گوشیاش را برداشت و بعد از بالا آوردن شمارهی پویا، ماشین را استارت زد.
– الو پویا کجایی؟
آوای نفس نفس زدنش نشان میداد که جاده طولانی را پیاده طی کرده!
– کیا یه لحظه گوشی!
عصبی فرمان را چنگ زد و هر لحظه منتظر اتمام آن یک لحظه گفتن پویا بود.
چند دقیقهای گذشت تا صدای پویا به گوشش برسد:
– الو هستی؟
– آره کجایی؟
صدایش آرامتر و نفس زدنش بهتر شده بود.
– تازه رسیدم خونه…
– این خبر لعنتی که پیامک کردی چه معنی میده؟ مطمئنی راسته؟
– متأسفانه باید بگم آره…یکم پیش که واسه پیاده روی حرکت کرده بودم بیرون خبرش بهم رسید که بهسرعت واست فرستادمش…الان میخوام برم دورش از جزئیاتش خبردار بشم، ولی غلط نکنم فرزین میخواد پای این دختره هیلا رو وسط بکشه!
اخمهایش سخت درهم فرو حرکت کردند.
– از کجا این احتمالو میدی؟
– متوجهی نفرت بین دونفرشون شدم…احتمالا بخواد از این جاده این قضیه دختره رو بکشونه شرکت که اونجا ازش استفاده کنه!
زیرلب غرید:
– گ*ه خورده مرتیکهی بیهمه چیز آشغال…نمیذارم ناخن اون دختر هم وسط کشیده بشه!
– چیزی گفتی؟
رأس جـنون🕊, [۰۷/۰۴/۱۴۰۲ ۰۹:۴۶ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۲۱۷
آوایش را صاف کرد و سریع به حرف رسید:
– نه نه…تو حواستو بده به کارت از جزئیات هم چیزی دستگیرت شد حتما برام بفرست فقط پویا حواست باشه تو این مدت اگه هیلا شرافت رو متوجه شدی راجب این قضیه هیچگونه حرفی نمیزنی یا سرنخی بهش نمیدی!
– چرا؟ اون باید بدونه فرزین چه نقشهای براش کشیده!
– من نمیذارم دست فرزین بهش برسه تو کاریت به این حرفا نباشه.
خاموشی پویا که طولانی شد، لب زیرینش را گزید و حالا متوجهی معنی جملهاش شد.
– کیا؟ خبری چیزیه مگه؟
عصبی شده از حرکت سریعش نگاه کوتاهی به پنجره ماشین انداخت.
– نه باید چه خبری بشه!
– آخه تا جایی که من ازت شناخت دارم در اینجور مواقع طرف عملا بود و نبودش باید به چپت باشه چه برسه به اینکه بخوای ازش محافظت کنی!
نفسی کشید و بابت این گندش سری به چپ و راست تکان داد.
– چون زنده بودن اون دخترو واسه از بین بردن فرزین نیاز دارم…هیچکس اندازهی اون دختر از فرزین کینه و نفرت به قلب نداره.
گویا پویا قانع شد که ته جمله را با یک خداحافظی کوتاه جمع کرد.
ماشین را پارک کرده به سمت آسانسور به راه افتاد.
به شدت خسته بود اما مغزش اجازه نمیداد تا افکار بیسر و تهش را بیرون بیاندازد.
همین که تمام این افکار به هیلا شرافت ختم میشد، او را بیشتر بهم میریخت.
رأس جـنون🕊, [۰۸/۰۴/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۲۱۸
دخترک تازه واردی که در زندگیاش گند بزرگی زده بود، روزگار به روزگار نقشش در مغزش پررنگتر میشد و این دقیقا خلاف قوانین زندگیاش بود!
بعد از تعویض لباسهایش به سمت آشپزخونه حرکت کرد و دکمهی قهوه ساز را زده نگاهش را به ماگ در دستش دوخت. قرارشان این بود که از هیلا استفاده کنند و به کف دست او، فرزین و محسن ضیائی را به خاک سیاه بنشانند اما یک چیزی این وسط وجود داشت که مانع تمام نقشههایش میشد.
خط قرمزی که روی اسم هیلا خورده بود و اجازه نمیداد که فکر استفاده از آن هم به سرش بزند و همین چیزهای به ظاهر کوچک اما بزرگ کلافهاش کرده بود.
کیامهر معیدی که حتی ذرهای به دوست دخترهای رنگاوارنگش اهمیتی نمیداد، چه شده که مضطرب هیلا شرافت میشد؟
ماگ را پر از قهوه کرد و با حرصی که در تنش قُل قُل میزد، بدون آنکه توجهی به گرمای آن نوشیدنی تلخ داشته باشد، سر کشید ولی طاما نکشید که آخش از سوختن زبانش به هوا حرکت کرد.
عصبی از این بیحواسی ماگ را در ظرف شویی پرت کرد و همین کار صدای قد بلندی را در خانهاش طنین انداز کرد. نفس سنگین شدهاش را بیرون داد و قدمهایش را روانه کاناپهی راحتی سالن کرد.
روی آن که دراز کشید، ساعدش را به روی چشمانش گذاشت…شاید این اندک تاریکی اجازهی خواب به نگاهانش بدهد و افکارش کف دست از سر کچل شدهی هیلا شرافت بردارند.
نشد که نشد…
ذهنش بیاجازه دائما او را با دخترهای اطرافش مقایسه میکرد و همین که به سَر بودنش نسبت به بقیه پی میبرد، رگههای اعصابش را بیشتر تحریک میکرد.
رأس جـنون🕊, [۱۰/۰۴/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۲۱۹
اصلا او را چه به اندیشیدن به یک دختر؟
یعنی چه که مغزش برای یک دختر غریبه و مهمتر از آن، کسی که مدارکش را دزدیده بود اینچنین وقت میگذاشت؟!
ساعدش را از روی چشمانش برداشت و انگار با این وضع نابسولینش، خبری از خواب نبود!
نیم خیز شده دستش را به سمت موبایلش دراز کرد…شاید درگیر فضای مجازی شدن باعث شود تا فکر و خیالش آرام بگیرند.
با مشاهده کردن نام پویا به روی صفحهی گوشی، ناخودآگاه اخمهایش بهم نزدیک شدند و به سرعت قفل را باز کرده روی اسمش ضربهای زد.
«مدارک رو تو گاوصندوق شرکت ضیائی قایم کرده و احتمالا خود محسن خبری از این قضیه نداره»
تند تایپ کرد:
«امکان داره مدارک قبلی هم اونجا باشه؟»
به ثانیه نکشید که جواب پویا به کف دستش رسید.
«احتمالش وجود داره، باید یه نفرو بفرستیم سر وقت گاوصندوقش تا بفهمیم چیا رو پنهون کرده»
گوشی را خاموش کرده کنارش گذاشت.
خودش خوب میاطلاع داشت این کار فقط از یک نفر برمیآید…کسی که کل امشامگاه را در مغزش بساط پهن کرده بود و عزم رفتن نداشت!
ولی متأسفانه بدی آن ناشی بودنش بود و ممکن بود که گند بزند و به همین مناسبت بلایی به سرش بیاید.
اگر همچین چیزی وجود نداشت قطعا با دخترک هماهنگ میشد اما هول بودنش باعث میشد در تصمیم گیری مردد شود.
ولی مهمتر از همه به کسی نیاز داشتند که رمز گاوصندوق را بفهمد و این امکان وجود داشت که هیلا شرافت از آن خبری نداشته باشد.
رأس جـنون🕊, [۱۱/۰۴/۱۴۰۲ ۰۹:۴۵ ق.ظ]
#رأسجنون
#پارت۲۲۰
مغز خائنش کف دستور میداد که از او بپرسد شاید اطلاعی داشته باشد…البته رو در رو بودن را به پیامک دادن ترجیح میداد و همین امر باعث شد تا پوزخند تمسخر آمیزی حوالهی خودش و حال به درد نخورش کند.
کارش به جایی رسیده بود که برای سؤال کردن یک سؤال باید یک ملاقات خصوصی ترتیب میداد و انگار نه انگار که عصر فناوری این کار را برایش راحتتر کرده بود!
البته منکر آن نمیشد که مشاهده کردن صورت سرخ شده از حرص هیلا شرافت بیشتر وسوسهاش میکرد تا از گوشی استفاده نکند!
***
سینی چای را به کف دست گرفت و بعد از چشمکی که حوالهی عزیز کرد، از آشپزخانه بیرون زد و ابتدا به شاهین برای برداشتن لیوان چای تعارف کرد.
– کف دستت درد نکنه دخترم.
خواهش میکنمی زمزمه کرد و اینبار مقابل همسر شاهین قرار گحرکت کرد و سینی را به نشانهی تعارف کمی به جلو برد.
– کف دستت درد نکنه عزیزم.
همان جواب قبلی را داد و اینبار به سمت ترمه و تیام رفت که حسابی مشغول شیطنت کردن با شایان بودند.
بعد از خالی شدن سینی، روی مبل کنار ترمه جای گرفت. ترمه تنها دو سال از او کوچکتر بود و همبازی خوبش در بچگیهایش بود.
یادش میرسید که بعد از راهی شدنشان چه روزها که از شدت تنهایی به گریه میافتاد.
تیام هم که در آستانهی نوزده سالگی بود و اوج جوانی و خرابکار شدن! مخصوصا که اگر با شایان جای گرفت و برخاست داشته باشد!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن