رمان رأس جنون پارت ۱۵۰
درون ماشین قرار گرفت و به رانندهای که پشت رل نشسته بود، سلامی کرد. بعد از قرار گرفتن میعاد، ماشین حرکت کرد و حدودا چهل دقیقهای طول کشید تا به لوکیشن مدنظر برسند.
هممسیر با او میعاد هم از ماشین پیاده شد و جدی لب باز کرد:
– من میرم یه میز دیگه میشینم ولی حواسم بهتون هست…راننده هم این بیرون حواسش بهتون هست…اصلا مضطرب نباشین هر مشکلی پیش اومد فقط کافیه یه نشونه بهم بدین.
سری برایش تکان داد و باشهای زمزمه کرد. کف دست ترمه را گراهی شد و به دنبال خودش به سمت کافه کشاند.
وارد کافه که شد، باد خنکی را حس کرد و همین باعث شد تا آشوب درونش کمی آهسته شود.
چشم درون کافه چرخاند و با دیدن فرزینی که نیم رخش به سمت آنها بود، سری تکان داد و رو به میعاد لب باز کرد:
– از راست میز سوم رو نگاه کن، اونجا قرار گرفته!
– حله من این میز اول میشینم…یه جور بشین که بتونم بهت مشاهده کرد داشته باشم و حواسم بهتون باشه.
– باشه، نگران نباش.
کف دست ترمه را ول کرد و با نفس عمیق و قد بلندی که کشید، به سمتش قدم برداشت. کافه زیاد پر نبود و همین باعث شد تا آوای کفشهایش در فضا بپیچد و فرزین به پشت بچرخد.
به میز که رسید، کیفش را پایین گذاشت و روبهروی مرد که جای گرفت لب باز کرد:
– سلام.
فرزین تا تمایل داشت جوابش را بدهد، ترمه هم کنارش قرار گرفت و اخم کرده کف دست به سینه شد.
– سلام…فکر کردم با کیامهر میآی؟
– با اومدن من مشکل داری؟
فرزین با تک ابرویی که بالا انداخت، خندهای کرد و باعث شد تا ترمه با چشمانی ریز شده نگاهش کند.
– نه والا کی جرأت داره!
– پس زودتر بنال…خوب میدونی که هیچ علاقهای به بیشتر تحمل کردن قیافهت ندارم.
مرد کف دست مشت شدهاش را جلوی دهانش گحرکت کرد و تک سرفهای زد.
– اجازه بده بیان یه سفارش بگیرن.
– ما بعد از تو سفارش میدیم…تو فقط حرفات رو بزن و شرت رو کم کن!
ترجیح داد اول کاری ترمه حسابی او را بکوبد.
-ححرکت کرد رو بزن فرزین…خودت خوب میدونی که هیچ علاقهای به مشاهده کردن و شنیدن صوتت ندارم…علاقهای هم ندارم وقتم رو بیشتر از این واست خرج کنم، متوجهی دیگه؟
چیزی درون چشمان مرد مقابلش شکست که از درک آن خارج بود ولی…اهمیتی هم نداد. این مرد برای نابود کردنش از هیچ کاری دیده پوشی نکرده بود!
فرزین نفسی گراهی شد و بعد از مکث اعصاب خوردکنی بالاخره لب باز کرد:
– خب واقعیت اینه که من متوجه شدم بابا و…مولینت توی گذشته مدتی باهم بودن؛ قبل از اینکه مولینت با بابای تو آشنا بشه!
ترمه با استرسی که میشد متوجهی آن شد، ناخن شستش را دندان گراهی شد و پلک طولانی باز و بسته کرد. چرا شنیدن همچین چیزی برایش تلخ بود؟ چرا زنگی در گوشش به صدا دروارد شد؟
ترمه برای متوجه شدن ادامهی حرفهای فرزین استرس گرفته بود اما انگار از همین الان تهِ حرفهایش را درک کرده بود که تمام وجودش بهم ریخته بود! در سرش آشوب بپا شده بود و در تلاش بود که فقط مرد حالش را نفهمد!
– خب؟
صدایش خشدار بوداما برای همین مقداری که توانسته به حرف بیاید و حرف بزند، جان کنده بود!
فرزین پوزخندش به شدت تلخ بود:
– مثل اینکه بابای من یه پا فرهاد بوده برای خودش…اونقدری که بعد از ازدواج اون زن هم حاضر نشد کف دست از سرش برداره!
دستش مشت شد. کاش کسی بیاید و همین اول کاری او را از اینجا ببرد. تاب و تحملش کجا بود؟ آن قوی بودنی که سالها برایش زحمت میکشید کجا بود؟
– از یه جایی به بعد دیدارشون زیاد شد و مشکوک! شهاب، عموت، مچشون رو گراهی شد!
وای از مادرش! وای از فرشتهای که او را به جهان آورده بود و مادرش بود!
– با اینکه مادرت قسم خورده بود که هیچ ارتباطی با بابا نداشته و صرفا فقط بخاطر آزار و اذیتاش مجبور شد تن به این ملاقات بده ولی شهاب کینهشو به دل گراهی شد، شهاب عاشق بردارش بود، عاشق داداشت بود، بعد از اون کینه بیشتر اوقات ایران بود و کمتر میرفت ترکیه تا به زن و بچهش سر بزنه!
ترمه استرسش را نتوانست رو ناخنهایش پیاده کند و مجبور شد ریتم نامشخصی را روی میز پیاده کند.
– بابا قیدش رو میزنه…شهاب به قدری ترسناک بود که هر کاری کرد بلکه از زیر مشکوک بودنش در بره ولی…تو رو که میبینه رد میده!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن