مهشید متفکرانه نگاهی بهم انداخت و گفت:
-والاه نمیدونم چی میشه. اما حس میکنم کار خدا بوده که این خانم امینی آشنات در اومد. شاید همین باعث بشه یه کار خوب و نون و آب دار پیدا کنی. خدا رو چه مشاهده کردی.
سری تکون دادم و به فکر فرو رفتم. امکان نداشت با وجود سارا؛ من بخوام به این پیشنهاد فکر هم بکنم. چه برسه که بخوام قبولش بکنم.
کلافه بودم از مامانم هم خبری نبود. خیلی منتظر زنگش شدم. نمیدونم چرا تماس نگحرکت کرد! تا خونه دیگه حرفی نزدیم.
~•~~~~~•~~
* سوم شخص *
کیاوش دست تو دست سارا تبسم رضایتبخشی از پلهها پایین میاومد. از اینکه کلی خودش رو برای سارا لوس کرده بود و سارا هم قربون صدقهاش رفته بود، قند توی قلبش آب میشد. بیشتر از هر چیزی از این که فعلا قضیه شیدا لو نراهی شده بود راضی و خرسند بود. و الان تمام فکر و ذکرش این بود این مهمونی کذایی به خیر و خوشی تموم بشه و سارا بویی از قضیه نبره.
وقتی میمیل داشتن وارد سالن اصلی بشن دستش رو به گردن سارا انداخت و شونهاش رو فشرد. سارا معذب نگاه زیر دیدهیای بهش انداخت و آروم لب زد:
-کیاوش جان؛ زشته عزیزم توی جمع، خودت میدونی من از این کارها خوشم نمیاد. امروزگار حسابی خودت رو لوس کردی. بسه دیگه.
کیاوش که خودش هم خیلی از جلب توجه خوشش نمیاومد و صرفا میمیل داشت علاقهی شدیدش رو به همسرش به رخ شیدا بکشه؛ وقتی که مشاهده کرد شیدا توی جمع نیست با لبخندی روی لب آروم کف دستش رو پایین انداخت و بیان کرد:
-به روی چشمم. هر چی خانمم امر کنن.
سارا با رضایت تبسمی زد و با نگاهش ازش تشکر کرد. که پری بانو سارا رو صدا زد:
-سارا جان بیا اینجا کنار خودم بشین ببینم چه خبرا؟
کیاوش که اصلا دلش نمیمیل داشت پری بانو رو با سارا تنها بذاره؛ خودش هم هممسیر سارا شد و هر دو روی کاناپه رو به روی پری بانو قرار گرفتن.
پری بانو پا رو پا انداخت و تکیهاش رو به پشتی مبل داد و نفسش رو بیرون داد و گفت:
-عزیزم؛ شیدا ازتون معذرت خواهی کرد که نتونست شما رو ببینه و خداحافظی بکنه. عجله داشت و رفت. شماها هم کار خوبی نکردین که تنهاش گذاشتین.
بعد پوزخندی زد و ادامه داد:
-حالا وسط مهمونی بهشدت هم این کارها واجب نیست عزیزم. بالاخره شب قرار بود برگردیم خونه. چه عجلهای داشتین!
سارا که داشت حسابی حرص میخورد، دندونهاش رو بهم سابید و نگاه معنا داری به کیاوش کرد و محکم کف دستش رو توی کف دستش فشار داد.
کیاوش هم بی خیال خندهای کرد و با نگاهش سعی کرد آرومش کنه. اما هیچ کدوم از اینها از عصبیت سارا کم نمیکرد. توی خاموشی نگاهی به پری بانو کرد که اونم ادامه داد:
-شنیدم شیدا شاگردت بوده تعریف کن ببینم چقدر میشناسیش؟ چطور دختریه؟ دختر خوبیه؟
سارا آب دهنش رو قورت داد و نگاه زیرکانهای به پری بانو کرد. خودش بیشتر از هر موقع قلبش میمیل داشت از نوع آشنایی این دو تا سر در بیاره. واسهی همین نفسش رو بیرون داد و با ملایمش سؤال کرد:
-فکر کنم نحوهی آشنایی شما جالب تر باشه. بهتره اول شما تعریف کنید.
پری بانو نفسی گحرکت کرد و هممسیر با نگاه معناداری که به کیاوش کرد، شروع کرد به تعریف کردن آشنایی ااماهاش با شیدا، سارا که این ماجرا رو قبلا از شیدا گوش داده بود. نفسش رو بیرون داد و با ساکتش از پری بانو جویا شد:
-شما که کسی رو نشناخته و نمشاهده کرده تو جمع خانوادگی مسیر نمیدین! حالا بگین از کجا اینقدر ازش شناخت پیدا کردین که توی این مهمونی خونوادگی دعوتش کردین؟!
پری بانو مکثی کرد و به کیاوش نگاهی انداخت. تصمیم گرفته بود همین الان کل ماجرا رو تعریف کنه و قال قضیه رو بکنه. کیاوش با همون نگاه حساب کار کف دستش اومد و شروع کرد به مولینش دیده و ابرو بالا انداختن.
پری بانو با بی خیالی تمام نگاه از کیاوش گرفت و شروع کرد به تعریف کردن.
-والاه بعد از اون دعوتی استخر، متوجه شدم دختر خوبیه و بهشدت هم مستقله فقط دنبال کار درست و حسابی میگرده، منم بیان کردم کیاوش کمکش کنه شاید براش یه کار خوب، کف دست و پا بکنیم.
در همین هین نگاه گذرایی به کیاوشی که از حرص سرخ شده بود، انداخت. یه کم دقیق شد کیاوش داشت ریش گرو میذاشت تا مامانش حرفی نزنه. سارا با تعجب نگاه تیزی به کیاوش انداخت که پری بانو تکیهاش رو به پشتی مبل داد و ادامه داد:
-البته کیاوش هم یه کار خوب براش سراغ داره. منم امروز دعوتش کرده بودم که راجع به کارش باهاش صحبت کنم. اونم که این اتفاقات افتاد و نشد که بهش بگم.
باز نگاه معناداری به کیاوش کرد و ادامه داد:
-البته بسیار هم بد نشد. نیست، کیاوش دودل بود. الان دیگه با نجات جونش فکر کنم دیگه قلبش قرص بشه و رضایت بده.
سارا که دیدههاش از حدقه بیرون زده بود با دهن نیمه باز سؤال کرد:
-مگه این چه کاری بود که باید کیاوش رضایت بده؟!
پری بانو شاد از اینکه توپ رو تو زمین کیاوش انداخته، پوزخندی زد و گفت:
-خب دیگه اینم بهتره از خودش بپرسی عزیزم.
نگاه متعجب و پر از سوال سارا به سمت کیاوش برگشت، ابروهاش تو هم حرکت کرده بود و داشت خیره کیاوش رو نگاه میکرد. کیاوش کلافه کف دستی به موهاش کشید و با تبسمی مصنوعی بیان کرد:
-باشه عزیزم شامگاه حتما بهت توضیح میدم الان که وقت این حرفها نیست.
پری بانو که از عملکرد خودش راضی بود از جاش قد بلند شد و گفت:
-خب دیگه من برم یه سر به اکرم بزنم تا برای شام کم و کسری نداشته باشیم و همه چی مرتب باشه. تو هم یه کم از خوبیهای شاگردت برای کیاوش تعریف کن. کار خدا بود که آشنا دراومدین. قربون حکمت خدا برم.
پری بانو راهی شد و کیاوش بیچاره رو با سارا تنها گذاشت.
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن