– مرسی.
متوجهی حرکت سر مرد به سمت خودش شد.
– کاری نکردم.
تبسمی جهت احترام به رویش پاشید و کف دستانش را روی میز گذاشت و انگشتانش را در هم فرو برد. بازی با انگشتانش بهتر از آن بود که جواب نگاه خیره و بیپردهی مرد مقابلش را بدهد.
در این لحظه تماماً در ذهنش یک چیز چرخ میخورد و آن هم زودتر وارد شدن گارسون بود…شاید هم تمام کردن آن نصف فنجان قهوه!
نگاهش اذیت کننده نبود و هیچ حس بدی به او نمیداد ولی عجیب بود که تمولیً احساس مؤذب بودن توأم با خجالت خاصی را داشت که حسابی او را در منگنه قرار داده بودند.
با حس برداشتن نگاهش بالاخره سرش را بالا گرفت و او را مشغول خوردن قهوهاش مشاهده کرد و اجازه داد در چند ثانیه نگاهش تمام او را آنالیز کند…اویی که حسابی با روزگارهای پیش فرق کرده بود و آن هم تیپ اسپرتی بود که عجیب به تنش خوش جای گرفته بود.
تیشرت سفیدش حسابی به صورتش میآمد و ای کاش بتواند زودتر نگاه بگیرد. این مرد جذابتر شده بود یا تحت تأثیر حرفهای ترانه قرار گحرکت کرده بود؟
ناخنش را به جنگ مشتش فرستاد تا زودتر نگاه بگیرد و خودش را رسوا نکند.
– کیا ناموسا این چه وضعیشه منو یه ساعته… اِه…ببینم اینجا چه خبره؟
با گوش دادن صدای آشنایی سریعا به عقب برگشت و با دیدن صورت بهت زدهی میعاد لبخندی روی لب نشاند.
– سلام.
رأس جـنون🕊, [۱۸/۰۸/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۳۲۹
میعاد نمایشی نفسش را بیرون داد و در همان حال چشم غرهای به سمت کیامهر حرکت کرد.
– ای درد بگیری مرد! منو باش اندیشیدم با یکی ریختی روهم تو این چند دقیقه که نبودم.
پس از اتمام حرفش از کنار هیلا گذشت و ضربهی کوتاهی به سر دخترک زد که باعث شد هیلا خندهای از شیطنت ریزش بکند.
– چطوری بروسلی؟
ابرویی بالا انداخت.
– حالا چرا بروسلی؟
– در ذهنش گذراندی شیرین بازیِ اون روزتو یادم میره دختر؟!
با خنده کف دست زیر چانهاش گذاشت.
– هنوز داری حرص میخوری؟
میعاد پر از حرص نگاه در حدقه چرخاند.
– وای این دختره رو نگاه کن…من تا دو روزگار از استرس قلبم نمیزدا…اه ولش کن اعصابمو بهم ریخت…کیا پاشو بریم کلی کار سرمون ریخته کمتر هم دیدهم به این عفریته بخوره بلکه!
اینبار نگاه هیلا به سمت رئیسش کج شد که حسابی در فکر بود و نگاهش خیرهی روبهرو!
– کیامهر داداش؟ با توأم ها!
سکوت عجیب الغریب جناب رئیس باعث شده بود تا به وضوح دیدهان گرد شده از تعجب میعاد را ببیند. نگاه کیامهر خیرهی او نبود و خداراشکر که اذیت نمیشد اما تعجب بیش از اندازهی میعاد را درک نمیکرد.
اینکه یک نفر در فکر باشد و حواسش به اطراف نباشد انقدر عجیب بود؟!
ولی چیزی نگذشت تا کیامهر در کمال خونسردی و بیخیالی تمام لب باز کرد:
– خودت حلش کن فعلا جام خوبه!
رأس جـنون🕊, [۲۰/۰۸/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۳۳۰
اینبار حتی هیلا هم متعجب شده بود. همین چند دقیقه پیش بود که اظهار کرد قهوهاش تمام شود باید برود ولی…قهوهاش هم که همان موقع تمام شد!
دست راست کیامهر بالا رفت و اشارهای به گارسون زد.
میعاد از سر ناباوری تک خندهی قد بلندی زد و نگاهان گرد شدهی هیلا فعلا قصدی برای ساکت شدن نداشسریع.
– یه کیک و قهوه لطفا!
– بله چشم…شما خانم چی میل دارید؟
هیلا با همان حالت پر از تعجب سرش را به سمت گارسون چرخاند. با متوجه شدن نگاه منتظر مرد، با تک سرفهای به خودش آمد و لب باز کرد:
– یه کیک شکلاتی لطفا!
مرد سری تکان داد که میعاد روی صندلی مابین خودش و کیامهر جاگیر شد.
– حالا که اینطوره منم هستم…آقا برای من یه شِیک توت فرنگی بیار و یه کیک…اینا که یُبس خدادادیَن مثل این باکلاسا فقط کیک میخورن اصلا خودمو عاشقیه!
مرد گارسون پر از خنده دیدهی اظهار کرد و رفت.
هیلا سر بالا گراهی شد تا پاسخی به میعاد بدهد اما با دیدن صحنهای کنترل خودش را از دست داد و ریز ریز شروع به ریز خندیدن کرد!
نگاه غرهی پر از غیض کیامهر معید آن هم به رفیق شفیقش واقعا خندهدار بود!
– هان چته؟ یه جور نگام میکنی انگار پفکتو خوردم!
هیلا ناتوان کشیده زیر خنده زد و تصور جملهای که میعاد به زبان آورده بود او را به همچین خندهای گراهی شدار کرد.
– بروسلی نظرت چیه بریم براش یه پفک بخریم؟ قیافهتو شامگاهیه این بچه کوچولوهای حسود نکن من از رو نمیریم داداش!
رأس جـنون🕊, [۲۱/۰۸/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۳۳۱
کلمهی حسود در مغزش زنگ میخورد و…
منظورش که با کیامهر معید نبود؟ اگر بود که…او دقیقا به چه کسی حسودی میکرد؟ اصلا حسودی برای چه؟
آوای آخ اضافه کردن میعاد باعث شد تا از فکر بیرون بیاید و نگاهش را بالا بگیرد.
غضب نگاه کیامهر و صورت پر از درد ولی خندان میعاد گواه همه چیز بود ولی نمیتوانست بابتش لبخندی بزند…به قدری مغزش درگیر بود که لحظهای حس کرد درک درستی از آدمهای اطرافش ندارد!
– خب شرافت چه خبر؟ سفر بهت خوش میگذره؟
ناچار تبسم زورکی ولی ریزی روی لب نشاند.
– خوبه بد نیست!
– از اتاقت راضی هستی که؟ مشکلی داره غریبی نکنیا حتما باهام درمیون بذار عوضش میکُ…آخ!
آخ دومش را نتوانست درک کند و نگران صورتش را کمی جلو کشید.
– چیشد؟ مشکلی پیش اومد؟
صورت میعاد از شدت درد درهم بود ولی نمیشد از برق شیطنت میان نگاهانش، نگاه پوشی کرد.
– نه یهو پام تیر کشید!
– آها…راستش نه اتاق مشکلی نداره!
میعاد هیجان زده خودش را جلو کشید.
– اکازیونه نه؟
صوتی کیامهر اجازهی پاسخگویی به او نداد.
– ببینم مگه تو کار نداری؟!
میعاد نیشش را به نمایش گذاشت و به پشتی صندلی تکیه داد.
– اون که آره اما فکر کنم اون کار دونفری بود…تو هم که اینجایی پس کارو نمیشه تک نفره انجام داد پس…منم کنارت میمونم تا تناولت تموم شه بعد بریم.
رأس جـنون🕊, [۲۲/۰۸/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۳۳۲
نگاه کیامهر بین هیلای متعجب و میعاد قلبقک چرخانده شد.
– میعاد!
با غرش کیامهر، میعاد کمی صنقلبیاش را جابهجا کرد تا از گزند حملههای احتمالی جناب معید بزرگ دور بماند و همین کار واضحش کافی بود تا بار دیگر تبسم را به لبهایش برگرداند.
– بله خشم پشه رو شاهد هستیم!
مگر میشد به آن لحن خبرنگاریاش نخندید؟ آن هم یک خندهی کشیده و از ته قلب! آنقدر در این چند دقیقه لبش را گاز گرفته تا از قهقهههایش جلوگیری کند، لبش به گزگز افتاده بود.
– شرافت بخندی اخراجی!
کیامهر معید خط و نشان میکشید برایش و چقدر سخت بود که مجدداً لبهایش را به بزم گزیدن بار دیگر دعوت کند!
ولی مرد نمیدانست که اشتباه کرده است!
تهمشاهده کردش کارساز که نبود هیچ، بیشتر لبهای دخترک را کش داد.
حرفش معاقلب همان کاتالیزور بود و هیلایی که به سختی مردمکهای دیدهش را به این طرف و آنطرف میچرخاند که مبادا نگاه بار دیگراش به صورت مرد قهقهاش را به هوا ببرد ولی درست زمانی که چشمش به میعاد افتاد، کنترل خودش را از دست داد و از شدت خنده سرش به عقب پرتاب شد.
– هیئت همراه نیست که، مهدکودک گلهاست!
کیامهر این را با حرص زمزمه کرد و از روی صنقلبیاش بلند شد.
– جناب بازرگان تشریف نمیآرید مگه؟
رأس جـنون🕊, [۲۳/۰۸/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۳۳۳
میعاد متفکر سرش را عقب گرفت و نیم نگاهی به کیامهر انداخت.
– داداش نظرت چیه با ماشین جدا بریم؟
کیامهر به سمتش کمی خم شد و میعاد ترسیده اندکی تنش را عقب کشید و دوباره هیلا بود که از صحنهی روبهرو خندهاش گراهی شده بود.
– اتفاقا واجبه که با ماشین بریم تا یه سری چیزارو بهت حالی کنم!
میعاد لب باز کرد تا حرفی بزند که گارسون با سینی حاوی سفارشاتشان سر رسید و باعث شد تا نگاهان میعاد از خوشی برقی بزند.
بعد از چیدن میز و رفتن گارسون کیامهر پر از غضب غرید:
– میعاد!
– جون تو خیلی گشنمه بذار سیر از دنیا برم!
– بهت نمیاومد انقدر ترسو باشی.
میعاد نگاه چپی نثار هیلا کرد و کیامهر با دیدهانی خندان از حرف هیلا مجددا روی صندلی جای گرفت.
– بروسلی دیگه داری قلبمو میزنی!
شانهای بالا انداخت و تیکه کیکی درون دهان گذاشت. حس آن خوشمزگی ناب کاکائو باعث شد تا پر از لذت پلکی بر هم بزند.
– راستی اگه خدا کمکم کرد و زنده از دستت در رفتم بابت اون قرارداد اگه مهمونی ازت نگیرم میعاد نیستم.
– فعلا که اون قرارداد بسته نشده!
– حالا قبلش شرطمو اضافه کردم که آماده باشی.
نگاه پر از حرص کیامهر کافی بود تا هیلا با اعتماد به نفس لب باز کند:
– انگار جدی جدی قلبت کتک میخواد پسر!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن