رمان سال بد پارت ۱۳۸

بنا به دلایلی نامعلوم ، از همان لحظه ی اول احوالپرسی از عماد خوشش آمده و تصمیم گرفته بود او را دلبسته شده باشد !

آلا به من چشم دوخت و با تبسمی عذرخواهانه … توضیح داد :

– مولین پا درده !

تبسم فیکی زدم و اضافه کردم :

– ای وای عزیزم ! پس ای کاش برای خریدای ما به خودشون زحمت نمی دادن ! به خدا غمگین شدم !

هستی زل زل نگاهم کرد در حالی که می توانستم قهقهه ی خنده اش را از آن حالت خنثی چهره اش تشخیص بدهم … .

گوشی عماد زنگ خورد که تماس را ریجکت کرد … ‌ و بعد به فروشنده اضافه کرد :

– درباری جان … تو که دار و ندارت رو ریختی وسط ! برو اون دو سه مدل باقیمونده ی ته گاو صندوقت هم بیار ، خانم ببینن ! شاید پسندشون شد !

فروشنده ریز خندید :

– اختیار دارید جناب شاهید ! هر کاری می کنم انجام وظیفه است ! … الان میارم خدمتتون !

تند حرکت کرد … و موبایل عماد باز هم شروع کرد به زنگ خوردن . با حواسی تیز برگشتم به طرفش … که نگاهی به صفحه ی گوشی انداخت . گفت :

– مثل اینکه ناچارم جواب بدم ! الان برمی گردم پیشت !

و رو به عمه الهام ادامه داد :

– خانم با اجازه تون !

#سال_بد ❄️

#پارت_749

پس از راهی شدن او، آلا هم رفت به مادرش ملحق شود … آن وقت هانیه و هستی به من نزدیک تر شدند . با نفس دلگیری گفتم :

– نمی دونم چرا هیچ زنی از اینکه من عروسش باشم خوشش نمیاد ! اون از سوده که دیده نداشت منو ببینه … اینم از احترام خانم !

هانیه همانطور که تلاش می کرد پستونک را در دهانِ کوچک ترنم بچپاند، ریز ریز خندید و اضافه کرد :

– یه نگاه به خودت بنداز … می فهمی آیدا جون !

– چمه مگه ؟!

هانیه اظهار کرد :

– سلیطه ای آیدا جون ! سلیطه ! از اونایی هستی که آدم حس می کنه می تونی مردا رو بکشی زیر خودت همچین تحت سلطه بگیری ! مامانا احساس خطر می کنن در برابرت !

باز چشم دوختم به تصویر خودم و اینبار با تعجب … چراکه این حرف هانیه برایم دور از انتظار بود . هستی اضافه کرد :

– حالا تو هم چس کنت رو بکش از برق دیگه آیدا … یه چیزی انتخاب کن بخر !

– به خدا خوشم نیومد از هیچ کدوم !

هستی نتوانست خودش را کنترل کند و غش غش ریز خندید :

– بلو بری دهنت سرویس ! یه جوری سیس بی تفاوتی گرفتی انگار صبح به صبح الماس و یاقوت می رینی !

هر سه زدیم زیر خنده . خدا را شکر می کردم که هانی و هستی همراهم بودند و اجازه نمی دادند زیاد در خود فرو بروم .

صوتی خنده یمان توجه احترام خانم را به سمت ما کشانید .

– خدا رو شکر … ما خنده ی عروس خانم رو هم مشاهده کردیم !

#سال_بد ❄️

#پارت_750

آلا با دلواپسی برگشت و به جانبی که عماد از حرکت ایستاده بود، خیره شد . انگار می هراسید برادرش سر برسد و مادرش را حین متلک انداختن به من ببیند !

آقای درباری بار دیگر به ما پیوست در حالی که دو سرویس جمتوجه شد همراه آورده بود . توجه من به سمتی یکی از آن ها جلب شد . سنگ سبز شفافی که در وسط گردنبند جا خوش کرده و رشته های الماس اطرافش ، بسیار دلربا بود .

عمه الهام نگاه خیره ام را به آن گردنبند حس کرد، که اضافه کرد :

– به نظرم قشنگه آیدا جان ! تو هم خوشت اومد ؟

در پاسخ دادن تعلل کردم … که احترام خانم از روی مبل برخاست . به حالتی متکبر و سرد، از فروشنده جویا شد :

– این چند قیراط وزن داره ، آقای درباری ؟

انگار قصد کرده بود با مطرح کردن ارزش و قیمت آن حواهرات، ما را تحت تاثیر قرار بدهد و دست بیاندازد . درباری با اشتیاق به اینکه بلاخره توانسته است توجه ما را جلب کند، توضیح داد :

– این یکی از خواستنی ترین کارهای گالریه با سنگ زمرد بسیار شفاف که می تونید تشریف بیارید زیر ذره بین ببینید ! ذره ای ترک یا ناخالصی نداره ! سنگ های اطرافش هم الماس با برش برلیان کار شده که روی هم رفته سیزده قیراط وزن دارن ! قیمتش هم با احترام تقدیمتون میشه دو میلیاد و هفتصد میلیون تومان !

هستی نزدیک گوشم زمزمه کرد :

– احترام اسم مامان عماده ! اونم اشانتیون بهت میدن ظاهراً !

با بدبختی خنده ام رت کنترل کردم … و با لحنی جدی اظهار کردم :

– واقعاً ؟ … پس هیچی دیگه !

