خورشید با سینی چای و میوه سمتش رفت و فنجان چای را مقابلش قرار داد …….. احتیاجی نبود که امیرعلی از حال و روز آشفته اش حرف بزند ……… حال درهم ریخته او هم آنقدر عریان بود که اصلا احتیاجی به زبان آوردن نبود .
همانند همواره ، همانطور که امیرعلی عاشق شد ، خورشید کنارش جای گرفت و امیرعلی بی آنکه پلک باز کند ، وجود خورشید را در چند سانتی اش حس کرد و بی اختیار و بی طاقت ، کف دست از لبه کاناپه جدا کرد و به دور شانه هایش ظریف او انداخت و خورشید را به گوشه سینه اش چسباند و باعث شد بغض خورشید بالا بیاید ……… سینه امیرعلی ، امن ترین نقطه جهان کوچک او بود ……….. بهشت روی زمینش بود . خودش را میان بازوی او جمع کرد و صورت به سینه او فشرد و چانه لرزاند و گذاشت اشک های بی صدایش ، پیجادهن مردانه او را نم دار کند .
– امیرعلی ……..
مگر یک صوت کردن ساده ، چه توانایی داشت که بتواند اینگونه با قلب و جان یک مرد اینگونه بازی کند ؟ ……….. امیرعلی بدون آنکه پلک بگشاید ، ابروانش بیشتر در هم گره زد شد و حلقه بارویش به دور شانه های او تنگ تر شد و با صوتیی خش برداشته آهسته زمزمه کرد :
– جانم .
– به خدا ……. به خدا خیلی دوستت دارم . خیلی.
با این حرف خورشید ، امیرعلی او را بار دیگر بدون آنکه جوابی در مقابل این ابراز احساسات دخترانه و ساده او بدهد ، او را بیشتر به سینه اش فشرد ……… این همان آرامشی بود که دقیقا از دیروزگار گمش کرده بود .
– امروزگار خوب اندیشیدی ؟
– تمام روز و فقط اندیشیدم .
– حالا به نتیجه ای هم رسیدی ؟ ……… نشون و سندی پیدا کردی ؟
– من بی گناهم ……… هیچ مدرکی هم برای اثبات بی گناهیم ندارم ……… اما مطمئنم یکی تو این خونه از موبایل من استفاده کرده و هر روزگار به پسر خاله شما زنگ زده .
– که چی بشه ؟
– که اعتماد شما نسبت به من سلب بشه .
لیلا که صوتی ماشین امیرعلی را گوش داده بود به سرعت لباس دکلته کوتاهی که آماده کرده بود را از لبه تخت برداشت و پوشید و از پله ها پایین حرکت کرد ………. ولی با دیدن صحنه مقابلش ، آنچنان شوکی بر او وارد شد که انگار برای یک آن حس از زانوانش راهی شد و کنترلش را از کف دست داد ……… که اگر کف دست به نرده نگرفته بود مطمئنا تمام پله ها را لیز می خورد و پایین می رفت .
الان قاعدتاً امیرعلی باید دعوا می کرد …….. باید خون جاده می انداخت ……. باید داد می زد ، نعره می زد …….. باید خورشید را به باد ناسزا می گرفت …….. باید زمین و زمان را به هم می دوخت ……… باید خورشید را از این منزل بیرون می انداخت ، نه اینکه اینگونه خورشید را در آغوشش می گرفت ، انگار که هیچ اتفاق خاصی نه افتاده بود .
چنگ به سینه اش زد ، نفس های عمیق هم انگار دیگر کار ساز نبود …….. نفس کم آورده بود ……… دیدهانش رنگ گحرکت کرد ، رنگی از خون ……. رنگی از انتقام ……. رنگی از نفرت از آن دو آدم نشسته روی مبل که پشتشان به او بود ……….. امیرعلی میان نگاهش مات شد و فکش را با تمام قوا بر روی هم فشرد و قطره اشکی از چشمش پایین چکید ……….. انتقام این خون قلب خوردن ها را می گرفت …….. انتقام این اشک را به بدترین وجه ممکن از آنها می گرفت .
بی حس روی پله افتاد و لبه اش قرار گرفت …….. قلبش یکی می زد و یکی نمی زد ……….هیچگاه فرصتی پیش نیامد بود تا عاشق مرد زیستن اش شود ……. هیچ وقت امیرعلی را دوست نداشت ……… هیچ وقت دلش بخاطر این مرد تند نزد ، چون امیرعلی ، زمین تا آسمان با او و افکار و مقلب زیستن اش فرق می کرد ……… از اخلاق و فرهنگ و غیرت و تعصب مردانه او بدش می وارد شد و هرگز هم با آن کنار نیامد ………. او بجای خود امیرعلی ، عاشق جایگاه اجتماعی او بود ، عاشق ثروت بی حد و نصابش ، عاشق خانواده سرشناسش که میان تمام تجار ایران شهره خاص و عام بود .
اگر ده سال پیش به خاستگاری امیرعلی جواب مثبت داده بود ، بخاطر پواَن های مثبت اجتماعی بود که او داشت ، نه محبت و عاشقی های داخل داستان ها و رمان ها ………. اما با تمام این وجود ، امیرعلی را همسر خودش می اطلاع داشت ……… این خونه و حیات را برای خودش می خبر داشت ……… این مال و اموال را برای خودش می اطلاع داشت .
امیرعلی همانطور که خورشید را به سینه اش چسبانده بود و دلش ساکت می زد ، پلک هایش را باز کرد و کف دست دراز نمود و فنجان چای خوشبویش را برداشت و به لب چسباند و جرعه ای بالا حرکت کرد .
خورشید را عاشق شد ……… این چیزی بود که هم مغز آشفته شده اش و هم دل آرام گحرکت کرده اش روی آن تاکید می کردند ………. خورشید که قسم خورده بود دوستش دارد ، پس باقی مسائل چه اهمیتی می توانست داشته باشد ؟ …….. ولی آوای موزیانه ای در ذهنش می اظهار کرد :
– پس جریان اون تماس های یک ماهه چی بود ؟ ……… پس حرف های سامان چی بود ؟ …….. یعنی باور می کنی خورشید بی گناهه ؟ ……… تو آدمی نیستی که بدون سند و مدرک چیزی رو قبول کنی …….. هرگز چنین آدمی نبودی . الان می خوای حرف این دختر و بخاطر محبت و عاشقی ، بدون هیچ سند و مدرکی قبول کنی ؟ یعنی می خوای فقط بخاطر این دختر از تمام خط قرمزها و قاعده ها و قانون های حیاتت بگذری ؟
امیرعلی درگیر با خودش ، کف دستش را ملایم از دور شانه های خورشید جمع کرد و از روی مبل کشیده شد .
– فعلا من می رم بالا استراحت کنم …….. امروزگار روزگار بهشدت سخت و پر تنشی رو گذروندم ……… حس می کنم اندازه هزار سال خستم …….. برای شام هم صوتم نزن ، شام نمی خورم .
و از کنار خورشید گذشت و خورشید اشک هایش شدت گراهی شد ……… این درد نشسته در جان و صوتی امیرعلی چیزی نبود که نتواند حسش کند ……… حسش می کرد و ذره ذره دلش به آتش کشیده می شد .
با دو قدم بلند جلو حرکت کرد و مقابلش توقف کرد و راهش را سد کرد . چقدر نگاه جدی و به اخم جای گرفته امیرعلی خسته و پر درد بود.
– تروخدا با فکر اینکه من بهت خیانت کردم خودت و عذاب نده ………. من اهل خیانت نیستم .
