با گوش دادم جملهی آخر پری بانو؛ که حکم تیر خلاص رو داشت عین اسپند روی آتیش از جا پرید. صورتش سرخ شده بود. با حرص داشت هوا رو از سوراخهای بینیاش بیرون میداد. حس کرد دیگه خون به مغزش نمیرسید. نزدیکتر رفت. پشت به استخر بود با تمام حرصی که میخورد کف دستهاش رو مشت کرد.
قلبش میخواست خودش رو کنترل کنه. ولی این خودداری بیشتر باعث میشد به خودش فشار بیاره. بریده بریده و با حرص لب زد:
-من میگم نمیخوام سارا بویی ببره؛ شما میگی میخوای معرفیش بکنی؟! اصلا معلومه شما چتون شده؟! چرا مرغتون یه پا داره؟
پری بانو تا خواست جواب کیاوش رو بده، یهو دید از دماغ کیاوش داره خون میاد. دلواپس به سمتش راهی شد و کف دست دراز کرد تا بگه خون دماغ شدی. که کیاوش با حرص کف دست پری بانو رو پس زد. خودش متوجه شده بود حالش خوب نیست چراکه سرش به شدت گیج میحرکت کرد. قدمی به عقب برداشت که سرش بیشتر گیج راهی شد و یهو زیر پاش خالی شد و به پشت داخل استخر سقوط کرد.
فقط پرت شدنش توی آب رو متوجه شد و دیگه چیزی نمتوجه شد. با سقوط کیاوش داخل استخر پری به ناگهان جیغ کشید. وقتی متوجه شد کیاوش هیچ تقلایی برای بالا اومدن از آب نمیکنه کف دست و پاش رو گم کرد و شروع به کمک تمایل داشتن کرد.
* شیدا *
تا خواستم به سمت آوا پا شتابزده کنم دیدم با این کفشهای پاشنه بلند جلوی سرعتم گراهی شده میشه. همون جا کفشها رو از پام در اوردم و دامن کلوش پیمسیرنم رو توی کف دستم جمع کردم و شروع کردم به دوییدن. به استخر رسیدم. پری جون داشت کنار استخر به سرش میکوبید. سراسیمه رسیدم. با نفس نفس پرسیدم:
-چی شده؟ چه اتفاقی افتاده؟
بریده بریده جواب داد:
-شیدا به دادم برس کیاوشم سرش گیج راهی شد افتاد تو آب.
با متوجه شدن حرفش دیدههام از حدقه بیرون زد. آب دهنم رو قورت دادم و توی دلم بیان کردم الان وقتشه از آموزشهای مهشید استفاده کنم. بی معطلی شال و رو مانتوم رو از تنم دراوردم.
نگاهی به چهرهی مضطرب پری جون کردم و خودم رو توی آب انداختم، زیر آب رفتم کیاوش تکون نمیخورد دستش رو گحرکت کردم تا بکشمش بالا اما زورم نرسید. پا زدم و با عجله بالا اومدم با نفس نفس به پری اضافه کردم:
-تنهایی نمیتونم زورم نمیرسه. شما هم باید کمک کنید.
پری بانو دستپاچه اشکهاش رو پاک کرد و با سر باشهای اضافه کرد و پرید تو آب با کمک همدیگه کیاوش رو به روی آب اوردیم. بی هوش بود و آب زیادی خورده بود. با صوتی داد و بیداد پری بانو باغبون باغ هم خودش رو رسونده بود لب استخر.
خودم رو از آب بیرون کشیدم و با کمک باغبون کیاوش رو از آب بیرون کشیدیم. سر خم کردم تا نفسش رو چک کنم. نفس نمیکشید. سر بلند کردم پری بانو داشت عین ابر بهار بالا سر پسرش اشک میریخت. مضطرب نگاهی بهش کردم و اظهار کردم:
-نفس نمیکشه. زنگ بزنید اورژانس بیاد.
پری بانو هین کشیدهی کشید و دو دستی به صورتش کوبید. و با ناله اظهار کرد:
-خدا مرگم بده. بچهام از کف دستم رفت. یه کاری کن شیدا تا اورژانس بیاد کیاوشم میمیره. مش قاسم زنگ بزن اورژانس زود باش.
دکمههای پیراهنش رو باز کردم، تمرکز کردم روی قفسهی سینهاش کف دستهام رو قلاب کردم و شمردم.
– یک، دو، سه…
دهنش رو باز کردم و نفس عمیقم رو به دهنش دادم. چند بار این کار رو تکرار کردم. سرش رو به بغل خم کردم. یهو نفسش برگشت و کلی آب بالا اورد.
تعداد نفسی که میکشید خیلی کند بود باز به تنفس مصنوعی ادامه دادم که کمکم دیده باز کرد و تا نگاهش بهم افتاد سریع دیده بست و سر برگردوند. توی اون وضعیت هم کف دست از این کارهاش برنمیداشت. حرصی شدم و زیر لب اظهار کردم:
-حالت خوبه که دماغت رو میگیری اونور! عوض تشکر کردنشه از اون جهان اوردمش مجدداً اینجا.
دور و برمون شلوغ شده بود و از موهای کشیدهم و تمام اعضای بدنم آب میچکید. و من همچنان روی کیاوش خم بودم که یهو آروم زمزمه کرد:
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن