیب همه چیز رو میده… لعنتیا فکر همه جاش رو کرده بودن

با حرص به بنفشه نگاه میکنم و با داد میگم: تو حیاتم رو به گند کشیدی لعنتی… تو همه چیزم رو ازم گرفتی… نابودت میکنم… تو و همه کسایی رو که تو این کار کف دست داشتن رو نابود میکنم

شدت گریه اش بیشتر میشه

–هنوز زوده واسه گریه کردن… اگه به وجودت احتیاج نداشتم با دستای خودم میکشتمت

به شالش چنگ میزنمو اون رو به سمت خودم میکشم

-همه ی این حرفایی که به من زدی تو آگاهی هم مو به مو تعریف میکنی… شیرفهم شد؟

با ترس سرش رو به نشونه ی نه تکون میده

با این عکس العملش آتیشم میزنه… اخمام بیشتر تو هم میره

کف دستامو بالا میبرمو سیلی محکمی رو مهمون صورتش میکنم

اشکان: ســـروش

بی توجه به داد اشکان میگم: چه – – خوردی؟

اشکان میخواد ماشین رو یه گوشه نگه داره که با داد میگم: تو دخالت نکن

اشکان به ناچار به جادهش ادامه میده ولی با دلواپسی به عقب نگاه میکنه

مجدداً کف دستم رو بالا میبرم که بنفشه سریع کف دستش رو بالا میاره و با ترس جلوی صورتش میگیره

با هق هق میگه : اونا خونوادم رو میکشن

– اگه مثله بچه ی آدم همدستات رو لو دادی که هیچ وگرنه زندت نمیذارم… خونوادت هم وقتی بفهمن دخترشون چه غلطی کرده خودشون مرگ رو به زندگی ترجیح میدن

اشکان: سروش تمومش کن

-بلایی سرت میارم که تا عمر داری فراموش نکنی… دختره ی عوضی… که نمیخوای بگی؟

اشکان: سروش ولش کن… آواش رو ضبط کردم

با گوش دادن این حرف ته قلبم قرص میشه

بنفشه با ترس داد میزنه: نه… تو رو خدا این کار رو نکنید… اونا خونوادم رو میکشن… یه بار هم نزدیک بود خواهر…..

کشیدهتر از خودش فریاد میزنم: خفه شو… حتی همین حالا هم نمیخوای جبران کنی… آدمی عوضی تر از تو توی عمرم نمشاهده کردم

….

از بین دندونای کلید شده ادامه میدم: اونقدر باید توی زندون بمونی که موهات همرنگ دندونات بشه

————–

هیچی نمیگه… از بس ضجه زده نگاهاش متورم شده… هیچ جوری نمیتونم آروم شم… با عصبانیت به عقب هلش میدمو از شیشه به بیرون نگاه میکنم

قلبم میخواد با کف دستای خودم بکشمش… قلبم گحرکت کرده… دوست دارم ترنم کنارم باشه… دلم هوای ترنم رو کرده… ایکاش اینجا بود… ایکاش

اشکان که خیالش از بابت من راحت شده که دیگه کاری به کار بنفشه ندارم به آرومی میگه: یه زنگ به طاهر بزن

بنفشه: نه… تو رو….

چنان نگاهی بهش میندازم که حرف تو دهنش میمونه

-به‌شدت پررویی

گوشی رو از جیبم در میارمو با طاهر تماس میگیرم… هر چقدر منتظر میشم جواب نمیده در آخرین لحظه که داشتم ناامید میشدم آواش رو میشنوم

طاهر: الو… سروش

بدجور صداش خسته و گحرکت کرده ست

-سلام طاهر… چیزی شده؟

طاهر: سلام… نه… فقط حالم بسیار گحرکت کرده ست… باز نتونستم به جایی برسم… اینجور که متوجه شدم خونواده ی امیر بسیار وقته اسباب کشی کردن و از اون کوچه حرکت کردن

-دیگه احتیاجی به پیدا کردن امیر نیست

طاهر: چی؟

-من همه چیز رو فهمیدم طاهر

طاهر با داد میگه: چـــــــی؟

با نفرت به بنفشه نگاه میکنم و ادامه میدم: طاهر آروم باش… میگم همه چیز کف دستگیرم شد… فهمیدم کار کی بود

با صوتی تقریبا بلندی میپرسه: کار کی بود؟

-طاهر بیا اداره ی آگاهی… بهتره خودت ببینیش

زمزمه وار میگه: میشناسمش؟

آهی میکشمو میگم: آره

طاهر: سروش فقط بگو کیه؟… خواهش میکنم

-اما……

طاهر: سروش

بنفشه با دیدهاش بهم التماس میکنه… میدونم روش نمیشه با خونواده ی ترنم نگاه تو چشم بشه

با بی رحمی نگامو ازش میگیرمو میگم: بنفشه… کسی که حکم خواهر ترنم رو داشت بهش خیانت کرد

هیچ آوایی از اون طرف خط نمیاد… حتی صوتی نفساش هم نمیشنوم

-طاهر… طاهر…

صوتی داد طاها رو میشنوم

طاها: داداش… طاهر… طاهر چی شده؟… داداش

…

طاها: داداش چی شده؟

…

طاها: طاهر حالت خوبه؟

…

طاها: طاهر تو ر

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۲۳:۰۹]
[Forwarded from Deleted Account]
و خدا یه چیزی بگو

…

بعد از چند لحظه آوای طاها توی گوشم میپیچه

طاها: الو… الو

——

-طاها

طاها متعجب میگه: سروش تویی؟

آهی میکشمو میگم: خودمم

طاها: سروش چی شده؟… چی به طاهر گفتی؟… رو زمین جای گرفته و به دیوار زل زده… هر چی آواش میکنم جوابم رو نمیده

توی چند جمله حرفای بنفشه رو براش خلاصه میکنمو براش میگم

با ناباوری میگه: چی میگی سروش؟… چرا چرت و پرت میگی؟

پوزخندی رو لبام میشینه

-من چرت و پرت نمیگم این تویی که باز هم نمیخوای باور کنی

طاها: این چر……..

با کلافگی میگم: چرت و پرت اونایی بود که قبلا در مورد گناکار بودت ترنم متوجه شدم و قبول کردم اینا همه حقیقت محضه خواستی باور کن نمیل داشتی هم که هیچ… دیگه ترنمی نیست که غصه ی باور کردن یا باور نکردن ماها رو بخوره

باصدایی که به شدت میلرزه میگه: یعنی چی؟… سروش تو رو خدا تمومش کن… بار دیگر تو و طاهر دارین این یه بازی جمتوجه شد رو شروع میکنید… به خدا دیگه نمیکشم… دیگه بریدم

یاد حرفای اون شبش میفتم که داشت طاهر رو راضی به ازدواج ترنم میکرد

«طاهر چرا اینقدر سنگ اون دختره رو به سینه میزنی… مادرمون مهم تر یا ترنم؟»

-مجبور نیستی وارد این بازی بشی… به حیاتت برس… مثله همواره

با بی رحمی ادامه میدم: اینجور که شنیدم خیلی وقته ترنم رو از زندگیت بیرون کردی

آوای نفساشو میشنوم… همینطور آه عمیقی که میکشه

طاها: دروغه مگه نه؟… میدونم حرفات دروغه… اما سروش به خدا ای……….

با صدای تقریبا کشیدهی میگم

-نه لعنتی… نه… دروغ نیست… اون روزا که باید اون عکسا و اس ام اسا و ایمیلا رو تکذیب میکردی این کار رو نکردی زود به ترنم انگ خیانت زدی.. هر چند تو مقصر نبودی من و بقیه هم همین غلط اضافی رو کردیم اما تعجبم از اینه که چطور وقتی دارم از بیگناهیش حرف میزنم باور نمیکنی

زمزمه ش رو میشنوم: محاله

….

طاها:غیرممکنه

…

طاها: امکان نداره سروش

-بله… بله… امکان نداره ترنم بیگناه باشه… آخه اون از اول گناهکار خلق شده بود

طاها: چرا اینجوری میکنی؟

یاد حرفای اون شامگاهش میفتم

«مامان گریه نکن.. من امشب با بابا حرف میزنم… تا همین الان هم به‌شدت خانمی کردی که از خونه بیرونش نکردی… همون مرتیکه از سرش هم زیاده»

طاها: سروش وقت خوبی رو برای شوخی انتخاب نکردی

با داد میگم: لعنتی من شوخی نمیکنم… من جدی ام احمق.. اینو بفهم…. این عوضی الان اینجا جای گرفته… دارم میرم که به پلیس تحویلش بدم

لرزش آواش رو میشنوم:یعنی چی؟

چشمام رو میبندم و به تلخی میگم: یعنی ترنم هیچوقت به ترانه خیانت نکرده بود

….

-یعنی برو بمیر… یعنی من هم برم بمیرم… یعنی احمق تر از خودمون هیچ جای جهان سراغ ندارم… میفهمی؟… هیچ جا سراغ ندارم… اگه باز نفهمیدی برات بازترش کنم

….

هیچی نمیگه و همین باعث میشه من ادامه بدم: باور بیگناهی ترنم بسیار سخت تر از باور گناهکار بودنشه… خودش بارها و بارها به من اظهار کرده بود ولی من هیچوقت جدی نگراهی شدمش

طاها: آخه….

– میدونم… بیخودی به خودم زحمت دادم و برای تو یه نفر ماجرا رو تعریف کردم… برو پسر… برو به حیاتت برس… از تو انتظاری ندارم

طاها با داد میگه: مگه میشه؟

-حالا که شده

طاها: سروش مسخره بازی در نیار

با مشت چنان ضربه ای به در ماشین میکوبم که بنفشه از ترس جیغ میکشه

اشکان با ترس بهم نگاهی میندازه وی من بی توجه به جفتشون با داد میگم: من مسخره بازی در میارم یا توی احمق؟… من ازت نخواستم که هیچ غلطی بکنی… برو گمشو به ادامه ی حیاته گرانبهات برس… به طاهر هم بگو میخواد یه سر به اداره ی آگاهی بیاد نمیخواد هم به سلامت…

طاها: سرو…….

-حوصله ی چرندیاتت رو ندارم… به اندازه ی کافی اعصابم رو خورد بود که جنابعالی هم خوردترش کردی

صدای داد طاهر رو میشنوم که با خشم میگه: از جلوی چشمام گمشو

بعد هم آواش توی گوشی میپیچه… انگار تازه به خودش اومده

با ناله میگه: سروش بگو کجا باید بیام؟

طاها: طاهر من ….

طاهر با داد میگه: تو یکی خفه شو

سروش: اداره ی آگاهی… میونی که کج………

طاهر: میدونم… فقط به بنفشه بگو زندش نمیذارم… فقط دعا کنه که کف دستم بهش نرسه… تیکه پارش میکنم

بعد از اینکه طاهر چند تا سوال دیگه از من در مورد بنفشه پرسید و من هم با بی حوصلگی جواب دادم تماس رو قطع میکنم… اونجور که درک کردم طاها تا آخرین لحظه از کنار طاهر تکون نخورد… هر چند برام مهم نیست اون هم یه احمقیه مثله من و بقیه

————-

سرم رو به شیشه ی ماشین تکیه میدم

آوای سها تو گوشم میپیچه

سها: داداشی یه دوست پیدا کردم اینقده ماهه

-واقعا؟

سها: اوهوم…

-خب خدا این ماهیتابه رو برات حفظ کنه

سها: ســـروش

با لرزش گوشیم به خودم

💔سفر به دیار عاشقی💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۲۳:۰۹]
[Forwarded from Deleted Account]
میام… نگاهی به گوشیم میندازم… سیاوشه… حوصلش رو ندارم… گوشی رو خاموش میکنم و توی جیبم میذارم

کی فکرش رو میکرد که همون دوست مسبب تمام بلاهایی باشه که سر من و بقیه اومده

یاد حرفای مولین میفتم

مامان: سروش تا کی میخوای به این زیستن فلاکت بارت ادامه بدی؟

-دست شما درد نکنه ساراخانم… حالا زندگی ما شد فلاکت بار؟

مامان: مسخره بازی در نیار… من جدی ام

-خوب شد بیان کردی سارایی من نمیدونستم

مولین: ســـروش… خجالت بکش.. مثلا من مادرتم

-نه بابا… واقعا؟

مولین: ســـروش

-باشه بابا.. چرا میزنی خانم خانما؟

مولین: برات یه دختر خوب انتخاب کردم

-مگه لباسه؟

مامان: ســروش

-مولین برام یه سوال پیش اومد؟

مامان: چی؟

-من موندم با این همه جیغ جیغ بابا چه جوری تحملت میکنه… من اگه یه زن مثله شما داشتم دو روزگاره طلاقش میدادم

مولین: ســــروش

-باشه.. باشه… تسلیم… به ادامه صحبتهای گرانبهاتون بپردازین

مامان: داشتم میگفتم یه دختر خوب برات پیدا کردم

-مثله شما خوب و خانمه؟

مامان: پس چی؟… اندیشید………

-نمیخوام

مولین: سروش داری عصبیم میکنیا

-اگه مثله شما جیغ جیغوهه… من نمیخوام

مامان: سروش چرا انقدر حرصم میدی… هر وقت در مورد دختر حرف میزنم چرت و پرت تحویلم میدی

-خب… خب… مولین خانمی غلط کردم… بگو ببینم این دختر خوب کیه؟

——-

مولین: آلاگل

-کدوم آلاگل؟

مولین: سروش

-چیه مادر من… خب نمیشناسم جرم که نکردم

مولین: دوست سها رو میگم

-همین دختره که هر روزگار تو خونه ی ما تلپ شده؟

مامان: سروش مودب باش

-مولین بیخیال شو

مولین: همیشگی همینو میگی… اون از سیاوش… این هم از تو… دیگه بهونت چیه؟.. مستقل که شدی… خونه و زیستن هم که داری… از لحاظ کار و شغل و وضعیت مالی هم که دستت تو جیب خودت میره…. من دو ساله این دختر رو میشناسم از دیدهام بدی مشاهده کردم اما از این دختر نه… باور کن دختر خوبیه… نزدیکه سه سال و خورده ای از اون روزا میگذره تا کی میخوای آزارم بدی سروش تا کی؟

-حرفشم نزنید… من اصلا زن نمیخوام

پوزخندی رو لبام میشینه… نمردیم و معنی دختر خوب رو هم درک کردیم… از اول هم نسبت بهش احساس خوبی نداشتم… یاد اون روزگاری میفتم که به این فکر افتادم که به ترنم نشون بدم بدون اون هم میتونم ادامه بدم… یاد لجبازی مسخرم

مولین: سروش راست میگی؟

-دروغم چیه؟

مولین: یعنی زنگ بزنم و هماهنگ کنم؟

-بله سارا خانمی

مامان: سروش واقعا زنگ میزنما

-خب بزن

مامان: سروش فردا نظرت عوض نشه؟

-نه مولین خانمی

مولین: یعنی باور کنم میخوای بیای خواستگاری

-مولین داری پشیمونم میکنیا

مامان: سروش

-شوخی کردم مادر من… گل من… خانم من.. سرور………..

مامان: بسه.. بسه.. گمشو اونور من برم زنگ بزنم تا نظرت عوض نشده

ایکاش از روی لج و لجبازی قبول نمیکردم… من چیکار کردم؟… من با خودم و ترنم چیکار کردم؟

برای مشاهده کردن آلا لحظه شماری میکنم… هیچوقت تا این حد مشتاق متوجه شدنش نبودم

کف دستام رو مشت میکنم…دندونام رو به شدت رو از شدت هم روی هم فشار میدم

چفدر ازش متنفرم فقط خدا میدونه و بس

-لعنتی… پس کی میرسیم؟

اشکان: میبینی که ترافیکه… تصادف شده

-لعنت به این شانس… لعنت

——

اشکان دیگه حرفی نمیزنه… با ناامیدی نگاهام رو میبندم تا شاید یه خورده قلب بی قرارم آروم بگیره… تا رسیدن به مقصد فقط و فقط به ترنم و قلب شکسته ش فکر میکنم و هر لحظه از بنفشه و آلاگل متنفرتر میشم… با صوتی اشکان به خودم میام

اشکان: سروش

دیدهام رو باز میکنم و بهش نگاه میکنم

اشکان که سنگینی نگاهم رو روی خودش احساس میکنه به طرف من برمیگرده و میگه: رسیدیما… نمیخوای پیاده شی

تازه متوجه ی اطراف میشم… اصلا درکی از اطرافم ندارم

نگاهی به بنفشه میکنم و میگم: اشکان تو اینو بیار من زودتر برم با سرگرد حرف بزنم

اشکان: برو خیالت راحت

بنفشه با نگاهاش بهم التماس میکنه که منصرف بشم ولی من بی تفاوت به التماسی که از توی چشماش میخونم از ماشین پیاده میشم و به سمت اداره ی آگاهی میرم… همین که وارد میشم آلاگلل رو کنار یه زن چادری میبینم… با نگاهایی که به شدت متورمه داره به زن التماس میکنه

آلاگل: خانم به خدا اشتباه شده من هیچ کاری نکردم

زن: اگه اشتباهی شده باشه مشکی براتون پیش نمیاد

آلاگل: یعنی چی؟… تا همین الان هم با آبروی من بازی شده… اون جور اومدین جلوی خونه من رو سوار ماشین کردین….

زن با بی حوصلگی جواب میده: خانم ما وظیفمون رو انجام دادیم… شما هم بهتره آروم بگیرید

آلاگل میخواد چیزی بگه که چشمش به من میفته و حرف تو دهنش میمونه

با خشم به طرفش میرم… از شدت برآشفتهت بریده بریده نفس میکشم

آلاگل: سرو…..

خانم: آقا

💔سفر به دیار محبت💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۲۳:۰۹]
[Forwarded from Deleted Account]
شما………

بدون توجه به حرفاشون کف دستمو بالامیبرم و چنان سیلی به صورتش میزنم که روی زمین پرت میشه… بهت زده بهم نگاه میکنه

زن: آقا هیچ معلومه………..

با داد میگم: که ترنم هرزه بود؟… که ترنم خائن بود؟

آلاگل: سروش چی میگی؟

سعی میکنه از روی زمین بلند شه… به سمتش میرمو به بازوش چنگ میزنم… یه سیلی دیگه نثارش میکنم… گوشه ی لبش پاره میشه اما برام مهم نیست به مانتوش چنگ میزنمو با دادمیگم

– عشقم رو به کشتن دادی تا با خیال راحت با من باشی

کشیدهتر از قبل ادامه میدم

-آره؟… آره عوضی؟

زن به زحمت آلاگل رو از من جدا میکنه ولی من ول کن نیستم… چند نفر به سمت من میان و سعی میکنند که من رو از آلاگل دور کنند

همه رو به کناری هل میدمو بار دیگر به سمت آلاگل هجوم میبرم… از شدت ترس پشت زن قایم میشه

آلاگل: سروش همه دروغه… باور کن… هر کی این حرف رو زده میخواد من رو پیشت خراب کنه

-خفه شو کثافت

کسی به بازوم چنگ میزنه

-ولم کن لعنتی…

خطاب به آلاگل با داد میگم: زندت نمیذارم بیشعور… با دستای خودم میکشمت… عاشقی منو جلوی دیدهام نابود کردی خودتو اون دختر خاله ی عوضی تر از خودت رو نابود میکنم

حس میکنم یه خورده رنگش میپره… ن=ترس رو تو چشماش میبینم

صدای سرگرد رو میشنوم

سرگرد: آقای راستین آروم باشین

همونطور که نفس نفس میزنم به سمت سرگرد برمیگردم

میخوام چیزی بگم که اجازه نمیده… همونطور که من رو با خودش میکشه ادامه میده: خواهش میکنم آروم باشین… هنوز هیچی معلوم نشده

بعد از تموم شدن حرفش به اون زنی که کنار آلاگل واستاده با سر به اتاقی اشاره میکنه… زن هم سری تکون میده و آلاگل رو به سمت اتاق مربوطه هدایت میکنه

-دیگه چی باید معلوم بشه؟… من مطمئنم کار خودشه

من رو به اتاقی میبره و کمک میکنه بشینم

سرگرد: اول یه نفسی بگیر بعد همه چیز رو برام تعریف کن

با خشم به موهام چنگ میزنم و نفس عمیقی میکشم… بدجور کلافه ام

با بی حوصلگی میگم: مگه اشکان براتون نگفته؟

سرگرد: فقط کلیات رو بیان کرد از جزئیات چیزی نگفت… چون این پرونده به‌شدت مهمه پای دو تا از آدمای خودمون هم وسطه به‌سرعت اقدام کردیم

سرمو بین کف دستام میگیرمو با ناامیدی مینالم: با کف دستای خودم عشقم رو به کشتن دادم… با دشمن عشقم نامزد کردم و داغونش کردم

سرگرد: آقای راستین من درکتون میکنم و همه ی سعیم رو میکنم که قاتلای خانم مهرپرور رو پیدا کنم ولی قبول کنید باید مدرکی هم باشه

سرمو با عصبیت تکون میدمو میگم: هست… شک نکنید

سرگرد منتظر نگام میکنه و من هم شروع میکنم از اتفاقات اخیر اظهار کردن… وسط حرفام سوالایی در مورد گذشته از من میپرسه و من جوابش رو میدم

بعد از تموم شدن صحبتام میگه: پس اشکان آواش رو ضبط کرده؟

-آره… خودش بهم بیان کرد

سرگرد: یه بار با خانم تقوی حرف زدم اما همه چیز رو انکار کرد ولی با وجود یک شاهد موضوع فرق میکنه

-شاهدی که خودش هم گناهکاره

سرگرد: البته… اما یادتون باشه بر علیه این خانم شکایتی صورت نگراهی شده تا شما یا خونواده ی خانم مهرپرور بر علیه ی ایشون شکایتی نکنند نمیتونیم زیاد اینجا نگهش داریم… اینجور که از حرفای شما هم معلومه تو کارای اخیر کف دست نداشته

با خشم میگم: همه ی آتیشا از گور همین دختره کشیده میشه

سرگرد: درسته اما قبول کنید این دختر فقط به دوستش خیانت کرده البته تا مطمئن نشیم که با گروه منصور سر و سری نداره اینجا موندگاره… فقط در مورد این دختره، لعیا مطمئنی؟

-شک ندارم اما مدرکی هم ندارم

سرگرد: دو تا از بهترین همکارای ما ناپمتوجه شد شدن ما به هر سرنخی چنگ میزنیم… لطفا مشخصات این خانم رو یادداشت کن

-چیز زیادی ازش نمیدونم فقط میدونم دختر خاله ی آلاگله و تازه از خارج اومده

سرگرد: کجا حیات میکنه؟

-مطمئن نیستم اما احتمال میدم با خونواده ی خاله اش حیات کنه

سرگرد سری تکون میده و از جاش بلند میشه

سرگرد: بهتره به اعصابت مسلط باشی… اول باید از دختری که همجاده خودتون آوردین بازجویی کنم… ممکنه زیر حرفش بزنه و همه چیز رو انکار کنه

با ناامیدی از جام قد بلند میشم و میگم: اونوقت باید چیکار کرد؟… از همون آوای ضبط شده نمیشه استفاده کرد؟

کف دستش رو روی شونم میذاره و میگه: ما کار خودمون رو بلدیم… دلواپس نباش… من هم خوب میدونم چه جوری میشه از دهن اینجور آدما حرف کش….

صدای داد و فریادی که از بیرون بلند میشه و باعث میشه حرف تو دهن سرگرد بمونه

——-

فصل بیست هفتم

سرگرد با تعجب نگاهی به من میکنه و میگه: امروزگار اینجا چه خبره؟

بعد از این حرف به سرعت به سمت در میره و از اتاق خارج میشه…. فریاد طاهر تو گوشم میپیچه

طاهر: احمق عوضی تو زندگیه خواهرم رو جهنم کردی

من هم سراسیمه خودم رو به بیرون میرسونم…. بنفشه رو میبینم که با آوای بلند گریه میکنه

💔سفر به دیار محبت💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۲۳:۰۹]
[Forwarded from Deleted Account]
و اثر انگشتهای کف دستی رو صورتش خودنمایی میکنه که فکر میکنم کار طاهر باشه… طاها و سرگرد و چند نفر دیگه جلوی طاهر رو سد کردن که به بنفشه کف دسترسی نداشته باشه

سرگرد: اقای مهرپرور اینج…….

به سمت طاهر میرم

طاهر با بی حوصلگی میگه: میدونم آقا… میدونم.. اینجا هر جایی که هست باش……..

با متوجه شدن من حرف تو دهنش میمونه و با خشم از بین اون چند نفر بیرون میاد و بهم زل میزنه

بعد از چند لحظه مکث با ناامیدی میگه: سروش… میبینی چی شد؟… به خاطر یه عوضی کل حیاته خواهرم تباه شد…حق با اون بود اما منه احمق باورش نکردم

بغض بدی تو گلوم میشینه… طاها با ناباوری به ماها نگاه میکنه

سرگرد به چندین نفر از زیرکف دستاش اشاره میکنه که به طاهر کمک کنند و اون رو به همون اتاقی ببرند که من با سرگرد حرکت کرده بودم

طاها بهت زده به طرف سرگرد میاد و به زحمت میگه: اینا چی میگن؟… سرگرد دروغه مگه نه؟

…

سرگرد با قلبسوزی کف دستش رو روی شونه ی طاها میذاره

-آروم باش پسر… من هنوز ازش بازجویی نکردم وی احتمال میدم دروغ نباشه

طاها با ناباوری چند قدم به عقب میره… نگاهی به من و نگاهی به بنفشه میندازه… به دیوار تکیه میده و با صدایی که به شدت میلرزه میگه: بنفشه تو دوست ترنم بودی… محاله با حیات کسی که براش حکم خواهر رو داشتی این کار رو بکنی مگه نه؟…

بنفشه هیچی نمیگه فقط گریه میکنه

وقتی خاموشی بنفشه رو میبینه با داد میگه: با توام بنفشه؟… یه چیزی بگو

….

هیچکس هیچی نمیگه

با صدای ضعیفی میگه: تو رو خدا بگو که دروغه… بگو که بیخودی تمام این سالها عذابش ندادم… بگو که تمام اون سیلی های که نثار صورتش کردم به حق بود… بگو که که حقش رو نا حق نکردم

….

با داد میگه: د لعنتی یه چیزی بگو

….

همونجور که از روی دیوار سر میخوره با بغضی که تو آواش هویداست ادامه میده: بگو که ترنم گناهکاره… بگو اشتباه نمیکردم

همه تحت تاثیر قرار گحرکت کردن… حتی سرگرد هم با قلبسوزی نگاش میکنه… اما من… من دلم براش نمیسوزه… یاد حرفای اون شبش میفتم… با اینکه خودم هم گناهکارم اما نمیدونم چرا نمیتونم با طاها همدردی کنم… شاید چراکه میمیل داشت ترنم رو وادار به ازدواج کنه… من با تمام نفرتم هیچ وقت نمیتونستم ترنم رو کنار کس دیگه ببینم و طاها میمیل داشت ترنم رو مال کس دیگه کنه

روی زمین میشینه و همونجور که به دیوار تکیه داده تو چشمای بنفشه زل میزنه و با لحن افسردهی میگه: همش نمایش بود؟

…

طاها: آره؟

بنفشه با هق هقش خاموشی سالن رو میشکنه

نگاهاش رو میبنده و سرش رو بین کف دستاش میگیره

طاها: یعنی اون همه سال دوستی نمایش بود… یه نمایش برای نابودی زیستنه خواهرم

اشکی از گوشه ی دیدهش سرازیر میشه

طاها: من چیکار کردم؟

…

طاها: من با خواهرم چیکار کردم؟

…

طاها: باورم نمیشه… ترنم بیگناه بود و من تمام این سالها اون رو مجازات کردم

…

با دادمیگه: خدایا من چیکار کردم؟

سرش رو به شدت تکون میده و میگه: چند تا عکس و ایمیل رو باور کردم و تمام این سالها سرزنشش کردم

سرگرد که به‌شدت متاثر شده به سمت طاها میره و بازوش رو میگیره

سرگرد: قد بلند شو مرد… بلند شو

طاها: نگو جناب سرگرد… نگو… من نامردم

حال و روزگارم بدجور خرابه… سرم درد میکنه… به دیوار تکیه میدم و به بنفشه خیره میشم… از شدت گریه شونه هاش تکون میخورن

طاها که به کمک سرگرد قد بلند شده با داد میگه:تو به کشتنشون دادی احمق… تو هر دو تا خواهرام رو به کشتن دادی… اول ترانه رو بعدش هم ترنم رو… تو باعث مرگ هر دوتاشون هستی

میخواد به سمت بنفشه هجوم ببره که سرگرد اجازه نمیده و اون رو به سمت اتاقش میکشه

طاها: تو اونا رو از من گراهی شدی… ازت نمیگذرم… کاری میکنم که صد بار آرزوی مرگ کنی

—–

همونجور که طاها داره به زور سرگرد از ما دور میشه بنفشه رو تهمشاهده کرد میکنه

پوزخندی رو لبام میشینه… تا آخرین لحظه هم حرفم رو باور نکرده بود… قلبم گحرکت کرده… حوصله ی هیچکس رو ندارم… یه زنی میاد بنفشه رو با خودش میبره… ترس رو توی نگاهاش میخونم اما نه قلبم براش میسوزه نه کاری براش میکنم… اشکان به طرف من میاد و میگه: چیکار میخوای کنی؟

با کلافگی لگدی به دیوار میزنم

-نمیدونم

سری تکون میده و کف دست به جیب کنارم وایمیسته… میدونه حوصله ندارم چیزی نمیگه… نمیتونم خونه برم… آروم و قرار ندارم…

سرگرد رو میبینم که به طرفمون میاد… تکیه مو از دیوار میگیرم

اشکان: محمد چی شد؟

سرگرد: از هر دو نفر دارن بازجویی میکنند… چند نفر رو فرستادم که دخترخاله ی خانم تقوی رو هم بیارن