هول زده و هق هق زنان کف دست مشت شده امیرعلی را میان کف دستانش گرفت و فشرد و ادامه داد :
– نگاه کن …….. تمام وجودم بخاطرت یخ زده ، می لرزه …….. من نمی تونم دردت و ببینم و عادی از کنارش رد بشم . بعد چطوری می تونم خودم مسبب دردات بشم ؟؟؟
لیلا که لحظه به لحظه ناظر حال و احوالات خورشید و امیرعلی بود ، به سختی خودش را از روی پله ها جمع کرد و بالا رفت و یک راست وارد اطاقش شد و موبایلش را برداشت و بدون فوت وقت شماره سامان را گرفت .
– سلام لیلا خانم ……. از این طرفا . چه خبررررر ؟؟؟
لیلا عصبی و خشمگین ، غرید …….. صوتی خندان سامان بیشتر روی اعصاب نداشته اش جاده می راهی شد .
– با اون نقشه در و پیتت دنبال خبر خوب هم می گردی ؟
صدای سولین درجا رنگ جدیت گرفت.
– منظورت چیه ؟
– منظور خاصی ندارم آقا …….. فقط بهتره بدونی الان خورشید خانومت و امیر پایین خوش و خرم تو بغل هم نشستن و امیر جوری بغلش کرده بود که انگار هیچ اتفاق خاصی نیفتاده .
سولین آنچنان از حرف لیلا شوکه شد که حتی آوای نفس های آرامش هم قطع شد و خاموشی چند ثانیه ای بر پا شد .
– ولی ……. اما تو که می اظهار کردی امیرعلی دیگه باهاش حرف نمی زنه ……… می اضافه کردی کارد به امیرعلی می زنی خون ازش در نمی یاد …….. تو که امروزگار صبح چیز دیگه ای می اظهار کردی . پس چی شد ؟
لیلا کلافه چنگ در موهایش زد و لبه تخت نشست …….. قلبش می خواست لباسی که برای امیرعلی پوشیده بود را در تنش تکه و پاره کند .
– نمی دونم سولین ……..دیشب داد می زد . صدای فریادهاش تا بالا هم می اومد ………. حتی دیشامگاه انقدر عصبی بود که نتونست درست و حسابی بخوابه ………. بعد الان انقدر آروم و مسلط رفتار می کنه که انگار هیچ اتفاق خاصی نیفتاده …….. خورشید و همچین تو بغل گراهی شده بود و به خودش چسبونده بود که انگار فهمیده بود این چیزا کار اون هرزه نیست .
– نکنه متوجه شده ……… لیلا سوتی که ندادی ؟
– من کارم و بلدم سامان ……… ممکن نیست امیرعلی حرفش و باور کنه ……. چراکه خورشید هیچ سند و مدرکی برای اثبات بی گناهیش نداره . همه چیز بر علیه خود اِفریتشه .
سامان لعنتی زیر لب اظهار کرد :
– پس ما به یه زخم کاری تر احتیاج داریم …….. به یه چیزی که امیرعلی رو بندازه . جوری که نتونه به این راحتی ها کمر راست کنه.
لیلا متفکر نگاهش میخ دیوار رو به رویش شد و ملایم زمزمه کرد :
– مثل چند تا عکس ………. اونم با تو .
– آره ، چندتا عکس که من و خورشید داخلش باشیم ……. لیلا ، من یه فکر بکر دارم .
لیلا ابروانش را درهم فرستاد و قیافه اش درهم فرو رفت .
– میشه تو این فکرای بکرت و فقط برای خودت نگه داری و عرضش نکنی ؟
سولین هم از لحن زننده لیلا ابروانش درهم فرو رفت :
– مطمئن باش من بیشتر از تو نگرانم ……… پای دختری که من می خوامش وسطه .
لیلا با گوش دادن صدای قدم های محکمی که به خوبی می شناختش ، به سرعت گفت :
– من باید برم سامان ، فکر کنم امیر اومد . فعلا.
و تماس را بدون آنکه منتظر حرفی از سمت سامان بماند قطع کرد و نگاهش را سمت در چرخاند و به امیرعلی که تازه وارد اطاق شده بود نگاه کرد .
– سلام عزیزم ؟ خسته نباشی امیر جان .