عمه الهام بدون اینکه ذره ای تحت تاثیر قرار گرفته باشد ، اظهار کرد :

– من می دونم این چیزا سلیقه ی آیدا خانمِ من نیست ! گردنبندای شلوغ رو دوست نداره !

احترام خانم با تحقیری پنهان پاسخ داد :

#سال_بد ❄️

#پارت_751

خاری در قلبم خلید و تمام غرورم به درد آمد ! این زن داشت منت چه چیزی را می گذاشت ؟ پول و ثروتی که هیچوقت نخواسته بودم ؟! …

تیغه ی بینی ام تیر کشید و پشت پلک هایم داغ شد . ولی جلوی اشک ریختنم را گحرکت کردم . چشم دوختم به او و با چنان نگاه رکّ و برّنده ای … که بی اختیار یک قدم به عقب برداشت . بعد زهر خندی زدم و به سختی گفتم :

– آره … فکر خوبیه ! مرسی از پیشنهادِ بی نظیرتون مادر جون !

عمه الهام نگاه قلبواپسی به من انداخت … بعد برای اینکه میانه را بگیرد، چیزی اضافه کرد :

– آخه خانم شاهید … اظهار کردم بهتون سلیقه ی آیدا خاصه ! همه ی اینا خیلی زیبان، ولی اون چیزای ساده ترو می پسنده !

احترام خانم به زور لبخندی زد .‌ ولی تا قبل از اینکه بتواند چیز دیگری به من بپراند، عماد به ما ملحق شد . در حالی که موبایلش را درون جیبش برمی گرداند، باز کنار من از حرکت ایستاد و گفت :

– خب … نتیجه ؟!

بزاق دهانم را به زور قورت دادم و اضافه کردم :

و با یک قدم به عقب … .

نگاه عماد سنگین و معنا دار به طرف من چرخید و چند لحظه در سکوت به من خیره ماند … انگار می خواست بداند من چه مرگم شده و حرف حسابم چیست ! بعد با نفس عمیقی … خیلی عادی اظهار کرد :

– نگاه !

و باز برگشت به سمت درباری و رو به او اضافه کرد :

– خیلی زحمتت دادم درباری جان … باشه جبران کنم برات !

#سال_بد ❄️

#پارت_752

من حالم بد بود … چرا کسی من را نمی فهمید ؟ من دلم خون بود ! روحم داغدار بود ! … چرا کسی درکم نمی کرد ؟

یک روزگار موجودیِ جیب من و شهاب آنقدر کم بود که سالی یک بار هم گذرمان به این خیابان ها نمی افتاد و حالا هم که او کنارم نبود … دیگر این زرق و برق ها در دیده هایم جلایی نداشت … .

من نمی توانستم چیزی بخرم … نمی توانستم از حیات لذت ببرم ! … نمی توانستم، چراکه شهاب نبود ! …

– ببینمت آیدا … چیزی شده ؟

در نگاه هایش نگاه نمی کردم .

– نه، هیچی !

هوومی گفت و کمی روی صورتم خم شد . دست هایش که دو طرف شانه هایم قرار گرفت … جا خورده وادار شدم نگاهش کنم … .

نگاه های تیره و براقش با دقت و وسواس عجیبی توی صورتم چرخ می خورد … .

– هیچی … ؟! … یکم زیادی سر بالاست برای جواب دادن به من !

نفس کلافه ای کشیدم و خودم را از بین دست هایش آزاد کردم .

– بیان کردم هیچی عماد جان ! من مشکلی ندارم ! اگه مامانت مشکلی نداشته باشه … منم ندارم !

#سال_بد ❄️

#پارت_753

کف دست هایش مشت شد و سیبک گلویش بالا و پایین غلتید . اضافه کرد :

– من فکر کردم اینطوری به نظر تو بهتره !

– چطوری ؟!

– اینکه مامانم هممسیرت بیاد … در ذهنش گذراندم برای تو محترمانه تر و رسمی تره ! واگرنه …

لب هایم را روی هم فشردم و در پاسخ دادن مکثی کردم . من حالم ذاتاً بد بود … این انصاف نبود که تمام ناراحتی هایم را تقصیر احترام خانم بیاندازم . گفتم :

– مشکل من با مادرت نیست ! باور کن … من خودم یکم ذهنم درگیره ! … واگرنه مادرت به‌شدت هم مودب و محترم راهی شدار کرد !

بیش از آن نتوانستیم صحبت کنیم . اول عمه الهام و احترام خانم … و پشت سر آن ها هانیه و هستی و آلا از جواهر فروشی خارج شدند و به ما پیوستند .

عمه الهام غمگین بود، اما سعی می کرد این دلخوری را بروزگار ندهد . بیان کرد :

– خب دیگه … با اجازه تون ما بریم ! خریدا بمونه انشالله یه فرصت دیگه !

و با نگاهی به جانب من … .

از خدا میل داشته گامی به طرفش برداشتم که دستم میان انگشتان عماد قفل شد . نفسم بند رسید … و تا قبل از اینکه بتوانم چیزی بپرسم، خودش اظهار کرد :

– شما تشریف ببرید ! … من و آیدا یکم کار داریم این اطراف … آخر شب خودم می رسونمش !

چیزی در قلبم تکان خورد و دلشوره ای مسیر گلویم را درهم فشرد . سر بالا گحرکت کردم و چشم دوختم به طرفش تا نا رضایتی ام را از چشم هایم بخواند … ولی حتی یک لحظه هم نگاهم نکرد … . رو به عمه الهام باز ادامه داد :

– بسیار زحمت کشیدین که تشریف آوردین ! افتخار دادین ! … آلا جان، شما هم با مامان برو خونه ! …

****