اشکان: بنفشه چی میگه؟

سرگرد: صداش رو واقعا ضبط کردی؟

اشکان: نه بابا… قلبت خوشه

با داد میگم: چــــی؟

اشکان: اونجوری گفتم بترسه و اینجا اومد اعتراف کنه

سرگرد:

💔سفر به دیار عاشقی💔, [۰۲.۰۸.۱۶ ۲۳:۰۹]
[Forwarded from Deleted Account]
کارمون سخت تر شد… زیرا زده زیر همه چیز… اینجور که معلومه خیلی ترسیده

-لعنتی

اشکان: آلاگل چی میگه؟

سرگرد: هیچی

-به جای حرف زدن باید ضبط میکردی

اشکان: من چه میدونستم میخوای بیاریش تو ماشین… باید از قبل بهم میبیان کردی

-خودت باید میدرک کردی که توی شلوغی نمیتونم ازش حرف بکشم

اشکان: مگه علم غیب دارم؟

سرگرد: باشه بابا… این همه حرص خوردن نداره

با کلافگی چنگی به موهام میزنم و با خشم به اشکان نگاه میکنم

اشکان: بهتر نیست با همدیگه رو به روشون کنیم

سرگرد: اگه به جایی نرسیدیم همین کار رو میکنیم

-میترسم این بار هم قسر در برن

تو همین لحظه خونواده ی آلاگل وارد میشن لعیا هم باهاشونه

اشکان: مگه ناضافه کردی چند نفر رو فرستادی لعیا رو بیارن؟

سرگرد سری تکون میده و میگه: معلومه که فرستادم… چطور مگه؟

اشکان: این که خودش با خونوده ی آلا اومده

سرگرد: آلا؟

اشکان: آلاگل رو میگم دیگه

سرگرد: آهان

سرگرد نگاه من و اشکان رو دنبال میکنه و اشکان لعیا رو بهش نشون میده

-لابد بخاطر آلاگل اومدن

سرگرد: مثله اینکه وقتی خانم تقوی رو آوردن اینجا تنها بودن… اینجور که متوجه شدم کسی خونه نبوده که همجادهیش کنه… وقتی رسید از بس گریه و زاری مسیر انداخت مجبور شدم آخر سر به خونوادش اطلاع بدم

اشکان: لعیا عجب ریسکی کرد که با پای خودش اومد

-شاید هم فکرش رو نمیکرد که منصور حرفی در مورد اون زده باشه… بعدش هم اون از کجا میمیل داشت بدونه که آلاگل رو به چه قلبیلی به اینجا آوردن

سرگرد: من برم با این خانم یه حرفی بزنم

پوزخندی میزنم و میگم: به‌شدت وحشیه… مواظب باشین

اشکان:ســروش

سرگرد سری تکون میده و از ما دور میشه

———–

اشکان: با همه ی اینا ریسک بزرگی کرد… مطمئنی منظور منصور همین لعیا بود

-وقتی شخصی که بنفشه ازش حرف میزنه آلاگله پس لعیایی که منصور اسمش رو برد هم باید همین لعیا باشه

اشکان: چی بگم والا

داد لعیا قد بلند میشه: چی میگین آقا؟… حالتون خوبه؟

پدر آلاگل: جناب چی شده؟… من شنیدم دخترم رو از اینجا ببرم بعد شما دارین این یکی دخترم رو هم با خودتون میبرین

مادر آلاگل گوشه ای واستاده و گریه میکنه

سرگرد: ایشون دخترتون هستن؟

پدرآلاگل: فرقی با دخترم نداره… مشکل چیه آقا؟

سرگرد: ایشون و دخترتون مضنون به همکاری به قتل هستن

مادر آلاگل جیغی میکشه و میگه: چـــی؟

آیت: آقا این اراجیف چیه که تحویل ما میدین؟

سرگرد: بهتره مراقب حرف زدنتون باشین… من دارم وظیفم رو انجام میدم… سروان کریمی!!!

سروان کریمی: بله قربان

-این خانم رو ببرید

لعیا با کلافگی نگاهی به اطراف میندازه که چشمش به من میفته… از اونجایی که گوشه واستادم در معرض متوجه شد هیچکدومشون نیستم… این لعیا هم اگه برنمیگشت متوجه ی من نمیشد

…

بهت زده بهم زده و از جاش تکون نمیخوره

سروان کریمی: خانم همجاده من بیاین

آیت: خانم یه لحظه صبر کنید… یعنی چی؟

پدر آلاگل با غمگینی میگه: آیت آروم باش… آقا اینجا چه خبره؟

سرگرد: با من تشریف بیارین براتون توضیح میدم

آیت: چه توضیح………

پدر آلاگل با خشم میگه: آیت خفه شو

آیت: بابا

پدرآلاگل: بذار ببینم چه خاکی به سرمون شد

مادر آلاگل با گریه میگه: آقا بچه های من قاتل نیست… لعیا فقط چند روزگاره ایران اومده… اون اصلا اینجا زیستن نمیکنه

سرگرد: خانم همه چیز معلوم میشه.. من هم ناظهار کردم قاتل هستن فقط اظهار کردم مضنون به همکاری هستن

بعد خطاب به پدر آلاگل میگه: آقا شما همجاده من تشریف بیارین

و با صوتی کشیدهتری به سروان کریمی میگه: خانم هنوز که واستادین… این خانم رو ببرید

سروان کریمی: بله قربان

سروان به آرومی بازوی لعیا رو میگیره و میگه: خانم حرکت کنید

لعیا تازه به خودش میاد… اخماش در هم میره و به شدت بازوش رو از دست اون زن بیرون میکشه

با داد میگه: ولم کن

سرگرد: خانم صوتتون رو پایین بیارین

لعیا: که چی بشه؟… که انگ قاتلی رو به من بچسبونید

پدر آلاگل: لعیاجان آروم باش… تو که کاری نکردی پس مشکی پیش نمیاد

پوزخندی رو لبام میشینه… لعیا مستقیم تو نگاهام خیره میشه… همه ی نفرتم رو تو نگام میریزم و بهش زل میزنم

پدر آلاگل متعجب نگاه لعیا رو دنبال میکنه و با متوجه شدن من بهت زده میگه: سروش

آیت و مادر آلاگل هم به طرفم برمیگردن و با مشاهده کردن من شوکه میشن

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
آیت کم کم به خودش میاد و اخماش تو هم میره… با چند قدم قد بلند خودش رو به من میرسونه و به یقه ی لباسم چنگ میزنه

با داد میگه: تو اینجا چه غلطی میکنی؟

با نفرت کف دستاشو از یقه ی لباسم جدا میکنم و به عقب هلش میدم

-فکر نکنم به جنابعالی ربطی داشته باشه

آیت: خیلی پررویی… به چه جراتی باز دور خواهر من پیدات شده؟

پوزخندی رو لبام میشینه

-من غلط بکنم دور و بر دختری مثله خواهر جنابعالی ول بچرخم… اگه مجبور نبودم تا چند کیلومتریش هم پیدام نمیشد

از شدت خشم دستاشو مشت میکنه و میگه: پست فطرت… در مورد خواهر من درست حرف بزن

-مگه آدمه درستیه که دربارش درست حرف بزنم

همونجور که به سمت هجوم میاره میگه: عوضی… خفه شو

سرگرد با داد میگه: آروم باشین آقا

-عوضی اون خواهرته که خودش رو به زور وارد زندگیه من کرد

سرگرد با لحن خشنی ادامه میده: آقای مهرپرور منظورم به شما هم بود

با بی تفاوتی نگام رو از آیت میگیرم و به سرگرد خیره میشم

پدر آلاگل به سمتم میاد و میگه: اگه بهت چیزی نمیگم فقط و فقط به خاطر احترامیه که برای خونوادت قائلم… کاری ندارم چرا اینجایی؟… برام هم مهم نیست فقط میخوام تو مسائلی که مربوط به آلاگله دخالت نکنی

-من هیچ علاقه ای نه به دخترتون نه به مسائل مرتبط با اون دارم اما الان حضور من به عنوان یکی از شاکی های پرونده ی آلاگل و صد البته دخترخاله ی عزیزش لازمه

پدر آلاگل بهت زده بهم خیره میشه

آیت: چــــی؟

لیلا بهت زده نگام میکنه

یاد ترنم میفتم… نگاه افسردهش… کتکهایی که اون شامگاه خورده بود…. کی فکرش رو میکرد آلاگل و این دختره باعث و بانیه همه ی مشکلات به وجود اومده باشن

دوست دارم با دستهای خودم حلق آویزشون کنم… در حد مرگ ازشون متنفرم.. حتی تنفر هم واژه ی کمیه واسه ی احساسی که من به این دو نفر دارم…

آیت که معلومه به زور داره خودش رو کنترل میکنه دهنش رو باز میکنه و تا چیزی بگه اما من اجازه نمیدمو همونجور که تو چشمای لعیا زل زدم از بین دندونای کلید شده میگم: من از خواهر جنابعالی و اون دختر خاله ی گرامیش که به زندگیم گند زدن و من رو مسخره خاص و عام کردن شکایت دارم… اونا با بازی دادن من و همکف دستی در مرگ ترنم فقط و فقط گور خودشون رو کندن

با خشم نگام رو از لعیا میگیرمو به آیت که بهت زده به دهنم خیره شده نگاه میکنم

-این رو هم مطمئن باش که به سادگی از هیچکدومشون نمیگذرم… اونا باید تاوان تمام کاراشونو پس بدن… تاوان تمام اشکهایی که ترنم ریخت… تاوان بازی دادن من… تاوان همه ی غلطهای اضافه ای که کردن تا ترنم رو گناهکار جلوه بدن… تاوان مرگ ترنم

از شدت خشم دستام مشت شده به نفس نفس افتادم… بدجور اعصابم خورد شده… وقتی یاد ترنم میفتم بدجور تحریک میشم… دوست دارم بزنم و همه شون رو لت و پار کنم… کی فکرش رو میکرد سروشی که هیچوقت دست رو زن جماعت بلند نمیکرد الان وضعش به جایی رسیده که مسیر به جاده این کارش رو تکرار میکنه و ککش هم نمیگزه… چقدر تغییر کردم و این تغییر رو هم دختری در من به وجود آورد که الان تو یکی از این اتاقها هست و قراره بازجویی بشه… اگه کف دست خودم بود اونقدر لعیا و آلاگل رو میزدم تا خون بالا بیارن… حیف که باید تظاهر کنم… تظاهر به خونسرد بودن… تظاهر به آروم بودن… تظاهر به زنده بودن… این روزگارا فقط کارم تظاهر کردنه… حتی نفس کشیدن هم برام حکم اجبار رو داره… بدون ترنم هیچی برام واقعی نیست… چه سخته در عین دونستن واقعیت باز هم خودت رو آروم نشون بدی تا بتونی چیزی رو ثابت کنی که به حقیقت بودنش ایمان داری

خونواده ی آلاگل با دهن باز بهم خیره شدن و هیچی نمیگن… یاورشون نمیشه کسی که آلاگل رو متهم کرده من باشم

لعیا تازه به خودش میاد و شروع به داد و بیداد میکنه

لعیا: پسره ی احمق ازت شکایت میکنم… بخاطر این آبروریزی ای که راه انداختی به سادگی ازت نمیگذرم

سرگرد که میبینه محیط دوباره داره متشنج میشه با اخم نگام میکنه

زنی که کنار لعیا واستاده میخواد به زور اون رو با خودش ببره ولی لعیا اجازه نمیده و همونطور به داد و بیدادش ادامه میده… سرگرد میخواد چیزی بگه که یکی از همکاراش به کنارش میاد و چیزی رو به آرومی بهش میگه

———

با صدای اشکان به خودم میام

اشکان: سروش میخوای بیرون بریم تا یکم قدم بزنی و آروم بشی

-برو بابا… قلبت خوشه ها

اشکان: به خاطر خودت….

-بیخیال شو اشکان

سرگرد: مطمئنی؟

مرد سری تکون میده

سرگرد با کلافگی میگه: رسیدگی میکن…

معلومه که از سر و آوایی که لعیا راه انداخته خسته شده وسط حرفش با خشونت میگه: سروان کریمی هنوز که اینجا هستین… این دختر رو با خودتون ببرین

سروان با ترس بله ای میگه و این دفعه دیگه کوتاه نمیاد

لعیا: ولم کن لعنتی… ولم کن…

همونجور که با اون زن میره خطاب به من اد

💔سفر به دیار عاشقی💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
امه میده: چوب هرزکی های محبت جنابعالی رو هم من دختر خاله ام باید پس بدیم… اون دختر حرکت کرده بهت خیان………….

چنان دادی میزنم که خفه میشه… سرگرد هم با ناباوری نگام میکنه

-هرزه تو و اون دخترخاله ی احمقته… دلت رو به این خوش نکن که قراره آزاد بشی… منصور لوت داده احمق

سرگرد با جدیت میگه: آقای مهرپرور مثل اینکه فراموش کردین کجا هستین…

یه لحظه ترس تو دیدهای لعیا لونه میکنه

بی توجه به سرگرد با آوایی که توش تمسخر موج میزنه ادامه میدم

-اون روزگاری که قصد کشتنم رو داشت لوت داد

اما بسیار زود ترسش رو پنهان میکنه و میگه: این خزعبلات چیه که تحویل من میدی؟

با نیشخند نگاش میکنم

-به زودی یادت میاد

بالاخره اون زن لعیا رو با خودش میبره و یه خورده سر و صوتها میخوابه

پدر آلاگل: آقا بهم نگفتین موضوع از چه قراره

صوتی سرگرد رو میشنوم

سرگرد: آقای تقوی همکارم همه چیز رو براتون تعریف میکنه

مرد: با من تشریف بیارین

پدر آلاگل و آیت از کنار من رد میشن و پشت سر اون مرد حرکت میکنند… مادر آلاگل هم به سرعت خودش رو به شوهرش میرسونه… آواش رو میشنوم

مادر آلاگل: آرش اینجا چه خبره؟

پدر آلاگل: نمیدونم مهلا.. نمیدونم

سرگرد خودش رو به من میرسونه و با عصبیت میگه: آقای مهرپرور اگه نمیتونید جلوی خودتون رو بگیرید مجبور میش……….

وسط حرفش میپرم و میگم: ببخشید.. بدجور اعصابم تحریک شده بود

سرگرد: امروز خیلی جو اینجا رو متشنج کردین…

چیزی نمیگم… فقط متاسف سری تکون میدم

اشکان: محمد اگه به نتیجه ای نرسین چی میشه؟

تبسمی رو لباش میشینه و اشاره ای به من میکنه

سرگرد: با همه ی خرابکاریهایی که امروزگار کرد ولی در مورد لعیا درست اضافه کرده بود… به احتمال زیاد لعیا از منصور بی اطلاع نیست

-یعنی همه چیز روشن شد

سرگرد: نه بابا.. این فعلا در حد حدس و گمانه… چراکه مدرکی ازش نداریم اما بر طبق سوابقه گذشته اش میتونم بگم که بی ارتباط با منصور نیست

اشکان: کدوم سوابق؟

سرگرد: فعلا نمیتونم توضیح بیشتری بهتون بدم

————

بعد از اینکه اشکان چند تا سوال دیگه هم ازش میپرسه بالاخره سرگرد میره… من هم با بی حوصلگی از کنار اشکان رد میشم و روی یکی از صنقلبی ها میشینم… با اینکه هیچ کاری اینجا ندارم ولی نمیتونم برم… دوست دارم هر چه زودتر همه چیز معلوم بشه

سرمو بین کف دستام میگیرم و دیدهام رو میبندم

…

نمیدونم چقدر گذشته… یه ساعت… دو ساعت… سه ساعت… شاید هم بیشتر… اشکان… سرگرد… چند نفر از همکارای سرگرد… همه و همه از من میل داشتن برم… سرگرد بیان کرد اگه خبری شد بهم اطلاع میدن ولی من نتونستم برم… هنوز هم نمیتونم… انگار میترسم با حرکت کردنم لعیا و آلاگل رو هم آزاد کنند سرگرد برای طاهر و طاها هم همه چیز رو تعریف کرد… هیچکدومشون باور نمیکردن که نامزد من باعث همه ی این اتفاقات بوده باشه… طاهر و طاها هم نتونستن برن… هر دو تاشون بیرون توی ماشین قرار گرفتن… اشکان هم که کاری براش پیش اومدو حرکت کرد

با صدای سرگرد به خودم میام

سرگرد: سروش

چشمامو باز میکنم و به سرعت از جام کشیده میشم

-چی شد؟ اعتراف کردن

سرگرد: آخه پسر خوب اگه قرار بود یه متهم اینقدر زود اعتراف کنه که دیگه مشکلی نداشتیم

سرگرد تو همین چند ساعت از من خواست مجدداً همه چیز رو از ۴ سال پیش براش تعریف کنم حالا که مطمئن بود همه ی اتفاقات اخیر به گذشته ارتباط داره میخواست همه چیز رو زیره ذره بین بذاره اما چراکه من توی موقعیت خوبی نبودم اشکان همه ی پته ی من رو روی آب ریخت و از ریز و درشت حیاتم برای سرگرد گفت… از همون چهار سال پیش تا به امروزگار… هر جا هم که چیزی جا میموند خودم میگفتم… سرگرد باورش نمیشد که در عین دلبسته شدن ترنم با کس دیگه ای نامزد شدم… سخت ترین قسمت حرفا جایی بود که اشکان داشت در مورد ماجرای ته باغ صحبت میکرد به خاطر عکسا مجبور بودیم که بگیم… دفعه ی پیش به صورت سر بسته اشکان همه چیز رو اظهار کرده بود اما این دفعه مجبور بود همه چیز رو باز کنه… تمام مدت سرگرد با ناباوری نگام میکرد و آخرش هم فقط با تاسف سری تکون داد… یکی از متفاوت ترین عکس العملاش مدتی بود که حرفای ترنم رو در مورد پارک و نجات دادن بچه ای که افراد منصور قصد دزمشاهده کردنش رو داشتن براش اظهار کردم… میتونم به جرات بگم نزدیک یک دقیقه بهت زده بهم خیره شد و آخرش هم با صوتی اشکان به خودش اومد… وقتی ازش سؤال کردم چیزی شده فقط سری تکون داد و گفت نه

-اما بنفشه که همه چیز رو تعریف کرده بود حالا چطور حاشا میکنه

سرگرد: میگه مجبورش کردین و اون هم مجبور شد دروغ بگه

تنها شانسی که آوردم اینه که اشکان با سرگرد دوست بود… همین باعث شده یه خورده بیشتر هوام رو داشته باشه وقتی در مورد زیستن من هم متوجه شد یه خورده نرم تر از گذشته شد

با خشم میگم: لعنتی… حتی

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
الان هم حاضر نیست جبران گذشته رو کنه

-اگه اعتراف نکنند آزادشون میکنی؟

سرگرد: کف دست من نیست… اگه مدرکی نباشه.. اعتراف هم نکنند آخرش آزاد میشن

-بعد از اون همه سعی و تلاش برای پیدا کردن قاتلای ترنم نمیتونم اجازه بدم به این راحتی از چنگم در برن

سرگرد: من و بقیه ی همکارام داریم همه ی سعیمون رو میکنیم… حرفایی رو هم که در مورد چهار سال پیش اظهار کردی صد در صد کمک زیادی بهمون میکنه

فقط سری تکون میدم و هیچی نمیگم

سرگرد: سروش باز هم میگم بهتره بری موندنت اینجا فقط وقت تلف کردنه

نمیدونم چیکار باید بکنم… بدجور کلافه و داغونم

سرگرد بعد از یه خورده حرف زدن مجدداً رفت

خونواده ی آلاگل هم کف دست خالی برگشتن… هیچ جوری نتونستن آلاگل و لعیا رو آزاد کنند… بالاخره موضوع کوچیکی نبود پای قتل و باند منصور در میون بود… پدر و مادر آلاگل بدجور از کف دستم خشمگین بودن اونا من رو متهم کردن که به لعیا و آلاگل تهمت زدم… اضافه کردن فقط منتظر بیگناهی بچه ها هستن بعدش از من شکایت میکنند… آیت هم که دیگه گفتن نداره میدونم اگه دست خودش بود خرخره مو میجوئید و نمیذاشت زنده از اینجا بیرون برم

پدر و مادر لعیا هم اومدن و کلی زور زدن که بچه اشون رو با گذاشتن سند آزاد کنند ولی موفق نشدن… همونطور که خونواده ی آلاگل نتونستن هیچ کاری کنند و همگی دست از پا درازتر مجبور شدن برگردن… بماند که مادرش قبل از رفتن کلی فحش بار من و خونوادم کرد خیلی جلوی خودم رو گحرکت کردم که چیزی نگم زیرا مطمئن بودم اگه این دفعه هم جو رو متشنج کنم سرگرد به زور هم شده بیرونم میکنه

یاد حرفای آلاگل که میفتم آتیش میگیرم… همه چیز رو انکار کرد… حتی وقتی سرگرد اسم بنفشه رو آورد آلاگل اظهار کرد چنین فردی رو اصلا نمیشناسه… لعنتی… حالم ازش بهم میخوره…وقتی سرگرد از حرفایی که بنفشه تحویل من و اشکان داد استفاده کرد حرف همکار بودنشون در چهار سال پیش وسط اومد به لکنت افتاد و آخرش هم خودش رو به اون مسیر زدو بیان کرد با افراد زیادی کار میکرده قلبیل نداره که همه رو به یاد داشته باشه

———

-لعنتی دارم دیوونه میشم

بعد از کلی جواب و سوال کردن که آلاگل هیچی نم پس نداد ناامیدتر از همیشه شدم

دستامو مشت میکنم و با حرص زمزمه میکنم: جلوی دیدهای من دروغ میگن و هیچ غلطی نمیتونم کنم

یاد حرف سرگرد میفتم: من و همکارام بیکار نمیشینیم… اینجا فقط موضوعه مرگ ترنم نیست… اگه واقعا آلاگل و لعیا از افراد منصور باشن کمک بزرگی برای ما محسوب میشن… همونطور که به اشکان اضافه کردم دو تا از همکارام لو حرکت کردن… البته این جز حدسیات ماست… زیرا هیچ خبری ازشون نیست… قرار بود اطلاعاتی ازشون به کف دست ما برسه اما هیچکدومشون با ما تماس نگرفتن… آخرین چیزی که به ما اظهار کرده شد در مورد محموله ای بود که قرار بود از مرز رد بشه… همه ی امیدمون به اطلاعات در مورد محموله بود که هیچوقت به دستمون نرسید…. منصور و پدرش هم ناپدید شدن… مدارک زیادی ازشون به کف دست آوردیم اما لعنتیا در آخرین لحظه همه چیز رو فهمیدن و ما هم به مشکل برخوردیم

هنوز هم باورم نمیشه

-یعنی آلاگل و لعیا هم با چنین باندی همکاری میکنند؟

آهی میکشمو با بی حوصلگی نگاهی به اطراف میندازم انگار چاره ای نیست باید برم

با قدم های بلند خودم رو به اتاق سرگرد میرسونم همین که من رو میبینه میگه: داری میری؟

به ناچار سری تکون میدم

به طرفم میاد

کف دستش رو روی شونم میذاره و میگه: همه چی حل میشه

لبخند تلخی میزنم

-دیگه هیچی حل نمیشه… حتی اگه بیگناهی ترنم هم ثابت بشه باز هم اون زنده نمیشه

هیچی نمیگه و با قلبسوزی نگام میکنه… کف دستش رو پس میزنم میگم: پس من میرم… فقط هر چیزی شد بهم اطلاع بده

سری تکون میده… یه نفر از پشت سر صداش میکنه و اون هم سریع از من خداحافظی میکنه و میره

تند از محیط بسته ی آگاهی بیرون میزنمو خودم رو به خیابون میرسونم… از اونجایی که ماشین نیاوردم تصمیم میگیرم یه دربست بگیرمو به خونه برم… چشمم به طاهر و طاها میفته… نه من نه اونا هیچکدوم حوصله ی صحبت کردن نداریم به طور مختصر بهشون میگم که اینجا موندن فایده ای نداره و ازشون خداحافظی میکنم… خودم هم بعد از گحرکت کردن یه دربست راهیه خونه میشم…

راننده: آقا رسیدیم

با صدای راننده به خودم میام پولش رو میدمو از ماشین پیاده میشم… با مشاهده کردن ماشین سیاوش و خودش که به دیوار تکیه داده متعجب میشم…

زیر لب زمزمه میکنم: مگه نباید الان شرکت باشه

سیاوش که من رو میبینه اخماش تو هم میره… تو همین موقع بابا هم از ماشین پیاده میشه و با حضورش تو این موقع روز باعث میشه تعجبم بیشتر بشه

سرعتمو بیشتر میکنم و به سمتشون میرم

-سلام

بابا: سروش هیچ معومه داری چه غلطی میکنی؟

با تعجب میگم: چی؟

سیاوش: سروش اینجا چه خبره؟

-من نمیفهمم شماها چی میگین

بابا: دارم در

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
مورد آلاگل حرف میزنم

تازه میفهمم موضوع از چه قراره.. پس پدر و مادرش با خونوادم صحبت کردن

سیاوش: سروش چرا با آبروی مردم بازی میکنی… هیچ میفهمی داری چیکار میکنی؟

با غمگینی سری تکون میدمو میگم: بریم داخل در موردش حرف میزنیم

——

سیاوش به ناچار سری تکون میده ولی بابا هیچی نمیگه فقط با خشم نگام میکنه… بعد از تحمل اون همه داد و فریاد حالا باید برای پدر و برادر گرامی سخنرانی کنم… با بی حوصلگی وارد ساختمون میشم… بابا و سیاوش هم با من همجاده میشن وقتی وارد آپارتمان میشم بابا سریع میگه: سروش فقط کافیه قلبیلت برای این کارا قانع کننده نباشه اونوقت من میدونم و تو

سیاوش چیزی نمیگه میره رو مبل میشینه و با اخم نگام میکنه

به چشمهای پدرم زل میزنم… پدری که در بدترین شرایط هم پشت پنام بود

به آرومی زمزمه میکنم: بهم اعتماد کن… مثل همیشه…

بابا: قانعم کن… برای یه بار هم که شده قانعم کن سروش… تا کی اشتباه؟… نامزدی با آلاگل… دور و بر ترنم پلکیدن… بهم زدن نامزدی… الان هم که شنیدم آلاگل و دخترخالش رو به دردسر انداختی… یه قلبیل بیار… فقط یه قلبیل

کف دستامو تو جیبم فرو میکنم و به دیوار تکیه میدم… نگاهام رو میبندم و میگم: دلیلش بازیچه شدنمه پدر… آلاگل من رو بازی داد… تمام اون اس ام اس ها… تمام اون ایمیلا… تمام اون عکسا…. که باعث شدن قید ترنم رو بزنم از طریق همکاری دوست ترنم با الاگل به کف دست اومده بودن

سیاوش با داد میگه: چـــی؟

دیدهامو باز میکنمو به چهره ی بهت زده ی بابا نگاه میکنم… نگام رو ازش میگیرمو به سیاوش خیره میشم… از جاش کشیده شده و منتظر نگام میکنه

پوزخندی میزنم

بابا: سروش چی داری میگی؟… موضوع ترنم چه ربطی به آلاگل داره؟… آلاگل اصلا ترنم رو نمیشناخت چه برسه که بخواد بیاد بین تون رو بهم بزنه

آهی میکشمو میگم: میشناخت پدر من… میشناخت

بعد به سختی شروع به تعریف ماجرا میکنم… هر کلمه از حرفای من حال سیاوش رو بدتر و بدتر میکنه… رنگ تو چهره اش نمونده… با ناباوری فقط نگام میکنه سرش رو تکون میده… لرزش کف دستاشو میبینم اما باز ادامه میدم… از همه چیز و همه کس میگم وقتی به ترانه میرسم اشک تو دیدهاش جمع میشه… وقتی از ملاقات ترانه با یه زن ناشناس میگم رگهای گردنش متورم میشه وقتی از تلاش ترنم برای اثبات کردن حرفاش میگم پشیمونی رو به وضوح تو نگاهاش میبینم… وقتی از بنفشه و اعترافاتش میگم دستاش رو مشت میکنه و به شدت فشار میده… وقتی از آلاگل و کاراش میگم چشماش پر از نفرت میشه… وقتی از منصور و حرفای آخرش میگم چشماش از شدت خشم سرخ میشه و در آخر وقتی از آشنایی منصور و لعیا حرف میزنم آوای شکستن کمرش رو میشنوم… کم کم زانوهاش تا میشن و روی زمین میفته

کف دستاش عجیب میلرزن

بابا با دهن باز بهم نگاه میکنه

سیاوش: سـ ـروش بـ ـگـ ـو کـ ـه درو………

-دروغه؟… آره؟

….

با داد میگم: آره؟… بگم دروغه؟… اما نیست… ترنم من بیگناه بود… اون عکسا، اون اس ام اسا، اون ایمیلا، اون اتفاقا هیچکدوم کار ترنم نبود

اشک از گوشه ی دیدهش سرازیر میشه

بابا با صوتیی خش دار میگه: یعنی تر…

مکثی میکنه و به سختی ادامه میده: نه.. نه…

سرشو تکون میده… دستی به صورتش میکشه

بابا:یـ ـعنـ ـی….. نگو سروش… نگو که ترنم تمام مدت هیچ کاره بوده

از فیلم چیزی نمیگم… این یه رازه بین من و طاهر… مهم اینه که ترنم واقعا عاشقم شد… نمیخوام ترنم باز هم مقصر شناخته بشه

سیاوش: یعنی واقعا تمام مدت بیگناه بود؟

…

بابا با ناباوری فقط بهم نگاه میکنه

سیاوش گلدونی که نزدیک کف دستش هست رو برمیداره و با خشم به سمت دیوار پرت میکنه

با داد میگه: آخه چرا؟… آخه چرا لعنتیا باهامون این کار رو کردن؟

…

بابا با ترس به سیاوش نگاه میکنه و به طرفش میره

سیاوش: من احمق رو بگو همواره طرف کسایی رو میگراهی شدم که ترانه رو به کشتن دادن

…

سیاوش: آخه چرا… خدایا… آخه چرا؟

…

روی زمین میشینم و به دیوار تکیه میدم… سردرد امونم رو بریده.. سیاوش همونجور داد و فریاد میکنه اما من دیگه توانایی آروم کردنش رو ندارم… دیگه نایی برام نمونده… حتی حوصله ندارم از جام کشیده بشم… خودم الان یه تکیه گاه میخوام یکی که آرومم کنه یکی که قلبداریم بده

صداش رو میشنوم که با بغض میگه: باید حرفای ترنم رو باور میکردم… اگه باورش میکردم اینجوری نمیشد… من باعث مرگ ترانه و ترنم شدم… من تو گوش ترانه میخوندم که به ترنم مشکوکم

دلم میگیره.. دوست دارم بگم تو گوش ترانه نه تو توی گوش همه میخوندی که ترنم مقصره

بابا: سیاوش آروم بگیر

سیاوش: من کشتمشون… من هر دوتاشون رو به کشتن دادم

نمیدونم چقدر گذشت… فقط میدونم که بابا، سیاوش رو به زور با خودش برد بسیار اصرار کرد که

💔سفر به دیار عشق💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
من هم برم اما من نمیتونستم… واقعا نمیتونستم تحمل کنم… تحمل گریه و زاری های مولین و سها رو نداشتم… خسته از گله و شکایتهایی که از جانب مولین در انتظارم بود ترجیح دادم خونه بمونم… ظرفیتم واسه ی امروز تکمیله… دیگه بیشتر از این نمیکشم… حداقل با تنهایی هام میتونم خودم رو آروم کنم ولی توی شلوغی فقط اعصابم داغونتر از اینی که هست میشه… از جام بلند میشمو بی توجه به تیکه های شکسته شده ی گلدون به اتاقم میرم… همینکه به تخت میرسم بدن نیمه جونم رو روی تخت پرت میکنم… تمام بدنم درد میکنه قلبیلش رو نمیدونم اما جونی تو تنم نمونده… مثل کتک خورده ها احساس درد میکنم…

با غصه زمزمه میکنم: قلبم برات تنگ شده ترنم… بسیار زیاد… باورم نمیشه با اینکه تو راهی شدی من هنوز موندگارم… فکر میکردم حالا که راهی شدی من هم دووم نمیارم ولی نمیدونم چه جوری هنوز زنده ام

از بس با ترنم خیالی خودم حرف میزنم که پلکام کم کم روی هم میفتن و به خواب میرم

—————

——————

فصل بیست و هشتم

نمیدونم چند روزگار گذشته.. دو روز… سه روزگار… چهار روز… دیگه روزگارای هفته رو هم گم کردم… توی این روزگارا به زنگ های مکرر تلفن جواب ندادم… موبایل رو هم خاموش کردم اصلا حوصله ی هیچکس رو نداشتم… الان هم از هیچکس خبر ندارم دلم هم نمیخواد از کسی چیزی بدونم… با تنها کسی که تمام مدت در تماس بودم محمد بود… از اونجایی که محمد دوست اشکان بود خیلی باهاش راحتم… هر چند توی کار بسیار سخت گیره ولی نمیدونم چرا حس میکنم زیادی برای ترنم دل میسوزونه… شاید هم من اشتباه فکر میکنم… عوضیای نکبت بدجور اعصابم رو خورد کردن… مخصوصای اون بنفشه ی بی شعور….انکار تمام حرفاش بسیار برام سخت بود… عوضیا هیچکدومشون چیزی نمیاضافه کردن… محمد بیان کرده بود اگه اعتراف نکنند و مدرکی هم تو کف دستمون نباشه نمیتونه زیاد اونا رو نگه داره… همه میدونستیم گناهکارن ولی کاری نمیتونستیم کنیم… داشتم کم کم ناامید میشدم که بالاخره محمد تونست با توجه به اطلاعاتی که بهش داده بودم مدارکی رو بر علیه بنفشه و آلاگل جمع کنه… مدارکی که نشون میدادن این دو نفر همدیگر رو میشناسن… چراکه چهار سال پیش تو یه شرکت با هم کار میکردن… با پیدا شدن مدارک و بازجویی های پی در پی بالاخره بنفشه به همه چیز اعتراف کرد… هر چند آلاگل اضافه کرد با آدمای زیادی برخورد داشتم قلبیل نمیشه که قیافه ی همه یادم بمونه من واقعا بنفشه رو نشناختم ولی هم من هم سرگرد میدونیم که به زودی اون هم به همه چیز اعتراف میکنه… همه چیز بر علیه ی آلاگله… اعتراف بنفشه، دعوت کردن بنفشه به تولدش، کار کردن بنفشه تو شرکتی که آلاگل اونجا کار میکرد و همینطور با تحقیقایی که سرگرد و همکاراش انجام دادن به این نتیجه رسیدن که چهار سال پیش آلاگل و بنفشه توی شرکت زیاد با هم صمیمی به نظر میرسیدن… همه چیز بر علیه ی آلاگله.. محمد چیز زیادی بهم نگفته…. امروز صبح که طبق معمول براش زنگ زدم متوجه شدم که بنفشه به همه چیز اعتراف کرده… از بس ناامید شده بودم وقتی اظهار کرد بنفشه اعتراف کرده باور نمیکردم… با گوش دادن خبر نمیدونم چه جوری آماده شدم و به سمت آگاهی حرکت کردم…بنفشه با انکار حرفایی که به من زده بود فقط وضع خودش رو خراب تر کرد… حالا میگیم آلاگل نمیدونست بنفشه اعتراف کرده ولی بنفشه با اون حرفا و اعترافا نباید بیگدار به آب میزد… یکی از بزرگترین حماقتهای زیستنش این بود که زیر حرفش زد… اصلا برام مهم نیست آخر و عاقبتش چی میشه تنها چیزی که الان برام مهمه اثبات بیگناهیه ترنمه… هر چند الان همه باید درک کرده باشن ترنم بیگناه بوده ولی من به این سادگیها رضایت نمیدم تمام کسایی که باعث و بانیه اون آبروریزی بودن باید تاوان کاراشون رو پس بدن… همه شون رو به دادگاه میکشونمو آبروی از دست حرکت کرده ی ترنم رو بهش برمیگردونم… کاری رو که باید چهار سال پیش میکردم…

سرمو با تاسف تکون میدم… بعد از این همه مدت چرا اینقدر دیر باید همه چیز رو بفهمم؟… چرا؟

با رسیدن به آگاهی به‌سرعت ماشین رو گوشه ای پارک میکنم و به داخل میرم… مستقیما به سمت اتاق محمد میرم و چند ضربه به در میزنم… وقتی اجازه ورود میده وارد میشم

با دیدن من از جاش قد بلند میشه و میگه: چه جوری خودت رو اینجا رسوندی.. به نیم ساعت هم نرسید

با تبسم میگم: خودم هم نمیدونم…. باورم نمیشه بنفشه به همه چیز اعتراف کرد

به زحمت تبسمی میزنه و میگه: سروش بشین کارت دارم

تبسم رو لبام خشک میشه با دلواپسی میپرسم: اتفاقی افتاده؟

محمد: نه… فقط چند تا سوال در مورد گذشته برام پیش اومد… بنفشه یه حرفایی میزنه که با حرفای شماها جور در نمیاد

کف دستامو مشت میکنم و با حرص میگم: لعنتی پس باز هم داره کتمان میکنه؟

محمد: نه… در مورد همکاریش با آلاگل نمیگم

میشینم و با تعجب میگم: پس چی؟

محمد: موضوع در مو

💔سفر به دیار محبت💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
رد قضیه ی اون فیلمیه که تو و آقای مهرپرور در موردش برام اضافه کردین

اخمام تو هم میره… هنوز هم یادآوری اون فیلم برام عذاب آوره

به سختی میگم: منظورت رو نمیفهمم

محمد: این دختر میگه چنین فیلمی اصلا وجود نداشت که اون بخواد به کسی بده یا تو اتاق ترانه جاسازی کنه

————-

با چشمای از حلقه در اومده نگاش میکنم….

قلبم داره از دهنم بیرون میزنه… نوک انگشتام مثله یه تیکه یخ شده

-چـ ـی؟

محمد: سروش حالت خوبه؟

… چنین فیلمی اصلا وجود نداشت… چنین فیلمی اصلا وجود نداشت.. چنین فیلمی اصلا وجود نداشت..

محمد: سروش

-هان؟

محمد: خوبی؟

-محمد چی داری میگی؟… یعنی چی وجود نداشت؟

محمد: سروش میخوای بذاریم واسه یه روزگار………

با عصبیت از جام بلند میشم و با داد میگم: جوابمو بده… مگه میشه؟

محمد اخمی میکنه و میگه: سروش آروم باش… یادت باشه کجا هستی

با خشمگینت به موهام چنگ میزنم

با تحکم میگه: سروش با توام

چند بار نفس عمیق میکشمو سعی میکنم آروم باشم… میدونم فقط و فقط به خاطر اشکان این همه هوامو داره هرکس دیگه جای من بود تا حالا صد بار باهاش برخورد کرده بود

-معذرت میخوام… کف دست خودم نیست

سری تکون میده و با ناراحتی میگه: با حرفایی که از بنفشه گوش دادم فقط میتونم بگم که اون فیلم هم میتونه یه بازی از طرف دار و دسته ی منصور باشه

حس میکنم نمیتونم روی پاهام واستم…

-اون ترنم بود.. اون بازی نبود…

با صوتی بلند تر میگم: من مطمئنم اون ترنم بود

محمد: هیس… آروم… واسه همین ازت خواستم بیای اینجا

بنفشه داره دروغ میگه… اون میخواد گناهش رو کمتر کنه واسه همینه میگه فیلمی وجود نداشت… آره.. آره… مطمئنم… مطمئنم داره دروغ میگه

یه چیزی ته قلبم میگه: اگه دروغ نباشه

دستی به صورتم میکشم و میگم: محاله… حرفاش دروغه

اما نمیدونم چرا قلبم یه جوریه؟…

« اگه امروزگار من این همه سختی میکشم حداقل وجدانم راحته… میدونم گناهی نکردم در نتیجه عذاب وجدانی هم ندارم اما اون روزگار که تو از حقایق باخبر بشی روزگاری هزار بار آرزوی مرگ میکنی… امیدوارم اون روزگار این زور و بازوی مردونت بتونه کمکت کنه که با اون عذاب وجدان کف دست و پنجه نرم کنی… من که حتی دلم نمیخواد یه لحظه هم جای تو باشم»

محمد: برای اطمینان میخوام اون فیلم رو به بنفشه نشون بدم ببینم چنین فیلمی رو تا حالا دیده یا نه… یا محیط و اطراف محل فیلم برداری براش آشنا هست یا نه… واسه برادر ترنم هم زنگ زدم قرار شده اون فیلم رو بیار……

هیچی از بقیه حرفاش نمیفهمم… فقط وقتی به خودم میام که یه خانم بنفشه رو به اتاق محمد میاره

بنفشه با مشاهده کردن من از ترس یه قدم عقب میره

هنوز خبری از طاهر نیست

بدون توجه به محمد به سمت بنفشه میرم

-این دروغا چیه داری سرهم میکنی؟

محمد با جدیت نگام میکنه

بی توجه به محمد با داد خطاب به بنفشه میگم: هان؟؟… بازیه جدیدته؟

محمد: سروش اگه بخوای همینجور به رفتارت ادامه بدی مجبور میشم یه جور دیگه باهات راهی شدار کنم

اشک تو چشمای بنفشه جمع میشه

آهی میکشم و چنگب به موهام میزنم… صوتمو پایین میارم و با دلخوری میگم: میخوای خودت رو تبرئه کنی کلا قضیه فیلم رو از داستان حذف کردی که گناهت رو کمتر کنی… فکر کردی حرفات رو باور میکنم تا دیروزگار میاظهار کردی ترنم گناهکاره بعد امروز ازش یه قدیسه میسازی

بنفشه با هق هق میگه: من حقیقت رو گفتم

————–

ته قلبم خالی میشه… نه… محاله… اون دختر ترنم بود… مطمئنم دختر توی فیلم ترنم بود

با گریه ادامه میده: من نمیدونم اون فیلم چی بود ولی مطمئنم ترنم فقط یه بار عاشق شد

دستام رو مشت میکنم…

تبسم تلخی میزنه

بنفشه: اون هم عاشق تو… مرد دیگه ای تو زیستنش نبود

نفسم تو سینه حبس میشه…

« سروشم… سروشم… به خدا همش دروغه…. به خدا تو همه ی وجودمی.. تو تنها مرد زندگیم بودی و هستی…. سروش باورم کن…. همین یه بار… همین یه دفعه… تو رو خدا باورم کن»

بنفشه: هر بار که حرف از عشق و دوست داشتن میشد اسم تو رو میاورد

«-ثابت کن بیگناهی

ترنم: آخه چه جوری؟… من که همه سعیم رو دارم میکنم

-اونش به من ربطی نداره… هر وقت با دلیل و مدرک برگشتی تازه میتونم یه فکری برات کنم

ترنم: سروش

-اسم من رو به زبون نیار هرزه

ترنم:من هرزه نیستم سروش… به خدا من هرزه نیستم… باورم کن… همین یه بار

-از این خریتا زیاد کردم

ترنم: داری اشتباه میکنی

-یه بار دیگه بیای جلوی شرکت به جرم مزاحمت تحویل پلیست میدم

ترنم:سـ ـ ـروش»

بنفشه: از همون اول که تو رو دید جذبت شد…من متوجه شدم اما ترنم میگفت نه من و عاشقی؟… محاله… ولی عاشق بود… روزگار به روز عاشقتر میشد

دهنمو باز میکنم تا چیزی بگم اما هیچ صوتیی ازم کشیده نمیشه

بنفش

💔سفر به دیار عاشقی💔, [۰۴.۰۸.۱۶ ۰۰:۱۷]
[Forwarded from Deleted Account]
ه: اون سیاوش رو مثل برادر خودش میدونست… اصلا کسی که دورا دور کمک کرد ترانه و سیاوش بهم برسن کسی نبود جز ترنم

به سختی میگم: بنفشه بازیه خوبی رو شروع نکردی

با حرص اشکاش رو پاک میکنه و میگه: آب از سر من یکی گذشته… دیگه چیزی واسه از کف دست دادن ندارم… برام مهم نیست باور کنی یا نه… من چیزایی رو بیان کردم که میدونستم

به سختی نفسم بالا میاد… این چی داره میگه… یعنی چی ترنم باعث شد ترانه و سیاوش بهم برسن…پاهام تحمل وزنم رو ندارن…

« من خائن نیستم…کسی که یه خائنه واقعیه تویی… آره خائن تویی… تویی که برای خلاصی از مخمصه ای که من توش گحرکت کردار بودم تنهام گذاشتی »

شقیقه هام تیر میکشن

کف دستم رو به دیوار میگیرم تا نیفتم

بنفشه پوزخندی میزنه و میگه: چیه ؟ باورت نمیشه این جور روکف دست خورده باشی؟… تو هم یکی هستی مثله من… همونجور که من رو به بازی دادن… تو و امثال تو رو هم به بازی گرفتن

با ناباوری به دهنش زل زدم… دیگه هیچی نمیشنوم

همه ی بدنم یخ کرده… هیچ درکی از اطرافم ندارم

زیرلب زمزمه میکنم: یعنی تمام مدت داشت حقیقت رو میبیان کرد و من باز هم دنبال حقیقت میگشتم

«آخه بدبختی اینجاست من کاری نکردم … سروش واسه ی یه بارم شده به چشمام نگاه کن آخه چرا باورم نمیکنی… فقط برای یه بار بهم اعتماد کن… »

اشک تو دیدهام جمع میشن

-اون حقیقت رو اضافه کرد و من باورش نکردم… نه….

…

سرم رو به شدت تکون میدم

-نه

نگام به محمد میفته… ترحم تو نگاهش موج میزنه

بهش نگاه میکنمو با بغض میگم: حق با اون بود… من خائن بودم…

محمد: سر…..

-من ترکش کردم… اون تنهای تنها بود… من تنهاترش کردم

با داد خطاب به بنفشه میگم: لعنتی چرا هیچی ناظهار کردی؟… مگه دوستت نبود؟

محمد یا سرعت خودش رو به من میرسونه و با جدیت میگه: سروش صداتو بیار پایین… میدونم سخته ولی اگه بخوای این طور ادامه بدی مجبور میشم بیرونت کنم

بنفشه از شدت گریه به هق هق افتاده… شونه هاش تکون میخوره

از عصبیت نفس نفس میزنم…

محمد: پسر آروم باش

نگام رو از بنفشه میگیرم

-بیشتر از همه من داغونش کردم… من همه ی آرزوهاش رو پرپر کردم

مکثی میکنمو با غصه ادامه میدم: چهار سال به پام قرار گرفت تا برگردم

فقط حرفای ترنمه که تو ذهنم تکرار میشن

« تمام این چهار سال منتظرت بودم که برگردی…. منتظر بودم برگردی و بگی ترنم اشتباه کردم… ترنم هنوز هم دوستت دارم.. ترنم هنوز هم عاشقتم… حالا میدونم حق با توهه… حالا میفهمم همه ی جهان به تو بد کردن کردن… حالا میدونم تو هنوز هم پاک بود… ولی بعد از ۴ سال خبر نامزدیت اومد… بعد از ۴ سال باز تو همون بودی… همون سروشی که باورم نکرد و واسه ی همیشگی رفت»

اشکام بی محابا از چشام جاری میشن

-من کشتمش… با باور نکردنم باعث مرگش شدم…اون شب آخری هم باورش نکردم… با خشم مشتی به دیوار میزنم

-من مستحق مرگم

چرا باید زیستن کنم… به چه قیمتی… برای کی.. برای عاشقیی که خودم به کشتنش دادم… دیگه کنتری روی رفتارای خودم ندارم.. با خشم سرم رو به دیوار میکوبم

-وقتی ترنم نیست من اینجا چه غلطی میکنم

محمد که از عکس العملم غافلگیر شده تند به خودش میاد و جلوی من رو میگیره… خیسی خون رو روی صورتم احساس میکنم

-من حتی لایق مردنم نیستم

صدای محمد رو میشنوم که چند نفر رو آوا میکنه

محمد: چیکار کردی با خودت پسر؟؟

صدای باز شدن در رو میشنوم اما لحظه به لحظه آواهای اطراف برام دورتر میشن و بعد هم توی سیاهیه مطلق فرو میرم

————–

&&ترنم&&

صوتی افسرده خواننده توی اتاق میپیچه و اون رو از همیشگی قلبگیرتر و افسرده تر میکنه… دلش عجیب گحرکت کرده… نمیدونه چرا؟… از صبح حالش یه جوریه… یه جور عجیب… احساس غریبی میکنه… با وجود دو تا حامی که براش حکم برادر رو دارن باز هم احساس غربت میکنه… انگار آهستهش از وجودش پرکشیده… هر چند اکثر روزگارا مشتاق دیداری کف دست از سرش برنمیداره ولی امروزگار با روزگارای قبل فرق داره … نمیدونه فرقش تو چیه؟… فقط میدونه امروز مثله هیچکدوم از روزای قبل نیست… امروز انگار یه روزگار عادی نیست… امروزگار یه دلشوره ی خاصی همه وجودش رو گحرکت کرده و ذره ذره آبش میکنه… یه استرس بد که وجودش رو به لرزه در میاره و تپش قلبش رو زیاد میکنه

نفس عمیقی میکشه تا شاید آروم بشه… اما باز فایده نداره

-خدایا من چم شده؟

ضربان دلش بالا راهی شده

روی تخت جای گرفته

پاهاشو تو بغلش جمع میکنه… عجیب قلبش بی تاب و بی قراره

زمزمه وار میگه: نکنه امروزگار عروسیشه؟!

یاد حرف سروش میفته

«دو ماه دیگه عروسیمونه حتما تشریف بیارید»

-شاید هم به‌شدت وقته عروسی کرده

کف دستش رو روی دلش میذاره تا شاید بتونه از ضربان دلش کم کنه

-خدایا خودت کمکم کن… خودت کمکم کن که بتونم بگذرونم… زندگی بدو