امیرعلی نگاهش کرد و سلامش را جواب داد …….. حرف های خورشید درون سرش رژه می حرکت کرد و چیزی تا متلاشی شدن مغز آشفته اش نمانده بود …….. لیلا را خوب می شناخت …….. اصلا یادش نمی آمد آخرین باری که کلمه عزیزم از دهان او خارج شده بود به چه مدتی باز می گشت ………. لیلا اصلا بازیگر خوبی نبود …….. او را عزیزم خطاب می کرد ، در حالی که درون نگاهش نفرت عجیب غریبی موج می زد .
لیلا که نگاه متفکر و جدی امیرعلی را روی خودش مشاهده کرد جلو رفت و کف دست روی بازوی او گذاشت .
– حالت خوش نیست امیر جان ؟
امیرعلی بازویش را در دستان لیلا بیرون کشید و سمت چوب لباسی رفت ……… از تمام جانش حرارت بیرون می زد و الان به تنها چیزی که احتیاج داشت یک دوش حمام آب سرد بود تا اعصاب درهم و برهم و مغز داغ کرده اش را آرام کند.
– حوصله ندارم لیلا .
و تمام لباس هایش را درآورد و سمت کمد رفت و بعد از برداشتن حوله اش سمت حمام قدم برداشت ………. قلبش خورشید را می تمایل داشت ، آن هم میان آغوشش ………. و اینکه به هیچ چیز فکر نکند و فقط اجازه دهد خورشید همانند همیشه ، با همان متد های خاص خودش ، او را آرام کند.
خورشید همانطور همزیرا آدمان مسخ شده روی مبل قرار گرفته بود و بی هدف بدون آنکه نگاهش سانتی تکان بخورد ، مقابلش را نگاه می کرد ……….. بی حوصله بود …… نه حوصله کار کردن داشت و نه حوصله حرف زدن ……… این سرسنگین شدن های امیرعلی اذیتش می کرد ……… امیرعلی بی تفاوت نبود ، عشق و حتی علاقه را راحت می توانست در نی نی نگاه سردرگمش ببیند ……… باور داشت که امیرعلی هنوز هم دوستش دارد ، به همان شدت گذشته ، به همان شکل سابق ………. ولی انگار الان فقط میان دو مسیری دروغ و حقیقت گیر افتاده بود . انگار شکی که به جانش افتاده بود ، داشت پدر از جانش در می آورد .
***
روی تختش جای گرفته بود و پاهایش را درون آغوشش جمع کرده بود و چانه روی زانویش گذاشته بود ، با به آوا درآمدن تلفن خونه ، بدون آنکه چانه اش را از روی زانویش قد بلند کند نگاهش را سمت در اطاقش چرخاند ……… می دانست هر کسی می تواند پشت خط باشد الا مرد سنگی شده این خانه …….. اگر حتی یک درصد احتمال می داد آدمِ پشت خط امیرعلی اش باشد ، با سر به سمت تلفن می دویید . ولی می اطلاع داشت امیرعلی ای که در خونه سر سنگینی می کرد ، امکان ندارد برای جویا شدن حال او با منزل تماس بگیرد ………. منتظر بود سروناز تلفن را جواب بدهد ، اما با قطع نشدن آوای تلفن بی حوصله از تخت پایین راهی شد و پاهای بدون پوشش و عریانش را روی سنگ فرش سنگ زمین گذاشت و لخ لخ کنان سمت تلفن حرکت کرد و نگاهش را درون خونه سوت و کور چرخی داد و تلفن را جواب داد :
– بله ؟
– منزل آقای کیان آرا ؟
– بله ، بفرمایید .
– شما خانم خورشید معراهی شدی هستید ؟
خورشید ابروانش را کمی درهم کشید ……. کسی در این خونه با او کار نداشت که بخواهد با او تماس هم بگیرد .
– بله خودم هستم .
– خانم معحرکت کردی از بیمارستان عرفان تماس می گیرم خدمتتون .
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن