شایان صدایش را صاف کرد و بدون آنکه به کسی اجازهی حرف زدن بدهد، با لحنی جدی شروع به صحبت کرد:
– اولا هیلا اینجا چند ساله که تنهایی حیات میکنه، فرهنگ اینجا با ترکیه متفاوته و فکر کنم با پوششی که روی سر و تنشه کاملا متوجه باشید…تو خونهش به جز من و عموهاش هیچ نری حق ورود به اونجا رو نداره حالا میتونه غریبه باشه یا آشنا!
عزیز با همان اخم نشسته میان صورتش، سری برایش تکان داد و گویا این خانواده تا وقتی خوب بودند که پای هیلا وسط نباشد!
– بچهها هنوز با فرهنگ اینجا آشنا نشدن، یکم بگذره ادبشون میکنم عزیز!
آیدان خانم کف دستانش را درهم فرو برد و لب باز کرد:
– اِم…ببخشید…نمیدونم یعنی حرف هاتون رو…درست متوجه نشدم…ولی اگه تقصیر بچه من بود…معذرت خواهی میکنم ازتون!
لبخندی به روی زن پاشید و عاقلانهترین کار این بود که خودش شروع به حرف زدن کند بلکه این بساط و جوی که ایجاد شده بود جمع شود:
– نزنید این حرفو…من درک میکنم شما کجا بزرگ شمتوجه شد، فرهنگ اینجا و ارتباطات بین دختر و پسر با جایی که شما توش بزرگ شمشاهده کرد و زندگی کردید متفاوته، من اصلا از پسرتون دلخور نشدم، امیدوارم که در ادامه با فرهنگ اینجا سازگارتر بشید!
هامون در حال که سعی میکرد جلوی خندهاش را بگیرد که رفته حرکت کرده بزرگتر میشد، لب باز کرد:
– دخترعمو چه لفظ قلم حرف میزنی! اما هوای این ننه ما رو داشته باش، این همه زحمت میکشی بزرگ بزرگونه حرف میزنی الان آیدان خانم یک کلمه از حرفات رو متوجه نشده!
رأس جـنون🕊, [۰۵/۰۲/۲۰۲۵ ۰۹:۴۹ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۶۹۶
صورت آیدان طبق بیان کردهی هامون درهم بود و مشخص بود که چیزی از حرفهایش متوجه نشده بود.
ترمه در حالی که ریز ریز میریز خندید، از روی مبل قد بلند شد و روبه شهاب احترام نظامی گذاشت.
– خان عمو اگه اجازه میدین ما تشریفمون رو ببریم!
– هی من هیچی بهتون نمیگم، همین که ما اومدیم میخواین برین بیرون بگردین؟
هیلا بود که زودتر از ترمه به حرف رسید:
– نه عموجون من از صبح اینجام از یه سمت هم زیرا یه مسافرت کاری خارج کشور دارم باید یه دور برم بیرون یه سری خریداری مورد نیازم رو انجام بدم زیرا روزای بعد وقت این کارا رو پیدا نمیکنم، از این بابت شرمنده!
شهاب تبسمی به رویش پاشید:
– فدای سرت گل دخترم باهات شوخی کردم البته که دوست داشتم بیشتر کنارمون بمونی! برو بابا جان من مطمئنم تو کارت بهترینی و بهت شک ندارم.
پر از انرژی از روی مبل قد بلند شد و از جمع خداحافظی کرد. وسایلش را از دست ترمه گرفت و سوار ماشینش شد. هنوز استارت نزده بود که غرهایش شروع شد:
– ولی من باورم نمیشه! این پسره هنوز از راه نرسیده چه چیزایی که رو نکرده بود.
– یکم عادیه عزیزِ من…بزرگ شده یه فرهنگ دیگهست نباید انتظار اینجور چیزارو داشته باشیم!
– ببینم مگه ما هم چند سال خارج کشور نبودیم؟ خب الان میگی ما کل بچگی و نوجوونیمون اینجا بود، باشه قبول ولی تیام چی؟ موقع مهاجرت نه سال بیشتر نداشت!
همچین غلط هم نمیگفت…
رأس جـنون🕊, [۰۸/۰۲/۲۰۲۵ ۰۵:۴۴ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۶۹۷
– در ضممن اگه دقت کرده باشی رفتار هاکان با هامون متفاوته!
سرعتش را کم کرد و با اخمی که از سر تمرکز میان ابرویش نشست جویا شد:
– متوجه نمیشم.
– ببین حرکت کردار هاکان یه جور مرموزه، به شدت هم مغروره حتی تو اون چشم دوختن بهت هم من حس غرورش رو متوجه شدم.
دقیق متوجهی نگاه هاکان نشد چون از شدت معذب بودن سرش را پایین انداخته بود.
– اما دقیقا برعکسش هامون…هامون به شدت خودمونیه و اصلا نگاه خیره یا بدی سمت ما نمیندازه، اصلا هم مغرور نیست و خودش رو نمیگیره…نتیجه این بحث اینه که ربطی به فرهنگ نداره، همه چیز برمیگرده به شخصیت که هاکان فاقدشه!
ناخودآگاه بلند زیر خنده زد و با همان خنده جواب ترمه را داد:
– بحثو تا تونستی پیچ دادی تا برسی به اینکه هاکان بیشخصیته پس!
– بخدا راست میگم، بگو میذاشتی یه چند دقیقه از قرار گرفتنت میگذشت بعد پسر خاله میشدی! من خودم درسته اپنم اما اینکه هنوز آشنا نشده عین قاشق قرار گرفته بپری وسط بحثی که به تو ربطی نداره رو اعصابمه!
با همان ته خنده نیم نگاهی به آینه بغل ماشین انداخت و در همان حال جواب داد:
– حالا انقدر حرص نخور!
– میگما هیلا…با این واکنشی که از شایان دیدم اگه قضیه کیامهر رو بفهمه واکنشش چیه؟
– فعلا زیرا مسرور میزنم قبولش داره، اگه بدونه در حد لمسیم که…الفاتحه!
رأس جـنون🕊, [۱۰/۰۲/۲۰۲۵ ۰۲:۵۱ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۶۹۸
– حواست باشه بیشتر پیشروی نکنین چون زنده به گورتون میکنه.
چشم غرهاش را راهی شد و سرش را چرخاند.
– زهرمار!
– والا بخدا جدی میگم…این عمویی که مادربزرگ ما زاییده عملا از عهد قاجار برش داشته گذاشته تو این عهد جدید…یکم رفتارش آنرماله و خارج از منطق جهانیه!
– به شایان من چیزی اظهار کردی نبیان کردی ها!
– در تعجبم که انقدر شایان رو دوست داری و هر چی که میگه رو انجام میدی…واقعا چطور؟
نفسش را بیرون داد و با لبخند ملایمی لب از هم باز کرد:
– زیرا شامگاهیه بابامه…از وقتی که بابام رفت، همیشگی بودش، توی هر لحظه و هر ثانیه بودش، هر وقت خواستم بودش، حتی یه روزگارایی نمیل داشتم پیشم باشه اما بازم کنارم بود، من تو بچگی و اوج نوجونیم بیپدر شدم، حتی خواهر و برداری هم نداشتم ولی شایان هیچوقت نذاشت طعم تنهایی رو بچشم! واسه همینه که کل زیستنم یک طرف اما عزیز و شایان یک طرف…تموم حیات منن این دو نفر!
– کیامهر الان کدوم طرفه؟ این طرفه یا اون طرفه؟
با خنده زهرماری نثارش کرد.
– والا بخدا مرتیکه هنوز پیام نداده حرص منم درآورده!
نگران نباش پیداش میشه، مشخصه هنوز کار داره!
البته که به این حرف ایمان نداشت! طی این مدت متوجه شد که کیامهر برای پیام دادن پا جلو نمیگذاشت و اصلا به خجالت کشیدن او اهمیتی نمیداد ولی قطعا تا یک جایی میتوانست مثل خودش حرکت کردار کند…تا جایی که بیقراری بر عقلش چیره شود و حرکتی بزند که شاید بعدا از آن پشیمان شود!
***
رأس جـنون🕊, [۱۱/۰۲/۲۰۲۵ ۰۹:۴۴ ب.ظ]
#رأسجنون
#پارت۶۹۹
رژلب صورتی را با دقت روی لبش کشید و حواسش بود که از خط لبی که دور لبش کشیده بود بیرون نزند. با شادی از ترکیب رنگی که بهم زده بود، درش رژ را بست و به آهستهی لبانش را روی هم مالید.
از زیبایی صورتش حس خوبی گحرکت کرد و دستی به مقنعهاش کشید. موهایش را مرتبتر یک وری کرد و ته دلش تبسم شیطانی زد. هنوز آنقدرها دیوانه نشده بود که احساسش بر عقلش چیره شود و برای پیام دادن پا جلو بگذارد و به همین ترتیب بود که بعد از آن روزگار نه یکدیگر را مشاهده کرده بودند و نه پیامی میانشان رد و بقلب شد.
و حالا…
از عمد انقدر به خودش رسیده بود و به قول امروزیها بزک دوزک کرده بود. دوست داشت واکنش کیامهر را وقتی جمتوجه شدترین تیپش را به نمایش میگذاشت ببیند.
بیقرار نگاهی به ساعت سفید طلایی روی کف دستش انداخت و هنوز ده دقیقهای به وارد شدن کیامهر معید مانده بود و چه کسی بود که از شدت آن تایم بودن مرد خبر نداشته باشد؟
در جایش تکانی خورد و بیکار منتظر ماندن اصلا چیز خوبی نبود. راه آشپزمنزلی کوچک هواپیما را در پیش گراهی شد و با متوجه شدن آن زن همیشگی بداخلاق ناخودآگاه صورتش درهم شد.
– خسته نباشید، کمک لازم ندارید؟
– ممنون، اگه میشه شما قهوهی جناب معید رو آماده کنین!
– اما هنوز جناب معید تشریف نیاوردن و هنوز نبیان کردن که چی میل دارن!
– دستیارشون زنگ زدن اضافه کردن که به دلیل فشردگی حجم کارهاشون، اول از همه قهوه براشون درست کنیم تا خستگیشون در بره!
اگه این رمانو دوس داشتی پس لایکو بزن