– راستی هیلا یادم رفته بود بهت بگم…بابا قرار شد پس فردا بیاد خونهت پیشت منم قراره خودمو بهش بندازم بیام!
هیلا و ترمه هر دو ابرویی بالا انداخسریع و ترمه سریع به سمت تیام چرخید:
– تو از کجا میدونی؟ من چرا خبر ندارم؟
تیام پر از غرور مردمک در حدقه چرخاند و سرش را چند باری به چپ و راست تکان داد.
– هنوز مونده به پای من برسی!
شایان با صورتی درهم شده لب باز کرد:
– جمع کن این قلبقک بازیاتو بچه.
– ول کنین این بحثارو…تیام عمو واسه چی میخواد بیاد؟
– میخواد سر و وضع زندگیتو یه چک کنه ببینه بابِ نظرش هست یا نه…که اگه نبود یه تصمیم خفنتر واست بگیره…راستی خبر جمتوجه شدو گوش دادین؟
شایان تک ابرویی بالا انداخت و لب باز کرد:
– خبر چی؟
تیام دیدهک زنان سرش را به اطراف چرخاند.
– عزیز که این طرفا نیستش؟
ترمه خیار درون دهانش را قورت داد و پاسخ داد:
– نه تازه بهم بیان کرد که سرش درد میکنه قرص خورد راهی شد خوابید…بگو چیشده؟
– مثل اینکه عمو شهاب هم میخواد برگرده!
دهانش از تعجب باز مانده بود و شایان متأسف کف دستی به پیشانی کوبید. ترمه با نگاهانی گرد شده سؤال کرد:
– چی اضافه کردی؟
– حالا نمیدونم بگم متأسفانه یا خوشامگاهختانه ولی برگشتنش جدیه!
***
شهاب😎🔥
رأس جـنون🕊, [۱۷/۱۱/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۴۰۷
شایان با صورتی درهم کف دست به پیشانی رساند و آن نقطه را کمی فشرد و دهان باز و دیدهان گرد شدهی ترمه اینبار به سمت هیلا چرخید.
هیلا زودتر از همه به خودش وارد شده لب باز کرد:
– مطمئنی دیگه؟
تیام هممسیر با دیدهکی پا روی پا انداخت و کمرش را به پشتی مبل تکیه داد.
– گنگستر پس از سالها داره به وطن برمیگرده!
چشم روی هم نهاد و شانههایش بابت مثال تیام از خنده به لرزش افتادند و سرش را کج کرد تا خندهاش در مشاهده کرد شایان نباشد.
– شهاب قطعا یه چیزی به سرش خورده!
– من واقعا باور نمیکنم عمو داره برمیگرده…عزیز بفهمه چیکار میکنه؟
شایان پوزخندی زد و باعث شد تا هیلا سرش را به سمتش بچرخاند.
– بنظرت چیکار میکنه؟ اصلا چه کاری از کف دستش برمیآد؟ شهاب هر چی هم باشه بازم پسرشه که سیزده سالی هست نمتوجه شدش!
تیام مزه پراند:
– عمو بنظرت تو رو میشناسه؟
ترمه با خندهی شدیدی زمزمه کرد:
– زنگوله پا تابوتمون رو همه میتونن بشناسن…شناختنش همچین کار سختی هم نیست!
– زهرمار! باز من به شماها رو دادم پررو شدین.
تیام خمیازهای کشید و از روی مبل قد بلند شد:
– متأسفانه خوابم میآد و باید ترکتون کنم خدا یار و نگهدارتون عزیزانم!
شایان زیرلبی شَرِت کمی زمزمه کرد و ترمه با تبسم دنداننمایی گوشیاش را از روی میز برداشت.
رأس جـنون🕊, [۱۸/۱۱/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۴۰۸
– منم برم جواب دوستمو بدم از خارج کشور تماس گرفته.
صورت مرد درهم راهی شد و با حرکت لبانش ادای ترمه را درآورد و هیلا با خندهی بلندی مشتش را به بازویش کوبید.
– چرا انقدر اذیتشون میکنی آخه؟
– زیرا بچه پرروئَن…اینارو من ادب نکنم کی بکنه؟
– ناراحتی واسه برگشت عمو؟
تنها شانهای بالا انداخت.
– بحث آزردهی نیست…بوی شر به مشامم میرسه، شهاب و بابات فقط دو سال فاصله سنی داشتن ولی شمشاهده کرداً رفیق بودن شدیداً هم بهم وابسته…اگه عزیز فرستادش بره زیرا میدونست شهاب نمیذاره اون راننده کامیون زنده بمونه!
پوفی کشید.
– به قول تیام واقعا یه پا گنگستره! کله خرابترین پسر شرافتاست…
– اما اون راننده کامیون چهار ساله که فوت کرده!
– نچ…تو خبر نداری پس…بین شرکت شهاب و…اِهم…ضیائی مشکل وجود داشت!
ابروهای هیلا با تعجب بالا پرید و روی مبل چهارزانو قرار گرفت.
– چــی؟!
– آره درست گوش دادی…مشکلشون انقدر جدی بوده که شهاب پا میشه یواشکی میآد ایران ولی…متوجه میشه که…مامانت با اون ازدواج کرده و…تو اونموقع پیش ما بودی هنوز خونه نگحرکت کرده بودی!
دستی به صورتش کشید.
– خب؟
– و تو شهابو نمیشناسی…از دلایلی که عزیز این داستانو از شهاب پنهون کرد این بود که میدونست شر به پا میکنه…شهاب کینهای ترین آدمیه که میتونی بشناسیش! برگرده نمیذاره مولینت و محسن یه نفس راحت بکشن.
رأس جـنون🕊, [۲۱/۱۱/۱۴۰۲ ۰۹:۴۴ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۴۰۹
نالان پلک روی هم گذاشت و به زور لب از هم فاصله داد:
– ما میتونیم چیکار کنیم پس؟
– هیچ کار…هیچ کس از پس شهاب برنمیآد…اون زمان که شرکتشو تو ایران تأسیس کرد یکی از خفنترین و قدرتمندترین شرکتای نوپا شده بود ولی عمر شرکتش زیاد دووم نداشت…تصادف شاهرخ کل خونواده رو بهم ریخت و باعث شد نمایندگی شرکتش که تو ایران بود از بین بره بعدش هم که عزیز مجبورش کرد بره…اونم از سر لج دیگه برنگشت!
– بنظرت اگه بیاد میمونه؟
شایان مشکوک سری بالا پایین کرد.
– حس میکنم قراره بمونه!
– شایان من یه یادی ریزی یادم میآد…فکر کنم یه پسر داشت اونموقع درسته؟
شایان تک خندهای زد:
– دوتا پسر داشت ولی تو یادت نمیآد…موقع تشییع جنازه بابات بزرگه باهاش اومده بود که فقط یک سال ازت بزرگتر بود…کوچیکه پیش مولینش ترکیه بود اونا بخاطر مشکلی که واسه پاسپورتشون به وجود اومده بود نتونستن بیان!
– فکر کنم با این زن عموئه مشکلی نداری؟
خندهی مرد بیشتر شد.
– نه این گناه داره…اون وقت که عقد کرده بودن حتی بلد نبود فارسی حرف بزنه کلی طول کشید تا فارسی یاد بگیره ولی یادمه شهاب از اول رو فارسی حرف زدن پسرا حساس بود!
– راستی جریان ازدواجشون چی بود؟ من کلا از یادم راهی شده!
رأس جـنون🕊, [۲۳/۱۱/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۴۱۰
– شهاب که تازه رفته بود ترکیه یه وکیل با سابقه و خیلی خوبی پیدا کرد که تمولیً بهش اعتماد داشت و یکی از قلبایلی که بسیار باهاش جور بود این بود که زنش ایرانی بود…یه روزگار که دم در خونهی مرده منتظر از حرکت ایستاده بود یه تصادف کوچیکی میشه و دختره زخمی میشه…اینم میره به دختره کمک کنه دختره هم یه راست میکوبونه تو گوشش!
هیلا با خنده و هیجان دستانش را درهم فرو برد و خودش را کمی بیشتر به شایان نزدیک کرد.
– آره خلاصه نگو دختره فکر میکرد شهاب بهش زده آخه راننده اون ماشین که باهاش تصادف کرده بود فرار کرد و شایان هم که یهو از ناکجا آباد پیداش شد…خلاصه دعوا بالا میکشه که بابای دختره میآد بیرون و مشخص میشه که این آقای وکیل بابای دخترهست…هیچی دیگه این دو نفر اول چشم هم نداشتن ولی کم کم عاشق هم میشن و شهاب هم جو غرب زدگی پیدا میکنه و بدون اطلاع به ما ازش میل داشتگاری میکنه!
با خندهی بلندتری از قبل مشتی به شایان کوبید.
– محض رضای خدا یه بار بدون مسخره بازی یه چیزی رو تعریف کن!
– بخدا راست میگم تازه عزیز هم به خونش تشنه بود زیرا زودتر از بابات ازدواج کرد هر چند بابات خداروشکر جلوی خشم عزیز رو گراهی شد چراکه دقیقا یکسال بعدش اونم ازدواج کرد.
– و یکسال بعدشم که من به جهان اومدم.
شایان با لبخند کف دستانش را جلو آورد و دور صورت هیلا را پوشاند.
– آره دیگه عزیز دردونهی شرافتا اومد نور جهان هستی رو خاموش کرد!
رأس جـنون🕊, [۲۴/۱۱/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۴۱۱
با نگاه غره اینبار مشتش را به شکم شایان کوبید که صدای خنده و آخ پر از درد مرد به هوا راهی شد.
– شایان؟
– جونم.
– یه چیزی ازت میخوام!
***
ماشین متوقف شد و کف دست او دور کف دسته گل محکمتر!
نفس حبس شدهاش را بیرون فرستاد که صوتیش در اتاقک ماشین پیچید:
– میخوای بمونم تا کارت تموم شه؟
– نه برو به کارت برس، ممنون از اینکه رسوندیم.
حرفی که به زبان آورد را پشت گوش انداخت و تنها لب زد:
– مراقب خودت باش اذیت شدی بهم زنگ بزن!
سری برایش تکان داد و با کف دسته گل درون کف دستش از ماشین بیرون زد. چه روزگارهایی که از رسیدن به اینجا تنفر داشت ولی…هیچوقت فکر نمیکرد که با گذشت وقت روزگاری میرسد که با دلدادگی و دلتنگی پا به اینجا بگذارد.
جایی که آهستهگاه پدرش بود!
چند نفس عمیقی کشید و به سمت قبری که آدرسش را از بَر بود، قدم برداشت. رفته حرکت کرده سرعت راه رفتنش تندتر میشد و بغض قرار گرفته میان گلویش بزرگتر!
پاهایش از حرکت ایستادند و تمام تنش نگاه شد برای متوجه شدن سنگ سیاهی که عکس محوی از شاهرخ شرافت روی آن حکاکی شده بود.
زانوهایش را تا زد و اجازه داد تا تنش درهم بشکند و پیش پای پدر پر از بغض بیافتاد.
کف دستش را آهسته و نوازشوار روی سیاهیاش کشید و لب باز کرد:
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن